[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 93 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.93 - Bone Shark


คุณมิเรน่าได้รับหน้าที่ในการพาผมไปยังสถานที่มีมอสแสงสีชาดโตอยู่

โดยมีคนจากเผ่าเงือกอีก 3 คนตามมาด้วย พวกเขาแต่งตัวเหมือนทหารและดูท่าจะแข็งแกร่งที่สุดในวิหารทะเลฟ้าแล้ว

เพราะท่าเจ้าหญิงมิโกะรู้สึกไม่ดีที่จะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมคนเดียว เลยให้พวกเขาตามมาเป็นกำลังสนับสนุนด้วย

แต่ต่อให้ไม่มาผมก็คิดว่าไม่มีปัญหาอะไร ยังไงก็ให้เป็นคนคุ้มกันคุณมิเรน่าไปก็ได้

 

“”ย่า!!””

 

เมื่อ Sand Crab โผล่ออกมาระหว่างทาง อเลนกับเอเลน่าก็จัดการพวกมันอย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่าทีเดียวดับล่ะ

 

“””......”””

 

ทหารสามคนที่ตามพวกเรามาได้แต่ยืนทำหน้างงจากวิธีการสู้ของอเลนกับเอเลน่า

 

“เก่งใช่มั้ยล่ะคะ? แต่พวกคุณได้รับหน้าที่มาช่วยต่อสู้ ดังนั้นโปรดระมัดระวังรอบๆด้วยนะคะ อย่าแพ้เด็กๆเชียวล่ะ”

 

คุณมิเรน่าได้แต่เตือนบอกให้ทั้งสามคนระมัดระวังดีๆ

แต่ผมว่ามันก็เป็นเรื่องยากนะที่จะให้ไวกว่าอเลนกับเอเลน่า

การตอบสนองของพวกเขาต่อมอนสเตอร์ก็ไม่เร็วดท่าไรด้วยสิ...

 

“คุณทาคุมิคะ ใกล้จะถึงแล้วนะคะ”

“”อ๊ะ! มาแล้ว~!”

 

เมื่อเรามาถึง Bone Shark ก็โผล่มาหน้าพวกเราทันที

 

“คุณมิเรน่าครับ”

“คะ!”

“ไม่ผิดแน่ใช่มั้ยครับสำหรับสถานที่โตของมอสแสงสีชาด จากทางที่ Bone Shark มันว่ายมา?”

“ใช่แล้วค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นผมจะล่อมันออกไปจากบริเวณนี้นะครับ คุณมิเรน่ากับคนอื่นๆแอบไว้ก่อน แล้วไปตอนที่มันตามผมมาแล้วกันนะครับ”

 

ผมไม่อยากทำให้พื้นที่ที่มอสโตเสียหาย ผมจึงคิดว่าจะล่อมันไปสู้ที่อื่นดู

 

“งั้นให้พวกเขาอยู่ช่วยคุณนะคะ...”

“ไม่เป็นไรครับ จะดีกว่าถ้าพวกเขาคอยอยู่ใกล้คุณมิเรน่าแล้วคอยช่วยเหลือนะครับ ยังไงพวกเราก็ไม่แน่ใจอยู่ดีว่านอกจากมันแล้วจะมีมอนสเตอร์ตัวอื่นอีกหรือเปล่า”

“ค่ะ แต่ว่า...”

“ไม่มีปัญหาครับ ――《Water Spear》”

 

ผมโจมตี Bone Shark ด้วยเวทเพื่อล่อความสนใจจากมัน

 

“อเลน เอเลน่าไปกันเถอะ”

““คร้าบ(ค่า)””

“คะ คุณทาคุมิคะ...”

 

คุณมิเรน่าพูดด้วยเสียงเหมือนจะร้องไห้ แต่ผมก็ว่ายออกไปโดยไม่ได้สนใจ

ผมเห็น Bone Shark ได้ว่ายตามพวกเรามาตามที่คาดไว้

การยั่วยุนั่นสำเร็จอย่างดี

 

“---อุ๊บ”

 

ผมหลบ Bone Shark ที่คิดจะว่ายเข้ามากัดผมจากด้านหลัง

มันเร็วกว่าที่ผมคิดไว้นิดหน่อย ผมคงไม่อาจว่ายน้ำเร็วสู้มันได้

 

“《Water Wall》”

 

Bone Shark นั้นได้กลับตัวแล้วพุ่งเข้ามาหาพวกเราอีกครั้ง ผมจึงสร้างกำแพงน้ำออกมาป้องกันไว้

เอาล่ะ เอาไงดีนะ? พอลองมาคิดดูจะเกิดอะไรขึ้นกันนะถ้าผมใช้เวทรักษากับมอนสเตอร์อันเดด?

