[นิยายแปล] Infinite Dendrogram ตอนที่ 6 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Infinite Dendrogram

Ch.6 - Achievement


□       เรย์ Starling

         ด้านนอกสวนผลไม้เก่า

 

หลังจากที่เอาชนะเจ้าเดมิแดรกเวิร์มมาได้ด้วยความช่วยเหลือของเนเมซิส ผมก็เก็บหีบสมบัติที่ดรอปออกมาหลังจากที่ฆ่ามันได้ก่อนจะแบกมิเลียขึ้นหลังและหนีออกจากสวนไป

 

ความคิดที่ว่าจะกลับเข้าไปช่วยลิเลียน่าสู้นั้นไม่ได้อยู่ในหัวผมเลยสักนิด เนื่องจากผมได้ตรวจสอบหน้าต่างสถานะของปาร์ตี้ดูแล้วพบว่าเธอยังไม่ตายและปลอดภัยดี แถมผมก็ไม่คิดว่ามันจะเกิดปาฏิหาริย์แบบเมื่อกี้ขึ้นมาอีกรอบหรอก

 

แถมผมยังมีลางสังหรณ์ว่าถ้าเกิดได้ลองอวดดีเข้าไปช่วยสู้ทุกๆอย่างมันจะยิ่งแย่ลงไปอีก

 

“ดังนั้นการถอยไปตั้งหลักจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุดแล้ว ถ้าเป็นผู้หญิงคนนั้นล่ะก็เธอไม่ตายหรอก เธอแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์พวกนั้นซะด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นถ้าต่อสู้กันแบบตัวต่อตัวแม้ว่าจะใช้เวลาสักระยะหนึ่งแต่ชัยชนะจะตกเป็นของเธออย่างแน่นอน"

 

เป็นเนเมซิสวิเคราะห์ผลการต่อสู้ออกมา

 

"ถึงแม้ว่าเธอจะเพิ่งเกิดมา แต่ดูเหมือนจะรู้เรื่องต่างๆเกี่ยวกับโลกใบนี้มากกว่าผมเยอะเลยนะ"

 

เห็นได้ชัดว่าเธอรู้เรื่องของลิเลียน่าทั้งๆที่ยังไม่เคยได้เจอกันด้วยซ้ำ

 

อื้ม หรือว่าเนเมซิสมีความทรงจำตั้งแต่ตอนที่เธอยังอยู่ในรูปแบบที่ 0 อยู่ด้วยหว่า?

 

"ตัวของข้านั้นอาจจะมีร่างกายเหมือนกับมนุษย์ หากแต่ข้านั้นไม่ใช่มนุษย์ มันเป็นอะไรที่ซับซ้อนมาก แต่ถึงอย่างนั้นท่านก็ยังอยากจะรู้งั้นเหรอมาสเตอร์? ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่เวลาที่จะมาหาคำตอบของคำถามอย่างงั้นเหรอ?”

 

“…………”

 

ต้องใช้เวลาจูนสมองซักนิดถึงจะสามารถเข้าใจคำพูดของเธอได้ ดูเหมือนว่าเนเมซิสจะชอบพูดอะไรๆอ้อมค้อม

 

จากนั้นเธอก็บอกว่า “รับๆตรวจสอบสภานะของข้าในหน้าต่างสเตตัสได้แล้ว”

 

ผมเลยเปิดรายอะเอียดสเตตัสดูก็พบว่ามีเมนูของเอ็มบริถูกเพิ่มเข้ามาด้วย และเมื่อผมกดเปิดเข้าไปหน้าต่างอันใหม่ที่แสดงรูปของเนเมซิสและค่าสเตตัสทั้งหมดของเธอก็ปรากฏขึ้น

 

Nemesis

TYPE: Maiden-with-Arms

Attained Form: I

Equipment Offensive Power: 50

Equipment Defensive Power: 15

 

Status Bonuses

HP Bonus: D

MP Bonus: G

SP Bonus: F

STR Bonus: F

END Bonus: E

DEX Bonus: G

AGI Bonus: G

LUC Bonus: G

 

Equipment Offensive Power และ Equipment Defensive Power ของเธอคือค่าพลังตอนกลายเป็นอาวุธ …เป็นสิ่งปกติที่จะเห็นได้ในอาวุธต่างๆ

 

ส่วนโบนัสที่มีนั้นเป็นของเอ็มบริโอ...มันคือโบนัสที่เนเมซิสมอบให้กับผมตลอดเวลา ค่าที่เพิ่มขึ้นจะไม่คงที่เคยได้ยินมาว่าระดับโบนัสที่ต่ำที่สุดก็คือระดับ G และค่าสเตตัสที่เพิ่มขึ้นจากเลเวลก็ได้รับผลจากมันด้วยเช่นกัน

 

“หืม?”

