[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 91 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.91 - อาหารจานใหม่


เมื่อพวกเรากลับมายังคฤหาสน์ริสเนอร์หลังลงทะเบียนที่กิลด์การค้าเรียบร้อยแล้ว ผมก็มุ่งไปยังห้องครัวทันที

ผมได้เอาเนื้อของจระเข้มาฝากให้กับหัวหน้าพ่อครัว คุณไรอัน แต่เค้าอยากให้ผมทำอาหารให้ดูด้วย

เหตุผลก็เพราะคุณไรอันไม่เคยเตรียมอาหารจากเนื้อจรเข้มาก่อน ส่วนผมนั้นได้ลองทำอยู่สองครั้งในดันเจี้ยน

มันไม่แตกต่างกับเนื้ออื่นเท่าไรหรอก แต่รู้สึกว่าเขาอยากจะเห็นอาหารที่ผมจะทำจากเนื้อจระเข้มากกว่า

ก็นะ การที่จะเอาของมาให้แล้วก็บอกว่า “ไปล่ะ” มันก็รู้สึกจะเกินไปหน่อย เพราะเขาอุตส่าขอร้องทั้งที

ดังนั้นผมจะทำให้เฉพาะส่วนของคนในตระกูลริสเนอร์ ท่านวาร์ท และของคุณไรอันเท่านั้น

 

“ถ้าอย่างนั้นรบกวนด้วยนะครับท่านทาคุมิ”

“.....ครับ”

“”......””

 

ผมตัดสินใจเริ่มทำอาหารให้ห้องครัวนี้เลย ผมเคยเข้ามาขอใช้เพียงไม่กี่ครั้งเอง

 

“อเลน เอเลน่า เรามาทำไอนั่นกันดีกว่ามั้ย?”

“”ทำเลย~””

“ทำอะไร~?”

“ก่อนดี~?”

 

อเลนกับเอเลน่ายืนบนเก้าอื้นตัวเล็กที่ผมซื้อให้เพื่อมาช่วยผมทำอาหารโดยมีอารมณ์อยากช่วยแบบเต็มสูบ

ในครัวนั้นมีแค่คุณไรอันกับคุณทอร์ที่เป็นพ่อครัวอีกคนมาแอบยืนมองวิธีทำจากด้านหลัง ผมจึงกังวลนิดหน่อย

ปกติคนทั่วไปก็คงรำคาญพอดูถ้ามีคนมาทำลับๆล่อๆอยู่ด้านหลัง แล้วยิ่งอเลนกับเอเลน่าอารมณ์เปราะบางอยู่ด้วย อาการอาจจะหนักเข้าไปอีก

แต่เด็กๆเหมือนจะรู้ว่าไม่มีอันตรายใดๆ ทั้งสองคนจึงตั้งใจช่วยผมทำอาหารได้อย่างเต็มที่

 

เอาล่ะ ทำอะไรดีนะ? อืม~ ทำแกงกะหรี่เนื้อจระเข้ดีมั้ยนะ? ท่านวาร์ทกับคุณไอแซคยังไม่เคยกินด้วยสิ

แต่ก็นะ... สัมผัสตอนกินเนื้อจระเข้มันก็จะหายไปด้วยนี่สิ.....

เอาเป็นว่า.... อ๊ะ! งั้นเอามาผสมแป้งแล้วปั้นเป็นก้อนราดด้วยซอสสาเกหวานก็น่าจะดีนะ

แล้วก็เอามายองเนสมาตีผสมกับไข่ต้มและผักดองเพื่อทำเป็นทาร์ทาร์ซอสแบบง่ายๆ

ทำแบบเดียวกับไก่ปั้นก้อนย่างราดซอสจิ้มกับทาร์ทาร์ซอสก็น่าอร่อยดีเหมือนกัน

 

“เอาล่ะ งั้นมาทำทาร์ทาร์ซอสกันก่อนดีกว่า”

“”ทารุทารุ~?””

“คุณทาคุมิครับ มันคืออาหารแบบไหนงั้นเหรอครับ?”

 

คุณไรอันกระตือรือร้นกว่าเด็กๆซะอีก .....

