[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 95 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.95 - มาเจสต้า


“ทาคุมิ พวกเราจะพักกันซักครู่นะ”

“ได้ครับ”

 

วันที่สองหลังออกมาจากเมืองไบเล่ พวกเราก็ขี่ม้ากันออกมาตั้งแต่เช้า นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว

สถานที่ที่ท่านวาร์ทว่าจะพักเป็นที่ราบที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่ต้นหนึ่งคอยเป็นร่มไม้

 

“ต้นไม้ใหญ่จังเลยนะครับ”

“นี่คือต้นมาเจสต้าน่ะ โอ้ กำลังออกผลอยู่ด้วย หายากนะเนี่ย”

 

ต้นมาเจสต้านั้นมีใบปกคลุมอยู่หนาพอควร เป็นต้นไม้ใหญ่ที่มีใบสีเขียวและผลสีเหลืองอยู่เต็มไปหมด

อืม... ใช่แล้ว ผลของต้นมาเจสต้านั้นไม่มีฟดูออกที่แน่นอน เวลาเก็บเกี่ยวจึงคาดเดาไม่ได้

เมื่อมองไปยังต้นมาเจสต้า ผมก็พยายามนึกความรู้ที่ใส่มาให้ในร่างกายเพื่อหารายละเอียด

 

“”อาหร่อยมั้ย~?””

“เหมือนว่าจะอร่อยนะ”

 

เอาจริงๆ ผลของต้นมาเจสต้านั้นอร่อยมาก แต่ก็เป็นผลไม้ที่หายากเหมือนกัน

เพราะการที่มันออกผลไม่เป็นเวลา จึงเป็นอีกสาเหตุที่ทำให้หายาก

แต่การที่มาเห็นช่วงที่ผลกำลังสุกอยู่พอดีเนี่ย ช่างบังเอิญดีจริงนะเนี่ย.....

การที่เห็นผลสุกแบบนี้นั้นทำให้ผลอยากกินขึ้นมา แต่ลำต้นของต้นมาเจสต้านั้นแข็งและลื่นมาก

ส่วนลำต้นขึ้นไปก็เต็มไปด้วยกิ่งแขนงยื่นออกมาเต็มไปหมดจนยากที่จะปีนไปเก็บผลที่อยู่ด้านบน

การเก็บเกี่ยวคงไม่ยากถ้ามีบันไดยาวๆซักอันนึง แต่ผลมาเจสต้านั้นจะสุกอยู่แค่ครึ่งวันแล้วเริ่มเน่าแล้วร่วงลงมา

ดังนั้นเมื่อเจอผลสุกแล้วจึงไม่มีเวลาที่จะกลับเมืองไปเอาของ แต่ควรเก็บขณะตอนนั้นเลยไม่งั้นก็จะอดกิน

แต่ความแปลกประหลาดอีกอย่างก็คือขณะอยู่บนต้นนั้นสุกและเน่าอย่างรวดเร็ว แต่ถ้าเด็ดมันอกมาแล้วดันเก็บไว้ได้เป็นเวลานานซะงั้น

 

“ปี้~”

“หืม? –โอ๊ะ!”

 

เมื่อผมแหงนหน้ามองหลังจากได้ยินเสียงของโบลท์

โบลท์ก็บินขึ้นไปบนต้นไม้แล้วเก็บผลโยนลงมาให้ผม โดยผลมีขนาดใหญ่เท่ากับกำมือของผมเลย

 

“ขอบคุณนะโบลท์”

“ปี้~”

 

แล้วโบลท์ก็เก็บผลโยนลงมาอีกหลายผล

 

“เอ้า โบลท์เก็บมาให้แล้วนะ”

“”โม่~””

“หืม? มีอะไรเหรอ อเลน เอเลน่า?”

 

เมื่อผมยื่นผลมาเจสต้าไปให้อเลนกับเอเลน่าที่กำลังสนใจ

ทั้งสองคนก็ร้องเสียงแปลกๆออกมา

 

“อเลนก็จะเก็บด้วย~”

“เอเลน่าด้วย~”

“เอ๋? พี่เข้าใจเหตุผลว่าอยากเก็บเอง แต่มันเก็บไม่ถึงใช่มั้ยล่ะ?”

 

อเลนกับเอเลน่าบอกว่าอยากเก็บผลมาเจสต้าด้วยตัวเอง

แต่ผลมาเจสต้านั้นอยู่ด้านบนๆของตัวต้นมาเจสต้าเท่านั้น โบลท์นั้นสามารถเก็บได้ง่ายๆโดยการบินขึ้นไป

แล้วการที่ลำต้นตั้งตรงไม่ค่อยมีรอยให้จับ จึงเป็นเรื่องยากที่จะปีนด้วย

 

““เอาแบบ ฟิ้ว~””

“ฟิ้ว~?”

““อื้ม!””

 

ฟิ้วเหรอ... อ๋อ!

 

“เอ๋? หรือว่าอยากให้โยนขึ้นไป?”