 

เธอดูไม่ค่อยจะแข็งแกร่งเลยนะ

 

ถึงจะดูแปลกๆเมื่อเอาไปเทียบกับชุดพี่หมีของพี่ก็จริง แต่หลังจากที่เช็คดูสเตตัสแล้ว ผมไม่คิดว่าจะเอื้อมไปถึงระดับของชุดนั้นได้

 

แน่นอนว่าเนเมซิสพึ่งจะเกิดมาจากได้ไม่นานมันจึงเป็นเรื่องปกติ

 

แต่ทำไมเธอถึงเอาชนะเจ้าเดมิแดรกเวิร์มมาได้ล่ะ? ในขณะที่กำลังคิดหนักผมก็เหลือบไปเห็น「Owned Skills」

 

『Owned Skills』

《Counter Absorption》Lv1:

ใช้สต็อกสร้างกำแพงแสงทำให้การโจมตีล้มเหลว

ที่ Lv1 จะมีการเรียกคืนหนึ่งสต็อกทุกๆ 24 ชั่วโมงในเกม จำนวนสต็อกสูงสุด: 2

Active Skill

 

《Vengeance is Mine》

ปลดปล่อยการโจมตีสู่เป้าหมายตามจำนวนดาเมจที่ได้กำหนดไว้ โดยไม่สนการป้องกันใดๆ ค่าความเสียหายที่กำหนดไว้จะเท่ากับสองเท่าของค่าความเสียหายทั้งหมดที่ได้รับจากเป้าหมายในช่วงเวลา 24 ชั่วโมง

ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีที่โดนหักล้างหรือลดดาเมจลงด้วยไอเท็ม สกิล หรือแม้แต่สกิล《Counter Absorption》ก็จะถูกคูณสองด้วยเช่นกัน

นอกจากนี้เมื่อปลดปล่อยการโจมตีไปแล้วครั้งหนึ่ง ค่าความเสียหายรวมที่ได้รับจากเป้าหมายจะถูกรีเซ็ตใหม่

Active Skill

 

“อย่างนี้นี่เอง…”

 

《Vengeance is Mine》……เป็นสกิลโจมตีที่จะส่งความเสียหายทั้งหมดที่ได้รับจากศัตรูกลับไปเป็นสองเท่า

 

ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วไม่แปลกเลยที่สามานรถเอาชนะเดมิแดรกเวิร์มได้

ความเสียหายลดลงเนื่องจากเอฟเฟ็คต์ของ【Dragon Scale】แถมผมยังโดนมันโจมตีตั้งสามครั้ง และยังมีการโจมตีครั้งที่สี่ที่ถูกหยุดโดยสกิล《Counter Absorption》ของเนเมซิสอีก

 

ดาเมจรวมทั้งหมดสี่ครั้ง ถ้า 10% ของดาเมจจากการโจมตีคือ 90 แสดงว่าดาเมจเดิมของมันก็ประมาณ 900 คูณด้วยการโจมตีทั้งหมด 4 ครั้งผมก็จะได้รับความเสียหายทั้งหมด 3600 หน่วย แต่ด้วนเอฟเฟ็คต์ของสกิล《Vengeance is Mine》 ดาเมจรวมทั้งหมดจะถูกคูณด้วยสองทั้งหมดก็ราว7200สินะ

 

ถึงผมจะไม่รู้ว่าจำนวนHPของเดมิแดรกเวิร์มนั้นมีเท่าไหร่ แต่มันต้องมีอยู่ไม่ถึง7200แน่นอนหรืออาจจะเป็นเพราะว่าผมโจมตีมันที่หัวกันแน่นะ

 

“...แต่ถึงแม้จะรู้เหตุผลทั้งหมดแล้วแต่มันก็น่าเหลือเชื่ออยู่ดี”

 

