[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน ตอนที่ 10 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.10 - ร้านอาวุธ


เช้าต่อมา เรามาที่ร้านอาวุธ

สำหรับชั้น ไม่จำเป็น เนื่องจากมีดาบกับเกราะ, แต่ชาร์ลมีแค่ตะบองที่ก๊อบลินดรอปไง

แล้ว วันนี้มินาก็มาด้วย, โดยคุณเธอว่า「พวกเธอน่ะ, ยังแค่เลเวล【2】สินะ, ฉันที่เลเวล【3】 จะดูแลให้ก็ได้นะ, ดีใจซะสิ」 แน่

แต่ว่า, สำหรับชั้นที่เมื่อวานเริ่มจะเข้าใจเธอขึ้นมาแล้ว ก็แปลความได้ว่า 「พ、พาฉันไปด้วยเถอะ……ขอร้อง……」

ชาร์ลเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร, เลยพาไปด้วยกัน เนื่องจากไม่มีเหตุผลต้องหลีกเลี่ยง

ถึงเครื่องสวมใส่คุณเธอจะของดีไม่มีปัญหาอยู่แล้วก็เหอะ

เมื่อวานไม่ได้แต่งยังงี้มา แต่วันนี้มีไม้เท้าติดอัญมณี กับชุดคลุมดูสูงส่งอย่างแรง

จะชุดชาร์ล ชุดมินาก็ดี ดูท่าจะแพงน่าดู

"จะซื้อไม้เท้าแบบไหนดีน้า?"

ชาร์ลดูดีใจยามเดินเข้าร้านอาวุธ, แต่ว่า พอเห็นราคา ก็ตกใจ

"น, นี่ราคาเป็นเหรียญเงินเลยเหรอ, ซ ซื้อไม่ไหวหรอกค่ะ! "

"ไม่เป็นไร, ชั้นออกให้เอง เลือกซื้อตามที่ต้องการได้เลย"

พลังต่อสู้ของปาร์ตี้นี้คือชาร์ล! เลยต้องเลือกของสวมใส่ดีๆ

หากจำเป็นจริงๆ ขายของที่เก็บได้จากพวกปาร์ตี้ของมินาเมื่อวาน ก็คงทำเงินได้อยู่

"จ จะดีเหรอคะ?"

ถูกถามอย่างกังวล

"อื้อ, มันเกี่ยวกับปาร์ตี้เราด้วยอ่ะนะ"

ว่าแล้วก็ดูราคา, ถ้าเป็นของที่แถบนี้ ราคาอยู่ในเกณฑ์ซื้อได้หมดเลย

โล่งใจหน่อย เป็นเสี่ยเลี้ยงได้แบบหน้าไม่แหก

และระหว่างที่ชาร์ลดูของ, ชั้นก็ลอง【ประเมินละเอียด】

『ไม้เท้าต้นมิรุมิรุ』          ミルミルの木の杖

【เพิ่มโจมตี, เล็กน้อย】     攻撃力上昇、極小

เป็นอาวุธธรรมดาๆ……รึเปล่า?

ไม้เท้าน่าจะต้องเพิ่มพลังเวทนี่หว่า……

ลอง【ประเมินละเอียด】ซิ ว่าอันอื่นเป็นไงมั่ง

แล้วก็พบว่า ไม่ได้มีผลพิเศษติดอยู่ทุกอัน, บางอันก็มีบ้างไม่มีบ้าง ปนเปกันไป

มีเงื่อนไขอะไรในการผลิตรึเปล่า

เอาเหอะ, อันที่ชาร์ลเลือก มี【เสริมเวท】ติดอยู่ เลยไม่เป็นไร         魔力強化

โล่งอกไปที ที่ไม้เท้าอันที่ชาร์ลชอบใจ มีสกิล【เสริมเวท】ตามปกติ

เราซื้อเสร็จแล้วก็ไปดันเจี้ยน

"อ้าว, นึกว่าใคร ที่แท้เจ้ากากฮาคุนี่เอง ยังมีชีวิตอยู่อีกรึ"

เดินไปซักนิด ก็โดนคนทัก......รู้สึกจะเป็นคนที่เข้าพิธีเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในช่วงเดียวกับชั้น

ถ้าจำไม่ผิด ชื่อว่า มิฮาเอล ミハエル

สกิลมัน เป็นสกิลสายต่อสู้อย่างสมดุล, ตอนผลประเมินออกมา ก็เฮกันใหญ่

“ฮาคุซัง, คนรู้จักเหรอคะ?"

"เปล่า, ทักคนผิด"

ไม่ได้มีความทรงจำดีๆนัก เลยไม่สนใจมันจะดีกว่า

แต่มิฮาเอลก็มายืนขวางทาง

"ต้องการอะไรกัน!?"

"ก็แหม, กากอย่างแก จะพาปาร์ตี้ไปลงดันเจี้ยน, เลยเป็นห่วงไง ปล่อยให้สาวไปผจญอันตรายไม่ได้หรอก”

มิฮาเอลบอกกับมินาด้วยท่าทางยืดๆ

แถมสายตายังแวะไปโฟกัสตรงจุดโค้งเว้าอีก

รึว่าเป็นคนรู้จักมินาด้วย, แต่เธอก็ส่ายหัว

ดูท่าจะไม่รู้จักกันมาก่อน, แต่เป็นรักแรกพบฝ่ายเดียวรึเปล่า

"ธุระแค่นั้นเหรอ? งั้นก็ลาก่อน!"

ชั้นพยายามไม่สนมิฮาเอลอีก, แต่มิฮาเอลก็มารั้งแขนชั้นไว้

"ยังคุยกันไม่เสร็จ! ปล่อยสาวไว้กับคนกากๆอย่างแกไม่ได้หรอก! มาแข่งกับชั้นเซ่!"

ชั้นไม่มีเหตุผลต้องรับ เลยช่างมัน ไปดีกว่า

"หืม, เจ้ากากฮาคุ ใจสู้ก็ไม่มีเรอะ......"

ได้ยินเสียงมิฮาเอลด่าชั้น แล้วที่ตอกกลับคือ.......มินา

"อย่างนาย ฮาคุไม่แพ้หรอก! เอาสิ, แข่งกันเลย!"

"งั้นแข่งกันจัดการออร์คที่ชั้น 5 เป็นไง? ฝ่ายชนะ จะได้เป็นปาร์ตี้กับเธอ" 

"ได้เสียสิ เอาเลย"

มินาตกลงเสร็จสรรพโดยไม่สนชั้น

 เห้ยๆ นี่ชั้นไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยนะเว้ย!




NEKOPOST.NET