[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 89 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.89 - ขี่ม้า


“อรุณสวัสดิ์ครับ”

“โอ้ อรุณสวัสดิ์ นายไม่มีอาการเมาค้างเลยนี่”

“ครับ ผมสบายดี”

 

เมื่อคืนผมดื่มเข้าไปมากพอสมควร แต่พอตื่นมาก็ไม่มีอาการเมาค้างใดๆ ทั้งๆที่มันเป็นเหล้าแรงแท้ๆ

แต่ว่าต้องขอบคุณร่างกายที่ซิลฟ์สร้างให้ไม่ก็สกิล 【ป้องกันสถานะผิดปกติ】นั่นแหละที่ช่วยไว้....

แต่ก็ดี เพราะถ้าเป็นอย่างนี้ผมก็ไม่ต้องมีสภาพที่ดูไม่ค่อยดีหลังดื่มหนักด้วย

ถ้าถามว่าผมรู้สึกยังไงก็ต้องบอกว่าสบายดีนั่นแหละครับ

 

“ท่านวาร์ทก็ดูไม่มีอาการเลยนะครับ ผมเห็นว่าท่านก็ดื่มไปมากพอสมควรเลยนะครับ...”

“แค่นี้จิ๊บๆ ข้าดื่มได้มากกว่านี้สองเท่าด้วยซ้ำ”

 

ท่านวาร์ทนั้นสมเป็นนักดื่มคอทองแดงจริงๆ ปริมาณที่ดื่มไปผมนี่เทียบไม่ได้เลย

แต่ดูตอนนี้ก็ไม่มีอาการเมาค้างเลยซักนิด

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ”

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณทาคุมิ ไม่ต้องไปเป็นห่วงหัวหน้ากระเพราะหลุมดำนั่นหรอกนะครับ”

 

เข้าใจล่ะ ท่านวาร์ทเป็นพวก “ดื่มเหล้าได้อย่างกับดื่มน้ำเปล่า” สินะ เฮ่อ....

แต่นอกจากท่านวาร์ทแล้ว คุณเซดริกกับคุณไอแซคก็ดื่มไปเยอะเหมือนกัน แน่นอนว่าไม่มีอาการเมาค้างกันเลย

ทั้งสองคนก็เป็นนักดื่มคอทองแดงเหมือนกัน

เอาจริงๆถ้าดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ผมเองก็โดนรวมอยู่ในกลุ่มเหมือนกัน

 

“เอ้า ทั้งสองคนนั่งบนเก้าอี้กันก่อนนะ”

“”มู่~””

 

ตอนนี้ทั้งสองข้างของผมคืออเลนกับเอเลน่าที่โดนแยกไปนอนก่อนตั้งแต่เมื่อคืน ตั้งแต่ตื่นกันมาก็เกาะผมไม่ยอมปล่อยเลย

ตอนนี้เหมือนติดกาวอยู่กับขาของผมเลย ติดแน่นสุดๆ...

ผมแยกออกจากพวกเขามาหลังจากพวกเขาหลับไป และกลับมาตอนที่ยังหลับอยู่ด้วยซ้ำ

แต่ดูเหมือนว่าแค่นั้นก็ไม่ยอมกันแล้ว

 

“โอ๋ มองจากรูปการแบบนี้ แปลว่าเมื่อคืนคงเหงากันน่าดูล่ะสิ~”

“เหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะครับ อเลนคุง เอเลน่าซัง พวกเราเตรียมเฟรนช์โทสต์ไว้ให้แล้วนะครับ ดังนั้นร่าเริงกันเถอะครับ”

“หืม? เฟรนช์โทสต์?”

 

สมกับเป็นคุณไอแซคเลย เข้าใจสถานการณ์ได้เร็วจริงๆ เขารีบเอาใจเด็กๆอย่างรวดเร็ว

เขาได้คุยกับคุณเซดริกเรื่องของโปรดของทั้งสองคนแล้วจึงเตรียมไว้เป็นอาหารเช้า ดังนั้นนี่จึงเป็นไม้ตายที่ดีเลย

แต่ดูจากสายตา คุณไอแซคสนใจเฟรนช์โทสต์ยิ่งกว่าเด็กๆซะอีก...

