NEET Receives a Dating Sim System ตอนที่ 11 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

NEET Receives a Dating Sim System

Ch.11 - ได้โปรดเป็นเพื่อนกับผมด้วย!


 

หญิงหน้าหล่อที่ใส่เสื้อของผู้ชาย ชิอากิ วากาบะ เป็นเอสของชมรมละคร ดังนั้นเธอจึงมีชื่อเสียงมากในวงการนี้

ด้วยแรงกดดันที่ของเธอ ผู้หญิงที่พูดซุบซิบอยู่ทำเหมือนไม่เต็มที่จะจากไปจนเหลือแค่ ชิอากิ, มิกะ และ เซจิที่ยังคงอยู่

"เซนโจ ฮาราโนะ... ไม่เลวนี่สำหรับชื่อปลอม แต่ฉันคิดว่าชื่อเดิมของนายฟังดูดีกว่า" ชิอากิพูดด้วยเสียงต่ำและยิ้มให้เขา เธอรู้เรื่องชื่อจริงของเซจิและสถานการณ์ผ่านของเพื่อนสนิทของเธอมิกะ อุเอะฮาระ

เซจิยิ้มแล้วเกาหน้า

หลังจากได้พบกับเพื่อนสนิทของเธอที่มิกะเคยเล่าให้เขาฟังในที่สุดเขาก็เข้าใจบางอย่างที่มิกะเคยพูดไว้

ทำไมคนผมสีบลอนด์ถึงชายตามองมิกะ? เพราะนอกเหนือจากความโดดเด่นและความน่าดึงดูดใจของเธอแล้ว ยังมีความจริงที่ว่าคนผมบลอนด์ดูเหมือนจะเคยได้ยินข่าวลือและเกิดความเข้าใจผิดขึ้น

แล้วปัญหาต่อไปคือต้นเหตุของข่าวลือพวกนี้ ยังงั้นทำไมพวกเขากระจายข่าวไปในตอนแรกล่ะ?

มิกะเชื่อว่าเป็นเพราะเธอมีเพื่อนที่ยอดเยี่ยมและมีพรสวรรค์ เนื่องจากเพื่อนของเธอเป็นที่นิยมอย่างมากกับกลุ่มนักเรียนหญิงบางคนทำให้มิกะกลายเป็นเป้าหมายของความอิจฉา เนื่องจากเธอใกล้ชิดกับชิอากิมาก

"มันช่วยไม่ได้ล่ะนะ ในฐานะที่เธอสวยและมีเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอ ทำให้ผู้หญิงหลายคนแอบหลงรักเธอ ... "เธอกล่าว นั่นคือสิ่งที่มิกะบอกกับเขาในช่วงหนึ่งด้วยหน้าบอกบุญไม่รับ

ในฐานะที่หนึ่งในเพื่อนที่สนิทที่สุดของเจ้าชายทอมบอชื่อดังแห่งนี้ ทำให้มิกะกลายเป็นเป้าหมายของข่าวลือที่เลวร้ายจากความหึงหวง

สังคมในโรงเรียนนี้ค่อนข้างง่ายกว่าสังคมผู้ใหญ่ แต่ความไม่พอใจบางอย่างก็ยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

"ฮาราโนคุง นายดื่มเหล้าได้มั้ย?"

"หือ?" เซจิกระพริบตา "ผมยังไม่บรรลุนิติภาวะเลย และผมคิดว่าเธอก็คงเหมือนกันสินะ"

"เอาน่า ในฐานะที่เป็นเพื่อนสนิทของมิกะ ฉันอยากดื่มกับฮีโร่ที่ช่วยเธอไว้นี้!" ชิอากิยิ้มและเลียริมฝีปากของเธอ "มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากมายที่บ้านของฉันเลยนะ นายควรจะมามากกว่านะ! "

การกระทำเล็กๆ ของเธอควบคู่กับคำพูดของเธอทำให้เธอดูค่อนข้างน่ากลัว

เซจิหันศีรษะขึ้นและกำลังจะตอบกลับไปแต่เขาถูกขัดจังหวะอย่างกะทันหัน

"ไม่เด็ดขาด, เซ... เอ่อ เซนโจ ฮาราโนะดื่มแอลกอฮอล์ไม่เป็น!" มิกะขัดจังหวะการสนทนา "เธอก็เหมือนกัน ชิอากิฉันพูดหลายครั้งแล้วนะ เธอควรจะหยุดดื่มเหล้าได้แล้ว!"