โจมตีทีเดียวตาย ทั้งๆที่ผมอ่อนแอกว่าศัตรูมาก

 

การที่ผมสามารถรอดตายมาได้หลายครั้งต้องขอบคุณไอเท็มที่พี่ให้มาจริงๆมันมีประโยชน์อย่างมาก และเหนือสิ่งอื่นใดคือความสามารถเฉพาะตัวของเนเมซิสซึ้งเหมาะกับสถานการณ์แบบนั้นพอดี

 

เพราะเอ็มบริโอคือสิ่งที่เกิดมาจากการผสมผสานระหว่างความสามารถและการพัฒนาของแต่ล่ะคน ทำให้เกิดความสามารถเฉพาะตัวขึ้น

 

และสกิลนี้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งหากผมได้รับดาเมจจำนวนมาก นี่ผมกลายเป็นซูปเปอร์เดอร์เอ็มไปแล้วงั้นหรอ?

 

“ขอข้ากล่าวอะไรสักหน่อยได้ไหมมาสเตอร์ จากการเฝ้าสังเกตที่ผ่านๆมา การที่ท่านเป็นซูปเปอร์เดอร์เอ็มนั้นไม่ใช่เรื่องที่ผิดผลาดอย่างแน่นอน”

 

เนเมซิสทำเสียงแบบเสียใจสุดๆ ว่าแต่นี่เธออ่านใจผมได้ด้วยเรอะ?

 

"เออ การเฝ้าสังเกต ?"

 

“รูปแบบที่ 0 นั้นจะเป็นระยะเวลาที่เอ็มบริโอใช้เพื่อคอยเฝ้าสังเกตการณ์มาสเตอร์ของตน และเมื่อตรวจสอบเสร็จสิ้นแล้วว่ามาสเตอร์เป็นคนแบบไหน เอ็มบริโอก็จะพัฒนาไปสู่รูปแบบที่ 1 ถึงแม้ว่ามาสเตอร์แต่ละคนจะมีประสบการณ์และรูปแบบพฤติกรรมคล้ายๆกัน แต่เอ็มบริโอที่ได้ก็จะมีความสามารถที่แตกต่างกันออกไป”

 

อ๋า ผมเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้ว

 

หรือก็คือประสบการณ์ทั้งหมดของผมทั้งแต่ที่เริ่มเล่นเกมจะออกมากลายเป็นเอ็มบริโอ

 

...มาคิดๆดูแล้วตั้งแต่เริ่มที่เข้าเกมมาผมก็พบกับการเฉียดตายมาหลายต่อหลายครั้ง ทั้งตอนโดนลิเลียน่าชน และตอนสู้กับเดมิแดรกเวิร์มนั้นก็ด้วย ถ้าหากสกิลที่ได้คือผลลัพธ์ที่เกิดจากการวิเคราะห์แล้ว ผมคงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องก้มหน้ายอมเป็นซูปเปอร์เดอร์เอ็มเท่านั้นสินะ

 

"... และข้ายังคิดว่าสกิล《Counter Absorption》นั้นได้เกิดมาจากบุคลิกของตัวท่านเองนะ มาสเตอร์"

 

“ห๊า?”

 

“อ่าห์ ให้ข้าพูดเองมันก็ยังไงๆอยู่ แต่เอ็มบริโอประเภทเมเดนนั้นเป็นอะไรที่ค่อยข้างที่จะหายยากนะท่านรู้รึเปล่า? ดังนั้นท่านควรจะดีใจและขอบคุณข้าให้มากๆล่ะ”

 

 แน่นอนว่าในแคตตาล็อกที่เชสเชียร์เข้ามาให้ดูนั้นไม่มีชื่อเมเดนอยู่

 

อื้ม ผมควรจะขอบคุณเนเมซิสจริงๆนั่นแหละ ไม่ใช่แค่เรื่องที่เธอเป็นของหายาก แต่เธอยังช่วยอธิบายเรื่องต่างๆเกี่ยวกับเกมนี้ให้ผมอีก แต่พอคิดว่ามีเด็กผู้หญิงออกมาจากตัวเองมันก็ทำให้ผมอึดอัดใจเล็กน้อยเหมือนกัน

 

“อึดอัดใจอย่างงั้นเหรอ?”