 

หลังจากที่อเลนกับเอเลน่าได้กินเฟรนช์โทสต์คู่กับเยลลี่หลังอาหารแล้ว อารมณ์ก็ค่อยๆกลับมาดีอีกครั้ง

ผมพาทั้งสองคนเดินตามท่านวาร์ทกับคุณไอแซคไปยังสนามฝึกซ้อม

ผมถามแผนของวันนี้ในระหว่างการรับประทานอาหารเช้า แต่คำตอบที่ได้มาคือ “ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ”

ผมจึงขอให้ช่วยสอนขี่ม้าให้เลย

เมื่อเรามาถึงสนามฝึกซ้อม ผมก็อัญเชิญจูลกับตัวอื่นๆออกมาเพื่อแนะนำตัวกับท่านวาร์ทและคุณไอแซคไว้ก่อน

ยังไงเราก็ต้องรบกวนอีกหลายๆครั้งในอนาคตด้วย แน่นอนว่าทุกตัวนอกจากโบลท์อยู่ในร่างตัวเล็ก

 

“โอ้ นี่คืออสูรรับใช้ของทาคุมิงั้นเหรอ?”

 

ทั้งหมดร้องตอบรับคำถามของท่านวาร์ทในทันที

 

“นี่จูลกับโบลท์~”

“บ๊อก~”

“ปี้~”

 

อเลนแนะนำตัวจูลกับโบลท์

 

“นี่ฟีทกับเวคเตอร์~”

“เนี้ย~”

“กรร~”

 

ส่วนเอเลน่าแนะนำตัวฟีทกับเวคเตอร์ให้ท่านวาร์ทและคุณไอแซคที่ยืนอยู่

ทั้งสองคนแนะนำตัวให้อย่างร่าเริง

 

“ถ้าผมดูไม่ผิดนี่มันเฟนริล เสือสวรรค์ ราชาสิงโตสีชาด แล้วก็เหยี่ยวสายฟ้าสินะครับ...... ถึงจะยังเล็กอยู่ก็เถอะ แต่หามอนสเตอร์ระดับนี้มาได้ตั้งเยอะนี่มันก็....”

“โอะ โอ้... แถมยังดูฉลาดและเชื่อฟังดีด้วย นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นอสูรรับใช้เลย แต่อสูรรับใช้เป็นอย่างนี้หมดเลยงั้นเหรอ?”

“ไม่หรอกครับ ต่อให้ทำสัญญาแล้วแค่ก็ยังเป็นมอนสเตอร์อยู่ดี พวกเขาปกติแล้วจะไม่ค่อยเชื่องกับคนอื่นนอกจากเจ้าของหรอกนะครับ และต่อให้ไม่ดุร้าย ก็ไม่ค่อยวนใจคนอื่นๆหรอกนครับ การที่เป็นมิตรได้ขนาดนี้ก็เป็นเรื่องที่แปลกแล้วครับ”

“เด็กๆของพวกเราฉลาดอยู่แล้วล่ะครับ ผมไม่คิดว่าเขาจะไปคุกคามคนที่ผมจะแนะนำตัวให้หรอกนะครับ แต่ถ้าไปแกล้งแหย่ก็ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นนะครับ”

 

ถ้ามีคนที่ไม่รู้จักเข้ามาหาเด็กๆโดยไม่ได้รับอนุญาต ผมว่าต้องมีขู่ใส่กันบ้างล่ะ

และถ้ามาแกล้งผมก็ไม่ได้ห้ามที่จะตอบโต้กลับซะด้วย

 

《ทุกคน คนผมแดงนี่ชื่อว่าท่านวาร์ทนะ ส่วนคนผมเงินชื่อว่าคุณไอแซค พวกเขาจะเดินทางไปกับพวกเราซักระยะหนึ่ง ดังนั้นจำหน้าไว้ด้วยล่ะ》
《อืม เข้าใจแล้วครับ~》
《ได้ค่ะท่านพี่ ทั้งโบลท์และเวคเตอร์ก็บอกว่า『เข้าใจแล้ว~』เหมือนกันค่ะ》

 

เมื่อผมบอกให้ทุกคนจำหน้าท่านวาร์ทกับคุณไอแซคไว้ด้วยเทเลพาธี

จูลกับฟีทก็ตอบกลับมาทางเทเลพาธีโดยบอกคำตอบของโบลท์และเวคเตอร์ให้ด้วย

 

“ถ้าคนจากปาตี้อื่นมาทำอันตรายคุณก่อน การตอบโต้กลับก็ยังอยู่ในการป้องกันตัวเองแหละครับ คุณทาคุมิไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น แต่ถ้าเป็นไปได้ ก็อย่าให้ถึงตายละกันครับ”

“เข้าใจแล้วครับ ทุกคนเข้าใจนะ?”

