[นิยายแปล] Infinite Dendrogram ตอนที่ 7 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Infinite Dendrogram

Ch.7 - คอร์สเรียนของพี่หมี


□   เรย์ สตาร์ลิ่ง 
       เมืองหลวงอัลเทีย
       ร้านอาหาร<Orion's Belt>
 
ในวันนี้พี่หมีได้ลงทุนจองร้านอาหารร้านโปรดของเขาไว้เพื่อพวกเราโดยเฉพาะ มันเป็นร้านที่มีผู้เล่นเป็นเจ้าของแถมยังไม่ได้จำกัดเอาไว้ที่การบริการอาหารเพียงอย่างเดียว เพราะถ้าหากคุณลูกค้าทั้งหลายได้เตรียมวัตถุดิบมากันเอง ทางร้านก็จะมีบริการนำเอาวัตถุดิบเหล่านั้นมาปรุงเป็นเมนูต่างๆมาเสิร์ฟให้ด้วย และเพราะแบบนั้นพี่หมีจึงได้เตรียมวัตถุต่างๆเอาไว้ล่วงหน้า
 
「เอาล่ะนะ ตอนนี้เพื่อเฉลิมฉลองให้แก่วันแรกที่เรย์ได้เข้ามาในโลกนี้ และก็แด่การเคลียร์ภารกิจครั้งแรกของเขา คัมปายยยย! 」
 
"" คัมปายยยย! ""
 
เนเมซิสและผมดื่มสิ่งที่คล้ายๆกับน้ำส้ม ส่วนพี่หมีกำลังจิบเรมไวน์อย่างมีความสุข ในเกมอินฟินิทเด็นโดรแกรมได้มีการตรวจสอบสัญชาติของผู้เล่นแต่ล่ะคนเพื่อใช้อ้างอิงถึงกฎข้อบังคับด้านอายุต่างๆ เพราะแบบนั้นผมจึงไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ในเกมนี้จนกว่าผมจะมีอายุถึงยี่สิบปี
 
ถ้าจะอธิบายให้ละเอียดมากยิ่งขึ้น ผมได้ยินมาว่าสื่อลามกได้รับอนุญาตที่อายุ18 ขณะการดื่มและสูบบุหรี่ได้รับอนุญาตที่อายุ20
 
“เพราะว่ามาสเตอร์ยังเป็นแค่เด็กอยู่ ข้าก็เลยถูกห้ามไม่ให้ดื่มไปด้วยเลย สำหรับข้าก็ต้องรอไปอีกถึงหกปีมันช่างยาวนานเหลือเกิน”
 
“ถ้าเราตัดสินจากจำนวนคนทั้งหมดในที่นี้ คนเดียวที่สามารถดื่นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นั่นต่างหากที่ผิด”
 
บ่นเสร็จผมก็หันไปมองพี่หมีที่เมื่อครู่กำลังนั่งดื่มไวน์จากเหยือกอย่างมีความสุข
 
「หง้ำๆๆ อึกๆๆ อ๋า อ้าวลงมือกินกันสิ ยัดลงไปในท้องให้มากจนยัดอะไรลงไปไม่ได้อีกเลย นี่ๆลองกินเนื้อนี่ดูสิมันอร่อยสุดๆ หง้ำๆๆ」
 
เดี๋ยวๆๆนี่พี่สามารถกินอาหารทั้งๆที่ยังใส่ชุดหมีอยู่ได้ยังไง? เพราะว่าเป็นหมีเหรอ? หรือว่าเป็นเพราะชุดนั่นมันยังมีระบบอะไรแปลกๆซ่อนเอาไว้อยู่อีก
 
ถึงจะบ่นๆไปอย่างนั้นผมก็ยังตักเนื้อนั่นเข้าปากตามคำแนะนำอยู่ดี
 
“หง้ำๆ....อะเฮื้อก!! นะ-นี่มันอร่อยสุดๆไปเลย!!”
 
ไอ้เนื้อแปลกที่พี่หมีแนะนำให้มันอร่อยมากจนผมรู้สึกตกใจ ส่วนผสมและวิธีการปรุงที่ผมไม่รู้จักและรสที่มันกระจายไปทั่วปาก ลงตัว! มันช่างเป็นรสชาติที่ลงตัวจริงๆ!
 
「เจ้าของร้านอาหารนี้มีอาชีพเป็น【พ่อครัว】คลาสสูงสุด 【เชฟแห่งสรวงสรรค์】เทียบกับโลกจริงแล้ว สามารถกล่าวได้ว่าทักษะที่ผ่านการฝึกฝนของเขาอยู่ในระดับเดียวกับเชฟระดับสามดาว」
 
"หลังจากกินอาหารที่โลกนี้จนอิ่มแล้ว พอกลับออกไปสู่โลกของความเป็นจริงแล้วเราจะได้รับผลกระทบจนอิ่มไปด้วยเหมือนกันรึเปล่า?"
 