 

“เป็นซอสน่ะครับ อเลน เอเลน่า มาผสมมายองเนสกัน~”

“อเลนช่วยผสมเอง~”

“เอเลน่าก็จะช่วยเหมือนกัน~”

 

ช่วงนี้ เด็กๆได้ใช้เครื่องตีไข่มาช่วยผมทำมายองเนสกันอย่างสนุกสนาน

 

“คุณทาคุมิครับ นั่นมันมิซูรินี่ครับ?”

“ครับเป็นมิซูริดองน่ะครับ”

 

“มิซูริ” เอาง่ายๆก็แตงกวาของโลกนี้นั่นแหละ

ผมได้ทำน้ำดองเกลือจากการผสมน้ำส้มสายชูและน้ำตาลเพื่อดองมัน

 

“”พาสม~ พาสม~”

 

ผมค่อยๆใส่ส่วนผสมลงในถ้วยที่อเลนกับเอเลน่ากำลังผสมอยู่ที่ละนิดๆ

แล้วมาหั่นไข่ต้ม มิซูริดองรอ ต่อไปก็.... หัวหอม กับ ผักชีสินะ?

 

“พี่~ชาย~”

“เสร็จแล้ว~”

“อืม ทำได้ดีมาก”

“”เย้!!””

 

อเลนกับเอเลน่าทำมายองเนสออกมากันได้อย่างไม่มีอุปสรรค

ผมใส่ส่วนผสมที่หั่นไว้ลงในชามมายองเนสของทั้งคู่ ผสมให้เข้ากันก็เป็นทาร์ทาร์ซอสเรียบร้อย!

 

“เอาล่ะ เรียบร้อย!”

“”โอ้~””

“อย่างนี้นี่เอง ผสมของต่างๆลงในมายองเนสได้ด้วย....”

 

คุณไรอันได้แต่พยักหน้าเข้าใจอยู่ด้านหลังของพวกเรา แต่ผมไม่ใส่ใจเขาหรอกนะ ผมจึงเก็บทาร์ทาร์ซอสลงใน《Infinite Storage》ไว้ก่อน

ไหนๆก็มีโอกาสแล้วทำของหวานไว้เลยดีมั้ยนะ? ....แต่จะทำอะไรดีล่ะ?

ผมอยากทำของที่ยังไม่เคยทำมาก่อนด้วยสิ~

ไอศกรีม! อ่า แต่มันก็ยุ่งยากเกินไปถ้าจพทำตอนนี้ด้วยสิ... ตอนนี้ผ่านไปก่อนแล้วกัน

งั้นลองทำแพนเค้กชิ้นเล็กๆแล้วใส่ถั่วแดงบดมาห่อเป็นไส้ระหว่างสองแผ่นเหมือนโดรายากิก็น่าจะดีนะ

ถ้าเป็นถั่วแดงแบบบดหยาบ ก็น่าจะถูกปากคนของบ้านริสเนอร์ด้วย

อ๊า~ หรือจะทำขนมญี่ปุ่นแบบโยคัง(วุ้นถั่วแดงกวน)ดีนะ ยังไงมันก็เป็นของหวานเหมือนกันด้วยสิ ใช่มั้ย?

แต่ถ้าจะทำโยคังก็ต้องมีผงวุ้นด้วยสิ.... หรือจะทำผงวุ้นจากสาหร่ายดู?

ไม่ไหวๆ ไม่รู้วิธีทำนี่นา หรือง่ายๆใช่สไลม์เจลลี่แทนไปเลย

แต่แทนทีจะได้โยคังมันจะกลายเป็นมิซุโยคังไปแทนนี่นา? ไม่สิต้องเรียกว่าวุ้นถั่วแดงสินะ?

ยังไงก็พอมีเวลา เอาเป็นทำของหวานด้วยละกัน ทำวุ้นถั่วแดงกับโดรายากิไว้กินเป็นขนมแล้วกัน

 

“”ต่อไปทำอะไรเหรอ~?””

“งั้นมาทำขนมของว่างกันดีกว่า อเลนกับเอเลน่าจำวิธีทำแพนเค้กกันได้หรือเปล่า?”

“”จำด้าย~””

“เอาล่ะ งั้นฝากผสมส่วนผสมเหมือนเดิมได้มั้ย?”