 

นี้เธอได้ยินทุกๆที่ผมคิดเลยสินะ

 

“ข้านี่นะ! ทำให้อึดอัด!? มีอะไรที่ทำให้อึดอัดใจ? ไม่ใช่ว่าท่านถูกแจ็คพ็อตอย่างนั้นหรอ!? มองดูความสวยของข้าสิ! ดูความหายากของข้าสิ! มันมีอะไรที่ทำให้ท่านไม่พอใจ?”

 

“ไม่ๆๆ มันไม่เกี่ยวกับเธอเลยนะ เนเมซิสเธอน่ะไม่ใช่สาเหตที่ทำให้ผมอึดอัดหรอกนะ ผมหมายถึงเรื่องที่เธอออกมาจากตัวผมและ...”

 

ระหว่างที่พวกเรากำลังคุยกันอยู่ ลิเลียน่าก็โผล่ออกมาจากปากทางเข้าสวน แม้ว่าชุดเกราะของเธอจะสกปรกไปด้วยขี้โคลนและฝุ่น แต่เธอก็ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสใดๆเลย

 

“มิเลีย!”

 

ทันทีที่เธอสังเกตเห็นตำแหน่งของพวกเราเธอก็รีบวิ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าน้องสาวของตัวเองปลอดภัย

 

"ขอบคุณมากๆสำหรับการ ... ปกป้องน้องสาวตัวน้อยของฉัน ... ขอบคุณจริงๆ ... !"

 

ระหว่างที่ขอบคุณผมน้ำตาก็ล่วงลงมาจากดวงตาของเธอ

 

"เออ .. อืม ... "

 

นี่มันน่าอายจริงๆ

 

ทำเอาผมไม่รู้ว่าจะตอบกลับไปยังไงดีเลย

 

"ช่ายแล้ว เจ้าควรจะขอบคุณมาสเตอร์ของข้าและเหนือสิ่งอื่นใดต่อเนเมซิสผู้นี้ "

 

...และดูสิ่งที่เอ็มบริโอของผมตอบกลับสิ

 

โอ้ ผมรู้แล้ว เนเมซิสนั้นชอบพูดอะไรอ้อมค้อมและชอบมองคนอื่นจากที่สูง

 

บุคลิกของเธอนั้นแตกต่างกับผมอย่างสิ้นเชิง

 

“เด็กคนนี้… ของคุณ…?”

 

“อื้ม เธอคือเอ็มบริโอของผมเอง”

 

ลิเลียน่าทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยก่อนจะหันไปสำรวจดูเนเมซิส

 

“เข้าใจแล้ว เธอที่เป็นน้องของคนๆนั้น ได้ถูกเลือกให้เป็นมาสเตอร์จากเอ็มบริโอ แถมยังเป็นแบบเมเดน แบบนี่มันก็เหมือน...”

 

และเมื่อเธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา

 

 

「คิดเหรอว่า!! ใต้พื้นดินนี่จะสามารถกังขังหมีแบบข้าได้น่ะะะ!!」

 

พร้อมกับเอฟเฟ็คต์เสียง “ทาด๊า!” พี่หมีก็ปรากฏตัวออกมาจากใต้พื้นดิน

 

“…ว็อททท?”

 

เขายังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ

 

เนื่องจากสถานะของเขาถูกปกคลุมไปด้วยสีดำ และยิ่งไปกว่านั้นทำไมเขาถึงได้ถือพลั่วแทนแกตลิ่งกันล่ะ?

 

ไม่มีทางที่เขาจะใช้มันขุดผ่านชั้นดินจนมาถึงที่นี้หรอกใช่ไหม?

 

「อุโมงค์ของหมี พร้อมเปิดให้บริการสำหรับผู้เข้าชมแล้ว!!」

 

ชั่วพริบตานั้น พื้นดินก็สั่นไหวเล็กน้อยพร้อมด้วยเสียงของดินและทรายที่ถล่มลงจนหลุมที่พี่หมีขุดได้ถูกกลบจนมิด

 

「โอ้ม่ายย ถ้ำของหมีถูกปิดไปซะแล้วววว! 」

 

หุบปากไปซะ!!

 

“ปลอดภัยดีสินะพี่”

 

「อ๋อ! แน่นอนอยูแล้ว เจ้าพวกนั้นมันโดยฉันและรูปแบบที่สี่ของบัลด์จับทำเนื้อบะฉ้อเรียบร้อยแล้ว!」

 

“รูปแบบที่สี่? ไม่ใช่ว่าเอ็มบริโอของพี่คือแกตลิ่งกันหรอกเหรอ?”