"เหล้านี้หนึ่งในความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตนายเลยนะ นายจะไม่พลาดเลย ถ้านายลองดูสักหน่อย!" ชิอากิยิ้มอย่างยั่วยวน "และถ้านายเมาแล้ว นายก็สามารถทำสิ่งที่น่าสนใจกว่าได้"

"นี้เธอกำลังพูดถถึงเรื่องอะไรนะ!" มิกะปฏิเสธเธออย่างรุนแรง "ไม่ก็คือไม่ แอลกอฮอล์เป็นสิ่งที่ไม่ดีสำหรับเธอนะ"

"อืม ก็ได้" ชิอากิรู้สึกเศร้าหมอง

"จะดื่มก็ไม่เป็นไรหรอก" เซจิยิ้มแล้วพูด "ถ้าเธอมีเวลาว่าง เธอสามารถมาที่ร้านผมทำงานอยู่ได้ มันมีขนมหวานที่อร่อยยู่ด้วยนะ"

กับเขาเปลี่ยนหัวข้อการสนทนาอย่างชำนาญ ทำให้พวกเขาเริ่มพูดเกี่ยวกับมัน

สาวผมเปีย, เจ้าชายทอมบอยและเด็กหนุ่มรูปงามเหมือนกับไอดอล... ทั้งสามคนคุยกันอย่างมีความสุขราวกับว่ามันเป็นฉากที่เกิดขึ้นเหมือนในละคร

อย่างไรก็ตามฉากที่สวยงามดังกล่าวก็ได้ทำร้ายใครบางคนเข้า

อย่าง คาซึฟุรุ โอกิ

เมื่อได้เห็นฉากนี้ทำให้มีความรู้สึกที่หดหู่ในใจของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มิกะ อุเอะฮาระนั้นไม่ใช่เรื่องพิเศษ แต่ชิอากิ วากาบะ เธอเป็นผู้หญิงที่รู้จักกันดีและเป็นที่นิยมในโรงเรียนและนัทสึยะ โยรุฮานะชื่นชมความสามารถของเธอ

เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะได้เป็นเพื่อนกับชิอากิ วากาบะ มาก่อน แต่เธอก็ใช้วิธีการที่ชำนาญเพื่อปฏิเสธเขาอย่างสุภาพ

และตอนนี้ เซนโจ ฮาราโนะกำลังคุยกับเธอราวกับว่าพวกเขาเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่กัน

มันทำให้เขาไม่สามารถแม้แต่จะลุกขึ้นได้!

แต่สิ่งที่เขาควรจะทำล่ะ?

แม้ว่าความคิดที่ดำมืดบางอย่างเกิดขึ้นในใจของคาซึฟุรุ โอกิ แต่เขาก็ดันพวกมันออกไปอย่างไม่หวั่นเกรง

ในกรณีที่เขามักจะพ่ายแพ้ฝ่ายตรงข้ามของเขาได้โดยตรงจากข้างหน้า ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์สง่างามผลการเรียนหรือกีฬาเขาก็จะเอาชนะพวกมันได้อย่างเป็นยุติธรรมและเขาไม่เคยโกงหรือใช้เทคนิคสกปรกใดๆ เลย

เขาเชื่อในความเป็นเลิศของตัวเองนอกเหนือจากภูมิหลังของครอบครัวของเขา ความสามารภทุกอย่างที่เขามีคือสุดสูงสุด!

แต่การรปรากฏตัวของเขา เซนโจ ฮาราโนะ ดูเหมือนศัตรูที่แข็งแกร่ง

แต่แล้วยังไงล่ะ? เขาคาซึฟุรุ โอกิก็สามารถเอาชนะเขาได้เหมือนกับคนอื่นๆ ทั้งหมดอยู่ดี!

...

ในช่วงชั้นเรียนทุกเช้าตอนอยู่นอกเหนือจากการพูดคุยกับมิกิและ ชิอากิ  เซจิเริ่มคุ้นเคยกับเพื่อนร่วมชั้นบางคนแล้ว

แต่เขาก็ยิ้มอย่างเบื่อหน่าย ด้วยความจริงที่ว่ามีเพียงฝ่ายเดียวที่ให้ความสำคัญกับเขาอย่างอบอุ่นคือพวกเด็กผู้หญิง ในความเป็นจริงไม่มีเด็กผู้ชายคนไหนที่มาพูดคุยกับเขาอย่างจริงจังเลย และถ้าเขาพยายามพูดคุยกับเด็กผู้ชายคนหนึ่งการตอบสนองที่เขาได้รับก็คือการไม่แยแสอย่างชัดเจน

ดูเหมือนว่ามีข้อเสียที่ทำให้มีรูปลักษณ์ที่ดีแบบกัน

เขาควรทำยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้ดี?

