[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 84 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.84 - ลุยดันเจี้ยนละลอกคลื่น 11


ในที่สุดวันนี้พวกเราก็มาถึงชั้น 28 จนได้ อีกแค่ 3 ชั้นเท่านั้นสำหรับดันเจี้ยนนี้

ผมนั้นเห็นฉากจบแล้ว~ ว่าไปนั่นผมมาอย่างชิวๆเพราะมีอเลนกับเอเลน่ามาด้วยต่างหาก

หน้าที่ของผมจนถึงตอนนี้น่ะเหรอ.....? ทำอาหารล่ะมั้ง?

แต่ในฐานะผู้ปกครองของทั้งสองคนแค่นี้ก็คงเพียงพอแล้วล่ะ......

ถึงอเลนกับเอเลน่าจะสนุกก็เถอะ แต่ผมจะขอให้ผมสู้บ่างจะเหรือเปล่าเนี่ย.....?

ถึงผมจะกังวลอยู่ แต่ก็.....

 

“”อ๊ะ หมีล่ะ~””

 

อเลนกับเอเลน่าที่เจอ Water Bear ก็วิ่งเข้าใส่ทันที

 

“”ย่า!!””

“กาโอ.........”

 

อินสแตนท์คิลอีกแล้ว.....

 

“”พี่ชาย~ ดูนี่สิๆ~””

 

ทั้งสองคนหยิบแผ่นหนังผืนใหญ่วิ่งกลับมาหาผม

อ่า.....รู้แล้วล่ะครับ การจะห้ามทั้งสองคนน่ะเป็นไปไม่ได้แน่ๆ ผมไม่อยากให้ทั้งสองคนเสียใจเลย

 

“อืม นี่ก็แผ่นใหญ่ดีแฮะ~”

“”อื้ม!! ทำเหมือนจูลกับฟีท~ พอหรือยาง~””

“หืม? อ่า พอแล้วล่ะ พี่ไม่ได้ลืมหรอกนะ ไว้ไปสั่งทำกันเถอะ โอเค?”

“”อื้ม!!””

 

เหมือนจูลกับฟีทที่ว่าก็คือเสื้อกันหนาวที่เลียนแบบลักษณะของจูลกับฟีทน่ะครับ

ผมเคยคุยกับทั้งสองคนไว้ตอนที่เราได้แผ่นหนังมาครั้งแรก แต่จากแผ่นหนังที่มีตอนนี้ เอาไปทำเป็นชุดทั้งตัวยังได้เลย

แต่ทำอย่างนั้นก็น่าจะดีกว่านะ ใช่มั้ยๆ?

 

《อะไรเหรอๆ~?》

“เนี้ย~?”

“”เหมือนกันเลย~””

《หืม?》

“เนี้ย?”

 

จูลกับฟีทแสดงความสนใจกับหัวข้อที่เรากำลังคุยกันอยู่

ทั้งสองตัวเอาหัวมาดันอเลนกับเอเลน่าเพื่อถามข้อสงสัย

แต่ตอบแค่ “เหมือนกันเลย” ก็คงไม่รู้เรื่องหรอก....

 

“อ่า เรามีแผนที่จะทำเสื้อกันหนาวให้อเลนกับเอเลน่าจากขนของ Water Bear โดยทำเลียนแบบจูลกับฟีทน่ะ”

《ผมเหรอ? จริงนะๆ!?》

“เนี้ย!?”

 

เมื่อผมอธิบายให้ทั้งสองตัวเข้าใจ ทั้งสองตัวก็ตกใจแต่ก็ยินดีไปด้วย

 

《อืม ของจากหมีเมื่อกี้เหรอ? แค่หนังใช่หรือเปล่า? แค่นั้นพอหรือยัง? เอาเป็นว่ามาหาหมีกันต่อดีกว่า~》

“เนี้ย~”

“”โอ้~””

“เดี๋ยวก่อนๆ!! หนังที่มีอยู่ตอนนี้ก็พอถมเถแล้ว!!”

 

แต่จูลกับฟีทก็วิ่งตามหา Water Bear กันในทันที พร้อมๆกับอเลนกับเอเลน่า......

ผมจึงพยายามไล่ตามพวกเด็กๆเพื่อที่จะบอกให้หยุดก่อน

 

《เอ๋~? แต่ผมก็อยากได้เหมือนกันนี่นา~》

“เนี้ย~”

“ไม่ใช่ๆ เรามีพอแล้ว เข้าใจนะ!! เรามีหนังพอที่จะทำชุดจนเกินพอแล้ว ดังนั้นหยุดหาเพิ่มได้แล้ว”

《มู่…~》

“เนี้ย~”

 

หลังจากหยุดการล่าหมีได้ทันเราก็เดินทางกันต่อ อเลนกับเอเลน่าก็เจอห้องลับระหว่างทางที่เรากำลังเดินทาง

 

“”ตรงนี้~””

“หืม? โอ้ น่าจะเป็นห้องลับใช่มั้ยเนี่ย”

《ใช่แล้ว~ หวังว่าจะมีหีบสมบัติด้วยน้า~》

“เนี้ย~”

 

นี่ไม่ใช่กับดักเหมือนชั้นที่เราผ่านมาด้วย แต่เราต้องทำลายกำแพงเพื่อเข้าไปในห้องลับนี้

แต่เมื่อทำลายกำแพงเขาไปด้านใน เราก็เจอกับห้องแปลกๆที่มีแท่นหินบูชากับอ่างน้ำพุที่เต็มไปด้วยของเหลวสีน้ำตาลใส

ไม่เหมือนกับห้องลับที่เราเคยเจอมาก่อนเลย

 

“นี่มันกลิ่นแอลกอฮอร์นี่นา?”