“บ๊อก”

“เนี้ย”

“ปี้”

“กรร”

 

ผมคิดว่าคงไม่มีปัญหาอะไรหรอก เพราะตอนกวาดล้างกลุ่มโจรผมบอกไว้แล้วว่าอย่าฆ่าใคร

แต่เมื่อผมบอกไป ทั้งสี่ตัวก็ร้องตอบกลับมา

 

“.....พวกนี้เข้าใจที่พวกเราพูดกันด้วยใช่มั้ยเนี่ย?”

“ครับ ใช่แล้วล่ะครับ”

 

คุณไอแซคมองสำรวจพวกจูลอย่างเคร่งเครียด

 

“โอ๊ะ!”

 

ขณะเดียวกัน เวคเตอร์ก็ไปนอนขดตัวอยู่ตรงเท้าของท่านวาร์ท

ท่านวาร์ทที่ตกใจจากการกระทำของเวคเตอร์ก็ส่งเสียงออกมา

 

“นี่เวคเตอร์ กลับมาแล้วอยู่นิ่งๆเลยนะ เข้าใจมั้ย?”

“กรร...”

“โอ๊ะ เขามองหน้าข้าด้วยแฮะ~”

“ต้องขอโทษด้วยนะครับ”

“ไม่เป็นไร จะว่าไปเรามาเริ่มกันได้แล้วมั้งทาคุมิ”

 

พอเวคเตอร์เดินออกมาจากท่านวาร์ท ท่านวาร์ทก็เรียกเด็กเลี้ยงม้าให้เข้ามา?

เด็กคนนั้นจูงม้าสีเทาขาวเข้ามาหา แล้วท่านวาร์ทก็รับเชือกจูงมาถือไว้

 

“พวกเราจะใช้ม้าตัวนี้ฝึกกัน”

“นี่ม้าตัวเมียนี่ครับ? ท่านวาร์ทครับ ม้าตัวนี้ชื่ออะไรเหรอครับ?”

“เธอชื่อคาเทริน่า เป็นม้าที่เรียบร้อยที่สุดของที่นี่เลยล่ะ”

 

เมื่อผมสบตากับคาเทริน่า เธอก็ก้มหัวลงเล็กน้อยต่อหน้าผม

ผมคิดว่าเธออยากให้ลูบหัว ผมเลยลูบหน้าผากเธออย่างเอ็นดู

คาเทริน่าก็ดูชอบใจดีด้วย ผมจึงลูบไปเรื่อยๆ

 

“ถึงข้าจะบอกว่าเธอเป็นม้าที่เรียบร้อยที่สุดของที่นี่ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเธอจะเชื่องกับคนที่เคยเจอได้ง่ายๆแบบนี้หรอกนะ....แต่ถ้าเป็นอย่างนี้ก็ดี มาลองขี่เลยดีมั้ยล่ะ”

“งั้นเหรอครับ? ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยครับ”

 

ท่านวาร์ทส่งสายจูงมาให้กับผม ผมจึงรับมาแล้วเดินไปยืนอยู่ข้างๆคาเทริน่า

 

“ฮุๆ รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ”

 

คาเทริน่านั้นเป็นมิตรกับผมมาก ผมเลยลูบคอเธอเพื่อทำความคุ้นเคย

 

“เอาล่ะทาคุมิ ลองขึ้นขี่ได้เลย”

“......”

 

เอ่อ ลองขี่ได้เลยเหรอครับ.... ผมไม่รู้วิธีขึ้นขี่ม้านะ....

 

“หัวหน้าครับ....ปกติแล้วคุณต้องอธิบายวิธีที่จะขึ้นขี่ก่อนนะครับ”

 

คุณไอแซคที่คอยดูแลพวกจูลอยู่พอได้ฟังที่ท่านวาร์ทพูด ก็พูดขัดมาด้วยเสียงเหนื่อยใจ

ใช่มั้ยล่ะครับ? อยู่ดีๆมาพูดว่า “ลองขึ้นขี่ได้เลย” แล้วผมจะขึ้นยังไงละ?

