[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 94 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.94 - ออกเดินทาง


เมื่อพวกเราเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางเรียบร้อย

พวกเราก็กล่าวลาคนในคฤหาสน์ริสเนอร์ที่พวกเรามาอาศัยอยู่เป็นเวลานาน

ทีโอดอร์คุง กับลาทิสคุงก็ทำหน้าเศร้าๆ แต่หลังจากสัญญาว่าจะส่งจดหมายมาหาทั้งสองคนก็ดีขึ้น

พวกเราได้มุ่งออกนอกเมืองไปพร้อมๆกับคุณไอแซคและท่านวาร์ทที่จะเดินทางด้วยกัน

นอกจากท่านวาร์ทกับคุณไอแซคแล้วยังมี คุณออสวาร์ดกับมาร์สคุง มี่จะไปยังเมืองหลวงพร้อมกับพวกเราด้วย

คุณออสวาร์ดเป็นคนเงียบๆอายุประมาณ 30 ส่วนมาร์สคุงนั้นเป็นเด้กหนุ่มร่าเริงอายุ 19ปี

ทั้งสองคนได้ตามท่านวาร์ทกับคุณไปแซคมาจากเมืองชิรินเพราะได้รับคำสั่งให้ย้ายไปยังเมืองหลวงเหมือนกัน

 

“อย่าไปรบกวนแถวๆเท้าม้านะเพราะมันอันตราย เข้าใจกันนะ?”

“บ๊อก 《เข้าใจคร้าบ~》”

“เนี้ย~ 《เข้าใจแล้วค่ะ~》”

“ปี้~”

“กรร”

 

ในการเดินทางผมได้อัญเชิญจูลกับคนอื่นๆออกมาเดินทางไปพร้อมกันด้วย

แน่นอนว่าทุกตัวอยู่ในร่างตัวเล็ก แต่ก็สามารถวิ่งตามได้สบายๆ

หลังจากเตือยทุกคนแล้ว ทั้งหมดก็ตอบกลับมาอย่างร่าเริง โดยเฉพาะจูลกับฟีทได้ส่งเทเลพาธีมาด้วย

แล้วหลังจากพวกเราเตรียมตัวพร้อม ก็เกิดปัญหาขึ้น...

 

“จะนั่งกับพี่ชาย~”

“เอเลน่าด้วย~”

“.....”

 

ทั้งอเลนและเอเลน่าจะนั่งด้วยกับผมตอนขี่ม้า แต่เรายังไม่ได้ตัดสินใจว่าใครจะนั่งก่อน

ตอนซ้อมนั้นได้ผลัดกันนั่งกับผมอย่างไม่มีปัญหา ผมลองให้นั่งกับคุณไอแซคดูก็ไม่มีปัญหาอะไร

แต่สำหรับการเดินทางจริงๆ ทั้งสองคนนั้นไม่ยอมลูกเดียว

 

“เอาเป็นว่าสลับกันตอนเดินทางไปได้ซํกครึ่งทางมั้ย? อีกคนก็นั่งกับคุณไอแซคไปก่อนนะ”

“”ไม่อาว~””

“......”

 

กำ เอาไงดีล่ะเนี่ย ดูแล้วทั้งสองคนจะไม่มีทางยอมด้วยสิ

.....แล้วจะทำไงดีล่ะทีนี้~

 

“เอาเป็นว่า คุณทาคุมิขึ้นขี่ม้าก่อนเลยครับ”

“เอ๋? อ่า ได้ครับ”

 

ขณะที่ผมกำลังคิดว่าเอาไงดี คุณไอแซคได้บอกให้ผมขึ้นขี่ม้าก่อนเลย ดังนั้นผมจึงโดดขึ้นม้าตามที่บอก

หลังจากนั้นคุณไอแซคก็อุ้มเอเลน่ามาขี่ม้าด้านหน้าผม ต่อมาก็อุ้มอเลนมาไว้ที่ด้านหลังของผม

 

“อเลนคุงจับไหล่ของคุณทาคุมิดีๆนะ”

“อื้ม!”

“เอ๋!!?”

 

คุณไอแซคอุ้มอเลนมายืนบนม้าตรงด้านหลังของผม ทำเหมือนกับว่าให้ขี่หลัง

มัน....ไม่ไหวหรอก ใช่มั้ยนะ...

 

“คุณไอแซคครับ เดินทางไปทั้งแบบนี้มันอันตรายไม่ใช่เหรอครับ?”

“ถ้าเป็นอเลนคุงกับเอเลน่าซังแล้วยังไงก็ไม่ตกหรอกใช่มั้ยล่ะ แล้วเพื่อความปลอดภัย ข้าจะช่วยมัดอเลนคุงที่อยู่ด้านหลังไว้ให้ด้วย”

 

เอาจริงดิ!? ให้ผมขี่ม้าทั้งแบบนี้เนี่ยนะ

เฮ้ คุณไอแซค เอาเชือกออกมาทำไมกันล่ะนั่น แล้วเขาก็เอามามัดผมกับอเลนให้ติดกันแน่นๆ

 

“เฮ้ คุณไอแซคคร้าบ เชือกนี่เอามาจากไหนกันล่ะครับเนี่ย!”

“ข้าคิดว่าอาจจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เลยเตรียมล่วงหน้าไว้น่ะ”

 

หวา.... เตรียมพร้อมอะไรแบบนี้....