 

เมื่อผมเข้าไปใกล้ๆน้ำพุตรงกลาง กลิ่นแอลกอฮอร์ฉุนกึ๊กก็เข้าจมูกผม

สำหรับผมไม่น่ามีปัญหา แต่กับอเลนกับเอเลน่าอาจจะทำให้เมากลื่นได้ ผมจึงใช้เวทลมพัดกลิ่นออกไป

เมื่อผมลองใช้ประเมินดูก็ขั้นมาว่า “น้ำพุบรั่นดี”

ดูเหมือนว่าของเหลวสีน้ำตาลนี้คือเหล้าบรั่นดีจริงๆนั่นแหละ

แน่นอนว่าไม่มีอันตรายต่อร่างกาย....ไม่สิยังไงก็เป็นเหล้าอยู่ดี

ถ้ากินมากๆยังไงก็ทำร้ายร่างกาย...อาการก็คล้ายๆตอนติดพิษนั่นแหละ(เมาค้าง)

แต่ถ้าแค่ลองดื่มคงไม่มีปัญหาอะไร ลองดูซักหน่อยดีมั้ยเนี่ย

 

“อืม เยี่ยมเลย”

 

เมื่อผมเอามือกวักมาลองชิมดู ก็ได้เจอรสชาติที่คิดถึง

 

“อืม นี่มันบรั่นดีไม่ผิดแน่ อร่อยตามปกติเลย”

 

ผมเป็นพวกดื่มเมื่อมีเพื่อนมาชวน แต่ก็กินแค่เล็กน้อยเท่านั้น

ผมไม่ค่อยมีความรู้เกี่ยวกับเหล้าเท่าไร แต่ผมคิดว่าบรั่นดีนี้ก็มีรสชาติที่ดีพอควรเลย

ถ้าให้พูดถึงเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอร์ในเอเทลเดีย ก็คงมีแค่เอล

นอกจากนั้นก็พวกไวน์ ไม่ก็แอบเปิ้ลไซเดอร์ พวกเครื่องดื่มแอลกอฮอร์ที่ทำจากผลไม้หมัก

แต่ผมไม่เคยเห็นบรั่นดีในตลาดเลยถึงผมจะเจอผลิตภัณฑ์ที่ทำจากองุ่นเหมือนกันก็เถอะ

และผมยังเจอน้ำส้มสายชูที่ทำจากองุ่นและแอปเปิ้ลไซเดอร์ที่ทำคล้ายๆกัน

สำหรับเหล้านั้นนอกจากเอลผมไม่เคยเห็นอย่างอื่นเช่นพวกวิสกี้ จิน ว้อดก้า เลย

ข้าวก็เป็นแค่อาหารสัตว์ จึงไม่มีใครเอามาทำเป็นเบียร์หรือไวน์ข้าวเลย น่าเสียดายจริงๆ

แต่ผมไม่คิดเลยว่าจะมาเจออะไรแบบนี้ในดันเจี้ยนซะได้

การที่เจอบรั่นดีก็เป็นแนวโน้มที่ดี แน่นอนเพราะมันอาจมีอันอื่นๆด้วยน่ะสิ ใช่มะ?

.....ถ้าผมจำไม่ผิด ผมมีถังไม้เปล่าๆด้วยนี่นา ถ้าเป็นแบบนี้ผมคงต้องหาซื้อพวกถังไม้เปล่าไม่ก็ขวดเปล่ามาเก็บไว้เพิ่มแล้วล่ะ

 

“”อร่อยเหรอ~?””

“ใช่แล้ว แต่นี่เป็นเครื่องดื่มสำหรับผู้ใหญ่นะ อเลนกับเอเลน่าอย่าดื่มเข้าไปล่ะ เข้าใจนะ?”

“”......อืม””

 

อเลนกับเอเลน่าแสดงความสนใจออกมา แต่นี่มันเหล้านะ ผมไม่ให้ทั้งสองคนกินหรอก

 

“”อุนิ้ว~””

“อ๊าง”

“นุเนี้ย~”

“....หืม?”