 

“โอ้ จริงด้วยสิ งั้นก่อนอื่นก็เอาเท้าข้างนึงเหยียบลงบนโกลน แล้วกระโดดแบบว่าฮึบ!!ขึ้นไปเลย”

“”.......””

 

เอ๋!? แค่นี้เหรอคำอธิบาย? มันเป็นไปไม่ได้หรอกนะครับกับคำอธิบายแค่นั้นน่ะ

มันเกินกว่าความเข้าใจของผมนะแบบนั้น

เมื่อผมลองหันไปมองยังคุณไอแซคเพื่อขอคำยืนยัน เขาก็เอามือก่ายหน้าผากไว้เหมือนปวดหัว

แปลว่าคำอธิบายของท่านวาร์ทก็แย่จริงๆใช่มั้ยเนี่ย?

ใช่แล้วล่ะ การขอให้ท่านวาร์ทมาสอนเนี่ย เป็นความผิดพรากตั้งแต่เริ่มเลยล่ะ

 

“คุณทาคุมิ จากนี้ผมจะเป็นคนสอนเองก็แล้วก็”

“รบกวนด้วยนะครับคุณไอแซค”

 

คุณไอแซคที่ฟื้นตัวกลับมาแล้วได้บอกผมว่าจากนี้จะเป็นคนสอนเอง

ผมจึงตอบรับด้วยความยินดี

 

“อะไรกัน?? ทำไมล่ะ?”

“ทุกคน ท่านวาร์ทบอกว่าจะเล่นกับทุกคนนะ ดังนั้นพาไปเล่นด้วยดีๆล่ะ โอเค~?”

“”คร้าบ(ค่า)””

“บ๊อก”

“เนี้ย”

“ปี้”

“กรร”

 

หลังจากนั้นผมจึงโยนท่านวาร์ทให้ไปเล่นกับเด็กๆที่กำลังเล่นกันอยู่ใกล้ๆ

พวกเขาวิ่งมาลากท่านวาร์ทไปเล่นด้วยทันที

 

“หวา!! ดะ เดี๋ยวสิ~!”

 

คราวนี้เด็กๆที่กำลังเบื่อขณะดูผมฝึกก็สามารถสนุกไปกับการเล่นกับท่านวาร์ทได้แล้ว

 

“คราวนี้เด็กๆก็ไม่เบื่อแล้วล่ะครับ ขณะที่เด็กๆกำลังเล่นกันอยู่ เราห่างไปฝึกกันซักนิดจะดีมั้ยครับ?”

“ไปกันเลย”

 

คุณไอแซคพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของผม พวกเราจึงเดินออกห่างไปนิดนึงโดยจูงคาเทริน่าไปด้วย

หลังจากนั้น พอได้คำแนะนำจากคุณไอแซคที่เข้าใจได้ง่ายมากๆ ทำได้ผมเรียนรู้ได้อย่างเร็ว

ทั้งวิธีขึ้นขี่ม้า วิธีใส่อานม้า ขอควรระวังในการดึงเชือกบังเหียน โดยมีวิธีฝึกซ้อมเป็นขั้นตอน

ต้องขอบคุณคำอธิบายอย่างละเอียดเลยทำให้ผมได้สกิล【ขี่ม้า】มาอย่างรวดเร็ว

ต่อมาผมก็ลองขี่โดยให้เด็กๆมานั่งด้วย และเพื่อความปลอดภัยเลยให้ขึ้นมานั่งทีละคน

ผมได้ฝึกซ้อมต่ออีกหลายๆรอบ ไม่นานผมก็มั่นใจว่าสามารถขี่ม้าไปยังเมืองหลวงได้แน่นอน

ถ้าเป็นอย่างนี้เราก็จะมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงโดยไม่ใช้รถม้า แต่จะขี่ม้าไปเลย

แต่ก็ตามคาด การจะขี่ม้าพร้อมทั้งอเลนกับเอเลน่าพร้อมๆกันนั้นเป็นไปไม่ได้ ผมจึงคิดวิธีดู แต่....

ถ้าให้นั่งไปกับคุณไอแซคโดยผลัดกันคงไม่เป็นไรล่ะมั้ง?

ไว้ลองคิดดูอีกทีก็แล้วกัน




NEKOPOST.NET