ผมสงสัยมันมาก....ลองมาใช้ดูดีกว่า

 

“《Heal》”

 

ผมลองฮีลใส่ Bone Shark ที่อยู่หน้าผม

แล้ว Bone Shark ก็เกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง

อืม มันได้รับดาเมจแฮะ ถ้ามันได้ผลล่ะก็...

 

“《Overheal》”

 

《Overheal》เป็นเวทรักษาที่รักษาจนอาการบาดเจ็บหายอย่างสิ้นเชิง มันคือเวทรักษาขั้นสูงนั่นแหละ

เมื่อผมยิงเวทออกไป ก็มีแสงสีขาวพุ่งออกไปรอบตัวผมโดยมีผมเป็นศูนย์กลาง

แสงที่ออกมานั้นไม่ได้แสบตา แต่เป็นแสงที่อบอุ่นและรู้สึกสบายตัว

สำหรับพวกเรานั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่สำหรับ Bone Shark ที่โดนล้อมไปด้วยแสงนั้น

มันก็ไม่สามารถอยู่ในรูปลักษณ์ของฉลามได้อีก

 

“”โอ้~””

“...หา? มันได้ผมยิ่งกว่าที่คิดไว้อีกแฮะ”

““พี่ชาย! สุดยอดไปเลย~””

 

อเลนกับเอเลน่าได้ชมผมอย่างร่าเริง

เวทแสงนั้นมีผลต่ออันเดดมากกว่าที่ผมคาดไว้เสียอีก หรือจะบอกว่ามันได้ผลมากเกินไปด้วยซ้ำ

ยังไงมันก็เป็นแค่มอนสเตอร์แรงค์ B จึงดูแล้วเหมือนจะทำเกินไป

กระดูกที่แตกเป็นส่วนๆก็ค่อยๆลอยจมลงยังก้นทะเล

 

“อเลน เอเลน่า ช่วยพี่เก็บกระดูกพวกนั้นหน่อยได้มั้ย?”

““อื้ม!””

 

กระดูกของมันนั้นเป็นวัตถุดิบสำหรับทำอาวุธ ผมจึงให้อเลนกับเอเลน่าช่วยผมเก็บมันไว้

 

“คุณมิเรน่า”

““กลับมาแล้ว~””

“คะ คุณทาคุมิคะ! ท่านอเลนกับท่านเอเลน่าด้วย! โชคดีที่พวกคุณปลอดภัยดี ได้รับบาดเจ็บกันหรือเปล่าคะ?”

“ไม่เป็นไรครับ ทั้งผมและเด็กๆยังสบายดี”

“”สบายดี~””

“โล่งอกไปที~”

 

คุณมิเรน่าทำท่าโล่งใจเมื่อได้เห็นพวกเรา สงสัยผมคงทำให้เธอเป็นห่วงมากไปหน่อย

 

“แล้ว Bone Shark ล่ะคะ?”

“อ๋อ ผมจัดการไปแล้วน่ะครับ”

““จัดการแล้ว~””

“จริงเหรอคะ!? ขอบคุณมากๆนะคะ”

 

“โห~” ทหารสามคนที่ตามผมมาได้แต่ส่งเสียงนับถือพวกผม

แต่พอมองไปยังสายตาที่นับถืออย่างบริสุทธิ์ใจแล้วก็นะ....

ผมไม่ได้เรียนรู้ 【เวทแสง】ด้วยตัวผมเอง ผมจึงรู้สึกผิดนิดหน่อย

 

“อ๊ะ.... พวกเราได้วัตถุดิบมาด้วยล่ะครับ ถ้าพวกคุณต้องการผมสามารถแบ่งให้ได้นะครับ แล้วมอสแสงทีชาดที่ว่าคือมอสที่อยู่บนหินพวกนั้นเหรอครับ?”

“ค่ะ ใช่แล้วล่ะค่ะ”

 

ผมอยากเอาตัวออกไปจากบรรยากาศแบบนี้ ผมจึงเอ่ยขึ้นมาเพื่อเปลี่ยนหัวข้อ

มีหินก้อนใหญ้ที่ฝังตัวอยู่ในก้นทะเลส่องแสงสีแดงออกมาจากมัน

จึงทำให้ผมรู้สึกแปลกใจที่ได้เห็น

 

“สวยใช่มั้ยล่ะคะ?”