 

ขณะที่ผมกำลังเอาถังไม้ออกมาจาก《Infinite Storage》ผมก็ได้ยินเสียงแปลกๆของอเลน เอเลน่า ฟีท กับจูล

 

“”....ไม่อาหร่อย””

《อันนี้ไม่ไหวเลย~》

“เห้ เอ๋!? หรือว่าลองดื่มกันไปแล้ว? อ๊า ไม่ไหวเลย เอ้านี่น้ำผลไม้ล้างปาก ดื่มนี่กันเลย”

 

เด็กๆลองชิมน้ำพุเหล้าตอนที่ผมไม่ได้มอง

ฟีทที่ไม่ได้กินด้วย่างเสียงตกใจที่สองคนกับหนึ่งตัวลองดื่มมัน

ผมเลยเอาน้ำผลไม้ของโปรดของเด็กๆออกมาอย่างรีบร้อนเพื่อให้พวกเด็กๆกิน

 

“”อุนิ้ว~””

“เป็นยังไงบ้าง รู้สึกไม่ดีหรือเปล่า?”

“”.....ไม่เป็นราย~””

《เอิ๊ก~~~》

 

ถึงพวกเด็กๆจะลองกินดู แต่มันก็แค่นิดเดียว ผมจึงคิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไร

แต่จะว่าไป อเลนกับเอเลน่าก็มีสกิลกันสถานะผิดปกตินี่นา?

ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่มีอาการเมาค้างหรอกมั้ง? แต่ก่อนอื่นเลย----

 

“นี่พวกเธอ!! พี่อกแล้วว่าห้ามดื่มไม่ใช่เหรอไง?”

 

ผมต้องดุอเลน เอเลน่ากับจูลซักหน่อย

 

“”ขอโทษครับ(ค่ะ)””

《ขอโทษคร้าบ》

 

สองคนกับหนึ่งตัวขอโทษมาตามความผิด

 

“พี่บอกไม่ให้กินเพราะมันมีเหตุผลอยู่ มันไม่อร่อยใช่มั้ยล่ะ?”

“”ไม่อาหร่อยเลย””

《ผมไม่ชอบมันเลย》

“ใช่แล้ว นี่เป็นเครื่องดื่มที่เด็กกินไม่อร่อยหรอก ดังนั้นสัญญากันมาก่อนเลยว่าจะไม่กินอาหารหรือเครื่องดื่มที่พี่บอกว่าห้ามกิน ก็คือห้ามกิน เข้าใจนะ”

「「《สัญญา~》」」

 

ตอนนี้ผมไม่กังวลที่พวกเขาจะแอบดื่มแล้ว ผมจึงเอามากรอกใส่ในถังไม้ แต่ก่อนอื่น---

 

“ฟีทมานี่เลย ฟีทที่เชื่อฟังคำสั่งอย่างดีนั้นต้องได้รับรางวัลด้วย”

《เย้~》

“หืม?”

 

ในตอนนั้นผมก็ได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงที่ไม่ใช่เสียงของเอเลน่า

 

“หา? เสียงเธองั้นเหรอฟีท?”

《ใช่แล้วค่ะท่านพี่(นี่ซามะ) ในที่สุดฉันก็เรียนรู้ 【เทเลพาธี】ได้ซักที》

“โอ้!!”

 

ดูเหมือนว่าฟีทจะเรียนรู้สกิล【เทเลพาธี】ได้เหมือนจูลแล้ว

สิ่งที่คล้ายกับจูลคือเป็นเสียงที่ยังเด็กและน่าเอ็นดูมาก

 

“”ฟีทเหรอ!!””

《ใช่แล้วล่ะ~ อเลนจังกับเอเลน่าจัง ต่อจากนี้ก็ฝากตัวด้วยนะ?》

“”อื้ม!””

《ท่านพี่ก็ฝากดูแลฉันด้วยนะคะ》

“อืม ฝากด้วยนะฟีท”

 

ผมที่โดนขัดจากสกิล 【เทเลพาธี】ของฟีทก็ต้องให้รางวัลก่อนที่จะลืม

 

“นี่ฟีท สำหรับรางสัลเอาเป็นครีมปังมั้ย?”

《ได้ค่ะ ฉันชอบครีมปังมากเลยค่ะ~》

「「《อู~》」」

 

ตอนที่ผมให้ครีมปังเป็นรางวัลแก่ฟีท อเลน เอเลน่ากับจูลก็มองมาทางผมด้วยสายตาเศร้าสร้อย

......ผมต้องลงโทษพวกเขา ดังนั้นทำใจให้แข็งๆไว้!!

 

《ท่านพี่คะ ฉันอยากทานพร้อมๆกับทุกคนจังเลยค่ะ~》

 

แต่เมื่อฟีทพูดแบบนี้....

ถึงผมจะโดนมองด้วยสายตาก็เถอะ แต่สำหรับฟีทก็ยากด้วยที่จะกินแค่คนเดียว

แล้วผมก็ต้านสายตานั้นไม่ไหวแล้วด้วย

 

“ช่วยไม่ได้นะ ครั้งหน้าต้องรักษาสัญญานะรู้มั้ย?”

「「《คร้าบ(ค่า)~》」」

 

ขณะที่เด็กๆกินขนมปังกัน ผมก็จิบบรั่นดีไปพลางๆ




NEKOPOST.NET