[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน ตอนที่ 27 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.27 - สถานการณ์ของมินา


เราตกใจกันมาก, แน่นอนว่ารับไม่ได้ จึงไล่ตามไป เพื่อฟังสถานการณ์

"เดี๋ยวสิ, มันหมายความว่าไงกัน?"

"ท่านมินาทำการหมั้นหมายแล้วไง เพราะงั้น ต้องฝึกฝนเป็นเจ้าสาว ไม่ว่างมาเล่นเป็นนักผจญภัยหรอก ถุงนั่นก็คือของทดแทนหนี้บุญคุณ ถูกขอร้องให้มาเอาให้ก็เท่านั้น"

ว่าแล้ว คราวนี้ผู้ชายก็จากไปของจริง

มินาจะแต่งงานรึ……...

ก็จริง ที่ชนชั้นสูงแบบมินา จะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นเมื่อใดก็ไม่แปลก

เด็กแบบนั้น มาเป็นนักผจญภัยสิที่แปลก

หากเป็นเช่นนั้น ก็ช่วยไม่ได้กระมัง

กลับกัน เพราะเป็นปาร์ตี้กัน ชั้นควรต้องยินดีสนับสนุนด้วย

แต่ว่า จนถึงที่สุด ก็ไม่ได้บอกลากัน เลยเหงาชะมัด

ชั้นมองหน้าชาร์ล ชาร์ลเองก็พยักหน้า

"งั้น, ไปบ้านมินากันเถอะ"

ถึงจะมีความตั้งใจยังงั้นก็เหอะ, แต่รู้สึกเหมือนมาต่างถิ่น ไม่เข้ากับถนนชนชั้นสูงเลย

ชั้นเป็นแค่นักประเมินธรรมดาๆ, ส่วนชาร์ลก็โตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ส่วนเนียเป็นทาส

ถึงทุกคนจะตัวลีบจนเหมือนบ้านนอกเข้ากรุง ……ไม่สิ, สำหรับเนียดูไม่ใช่

เนียมองนี่มองนั่นอย่างสนใจ

เทียบกับชาร์ลที่ซุกอยู่หลังชั้น นับว่ายอดเลย

แล้วก็มาถึงหน้าบ้านมินา

ยืนหน้าประตูใหญ่ แล้วก็มองหน้าพวกชาร์ล

พยักหน้ายืนยันความพร้อม แล้วก็ใช้มือขยับที่เคาะ

ก๊อกๆสองที แล้วประตูก็เปิด

"ใครครับ?"

มีพ่อบ้านออกมายิ้มถามต้อนรับ

"อ เอ่อ ......, พวกเราเป็นปาร์ตี้กับมินา....ซัง......ครับ"

ไม่เคยเจอแบบนี้ เลยพูดแข็งๆ

"อ้อ ......คนรู้จักของคุณหนูรึครับ, ขออภัยด้วย ตอนนี้คุณหนู——-"

"ไม่เป็นไร, ปู่ ให้เข้ามาได้เลย"

เสียงที่ตามมา เป็นเสียงคุ้นเคยของมินา

"รับทราบครับ, เชิญทางนี้"

แล้วพ่อบ้านที่ถูกเรียกว่าปู่ ก็นำทางเราไปห้องรับแขก

ที่นี่เอง กว้างพอๆกับห้องนั่งเล่น, ใหญ่กว่าห้องโรงแรมเราสี่เท่าเป็นอย่างน้อย

แถมของประดับแต่ละอย่าง ก็ดูหรูหรา, แม้จะไม่รู้ราคา แต่ก็สมกับเป็นชนชั้นสูง

"เชิญทางนี้"

พ่อบ้านให้เรานั่งรอ

แล้วมินาก็เข้ามา

โดยใส่ชุดเดรสสีแดง ที่ทำให้ชั้นต้องตะลึง

"ยินดีต้อนรับท่านฮาคุสู่ตระกูลลาโนร์ด, วันนี้ มีธุระอันใดรึคะ?"

มินาที่ก้มหัวต้อนรับ และว่าออกมาเป็นภาษาลูกสาวชนชั้นสูง

แต่ว่า สำหรับชั้น ท่าทางที่ค่างจากมินาปกติ มีแต่ทำให้ไม่สบายใจ

"ปู่, เตรียมชาให้แขกด้วยค่ะ"

"รับทราบครับ, คุณหนู"

พ่อบ้านก้มหัวแล้วออกจากห้อง

มินายิ้มส่ง แล้วพอพ่อบ้านหายไปจากสายตา ก็ถอนหายใจ

"เห้ออออ .......ทำเรื่องที่ไม่ถนัด ก็ปวดไหล่เลยนะเนี่ย"

"เอ๋?"

จู่ๆท่าทีก็พลิกเปลี่ยน จนทำชั้นตกใจ

"ตัดสินเรื่องการหมั้นได้แล้ว ต้องฝึกใช้คำให้ถูก! ต้องฝึกฝนเป็นเจ้าสาวโน่นนี่นั่น น่ารำคาญชะมัด……มีของไปส่งให้พวกฮาคุหรอก ไม่ได้รับเหรอ?"

"เปล่า ได้รับแล้ว, แต่เพื่อนร่วมปาร์ตี้ จู่ๆจะออกเรือน ก็เลยเหงาอ่ะนะ"

ชั้นว่าแล้ว มินาก็แปลกใจ และยิ้มออก

"งั้นเหรอ ......ฉันไม่อยู่จะเหงาสินะ, แต่ขอโทษด้วย ยังไงก็ไม่อาจปฏิเสธการหมั้นได้ ...... ฉันเป็นนักผจญภัยไม่ได้แล้วล่ะ พยายามกันเข้านะ"

มินายิ้มแบบเหงาๆ

แล้วเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู, ทันใดนั้น มินาก็เปลี่ยนท่าที มาเป็นบรรยากาศแบบคุณหนูในตอนต้น

พวกเรารับชากับขนมที่พ่อบ้านเอามา, เสร็จแล้วก็ออกจากบ้านมินา




NEKOPOST.NET