““อื้ม””

 

อเลนกับเอเลน่าพยักหน้าหลังจากผมถามว่าจะให้โยนขึ้นไปตรงกิ่งไม้ด้านบนงั้นเหรอ

แล้วการที่จะโยนทั้งสองคนนั้นเป็นไปไม่ดะ..ไม่สิ ผมสามารถทำได้แน่นอน

ถ้าทำอย่างนั้นทั้งสองคนสามารถขึ้นไปจรงกิ่งก้านสาขาได้แน่นอน แต่ว่าน้า....

 

“ไม่เอาล่ะ! กิ่งที่อยู่ด้านบนมันดูลื่นด้วย มันอันตรายนะรู้หรือเปล่า? โบลท์สามารถเก็บผลให้พวกเราได้อยู่แล้ว ดังนั้นอย่าฝืนเสี่ยงันตรายเลยนะ โอเค?”

““จะไป~””

“......”

 

ทั้งสองคนอยากไปให้ได้ ไม่ว่าผมจะพูดยังไงก็ตาม

ช่วยไม่ได้แฮะ ผมตัดสินใจที่จะทำตามที่ขอ แต่ผมก็ต้องเตรียมพร้อมเผื่อทั้งสองคนจะหล่นมาทุกเมื่อ

 

“งั้นเริ่มจากอเลนนะ”

“อื้ม!”

“โอ่ย ทาคุมิ นายคิดจะทำอะไรกันน่ะ!?”

“อ่า ทั้งสองคนบอกอยากขึ้นไปเก็บผลมาเจาต้าด้วยตัวเองน่ะครับท่านวาร์ท ผมเลย... –เอาล่ะนะ”

 

ผมอุ้มอเลนขึ้นมาแล้วเหวี่ยงขึ้นไปยังด้านบน

อเลนที่ถูกเหวี่ยงก็จับกิ่งไม้แล้วลงยืนได้อย่างสวยงามโดยไม่ยากเย็น

 

“เป็นอะไรมั้ย?”

“ไม่เป็นราย~”

 

เมื่อผมลองถามไป อเลนก็ตอบกลับมาอย่างร่าเริง

 

“เอเลน่าด้วย~”

“ครับๆ เอ้าค่อไปตาเอเลน่า”

“อื้ม!”

“ไปล่ะนะ ฮึ้บ!”

 

ต่อมาผมก็อุ้มเอเลน่าแล้วเหวี่ยงตามอเลนไป

เอเลน่าก็สามารถจับกิ่งไม้แล้วลงยืนได้อย่างสวยงามเหมือนกัน

 

“ทั้งสองคนระวังตัวดีๆอย่าให้ตกลงมานะ เข้าใจมั้ย?”

““คร้าบ(ค่า)””

 

ขณะที่เตือนทั้งสองคนให้ระวังตัวอย่าให้ตก อเลนกับเอเลน่าก็ตอบกลับมาขณะกระโดนจากกิ่งหนึ่งไปอีกกิ่งหนึ่ง แล้วเริ่มเก็บผลมาเจสต้ากันอย่างสนุกสนาน

 

“ทำอะไรเหนือสามัญสำนึกกันมากเลยนะ...”

“ก็นะครับ ทั้งสองคนเป็นพวกที่ไม่ฟังหลังจากตัดสินใจเด็ดขาดแล้วด้วยสิครับ ...โอ๊ะ”

 

เพราะตอนนี้มือผมว่างแล้ว โบลท์เลยเก็บผลมาเจสต้าโยนลงมาให้ผลอีก

 

“จูล ฟีท เวคเตอร์ เอาตะกร้าไปคนละใบแล้วช่วยกันรับผลที่หล่นมาด้วยนะ~”

“บ๊อก”

“เนี้ย~”

“กรร”

 

ฟีทคาบตะกร้าไว้ด้วยปาก แล้วรับผลมาเจสต้าที่อเลนกับเอเลน่าส่งลงมาเรื่อยๆ

ส่วนจูลกับเวคเตอร์นั้นวิ่งรับผลลงตะกร้าได้อย่างชำนาญ

เราเก็บเกี่ยวผลมาเจสต้ากันแทบจะหมดทั้งต้นเลย

 

““พี่ชาย~!””

“เสร็จแล้วเหรอ? งั้นโดดลงมาทีละคนนะ เริ่มจากอเลนได้เลย”

“อืม”

 

พอพูดจบ อเลนก็กระโดดลงมาจากกิ่งแบบไม่กลัวเลยซักนิด

ผมร่ายเวทลมรับให้อเลนค่อยๆหล่นลงมาแล้วรับไว้ให้อ้อมกอด

 

“ยินดีต้อนรับกลับจ้า”

 “กลับมาแล้วคร้าบ~”

 

ผมวางอเลนลงบนพื่นแล้วบอกให้เอเลน่ากระโดดต่อเลย

 

“เอเลน่า โดดได้เลยนะ~”

“อืม”

 

แน่นอนว่าเอเลน่าก็กระโดดอย่างไม่มีความกลัวเลย

ผมร่ายเวทรับเอเลน่าเหมือนกับรอบของอเลนแล้วกอดไว้

 

“ยินดีต้อนรับกลับจ้า”

“กลับมาแล้วค่ะ~”

 