 

「นั้นมันเป็นรูปแบบแรกจากขั้นที่สองน่ะ」

 

“ฉันไม่คิดว่าคูณจะรู้เรื่องนี้หรอก มันขึ้นอยู่กับเอ็มบริโอ มันสามารถเลือกใช้รูปแบบใดรูปแบบหนึ่งได้อย่างอิสระ แถมคนที่เป็นเจ้าของอย่างพี่หมีนั้นก็เป็นคนที่ใจดีมากด้วย "

 

...พี่หมีเหรอ? นี่เธอกำลังพูดถึงพี่ชายของผมอยู่รึเปล่าหว่า?

 

「แล้วคุโลลิ[1] คนนั้นคือเอ็มบริโอของนายคือความปรารถนาของนายอย่างนั้นเหรอเรย์? 」

 

ดาร์กโลลิ หรือเรียกสั่นๆว่าคุโลลิ เป็นชื่อที่ห่วยแตกแบบสุดๆ

 

"ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าคือเอ็มบริโอของเรย์ สตาร์ลิ่ง เมเดนวิทช์อาร์ม เนเมซิส ได้โปรดช่วยดูแลข้าให้ดีด้วย เออ พี่หมี?”

 

นี่เธอก็จะเรียกเขาว่าพี่หมีด้วยเหรอ?

 

“พี่ปลอดภัยก็ดีแล้วล่ะ แต่ถ้ายังมีชีวิตอยู่ก็น่าจะรีบกลับมาให้เร็วกว่านี้นะ ผมเกือบตายแล้วรู้รึเปล่า”

 

เกือบตั้งสี่ครั้งแน่ะ

 

「เรื่องนั้นถึงจะเป็นหมีมันก็ยังยากอยู่น้า หลังจากที่ถูกลากลงใต้ดินก็ต้องไปสู้กับพวกเดมิดราเป็นโขลงเลย」

 

เดมิดรา?...โขลง?

 

「พวกมันอยู่ในโพลงใต้ดินขนาดใหญ่ๆน่ะ ม๊าา ฉันก็ไม่ได้เกลียดแมลง แต่พอเอาเข้าจริงๆแล้วทำให้ฉันรู้สึกหนาวๆเหมือนอยู่ขั้วโลกเลย」

 

“…………”

 

ฝูงของพวกมัน?

 

... ดีใจจริงๆที่ผมออกมาจากดันเจี้ยนนั้นแล้ว

 

"แค่คิดว่ามีมอนสเตอร์พวกนั้นจำนวนมากอาศัยอยู่ก็ ... 「 รุกกี้คิลเลอร์ 」น่ากลัวเกินไปแล้ว"

 

「ไม่ใช่หรอก ที่นั่นไม่ควรจะมีพวกเดมิดราอยู่แม้แต่ตัวเดียวด้วยซ้ำ... 」

 

“เอ๊ะ?”

 

「ตอนที่ฉันตกลงไปในโพลงฉันได้กำจัดพวกเดมิดราจนหมดทุกตัวแล้ว ดังนั้นรอบนี้ก็น่าจะไม่มีพวกมันเหลือแล้ว ตอนนี้พวกเราต้องพามิเลียจังไปส่งบ้านนะ」

 

“นั้นสินะ ไปกันเถอะ”

 

ด้วยเหตุนี้ผมจึงเดินตามลิเลียน่าและมิเลียกลับเข้าเมืองพร้อมกับเนเมซิสและพี่หมี

 

เนื่องจากเมืองหลวงอยู่ไม่ไกลจากดันเจี้ยนมากนัก พวกเราจึงเดิมทางมาถึงหน้าประตูเมืองในเวลาไม่นาน ส่วนลิเลียน่ากับมิเลียหลังจากที่กล่าวคำล่ำลากับพวกเราเสร็จก็จูงมือพากันเดินเข้าไปตูเมืองไป แถมก่อนไปเธอยังย้ำอย่างหนักแน่นว่า “จะต้องตอบแทนบุญคุณในครั้งนี้อย่างแน่นอน” และหลังจากที่มิเลียตื่นขึ้นมาเธอก็ได้ของล้ำค่าของเธอซึ่งก็คือผลเรมฟรุตที่อยู่ในตะกร้าให้เป็นของตอบแทน พร้อมกับพูดว่า “ขอบคุณคะ”อีกด้วย