“”ได้เลย~””

 

งั้นก็เริ่มจากการทำแพนเค้กก่อนก็แล้วกัน อเลนกับเอเลน่าจำวิธีทำแพนเค้กกันได้อย่างสมบูรณ์

ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาที่จะฝากให้ผสมแป้งให่ ต่อไปก็---

 

“”จี่---(เสียงตอนจ้อง)“”

 

เมื่อผมตั้งกระทะแล้วเริ่มทำแพนเค้ก อเลนกับเอเลน่าก็จ้องยังกระทะแบบไม่วางตา

 

“ขึ้นฟองแล้ว~”

“กลับด้านเลย~”

“”....อืม”

 

อเลนกับเอเลน่าจำได้แม้กระทั่งเวลาที่ต้องกลับด้านแป้ง

เมื่อผมกลับด้านตามที่เด็กๆบอก ก็ได้แป้งสีน้ำตาลสวยมาก ซึ่งเป็นการบอกว่าทำออกมาได้ดี

ตอนที่ผมทำแพนเค้กครั้งที่แล้ว เวลามีฟองขึ้นมาจากแป้ง เด็กๆอยากจะจิ้มฟองนั้นด้วยมือ

แต่ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังพยายามอย่างเต็มที่โดยเอามือไปแอบไว้ด้านหลังตัวเอง

 

“เอาล่ะ เรียบร้อย~”

“”เสร็จแล้ว เย้~”

“ยังไม่เสร็จหรอกนะ~”

“”ยังเหรอ~?””

“ใช่แล้ว ต่อไปก็เอาถั่วแองกวนมาวางไว้แบบนี้ แล้วก็เอาอีกแผ่นมาประกบ”

 

เมื่อเอาถั่วแดงมาใส่เป็นไส้ระหว่างแพรเค้ก 2แผ่น ก็จะได้เป็นโดรายากิที่สมบูรณ์

 

“เอาล่ะคราวนี้เสร็จแล้ว”

“”เย้~””

“คะ คุณทาคุมิ นั่นคืออะไรเหรอครับ?”

“ขนมชื่อโดรายากิน่ะครับ”

“”กินได้มั้ย~?””

“ผมก็ขอลองชิมด้วยนะครับ?”

“ผะ ผมก็อยากลองเหมือนกัน”

 

คุณไรอันกับคุณทอร์รีบขอชิมตามเด็กๆในทันที

 

“....ช่วยไม่ได้น้า~ นี่ก่อนอาหารเย็นด้วย ดังนั้นอเลนกับเอเลน่าแบ่งกินกันคนละครึ่งพอนะ โอเค?”

“”อื้ม~!””

“”ขอบคุณมากครับ!!””

 

ผมทำวุ้นถั่วแดงรอตอนที่คนอื่นๆกำลังกินขนมกันอยู่ แล้วเริ่มทำอาหารจากเนื้อจระเข้ที่เป็นจานหลักต่อ

แล้ว มื้อเย็นก็มาถึง---

 

“นี่มันอะไรกันน่ะ อร่อยโครต!”

“สุดยอดไปเลยครับ!”

“เนื้อยังชุ่มฉ่ำ แล้วยังเข้ากับมายองเนสรสเปรี้ยวนี่อีก นี่มันช่าง...---”

 

ท่านวาร์ท คุณไอแซค และคุณเซดริกได้บอกความรู้สึกเมื่อได้กินกันทันที

ดูเหมือนว่าจะถูกปากกันทุกคนนะ แล้วคุณเซดริกยังคอมเม้นออกมาอีกยาวเหมือนปกติอีกด้วย

 

“”อาหย่อย~””

“คุณทาคุมิทำอะไรก็อร่อยนะครับเนี่ย?”

“ใช่แล้ว อร่อยมากเลยล่ะครับ”

 

เด็กๆก็ชอบกันมากๆ แต่---

 

“....ท่านพ่อมีอาการไม่เหมือนปกติอีกแล้ว”

“ช่วงนี้ท่านพ่อเป็นแบบนี้บ่อยๆนะ ว่ามั้ย?”

 

ทีโอดอร์คุงกับลาทิสคุงได้แต่ยิ้มคุยกันเรื่องที่คุณเซดริกพล่ามไม่ยอมหยุดเลย




NEKOPOST.NET