[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน ตอนที่ 38 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.38 - ใต้ดินชั้น 10


สุดห้องรังมอน ก็เจอกับบันไดลง

“ชาร์ล, ยังใช้เวทไหวไหม?"

ใช้งานเวทชาร์ลมากไป จนชักจะเป็นห่วง

ชาร์ลยังคงยิ้มตอบได้

"ค, ค่ ไม่เป็นไร"

แต่ชัดเจนเลยว่าฝืนตัวอยู่

ถึงข้างหน้าจะเป็นชั้น 10 แล้วก็เหอะ, แต่พักซักหน่อยดีไหม?

"จะช่วย, มินาซังสินะคะ?"

พูดไม่ออก เลยต้องไปต่อโดยไม่พัก

ใต้ดินชั้น 10......มีเพียงห้องกว้างขวาง ดั่งชั้น 5

『โครงกระดูก, เลเวล 15』   スケルトン

【วิชาดาบ, เลเวล 10】

【หลบหลีก, เลเวล 8】            回避

【ฉับพลัน, เลเวล 8】             瞬発

ดูเป็นโครงกระดูกอ่อนแอใส่เกราะ.....แต่ว่า ความแข็งแกร่งซ่อนอยู่ภายใต้สกิลที่มี

"มันแกร่งนะ!"

ชั้นว่า ให้ทุกคนระวัง

คิดหาวิธีพิชิต

ก็นะ, วิธีดีสุด คือให้ชาร์ล (อีกแล้ว) ยิงเวทศักดิ์สิทธิ์

ไม่งั้นก็ต้องรุมกระทืบมัน

แต่ว่า, ชาร์ลตอนนี้จะมีพลังมากพอจัดการมันได้รึ?

เก็บกักความไม่สบายใจ, หาวิธีดีๆสู้

"เนียไม่ต้องฝืนก็ได้, พยายามก่อกวนศัตรูไป!"

"เข้าใจแล้วเนี้ยว"

ศัตรูมีสกิล【ฉับพลัน】, ซึ่งถ้าเลเวลขนาดนั้น คงตามเนียทันแน่ๆ

ศัตรูเป็นโครงกระดูก พิษจึงใช้ไม่ได้ผลด้วย, เลยอย่าให้เนียเสี่ยงดีกว่า

"ต่อไปมิฮาเอล, คราวนี้ร่วมมือกับชั้นหน่อย!"

"ก็ได้, จะทำอะไรล่ะ?"

"ตัวปิดฉากคือชาร์ล! เราต้องสู้มัน จนกว่าเวทจะยิงถูกมัน”

"อ้อ, เข้าใจแล้ว"

สมกับที่มาถึงชั้น 10, แถมยังมีมอนแกร่งต่อหน้า........จึงยอมเข้าใจได้

มิฮาเอลรับฟังเงียบๆ แล้ว――

"ชาร์ล, ใช้เวทศักดิ์สิทธิ์ได้ไหม?"

"ค่ะ...., ไหว.....ค่ะ"

ท่าทางให้พักก่อนจะดีกว่านะ, แต่มาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ช่วยไม่ได้

เห็นชาร์ลตั้งไม้เท้า, ชั้นจึงเข้าหาโครงกระดูก

แรกสุด, เนียฟันใส่โครงกระดูกหลายที

โครงกระดูกเองก็เอาดาบในมือฟันเนียกลับ

เนียหลบ, แต่ก็เกิดรอยแผลที่แก้มอย่างเลี่ยงไม่ได้

และคงเป็นครั้งแรกนับแต่ลงเขาวงกตที่ได้แผล, เนียจึงหน้าตากลัวขึ้นมา

"เนีย, ไหวไหม?"

ชั้นกับมิฮาเอลไปปะทะโครงกระดูก

แต่ต่างกับมิฮาเอลที่มีสกิล【วิชาดาบ】, การโจมตีของชั้น ออกจะต๊อยต๋อยด้อยค่าไม่น่าใส่ใจ

สกิล 【วิชาดาบ】 ของโครงกระดูก มันมากกว่ามิฮาเอลอีกนะ

มันปัดดาบ แล้วก็เตะมิฮาเอลที่เซๆ กระเด็นออกมา

"ไหวไหม?" 

"เออ, แค่นี้ไม่มีปัญหา"

มิฮาเอลยืนขึ้น และเอามือจับส่วนที่โดนเตะ 

แม่งเก่งฟ่ะ, เอาไงดีเนี่ย?

เราโดนโยนออกจากวง, เนียเอง แม้จะพยายามต้านโครงกระดูก แต่ก็มีรอยแผลตามร่างขึ้นเรื่อยๆ

"ฮาคุซัง, ใกล้จะ.....ได้ยังคะ?"

เดี๋ยวสิหนู ป๋ายังหาช่องโหว่มันไม่เจอเลย

อยากจะรอจังหวะให้มั่นใจอีกหน่อย แต่เราก็ไม่มีทางเลือกแล้ว

ช่วยไม่ได้ เลยพยักหน้าให้ชาร์ล

"△△ ○ □, โฮลี่"  ホーリー

แล้วแสงก็ห่อหุ้มโครงกระดูก

แต่ว่า โครงกระดูกมันไม่หยุด……เดินดุ่มเข้าหาชาร์ล

เราพยายามจะโจมตีสกัดหลายต่อหลายที แต่มันหลบ และมาเล็งถึงหัวชาร์ล……

ตอนนี้เอง โครงกระดูกก็หายไป

ก เกือบไปแล้วไง…… เฉียดฉิวมากๆ นึกว่าจะฉิบหายยกหมู่แล้ว

เรานั่งลง และยินดีกับความปลอดภัยของกันและกัน, แต่ส่วนชาร์ล สลบไปแล้ว




NEKOPOST.NET