[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 81 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.81 - ลุยดันเจี้ยนละลอกคลื่น 8


“อรุณสวัสดิ์”

“”อารุณสาหวาด~””

“เอาล่ะ เช้านี้กินอะไรกันดีเอ่ย?”

“”ฟุราน โทส~””

“อเลนกับเอเลน่าชอบเฟรนช์โทสต์กันน่าดูเลยนะ~”

“”อื้ม อาหร่อยมาก~””

 

พวกเราได้พักกันที่ห้องเคลื่อนย้ายในชั้น 20 และตื่นมาเตรียมอาหารเช้ากินกันเพื่อเดินทางลุยต่อ

ระดับน้ำของชั้น 21 นั้นสูงขึ้นกว่าเดิม โดยตอนนี้สูงเท่ากับหัวเข่าของผมแล้ว

โดยความสูงระดับนี้ สำหรับอเลนและเอเลน่าก็สูงเท่าเอวเลย เดินทางไปทั้งแบบนี้คงลำบากน่าดู

 

“บ๊อก”

 

ผมเลยอัญเชิญจูลออกมาช่วย

ถ้าผมอัญเชิญมาแบบปกติเขาก็คงจะเปียกไปทั้งตัว ผมเลยอัญเชิญมาแบบตัวเล็กก่อน

หลังจากนั้นก็ใส่กำไลนางเงือกที่เจอจากหีบสมบัติในชั้นที่ 10 ให้แล้วให้กลับสู่ร่างเดิม

และการที่กำไลนางเงือกสามารถปรับขนาดได้ตามเจ้าของ ทำให้ไม่มีปัญหาเวลาสลับร่างไปมา

 

《อเลน เอเลน่า ขึ้นมาได้เลย~》

“”จูล~””

 

ผมให้อเลนกับเอเลน่าขี่จูลในร่างตัวโตไว้

และการที่จูลสามารถเทเลพาธีคุยกับทั้งสองคนได้นั้น ทำให้ทั้งสองคนเกาะอยู่บนหลังจูลอย่างสนุกสนาน

ผมต้องขอโทษอสูรรับใช้คนอื่นจริงๆ ที่ครั้งนี้ผมจะอัญเชิญมาเฉพาะจูลเท่านั้น

เพราะมีมีกำไลนางเงือกสำรองอยู่แค่อันเดียว ผมจึงไม่ได้เรียกมาทุกคน

แต่ก็นะ ต่อให้โบลท์เป็นนกบินได้ก็เถอะ แต่การที่ต้องเคลื่อนไหวในดันเจี้ยนกับการใช้เวทสายฟ้าในที่ที่เต็มไปด้วยน้ำก็เป็นเรื่องลำบากด้วยสิ

สำหรับเวคเตอร์ ผมยังไม่ได้ลองทดสอบเวทไฟของเขาว่ารุนแรงขนาดไหน การใช้โดยไม่รู้ก็อันตรายเกินไปด้วย

แต่สำหรับฟีทนั้นก็อาจจะไม่มีปัญหา เพราะฟีทสามารถลอยตัวได้ด้วยสกิล 【บิน】แต่ถ้าพลาดขึ้นมาก็จะเปียกทั้งตัว....

ผมอยากได้กำไลนางเงือกมากกว่านี้ซักหน่อย ไว้ไปหาเจ้าหญิงมิโกะเพื่อขอเพิ่มซักหน่อยจะได้มั้ยน้า?

เพราะตั้งแต่มาอยู่บนบกผมไม่เห็นมันมีวางขายเลยซักอัน แต่สำหรับนางเงือกนั้นสามารถสร้างขึ้นมาได้ง่ายๆ....