และแล้วก็ถึงเวลาพักเที่ยง และขณะที่เซจิกำลังคิดถึงปัญหาของเขาและลุกขึ้นยืนจากที่นั่ง เขาสังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีผมสีน้ำตาลใส่แว่นตาและใบหน้าอันละเอียดอ่อนกำลังเดินอยู่

"สวัสดี, ฮาราโนะ"

"สวัสดี"

"ผมเป็นเลขานุการสภานักเรียน คาซึฟุรุ โอกิและ ประธานโยรุฮานะสั่งให้ผมดูแลคุณเป็นพิเศษ หลังจากที่คุณย้ายมาที่นี่"คาซึฟุรุขยับแว่นตาของเขาขึ้น "หลังจากตอนเช้าในชั้นเรียนของวันนี้ ถ้าคุณรู้สึกว่าคุณกำลังมีปัญหา หรือไม่ถ้าคุณรู้สึกว่าคุณไม่เข้าใจชั้นเรียน หรือถ้ามีปัญหาอื่นๆ ผมก็ยินดีที่จะช่วยเหลือคุณ"

เซจิที่ดูหล่อกว่าผู้ชายดูหล่อเหลาระดับสูงที่มากกว่าค่าเฉลี่ย ซึ่งเป็นตัวตนของภาพลักษณ์ที่ดูยอดเยี่ยมของเหล่านักเรียน

"วะ ... ว่าอะไรนะ?" คาซึฟุรุรู้สึกอึดอัดใจทันทีและมองไปที่เซจิ

"นายจะช่วยผมใช่ไหมถ้าหากผมเกิดลำบาก? " เซจิกล่าวไป

"เออ... ใช่ ถ้าผมสามารถช่วยเหลือได้" คาซึฟุรุพยักหน้า นับตั้งแต่ที่ประธานได้ร้องขอมา อย่างน้อยเขาก็จะดูดีขึ้นในสายตาเธอ

เซจิก็ก้าวไปข้างหน้าและยกมือของเขาขึ้นอย่างฉับพลัน

"ได้โปรดเป็นเพื่อนกับผมด้วย!"

ประโยคนี้ดังกังวานออกมาอย่างชัดเจนไปทั่วทั้งห้องเรียน

นักเรียนรอบข้างหันศีรษะไปดูด้วยวามแปลกใจบนใบหน้าของพวกเขา

มิกะซึ่งกำลังเดินทางไปทางพวกเขา ก็ราวกับถูกแช่แข็ง และแม้ชิอากิก็ตะลึง

ทั้งห้องเรียนนั้นตกลงไปสู่ความเงียบที่ชั่วขณะ

หลังจากช่วงเวลานั้น เขาตอบกลับไปความสับสน "หือ?"

...

บริเวณลานโรงเรียน

คาซึฟุรุปรับแว่นตาอีกครั้งและพยายามจัดระเบียบความคิดของเขา แต่เขาพบว่าสมองเหมือนยังทำงานไม่ถูกต้อง

ด้านหน้าของเขาคือเซนโจ ฮาราโนะที่ดูร่าเริง  มิกะ อุเอะฮาระกำลังตกใจและ ชิอากิ วากาบะที่กำลังยิ้มอย่างคลุมเครือ

คนทั้งสี่ได้นำอาหารกลางวันของตัวเองมากินด้วยกันกับคนอื่นๆ พวกเขาดูเหมือนภาพที่ดูสวยงามของนักเรียนชายสองคนและนักเรียนหญิงสองคนขณะกำลังรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน

"คุณฮาราโนะ ..."

"นายสามารถเรียกผมว่า ฮาราโนะเฉยๆก็ได้หรือแม้จะเรียกแค่ เซนโจ ก็ได้ ผมเองก็จะเรียกนายว่า คาซึฟุรุ เหมือนกันนะ พี่ชาย"

'ใครเป็นพี่นายกัน' ใบหน้าของ คาซึฟุรุ โอกิดูกระเซอะกระเจิงและเขาเองก็เกือบจะพูดออกมาดังๆ แทบจะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

"พี่ชาย ผมคิดว่าผมคิดว่าจะไม่สามารถทำให้มีเพื่อนผู้ชายได้แล้วนะ ผมดีใจที่ผมได้พบกับคนที่เป็นมิตรกับนาย พี่คาซึฟุรุ  นี่เป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพของเรา ผมจะให้พริกเขียวนี้กับนาย จากข้าวกลางวันของผม "

"ฉันเกลียดพวกนี้!" คาซึฟุรุไม่ใช่คนที่ไม่ชอบกินผัก แต่เขาคิดว่าพริกเขียวเป็นตัวแทนของปีศาจดังนั้นเขาจึงปฏิเสธมันโดยไม่รู้ตัว

เดี๋ยวก่อน แล้วตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่สำคัญที่สุดใช่ไหม?