ก็แบบว่าถ้าถึงเวลากินข้าวเย็นแล้วแต่ดันรู้สึกอิ่มทั้งๆท้องยังว่างอยู่คงจะแปลกพิลึก
 
"มาคิดๆดูแล้วร่างจริงของผมยังคงนอนลงบนเตียงเฉยๆใช่มั้ย?"
 
「ถูกต้องแล้วในโลกนี้จะไม่มีอะไรส่งผลต่อตัวเราในโลกแห่งความเป็นจริงยกเว้นการนอนหลับ หรือก็คือต่อให้นายจะนอนหลับอยู่ที่โลกนี้หกชั่วโมง แต่นายก็จะได้นอนแค่สองชั่วโมงในโลกแห่งความจริง」
 
「ยกตัวอย่างเช่นลองคิดถึงความจริงที่ว่าวันหนึ่งในโลกแห่งความเป็นจริงคือเวลาสามวันของที่นี่ ถ้าหากนายใช้เวลาตอนตื่น 18 ชั่วโมง นอน 6 ชั่วโมงในโลกนี้และทำซ้ำๆมันทั้งสามวัน นายก็จะใช้เวลาตอนตื่น 18ชั่วโมง นอน 6 ชั่วโมงในโลกแห่งความจริงรวมเป็นเวลา 24 ชั่วโมงหรือตลอดทั้งวัน และเมื่อนายไม่นอนหลับภายในเกมสมองของนายก็ตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาเหมือนตอนปกติเข้าใจรึเปล่า」
 
หมายความว่าถ้าหากผมเริ่มเล่นเกมตอนเข้านอนและใช้เวลาตลอดสามวันในเกมโดยไม่ได้หลับไม่ได้นอน ผมก็จะต้องไปโรงเรียนหรือไปทำงานในขณะที่หัวลากพื้นสินะ
 
「นอกจากนี้ความต้องการด้านต่างของร่างกายเช่นความหิวโหยหรือความจำเป็นใดๆที่จะต้องไปเข้าห้องน้ำ มันจะยังคงทำงานได้ตามปกติในโลกภายนอก เมื่อร่างกายของนายต้องการอะไรจะมีการประกาศแจ้งเตือนให้รู้เอง」
 
พอพี่หมีอธิบายจบหน้าต่างแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของผม
 
【แจ้งเตือน: การขับถ่าย】
【แจ้งเตือน: ความหิว】
 
"เอาล่ะผมขอตัวออกจากระบบสักแปบนะ"
 
「งั้นก็รีบกลับมาให้เร็วที่สุดล่ะ หนีจะทนรอ」
 
"เร็วๆนะมาสเตอร์ ถ้าหากไม่มีท่านอยู่ที่นี่ ข้าก็จะไม่สามารถกินอาหารพวกนี้ได้ "
 
“คร้าบๆ”
 
สุดท้ายผมก็กดเลือกปุ่มออกจากระบบในหน้าเมนูหลัก
 
【กำลังออกจากระบบ】
【สำหรับการเข้าสู่ระบบครั้งต่อไปคุณต้องการให้ปรากฏตัวทีจุดเซฟ หรือที่ตำแหน่งปัจจุบันของคุณ? 】
"ที่ตำแหน่งปัจจุบัน"
【เรียบร้อย】
【พวกเราจะรอการกลับมาของคุณ】
ราวกับกำลังตื่นขึ้นจากฝันอันยาวนานสติของผมค่อยๆหลุดลอยออกไป
 
◇◇◇
 
"…โว้ว"
 
สิ่งแรกที่ผมทำหลังจากออกจากระบบคือการดูนาฬิกา มันผ่านมาแค่สามชั่วโมงหน่อยๆนับตั้งแต่ที่ผมเริ่มเล่นเกม แสดงว่าเวลาที่โลกจริงมันเดินกว่ากว่าในเกมจริงๆ
 
หลังจากยืนยันเรื่องนี้เสร็จผมก็รีบเดินไปเข้าห้องน้ำ
 
และถึงแม้ว่าตอนอยู่ในเกมจะพึ่งกินอาหารไปเมื่อกี้นี้ แต่ในโลกจริงท้องของผมมันกำลังร้องโหยหวนอย่างหนัก ดูท่าผมคงต้องดูแลเรื่องโภชนาการให้ดีแล้วล่ะ
 
ผมได้ตรวจดูโทรศัพท์ว่ามีข้อความหรือสายเรียกเข้ามารึเปล่าแต่ก็ไม่มีอะไรส่งเข้ามา ผมยังลองดูเปิดเว็บไซต์ข่าวบางเว็บในคอมพิวเตอร์แต่ก็ไม่มีอะไรที่น่าสนใจอีกเช่นกัน
 