ไว้ตอนไปเที่ยวครั้งหน้าลองขอดูแล้วกัน

 

“โอเค งั้นไปต่อกันเถอะ”

“”อื้ม””

《ลุยเลย ลุยเลย!》

 

เมื่อพวกเรามุ่งหน้าต่อโดยมีอเลนกับเอเลน่าขี่อยู่บนหลังจูล จระเข้ตัวเล็กสีดำ Black Alligator ก็โผล่ออกมา

มันมีสีดำทั้งตัวทำให้สังเกตได้ยาก แต่มีอัญมณีสีดำติดอยู่ที่หน้าผาก

และถึงผมจะบอกว่าตัวเล็ก แต่ก็แค่เล็กกว่าผมเท่านั้นเอง ก็ขนาดจรเข้ตามปกตินั่นแหละ

แต่สำหรับจระเข้พันธุ์ใหญ่ที่เจอๆกัน มันก็ดูตัวเล็กไปเลย

 

《เหยื่อออกมาแล้ว~!》

 

เมื่อจูลเห็นมัน จูลก็ตะโกนออกมาแล้ววิ่งไปหามันโดยมีอเลนกับเอเลน่าอยู่บนหลัง

 

《นี่แน่ะ~!》

“ก๊าซ-----!”

 

จูลกระโดดเหยียบหลังมันทำให้มันจมลงไปในน้ำ

 

“”เย้~””

 

อเลนกับเอเลน่าที่อยู่บนหลังจูลก็ส่งเสียงสนุกสนานออกมา ดูเหมือนว่าจะสนุกกันจริงๆ

 

《พี่ชาย ผมจัดการเรียบร้อยแล้วนะ~》

“ขอบคุณนะจูล ทำได้ดีมาก”

 

จูลคาบดรอปไอเทมกลับมาหาผมโดยมีหนังกับเนื้อจระเข้

เนื้อจระเข้เหรอ....เฮ่อ มันก็ดูแล้วน่าจะกินได้ตามปกตินะ

หนังจระเข้นั้นเหมาะเอาไปทำเป็นกระเป๋าสตางค์ แต่ในเอเทลเดียนั้นไม่มีการใช้มันทำขึ้นมา

เพราะที่นี่ไม่ได้มีเงินแบบกระดาษ มีแต่เงินรูปเบบเหรียญอย่างเดียว กระเป๋าหนังผูกเชือกเลยเป็นที่นิยมมากกว่า

ที่กิลด์นักผจญภัยก็ให้รางวัลโดยใส่กระเป๋าผูกเชือกด้วยถ้ามีจำนวนมาก

 

《พี่ชายๆ! ผมอยากกินเนื้อนี่จังเลย~!》

“หืม? เนื้อนี้เหรอ? ยังไงจูลก็เป็นคนจัดการด้วยสิ แน่นอนว่ากินได้เลย”

《ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น~》

 

หืม? ไม่ใช่ว่าเขาบอกว่าอยากกินเนื้อ Black Alligator ที่ดรอปมางั้นเหรอ?

 

《ผมหมายถึงอยากกินอาหารที่พี่ชายเป็นคนทำนะ~ ตอนทำครั้งหน้าผมอยากกินอาหารที่ทำจากเนื้ออันนี้~》

“อเลนด้วย~”

“เอเลน่าก็เหมือนกัน~”

 

ผมคิดว่าจูลอยากจะกินเนื้อดิบซะอีกเพราะยังไงเขาก็เป็นสัตว์กินเนื้อ

แต่ดูเหมือนว่าเขาอยากกินอาหารที่ปรุงแล้วซะงั้น อเลนับเอเลน่าก็ยกมือขอด้วยเหมือนกัน

 

“อ่อ อย่างนี้นี่เอง ยังไงตอนเที่ยงก็อยากทำอะไรง่ายๆด้วยสิ ไว้เป็นมื้อเย็นเป็นไง? อเลนกับเอเลน่าก็ไม่เป็นไรใช่หรือเปล่า?”

《แน่นอน~ ผมจะรอกินเลยล่ะ~♪》

“”อื้ม!””

 

สรุปแล้วมื้อเย็นจะเป็นอาหารจากเนื้อของ Black Alligator

ถึงผมจะตกลงง่ายๆก็เถอะ แต่เนื้อจระเข้มันต้องเตรียมเนื้อยังไงหว่า? แล้วรสชาติมันจะจืดๆหรือยังไงล่ะเนี่ย?

ผมนึกถึงตอนที่ได้ยินรายการเมนูพิเศษจากป่าอเมซอนเลย.....