เมื่อผมวางทั้งสองคนลง ทั้งสองคนก็เริ่มเอาผลมาเจสต้าที่เก็บไว้ในกระเป๋าเวทมนต์ออกมา

 

““เก็บได้เยอะแยะเลย~””

“ดะ เดี๋ยวก่อนสิ... ทั้งสองคนเอาออกมาใส่อันนี้ไว้นะ”

 

ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะมีผลที่เก็บด้วยตัวเองด้วยนอกจากที่โยนลงมาให้กับฟีท

ผมจึงรีบเอาจะกร้าออกมาจาก 《Inifnite Storage》แล้วยื่นให้กับทั้งสองคนเพิ่ม

อเลนกับเอเลน่าก็ค่อยๆเอาผลมาเจสต้าออกมาจากกระเป๋าใส่ลงในตะกร้าไปเรื่อยๆ

 

“ว้าว ทั้งสองคนทำงานกันดีมากเลยนะเนี่ย”

 

ผลมาเจสต้าเต็มตะกร้าอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่านี่คือผลของเกือบทั้งต้น

เพราะต้นไม้นั้นมีขนาดใหญ่พอควรเลย พวกเราจึงสามารถเก็บได้เป็นจำนวนมาก

 

“มาลองกินกันดูมั้ย?”

““อืม!””

 

ผมรู้ว่าผลมาเจสต้านั้นมีรสอร่อย ผมจึงอยากลองกินดูเหมือนกัน

หลังจากใช้《Washing》ใส่ตัวผลเพื่อล้างให้สะอาด ผมก็ยื่นให้กับอเลนและเอเลน่า

ทั้งสองคนเดินไปหากลุ่มอัศวินที่เดินทางมาพร้อมกับพวกเรา

 

““นี่ครับ(ค่ะ)””

 

ทั้งสองคนพูดพร้อมยื่นผลมาเจสต้าในมือให้

 

“ให้พวกเราด้วยงั้นเหรอ?”

““อื้ม!!””

“ขอบคุณมากนะ”

 

คุณไอแซคคุกเข่าลงให้ความสูงเท่าๆกับทั้งสองคนเพื่อรับผลมาเจสต้าด้วยรอยยิ้ม

หลังจากนั้น ท่านวาร์ท คุณออสวาร์ท และ มาร์สคุงก็รับผลมาเจสต้าไปเหมือนกัน

 

“ทาคุมิ ไม่เป็นไรงั้นเหรอ? ถ้าเอาไปขายนี่กำไรงามเลยนะ?”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ถึงบอกว่ากำไรงามก็เถอะ ...แต่ตอนนี้ผมมีมันมากพอแล้วล่ะครับ”

“......”

 

ท่านวาร์ทกับคนอื่นรู้สึกลังเลใจที่จะรับผลมาเจาต้านี้ แต่มาร์สคุงนั้นรับไปอย่างยินดีเลย

แต่เมื่อผมชี้ไปยังตะกร้าที่เก็บผลมาเจสต้าให้ดู ทุกคนก็แสดงสีหน้าตกใจออกมา

 

“เอ้านี่ ส่วนของทุกๆคนนะ~”

““คร้าบ(ค่า)~””

“บ๊อก《เย้》”

“เนี้ย~《ขอบคุณมากค่ะท่านพี่》”

“ปี้”

“กรร”

 

ผมยื่นผลมาเจสต้าให้กับอเลน เอเลน่า จูลและคนอื่นๆที่พวกเราเก็บมาอย่างเหน็ดเหนื่อย

 

““อาหร่อย~””

“อื้ม อร่อยมากเลย อเลน เอเลน่า ขอบคุณที่ไปเก็บกันมานะ”

““เอะแฮะๆ””

“โบลท์ก็เหมือนกัน ขอบคุณนะ”

“ปิปี้~”

 

ถ้าจะให้พูด ผลมาเจสต้านั้นรสชาติและสัมผัสนั้นคล้ายๆกับลูกแพร์ญี่ปุ่นเลย หวานอร่อยมาก

เด็กๆทุกคนก็เหมือนจะชอบกันมาก

ท่านวาร์ทกับคนอื่นๆนั้นก็เริ่มกินกันอย่างแปลกใจ

 

““จะไปอีกรอบนึง~””

 

หลังจากกินเสร็จ อเลนกับเอเลน่าก็บอกว่าอยากให้โยนขึ้นไปอีกรอบ แต่...

 

“ไม่ล่ะ ไม่ใช่ว่าทั้งสองคนเก็บมาเท่าที่เก็บได้แล้วงั้นเหรอ?”

““ยังมีอีกเยอะแยะเลยนะ?””

“เอ๋!?”

 

เมื่อผมมองขึ้นไปตามที่อเลนกับเอเลน่าชี้ ก็เห็นสิ่งแปลกตาอยู่

 

“เอ๋?? ทำไมกันล่ะ?”

 

ผลมาเจสต้าที่ถูกเก็บไปแล้วตอนนี้งอกออกมาพร้อมเก็บเกี่ยวอีกแล้ว

ช่างเป็นผลไม้ที่แปลกจริงๆเลยแฮะ.....




NEKOPOST.NET