"ไม่ต้องกังวลรสชาติของมันดีมากๆ เพราะพริกเขียวนี้ทำขึ้นเป็นพิเศษ มันถูกปรุงโดยคนที่อ่อนโยนและงดงามของผมเลยนะ" เซจิยังยิ้มอยู่

"เซนโจ!" มิกะแทบจะไม่สามารถทนได้อีกต่อไป "หยุดจู้จี้จุกจิกได้แล้ว!"

"เป็นคือความเห็นส่วนตัวของเธองั้นเหรอ?"  ชิอากิมองไปที่เพื่อนของเธออย่างเฉยๆ

คาซึฟุรุ รู้สึกเบื่อหน่ายต่อทุกอย่าง

"ฮาราโนะ นายเป็นคยแบบไหนกัน?" เขาถอนหายใจและมองเข้าไปในตาของเซจิ

"ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหล่ะ" เซจิหยุดรอยยิ้มที่ซุกซนของเขาไว้ และแกล้งทำเป็นพูดเบา ๆ "ตามที่ผมเคยบอก ก่อนหน้านี้ผมต้องการให้นายเป็นเพื่อนของผม"

"…ทำไม?"

"มันก็ไม่ได้เป็นอะไรที่เห็นได้ชัด  แต่มันค่อนข้างยากสำหรับผมที่จะพูดคุยกับผู้ชายคนอื่นๆ " เซจิบอกต้นเหตุของปัญหาอย่างตรงไปตรงมา "พวกเขาแค่อิจฉาหรือไม่ก็ไม่สามารถทนยืนมองผมได้ ผมมีปัญหาในการเดินทางไปกับพวกเขา ดังนั้นผมจึงต้องการหินที่แข็งแรงเพียงพอที่จะเหยียบก้ามข้าว และนายเลขานุการสภานักเรียนเห็นได้ชัดว่าเป็นนักเรียนยอดนิยมและยอดเยี่ยม นายเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของผม คาซึฟุรุ โอกิคุง"

การเปิดเผยแรงจุงใจของเซจินั้นอยู่ไกลเกินไปกว่าที่อีกสามคนคิด พวกเขาดูก็ตกใจมาก

ต้องใช้เวลาซักพักเพื่อให้ คาซึฟุรุ โอกิ ฟื้นสติเขาได้

"นายกำลังบอกว่า... นายกำลังจะใช้ประโยชน์จากฉันงั้นเหรอ?"

"ถูกต้องในบางส่วน ใช่ ผมต้องการที่จะเป็นเพื่อนกับนาย นี้ที่ไม่ได้ของปลอมเลย" เซจิยิ้มอีกครั้งและให้ไข่เจียวจากกล่องอาหารกลางวันของตัวเอง "นายจะยอมรับเพื่อนใหม่ของนายหรือไม่ คุณเลขานุการสภานักเรียน โอกิ?"

"แล้วจะทำยังไงถ้าฉันปฏิเสธ?" คาซึฟุรุ จ้องมองที่ เซจิ โดยตรง

"อืม เหมือนจะไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่สำหรับผม แต่คุณจะทำสิ่งที่น่าผิดหวังต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นทุกคนของเรา และผมอยากจะบอกกับประธานโยรุฮานะเกี่ยวกับความผิดหวังของผมเหมือน" เซจิยักไหล่ของเขาอย่างช่วยไม่ได้

ใบหน้าของ คาซึฟุรุ โอกิก็กระตุกขึ้นมา

เขาสามารถจินตนาการถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ได้และหากเขาปฏิเสธ เซนโจ ฮาราโนะและหากเซนโจ ฮาราโนะพูดเกินจริงในชั้นเรียน เรื่องนี้ก็จะกลายเป็นปัญหาใหญ่และในท้ายที่สุดก็จะทำให้สถานะของเขาเสียไป

ไม่นี้ยังไม่พูดถึงยังมีประธาน โยรุฮานะอีก...

