[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน ตอนที่ 12 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.12 - ใต้ดินชั้น 1


 ชั้นเองก็สู้ไหว ……มันควรจะเป็นเช่นนั้น

แต่ตอนนี้ เราหนีเปิดเปิง

ที่ไล่ตามพวกเรามา เป็นฝูงใหญ่ก๊อบลิน

จำนวนคงสองหลักขึ้นไปเลย

ทำไมเป็นงี้ไปได้ฟะ!

สงสัยขณะวิ่งหนี

เป็นพฤติกรรมที่ไม่ปกติเลย, ยังกับถูกใครควบคุม

ชั้นเลย 【ประเมินละเอียด】ดู

『ก๊อบลิน, เลเวล 1, ติดเสน่ห์』   魅了状態

【วิชาตะบอง, เลเวล 1】

อ้าว มีสกิลตะบองด้วย เก่งจัง...........ซะที่ไหนเล่า!?

อะไรฟะ, ติดเสน่ห์เนี่ย?

จะว่าไป, คนในปาร์ตี้มิฮาเอล ก็มีสกิลเสน่ห์ด้วยนี่หว่า

หรือว่าจะเป็นฝีมือมัน?

ยังไงก็ตาม เป็นเช่นนี้ต่อไป แย่แน่ๆ

ชั้นเองสู้ไม่ไหว เลยต้องพึ่งชาร์ลซะแล้ว

"ชาร์ล, จำนวนขนาดนั้น ไหวไหม?"

"จ, จะลองดูค่ะ"

ชาร์ลจับไม้เท้า ยื่นไปทางฝูงก๊อบลินที่อัดตัวเรียงแน่นไปตามทางเดิน, แล้วก็เริ่มร่ายเวท

"△ ◯ △ △, ไฟ"

เวทไฟคราวนี้ ไม่ใช่ลูกไฟใหญ่ หรือไฟเล็กๆหลายอันแบบที่ใช้กับหมาป่า

ชั้นเห็นเป็นเส้นสีแดง........ก็แค่นั้น

พอรู้ตัวอีกที, หัวก๊อบลินก็เป็นรูโบ๋หมด, ล้มลงไปโดยไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกัน

และก๊อบลินก็หายไป โดยทิ้งหินเวทกับไม้ตะบองไว้จำนวนมาก

"ด, เดี๋ยวสิ! เมื่อกี้เวทอะไรน่ะ!?"

ไม่นาน มินาก็เปิดปากว่าเวทของชาร์ล, แต่ชั้นก็บอกกลับ

"ก็เวทปกติธรรมดาไง"

"ปกติที่ไหนเล่า! ดูยังไงก็ไม่ใช่พลังธรรมดาชัดๆ ! ศัตรูเป็นมอนนะ! จัดการได้ในทีเดียวเนี่ย......เวทระดับกลางสินะ.......แสดงบัตรนักผจญภัยมาเดี๋ยวนี้เลยนะ"

ชาร์ลแสดงบัตรนักผจญภัยให้ดูตามที่ถูกบอก

มินายึดมาแล้วก็เบิกตาดู

(โกหกน่า, ไม่มีสกิล? ไม่สิ, พลังขนาดนั้น ...... ไม่อยากเด่นเลยซุกซ่อนตัว......... ก็พอเข้าใจได้หรอก แต่......)

คิดซักนิด แล้วมินาก็คืนบัตรนักผจญภัยให้ชาร์ลแบบเจ็บใจอยู่นิดหน่อย

"ไม่ใช่เวลาแล้วนะ, ถ้าไม่รีบไป จะแพ้การแข่งเอา"

"น, นั่นสินะ รีบไปกัน!"

หยุดคิด หยุดงอน ให้มินาที่ยิ้มขมๆ รีบไปกับเราต่อ

"ถึงงั้นก็เถอะ, แถวนี้ไม่ค่อยมีคนเลยนะ"

"แหงล่ะสิ, ชั้นนี้มีแต่ก๊อบลินกับหมาป่าที่ไม่ทำกำไรนะ, หินเวทขายได้เหรียญทองแดงเดียวเอง, ถ้าไม่ล่าเยอะๆ ลงไปชั้นอื่นดีกว่า''

"แต่ว่านะ, ลงๆขึ้นๆไปมา คงลำบากแย่........" 

"เรื่องนั้น, ก็มีจุดวาร์ปที่พอใช้ครั้งนึงแล้ว จะเดินทางจากเริ่มต้นเลยได้......ประมาณนั้น"       ワープポイント

สมกับเป็นผู้มีประสบการณ์มาก่อนเรา

ถึงงั้นก็เหอะ, จุดวาร์ปรึ.........

มีรูปลายแปลกๆที่พื้นของชั้นแรกดันเจี้ยน, สงสัยคงเป็นจุดวาร์ป

พูดถึง แล้วหมาป่าก็ปรากฏต่อหน้าเราพอดี

แม้จะระยะห่าง แต่หมาป่ามันมีประสาทดมกลิ่นดี, มันคงรู้ตัวแล้วล่ะ

ชั้นเองก็【ประเมินละเอียด】ซะ

『หมาป่า, เลเวล 2』     ウルフ

【คำราม, เลเวล1】   咆哮

คำราม!? เห้ย มันสูดอากาศเข้าไป จะพ่นอะไรออกมาแล้ว!

ชั้นรู้ตัว จะรีบวิ่งเข้าใส่หมาป่า

แต่ว่าไม่ทันแล้ว, หมาป่ามันร้องเสียงดังไปทั่ว

"กรรรรรรรรรรรรรรรรร!!"

จนต้องเอามือปิดหู รอให้เสียงหยุดลง

ตอนนั้นเอง ก็รู้สึกถึงแรงกระแทก ทำให้ตัวกระเด็น

โดนหมาป่าชนเข้ารึ?

ดูสถานการณ์ด้วยความเจ็บปวด, แล้วก็พบว่าหมาป่ามันยืนดูเราอยู่

"ป, เป็นไรไหมคะ?"

หน้าตาไม่สบายใจ ชาร์ลจะมาใช้เวทฟื้นฟูให้

"อ้อ, ไม่เป็นไรหรอก ที่สำคัญ มินา ขอเวทเอนชานต์ได้ไหม?"

"ก็ได้หรอก, แต่ไม่เป็นไรแน่เหรอ?"

มินาเองก็เป็นห่วงด้วย, แต่ว่า ตอนนี้ต้องจัดการหมาป่าก่อน

สกิล【คำราม】มันยุ่งยากกว่าที่คิดแฮะ……

"อื้อ, ช่วยหน่อยนะ" 

"◯◯◯ Δ, 身体強化 เสริมร่างกาย  (all buff)"    身体強化 (オールバフ)

ร่างกายร้อนขึ้นมา, แล้วก็เบาลงนิดหน่อยด้วย

ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็——!

ช้นวิ่งเข้าหาหมาป่าที่สูดหายใจอยู่

เมื่อกี้ไม่ทัน, แต่คราวนี้ ไปถึงก่อนหมาป่าจะคำราม

แล้วก็ฟันกวาดใส่ในทีเดียว

ถึงจะเป็นการฟันจากชั้นที่ไม่ได้มีสกิลอะไร......ใช้แต่แรงเข้าว่า, แต่แค่นี้ก็เพียงพอส่งหมาป่าเลเวลต่ำกลับบ้านเก่าได้แล้ว

 ร่างมันล้มลง และเปลี่ยนสภาพกลายเป็นหินเวท




NEKOPOST.NET