 หลังจากผ่านไปได้หนึ่งนาทีผมก็กลับเข้าเกม
 
「ยินดีต้อนรับกลับนะ」
 
“...อืม”
 
เมื่อผมกลับเข้ามาจานบนโต๊ะก็ถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด เห็นได้ชัดเลยว่าพี่หมีได้กินอาหารหมดไปรอบนึงแล้ว
 
... แต่เขากินเข้าไปคนเดียวหมดทั้งโต๊ะเลยเหรอ? หรือว่าเขาจะกลายเป็นหมีไปแล้วจริงๆ
 
“อิย้าาา!? อาหารที่ข้าเล็งไว้มันหายไปหมดแล้ว”
 
เนเมซิสที่ปรากฏตัวออกจากความว่างเปล่ามายื่นข้างๆผมกำลังกรีดร้อง
 
「วางใจได้ ยังมีอาหารชุดใหญ่รอพวกเราอยู่อีกเพียบ ของที่อยู่บนโต๊ะตอนนี้น่าจะประมาณ10%จากทั้งหมดได้มั้ง」
 
“ทำไมถึงเหลือเยอะขนาดนั้น!? มันมากพอสำหรับคนเป็นสิบๆเลยนะ!”
 
เขาพึ่งจะได้รู้จักกับเนเมซิสซึ่งเป็นเอ็มบริโอของผมในวันนี้ นั้นหมายความว่าเขาเตรียมอาหารทั้งหมดไว้สำหรับคนสองคนเท่านั้น!?
 
“...ผมยังมีเรื่องที่สงสัยอยากจะถามพี่หน่อย”
 
"จะถามถึงวิธีที่จะได้รับชุดหมีแบบนี้งั้นเหรอ?"
 
"ไม่ใช่เรื่องนั้น ...ไม่สิผมเองก็สนชุดหมีอยู่นิดหน่อย แต่ผมมีเรื่องอื่นอยากจะถาม"
 
มีอยู่สองสามเรื่องที่ผมอยากจะรู้เกี่ยวกับระบบและลิเลียน่า
 
แต่คงต้องไล่ถามจากเรื่องที่ง่ายๆก่อน
 
"เมื่อเอ็มบริโอวิวัฒนาการรูปแบบของมันก็จะเปลี่ยนแปลงไปใช่ไหม?"
 
「ใช่แล้ว ลักษณะเฉพาะตัวของบัลด์เองก็จะกลายเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆทุกครั้ง แต่มันมีขนาดใหญ่มากหลังจากมีการวิวัฒนาการ」
 
ถึงแม้แกตลิ่งกันค่อยข้างที่จะมีขนาดใหญ่แต่มันก็ยังเป็นแค่รูปแบบที่สองเท่านั้น เอ็มบริโอจะไม่สามารถเติบโตขึ้นไปกว่านั้นอีกแล้วใช่ไหม?
 
「เรื่องนั้นฉันคงไม่สามารถอธิบายให้นายฟังได้ แต่รูปแบบที่สี่ที่ฉันใช้วันนี้คือรถถัง」
 
 "รถถัง!?"
 
มันมีของแบบนั้นที่ด้วยเหรอ!?
 
“...แล้วเนเมซิสของผมจะมีรูปแบบอื่นที่ไม่ใช่มนุษย์ด้วยใช่ไหม? อย่างเช่นรถถังอะไรแบบเนี่ย”
 
พอถามอย่างนั้นเด็กผู้หญิงที่กำลังยัดอาหารลงท้องอยู่ข้างๆผมก็บ่นว่า "อย่าพึ่งมายุ่งกับข้าตอนนี้"
 
「ถึงแม้ว่าการวิวัฒนาการของเอ็มบริโอจะขึ้นอยู่กับผู้ใช้ แต่เนเมซิสของนายก็จะพัฒนาไปตามรูปแบบของสายเมเดน ส่วนคำว่าวิทช์อาร์มก็น่าจะหมายความว่าเธออาจจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นรูปแบบอื่นๆได้」
 
"อย่างที่พี่บอกนั่นแหละ เธอเคยเปลี่ยนเป็นดาบมาแล้วครั้งหนึ่ง ... ดังนั้นผมควรจะปฏิบัติกับเนเมซิสได้อย่างไรดี?"
 
