[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน ตอนที่ 20 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.20 - สาวน้อยมนุษย์สัตว์


ชั้นจ่ายเงินค่าทาส แล้วเด็กสาวปลอกคอเงินก็ถูกนำตัวมา

"ก่อนอื่นขออธิบายก่อน, แน่นอนว่าสามารถใช้งานทาสได้ตามใจชอบ แต่ว่า ห้ามฆ่าทิ้ง ห้ามสั่งให้ไปฆ่าคน แล้วก็ห้ามสั่งให้ก่อบาปกรรม, แล้วก็ ทาสจะเชื่อมต่อกับปลอกคอนี้ ซึ่งเจ้าของสามารถควบคุมได้ และใช้พลังจิตใจเพื่อให้เกิดไฟฟ้าช็อต ทาสเลยต้องเชื่อฟังคำสั่ง แล้วก็มีแต่เจ้าของที่เอาปลอกคออกได้ และซื้อทาสแล้วไม่รับคืนด้วย จากนี้จะทำการส่งมอบทาสให้ ตกลงตามนี้นะ"

คนค้าทาสว่าขึงขัง

ดูทำธุรกิจจริงจังขึ้นมาเชียว……หรือจะมีเลศนัยอะไรแอบแฝง 

เอาเหอะ มัวแต่ลังเลไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา รับๆเลยแล้วกัน

"อืม, เข้าใจแล้ว"

"งั้นก็, เจรจากันสำเร็จ"

ได้รับทาสสาวเผ่าแมวมา

มีหางด้วยแฮะ, ตอนเธอนั่งอยู่ ไม่ได้เห็นไง

"นายท่านจะเป็นนายท่านของเนียรึเนี้ยว?"

สาวแมวถามชั้น

"อ้อ, ใช่แล้ว ชั้นชื่อฮาคุโตล เป็นนักผจญภัย ส่วนทางนี้ คือชาร์ล็อตเต"

ชาร์ลก้มหัวนิดนึงเมื่อถูกแนะนำตัว

แต่สาวหูแมวเอียงหัว

"นายท่านคือฮาคุโตล……ตัวเตี้ยคือชาร์ล็อตเต?"

"ม ไม่ได้ตัวเตี้ยนะ, ยังโตได้อีกด้วยค่ะ!"

ชั้นยิ้มแห้งๆ, นี่เป็นแพกเกจมาคู่กับความปากร้ายนิดๆสินะ

แต่ก็ท่าทางไม่ใช่เด็กเลวร้ายอะไร

ชั้นเลยถามเด็กสาวที่ว่ากับชาร์ลอยู่

"แล้วเธอชื่ออะไร?"

"เนียคือเนียเนี้ยว" 

เอ๋? ชื่อ……อะไรนะ?

ฟังยาก เลยถามอีกที

"บอกอีกทีได้ไหม?"

"เนียคือเนียเนี้ยว"

หรือว่า 『เนีย』 คือชื่อเหรอ?  ニャー

งงชิบ…….....

เอาอีกที ให้ชัวร์

"ชื่อว่าเนียสินะ"

"ก็บอกงั้นไงเนี้ยว"

เป็นท่าทางซึ่งไม่สมกับเป็นทาสเลย

"งั้นก็ขอฝากตัวด้วยนะ"

จากนั้น เราก็จะไปร้านอาวุธกัน

แต่ว่า เนียตัวผอมแห้ง พาเดินจะไม่ไหวเอา, เลยแวะร้านอาหารใกล้ๆก่อน

ทว่า, เนียแค่ยืนมองอยู่ข้างโต๊ะ

"เป็นไรไป? ไม่นั่งเหรอ?"

"นั่งได้เหรอเนี้ยว?"

 "......? อ้อ, งี้นี่เอง, เวลามีแต่พวกเรากินอาหารกัน ให้นั่งได้เลย"

ปกติไม่มีการให้ทาสนั่งที่เดียวกัน

เนียเลยสงวนตัวไว้ แล้วคงคิดว่าตัวเองจะไม่ได้รับอาหารด้วย

"แล้วก็, สั่งได้ตามใจชอบเลยนะ พวกชั้นต้องไปดันเจี้ยน กินเยอะๆทำงานดีๆ จะได้ไม่มีปัญหา"

ชาร์ลคงเป็นตัวหลักเช่นเคยนั่นล่ะ แต่สกิลที่เนียมี ก็เข้าท่าอยู่

มีความว่องไว ก็สามารถใช้ในการต่อสู้ได้

เนียที่คิดว่าจะไม่ได้อาหาร เบิกตากว้างหางตั้งขึ้น

"ด, ได้จริงๆเหรอเนี้ยว? ไม่เกรงใจเลยนะเนี้ยว?"

หางส่ายไปซ้ายขวาอย่างมาก, ทำหน้าถามงั้น

ชั้นพยักหน้ายิ้มแห้งๆ, เนียเลยเรียกพนักงานมาสั่งอาหารเยอะแยะ

จากนั้น, เนียก็เริ่มสู้รบกับอาหารจำนวนมากบนโต๊ะ

คงหิวมากเลย ถึงยัดอาหารเข้าปากตลอดเวลา, ซอสเปื้อนแก้มไปหมด

"นี่ๆ, ติดหน้าหมดแล้ว"

"อึก อึก เอาออกให้หน่อยเนี้ยว"

ออกจะเหมือนน้องสาว มากกว่าทาสแฮะ

ชั้นเอาผ้าเช็ดปากให้ เนียเลยดีใจตาปิดๆหูพับๆ

แล้วก็เริ่มยัดอาหารอีก




NEKOPOST.NET