 

สุดท้ายผมก็ยืนมองส่งสองพี่น้องที่เดินจับมือกันไปจนลับสายตา

 

【เป้าหมายของภารกิจ "คนที่หายไป – มิเลียเน่ แกรนเดรีย" เสร็จสิ้น】

 

หน้าต่างภารกิจที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ทำให้ผมรู้สึกว่าภารกิจอันยาวนานได้เสร็จสิ้นซะที

 

"มันจบลงแล้ว ... "

 

มันจบลงพร้อมกับให้ประสบการณ์ที่น่ากลัวอย่างเหลือเชื่อสำหรับการเริ่มเล่นเกมวันแรก ...

 

“ส่วนรางวัลก็คือเรมฟรุตหนึ่งผลสินะ ฮืม? รู้สึกว่ามันจะเลอะนิดหน่อยนะ”

 

ถึงจะเป็นผลไม้ที่มีราคาแค่ 500 เยน แต่ผมก็เชื่อว่าคุณค่าของมันมีมากกว่านั้นเยอะ

 

ผมนำมันมาเช็ดกับเสื้อของตัวเองและกัดมันเข้าปาก ทั้งๆที่มันมีรสชาติเหมือนกับสตอเบอร์รี่แต่เนื้อสัมผัสของมันดันเหมือนกับแอปเปิ้ลซะงั้น แถมรสชาติที่กระจายอยู่ในปากของผมตอนนี้มันก็อร่อยยิ่งหว่าสตอเบอร์รี่หรือแอปเปิ้ลมากนัก

 

มันเป็นสิ่งที่เรียกว่ารสหวานแห่งความสำเร็จสินะ

 

「เอาล่ะ!! ได้เวลาเริ่มงานฉลองแล้ว!! มากินมื้อเย็นกันเถอะ เนื่องจากวันนี้เป็นวันแรกของนายที่โลกนี้ ฉันจึงได้จัดเตรียมงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ไว้ให้ล่วงหน้าแล้ว」

 

"อย่างนั้นเหรอ?"

 

「ช่ายแล้ว!! ฉันได้เตรียมทั้งเนื้อสัตว์และผักไว้เป็นกองๆภายในท้องหมีแล้วเรียบร้อย แถมยังมีแต่พวกเกรดสูงๆอีกด้วย 」

 

"โอ้โห้ พี่ช่างรู้ใจผมดีจริงๆ"

 

มันช่างฟังดูน่าอร่อยจริงๆ แม้แต่เนเมซิสก็ยังเห็นด้วยเลย... แต่เดี๋ยวก่อนนะเอ็มบริโอกินอาหารด้วยเหรอ?

 

「สำหรับของหวานที่อร่อยๆ ฉันได้เตรียม “เรมฟรุต” เอาไว้ให้แล้ว」

 

“โอ้ ...... .เอ๊ะ?”

 

「ใช่แล้ว สำหรับงานฉลองในครั้งนี้ ฉันอุตสาห์ลงทุนออกไปที่ตลาดตั้งแต่เช้าและซื้อ“เรมฟรุต”จากที่นั่นมา “หมดเลย” แน่นอนว่านายจะกินมันให้หมดเลยก็-ได้-นะ”

 

“……………………เฮ้”

 

เหตุผลที่มิเลียเน่เข้าไปที่สวนผลไม้เก่าก็เพื่อที่จะไปเก็บเรมฟรุตเนื่องจากที่ตลาดขายหมดแล้วสินะ

 

หรือถ้าจะให้พูดก็คือ...

 

“ที่แท้ทุกอย่างก็เกิดขึ้นเพราะพี่หมีเองเรอออะ!!!!!”

 

ในวันนั้นเสียงร้อนอันบาดแก้วหูของผมก็ดังก้องไปทั่วเมืองหลวง

 

[1] (N:พี่หมีแกเอาคำว่า “Kuroi” (dark/black) มารวมเข้ากับ และคำว่า “Rori” (loli) ส่วนของอิ้งเขาใช้คำว่า “dali” ผมจึงใช้คำว่า “คุโลลิ”แทน)




NEKOPOST.NET