อเลนได้กอดคอผมไว้อย่างอารมณ์ดี เมื่อลองมาทางด้านหน้าเอเลน่าก็ทำหน้าเหมือนอยากจะเปลี่ยนตำแหน่งกัน

 

《โอ้~ ดูแล้วน่าสนุกดีนะแบบนั้น?》
《ฮุๆๆ ดูท่าทางดีใจน่าดูนะคะ~》

 

จูลกับฟีทก็มองมาทงพวกเราด้วยสายตาอบอุ่น

แต่ดันไม่มีคนคอยตบมุกอยู่แถวนี้ด้วยสิ....

 

“เอาล่ะ เมื่อพร้อมแล้วก็เดินทางกันเถอะ~”

““ออกเดินทาง~””

“......”

 

อเลนกับเอเลน่าชูมือขึ้นตอบรับคำของท่านวาร์ท

ผมถอนหายใจเล็กน้อยแล้วเริ่มบังคับม้าดีๆ

ความรู้สึกไม่ค่อยสบายใจค่อยๆหายไปเมื่อขี่ม้าไปได้พักหนึ่ง

ผมทำใจได้ง่ายๆแบบนี้เลยงั้นเหรอ?

 

“”มาแล้ว~””

 

เมื่อเดินทางออกมาจากเมืองได้ครู่หนึ่ง อเลนกับเอเลน่าก็พูดออกมา

 

“จริงเหรอ? ออสวาร์ด มาร์ส ยืนยันตำแหน่งของมอนสเตอร์ได้หรือเปล่า?”

“ตรงนั้นครับ มี wolf 3ตัวอยู่ด้านหน้า”

 

ท่านวาร์ทตอบสนองต่อคำพูดของเด็กๆได้อย่างรวดเร็วแล้วออกคำสั่งผู้ติดตามในทันที

แล้วไม่นานก็มี wolf 3ตัวโปล่มาด้านหน้าของพวกเรา

อเลนกับเอเลน่านั้นอยู่กับผมบนหลังม้า จึงหงุดหงิดที่กระโดดไปจัดการไม่ได้

 

“Wolf งั้นเหรอเอายังไงดีครับ? ให้ลงจากมม้าไปจัดการหรือเปล่าครับ?”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ โบลท์ฝากหน่อได้มั้ย?”

“ปี้~”

 

คุณไอแซคขอคำแนะนำจากท่านวาร์ท แต่ผมขัดไว้ก่อนแล้วขอร้องให้โบลท์จัดการให้

โบลท์ร้องตอบแล้วบินโฉบไปหากลุ่มของ wolf ทันที

 

“ปี้~”

“””กรร!”””

 

โบลยิงสายฟ้าจากท้องฟ้าไปยังกลุ่ม wolf แล้วพวกมันก็ถูกจัดการในทีเดียว

แล้วโบลท์ก็โฉบลงไปหยิบซากของมันแล้วบินมาหาผม

 

“ปี้~”

“ขอบคุณนะโบลท์”

 

ผมเก็บซากของมันลงใน 《Infinite Storage》แล้วโบลท์ก็บินไปเก็บตัวถัดไปมาให้

 

“ทาคุมินี่ไม่ไหวจริงๆเลยนะ...แม้แต่ซากก็ไม่ยอมปล่อยไว้”

“ก็สมกับคุณทาคุมิดีนะครับ ยังไงก็ช่วยเรื่องกำจัดซากศพมอนสเตอร์ได้ด้วย ยังไงนี่ก็เป็นถนนหลักนะครับ”

“ถึงจะไม่ใช่มอนสเตอร์ที่เก่งอะไร แต่จัดการได้ในทีเดียวมันก็นะ...”

“สมกับที่เป็นเหยี่ยวสายฟ้าเลยนะครับ”

“ฮะๆๆ”

 

ผมได้ยินทั้งคำพูดที่เหนื่อยใจและชื่นชมออกมาจากกลุ่มของท่านวาร์ท

แต่ก็เป็นเพราะโบลท์ที่เอาศพของมันมาให้ผมด้วยแหละ เพราะพวก wolf ตายด้วยเวทสายฟ้า จึงไม่มีเลือดออกซักหยด

ถ้าทิ้งไว้อาจจะเป็นการล่อมอนสเตอร์ตัวอื่นๆออกมากินซากด้วย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องดี

แต่ก็นะ อเลนกับเอเลน่าก็จัดการมอนสเตอร์ส่วนใหญ่ด้วยการกระแทก จูลกับคนอื่นๆส่วนมากก็แค่พุ่งชน

นานๆทีถึงจะมีเลือดออกมาจากมอนสเตอร์ด้วยนั่นแหละ

 

“ปี้!?”

“ไม่มีอะไรหรอก ทำได้ดีมากเลย”

“”ทำได้ดีมาก~”

“ปี้!”

 

แล้วโบลท์ก็บินมาเกาะอยู่ที่แขนของผมหลังจากนำศพ wolf ทั้งสามตัวมาส่ง

โดยทำหน้าเหมือนจะถามว่า “มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ?” ผมจึงตอบกลับไปพร้อมลูบหัวชมเพื่อขอบคุณ

 

“ท่านวาร์ทครับ ไปกันต่อเลยมั้ยครับ?”

“โอ้ ไปกันเถอะ”

 

แล้วม้าของพวกเราก็เริ่มออกวิ่งอีกครั้งจนมาหยุดพักที่หมู่บ้านเล็กๆระหว่างทางในตอนเย็น

วันนี้เราจึงตัดสินใจที่จะพักกันที่นี่

 

 




NEKOPOST.NET