“ปิ๊งๆ~”

“สวยจัง~”

 

อเลนกับเอเลน่าก็ถูกดึงดูดความสนใจด้วยมอสแสงสีชาดเหมือนกัน

อ๊ะจะว่าไป มันก็เป็นวุตถุดิบที่ผมยังไม่มีด้วยสิ

 

“คุณมิเรน่าครับ ถ้าผมจะเก็บมันไปซักหน่อยจะเป็นอะไรมั้ยครับ”

“ได้แน่นอนค่ะ”

 

เมื่อผมถามไปว่าถ้าผมจะเก็บไปซักหน่อยจะได้มั้ย

คุณมิเรน่าก็ตอบกลับด้วยความยินดี ผมจึงเก็บมันกลับไปด้วยนิดหน่อย

เมื่อลองมาตรวจสอบดูรอบๆอีกครั้งเพื่อหามอนสเตอร์ก็ไม่พบอะไร

พวกเราจึงกลับไปยังวิหารทะเลฟ้าพร้อมกัน

เมื่อเรากลับมาถึง เราก็ถูกนำไปหาท่านเจ้าหญิงมิโกะทันที

 

“ทะ ท่านทาคุมิ~! ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ~!”

“พวกเรากลับมาแล้วครับ Bone Shark ได้ถูกกำจัดไปเรียบร้อยแล้วครับ”

“จริงเหรอคะ ขอบคุณมากนะคะ!!”

 

เมื่อผมรายงานเรื่องที่กำจัด Bone Shark ไปแล้ว ท่านเจ้าหญิงมิโกะก็ยินดีเป็นอย่างมาก

 

“ท่านทาคุมิครับ นี่เป็นของที่สัญญาไว้ โปรดเก็บไปด้วยนะครับ”

“เอ๋!!”

 

คุณกราทได้เอากำไลนางเงือกมาให้กับผมแต่นี่มัน....สิบอัน

ผมขอไปแค่สามอันนะ ทำไมถึงได้มากขนาดนี้ล่ะ...

 

“มากขนาดนี้จะดีเหรอครับ?”

“ครับ แน่นอน นี่เป็นแค่ส่วนที่พวกเรามีอยู่ตอนนี้ แต่ถ้าคุณสามารถรอได้ เราสามารถเตรียมให้ได้มากกว่านี้นะครับ”

 

หมายความว่านี่คือกำไลนางเงือกที่มีเก็บไว้ทั้งหมดสินะ?

แต่ยังขอเพิ่มได้อีกถ้าไม่พองั้นเหรอ? เหมือนว่าพวกเขาจะหาได้ในปริมาณที่ผมต้องการเท่าไรก็ได้สินะ

แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไรมากกว่านี้แล้วด้วยสิ

 

“ไม่เป็นไรครับ แค่นี้ก็พอแล้ว ขอบคุณมากนะครับ”

“พอแล้วเหรอครับ?”

“ครับ!!”

 

ผมได้ปฏิเสธไปอย่างสุภาพ แต่คุณกราทเหมือนจะไม่ค่อยพอใจด้วยสามเหตุอะไรบางอย่าง

อ๊ะ ท่านเจ้าหญิงมิโกะกับคุณมิเรน่าก็ทำหน้าเหมือนคุณกราทด้วย... พวกเขาหวังคำพูดอะไรจากผมกันนะ?

แต่หลังจากไม่สนใจสิ่งที่ทั้งสามคนทำ พวกเราก็ตัดสินใจที่จะลาแล้วกลับไปยังเมืองก่อนที่จะมืด

 

“ท่านทาคุมิคะ ต้องมาหาพวกเราถ้ามาที่ใกล้ๆแถวนี้นะคะ ได้มั้ยคะ?”

“ได้ครับ ถึงจะไม่ใช่เร็วๆนี้ก็เถอะ แต่พวกเราจะมาอีกแน่นอนครับ”

“ท่านอเลนกับท่านเอเลน่าก็มาอีกนะคะ”

““อื้ม! บ๊ายบาย~””

 

ขณะกลับ ผมใช้ 【เทเลพาธี】ติดต่อเพื่อจะกล่าวลากับไคเซอร์อีกคน

แต่ไคเซอร์ได้ตอบกลับมาว่าอยู่กลางทะเลที่ห่างไกลออกไป จึงไม่สามารถมาพบกับเราได้

ผมจึงตอบกลับไปว่าเรากำลังจะเดินทางออกจากเมืองนี้ด้วย 【เทเลพาธี】

แล้วเขาก็ตอบกลับมาว่าติดต่อไปหาได้ทุกเมื่อ ผมจึงว่ายน้ำกลับไปยังชายหาดพร้อมกับอเลนและเอเลน่า




NEKOPOST.NET