ในขณะที่เขายังคงคิดถึงเรื่องนี้ คาซึฟุรุ ก็พบว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่น

"นาย... นายค่อนข้างร้ายกาจมากทีเดียว" ในที่สุดเขาก็มองไปที่ เซจิ และพูดอย่างเย็นชาว่า "ตามที่นายต้องการ ฉันจะเป็นเพื่อนกับนายเอง แต่เราก็ยังไม่ได้เป็นเพื่อนกัน"

คำพูดของเขาเห็นได้ชัดว่าขัดแย้งกับตัวเอง แต่ก็เข้าใจได้เช่นกันและเซจิก็เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดถึง

"ถ้างั้นผมจะถือว่านายเป็นเพื่อนของผมแล้ว ผมมั่นใจว่านายจะเปลี่ยนความคิดของนายใหม่แน่" เขาเอื้อมมือออกไปด้วยรอยยิ้ม

คาซึฟุรุ โอกิมองไปที่มือของเขาเป็นเวลาหลายวินาทีก่อนที่เขาจะค่อยๆเหยียดมือออกและจับมือของ เซจิ เบา ๆ

มิกะ อุเอะฮาระ ซึ่งเป็นผู้ชมทั้งฉากนี้ยังคงตกใจอยู่ ในขณะที่ตาของชิอากิ วากาบะสว่างไสวด้วยแสงไม่อาจอธิบายได้

ขณะที่คาซึฟุรุกินอาหารกลางวันเขาก็ช่วยไม่ได้ที่รู้สึกว่าเขาถูกดึงเข้าไปในกับดักแปลกๆเข้าแล้ว ... แต่ก็ยังยอมรับได้

เพียงแค่ให้ฉันได้เห็นว่าจริงๆแล้วนายเป็นใครกันแน่ เซนโจ ฮาราโนะ

หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน คาซึฟุรุใช้ข้ออ้างในหน้าที่สภานักเรียนแวะทิ้งพวกเขาไว้

หลังจากที่เธอเฝ้าดูเลขานุการสภานักเรียน มิกะ อุเอะฮาระ หันไปทาง เซจิ ด้วยการแสดงออกที่ต้องการขอคำอธิบาย

"จริงๆแล้วมันค่อนข้างง่าย ผมแค่ไม่ต้องการที่จะถูกทิ้งไว้ข้างหลังโดยผู้ชายทุกคนในชั้นเรียน ดังนั้นผมจึงใช้ประโยชน์จากเลขานุการสภานักเรียนก็เท่านั้นเอง" เซจิบอกความตั้งใจของเขาแก่เธออย่างจริงจัง

ความสัมพันธ์ส่วนตัวในโรงเรียนอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็ก เขามาโรงเรียนเพื่อที่จะสนุกกับชีวิตประจำวันไม่ใช่ที่จะกลายเป็นหมาป่าเดียวดาย ดังนั้นแม้ว่าวิธีการของเขาจะเป็นแบบเอาแต่ใจก็ตาม แต่เขาก็ต้องมั่นใจว่าตัวเองต้องอยู่ในโรงเรียนได้ก่อน

มิกะ อุเอะฮาระพยักหน้าอย่างรู้ครึ่งไม่รู้ครึ่ง

"นั่นมัน ... ฉลาดมาก" ชิอากิ วากาบะยิ้มขณะที่เธอประเมินเขาว่า "ฉันคิดว่านายจะพบว่าตัวเองกำลังลำบาก ... ถ้ามันกลายเป็นแบบนั้น มิกะ และฉันก็จะอยู่เคียงข้างนายเอง แต่ตอนนี้นายสามารถที่จะผ่านมันไปได้ด้วยตัวนายเอง."

ถึงแม้ว่าแผนนี้ค่อนข้างจะโกงนิดหน่อย

แต่เพื่อที่จะสามารถมองเห็นธรรมชาติที่แท้จริงของนักเรียนที่ยอดเยี่ยมที่กำลังสวมหน้ากากและใช้ประโยชน์จากมันได้สำเร็จ เซจิก็ต้องมีพรสวรรค์อย่างแน่นอน

เซนโจ ฮาราโนะ... ไม่ เซจิ ฮารุตะไม่ใช่คนธรรมดาเลยจริงๆ

----------------------------------------

ลืมลงขอรับ

ฝากไปกดไลค์ กดติดตามที่เพจด้วยนะครับ

กลุ่มลับ 40 ตอนแล้วครับ ช่วงนี้ไฟดับบ่อย คงไม่เกิน วันอังคาร ก็ครบแล้ว




NEKOPOST.NET