「อย่างที่ฉันบอก เธอเป็นเอ็มบริโอสายเมเดนที่สามารถเปลี่ยนร่างไปเป็นประเภทอาร์มได้ "เมเดน" คือสิ่งที่ผสมเข้ามา ... เป็นเอ็มบริโอที่มีการผสมผสานกันของสองประเภท」
 
“โอ๋”
 
ราวกับว่าสามารถต่อรองราคาลงจนได้ชื้อหนึ่งแถมหนึ่งเลย
 
“อะไรคือลดราคาลงห๊ะ!?”เสียงประท้วงดังมาจากทางเนเมซิสอีกครั้ง
 
「นายรู้รึเปล่าว่าฉันรู้จักคนๆนึงที่เหมือนกับนายเลย เขาเองก็ได้เอ็มบริโอรูปแบบเมเดนเหมือนกัน แต่ประเภทที่ผสมนั้นเป็นอะไรที่ต่างจากทุกประเภท ปัจจุบันเขาได้รับเอ็มบริโอขั้นสุดยอดแล้ว」
 
เอ็มบริโอขั้นสุดยอด?
 
「นี่เป็นชื่อที่พวกเราใช้เรียกเอ็มบริโอที่วิวัฒนาการมาถึงรูปแบบที่เจ็ด มันมีช่วงเวลาสามช่วงของการวิวัฒนาการเอ็มบริโอซึ่งจะมีการเปลี่ยนแปลงไปมากมาย ช่วงแรกคือเมื่อฟักออกมาจากรูปแบบที่ศูนย์ ช่วงที่สองคือช่วงวิวัฒนาการที่ก้าวข้ามจากรูปแบบที่สามไปสู่รูปแบบที่สี่ และสุดท้ายคือช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงมากที่สุดมันคือสุดยอดการวิวัฒนาการที่ก้าวข้ามจากรูปแบบที่หกขึ้นไปสู่รูปแบบที่เจ็ด ปัจจุบันรูปแบบที่เจ็ดเป็นที่รู้จักในฐานะเอ็มบริโอรูปแบบสุดท้าย」
 
“รูปแบบที่ดีที่สุด เอ็มบริโอขั้นสุดยอด”
 
ผมสงสัยว่าวันหนึ่ง เนเมซิสของผมจะสามารถขึ้นไปถึงจุดนั้นได้หรือไม่
 
ตอนนี้เธอยังอยู่รูปแบบที่หนึ่ง มันจะต้องใช้เวลานานมากๆแน่กว่าจะขึ้นไปถึงจุดนั้น
 
「อนึ่ง ฉันเคยได้ยินมาว่าทั่วทั้งโลกนี้มีผู้เล่นไม่ถึงร้อยคนที่สามารถขึ้นไปสู่ขั้นสุดยอดได้」
 
น้อยกว่าร้อยคนจากจำนวนผู้เล่นเป็นล้านเนี่ยนะ?
 
การที่จะขึ้นไปถึงจุดนั้นมันยากเย็นขนาดไหน ... ?
 
「เวลาที่ใช้เล่นเกมไม่ได้เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขาไปถึงจุดนั้นได้ มีผู้คนจำนวนมากที่เริ่มเล่นตั้งแต่วันเปิดตัวแต่ยังไม่ได้วิวัฒนาการเป็นรูปแบบที่เจ็ด ในขณะเดียวกันภายในกลุ่มของคนพวกนั่นบางคนใช้เวลาเล่นกันแค่หกเดือนเพียงเท่านั้น」
 
หมายความว่ามันมีองค์ประกอบหรือปัจจัยพิเศษบางอย่าง ที่จำเป็นสำหรับการวิวัฒนาการรึเปล่า?
 
"อ่าจริงสิ มาคิดๆดูแล้ว พี่เองก็เป็นหนึ่งในคนที่เริ่มเล่นในวันเปิดตัวเกมด้วยนี่ถูกต้องไหม? พี่ก้าวหน้าไปได้ไกลแค่ไหนแล้ว? เอ็มบริโอของพี่ล่ะ?”
 
「เป็น-ความ-ลับ-ของ-หมี」
 
น่ารำคาญโว้ยย!
 
นอกจากจะน่ารำคาญแล้ว ผมพึ่งจะมาสังเกตว่าเมื่อลองถามอะไรไปเขาก็จะตอบกลับมาอย่างปกติ แต่เมื่อใดก็ตามที่เขาต้องการจะที่เขาต้องการที่จะแกล้งผมเขาก็จะใส่คำพูดหมีๆลงไปด้วย
 
และในขณะที่ผมกำลังคุยกับพี่หมีอยู่นั้น เนเมซิสก็จัดการอาหารบนโต๊ะจนหมดเกลี้ยงไปเรียบร้อยแล้ว
 
...นี่พวกเรากำลังคุยกันเกี่ยวกับเรื่องของตัวเธอเองอยู่นะรู้รึตัวเปล่าเนี่ย?
 
N:คำเตือนตอนนี้จะเป็นการอธิบายรายละเอียดของเกมตามชื่อตอน ใครที่ไม่อยากจดจำรายละเอียดยิบย่อยก็กดข้ามๆไปก็ได้ครับ ถึงจะไม่ทันแล้วก็เถอะ//meเผ่นหนีอย่างไว้ ฮ่าๆๆ



NEKOPOST.NET