เอาล่ะ ตอนทำคิดซะว่ามันเป็นเนื้อไก่ก็แล้วกัน!!

 

《ในเมื่อตัดสินแล้ว เรามาหาเนื้อเพิ่มกันเถอะ!! อเลน เอเลน่า ไปลุยต่อกันเลย~》

“”เนื้อ~””

 

ดูเหมือนว่าจิตวิญญาณนักล่าจะถูกปลุกขึ้นมากันซะงั้น

เนื้อที่ได้มาเมื่อซักครู่ จริงๆก็พอที่จะเอาไปทำมื้อเย็นแล้วนา~

 

“....โอ่ย เรามาพิชิตดันเจี้ยนกันนะ อย่าล่ากันเพลินเกินไปล่ะ~”

《ค้าบ~》

“”คร้าบ(ค่า)””

《ฟุดฟิดๆ ทางนี้สินะ? อเลน เอเลน่า ไปล่ะนะ~》

“”โอ้~””

“......”

 

ผมเตือนพวกเขาไว้ก่อน แต่ตอนนี้ก็มุ่งที่จะหาเหยื่อกันอย่างเดียวแล้วแฮะ

ผมคิดว่าเดี๋ยวจะได้เนื้อจระเข้มาเป็นกองแน่ๆ จากการดมกลิ้นของจูล แล้วยังสัมผัสของอเลนกับเอเลน่าอีก.....

ผมเดินตามหลังพวกเขาไปอย่างกังวลว่าจะมีเนื้อปริมาณขนาดไหนกัน

 

“”ตรงนั้น~””

 

อเลนกับเอเลน่าเจอเหยื่อทันที

 

《จริงด้วย ตัวนี้สีแดงล่ะ แต่ไม่เป็นไรรูปร่างเหมือนเดิม ลุยกันเลย อเลน เอเลน่า~》

“”อื้ม!!””

 

ตัวนี้สีต่างจาก Black Alligator มันมีสีแดง ดังนั้นต้องเรียกว่า Red Alligator สินะ

 

“”《Water Ball》””

《《Water Ball》》

 

ต่อมาอเลน เอเลน่า และจูลก็ใช้เวทออกมาพร้อมๆกัน

การให้สัญญาณของจูลเมื่อซักครู่ไม่ได้บอกว่าจะวิ่ง แต่เป็นสัญญาณให้ยิงเวทออกมา

พวกเขาไม่ได้นัดแนะกันมาก่อนนี่นา แต่ทุกคนก็ผสานกันได้ดีมาก

 

“ก๊าซ---------!”

 

แล้ว Red Alligator ก็กลายเป็นเหยื่อในพริบตา

ต่อให่นี่เป็นครึ่งหลังของดันเจี้ยนระดับกลาง แต่เด็กๆก็ยังสามารถจัดการมอนสเตอร์ได้อย่างรวดเร็ว

 

《ไม่มีเนื้อล่ะ~》

“”มู่~””

 

ครั้งนี้มีแต่เขี้ยวกับหนังที่ดรอปมา อเลน เอเลน่ากับจูลสัยใจเพราะไม่มีเนื้อ

 

《ช่วยไม่ได้แฮะ~ ต่อไปก็.....》

“”จูล ทางนี้~””

《รับทราบ~》

 

แต่พวกเขาก็หาเหยื่อตัวถัดไปในทันที

 

“เนี้ย~?”

 

เพราผมเหงานิดๆที่มองเด็กๆวิ่งลุยกันอย่างสนุกสนาน ผมเลยอัญเชิญฟีทออกมาในร่างตัวเล็ก

 

“ผมไม่สามารถให้ฟีทออกไปสู้ด้วยนะ เดี๋ยวจะเปียกเอา แต่เดินทางไปพร้อมกับผมได้มั้ยล่ะฟีท?”

“เนี้ย~!”

 

ผมตามจูล อเลนกับเอเลน่าที่นำออกไปโดยลูบฟีทที่กอดเอาไว้พลางๆ

 

“”ตรงนั้น~””

《ตรงนั้นเหรอ! อเลน เอเลน่า จับแน่นๆนะ》

“”อื้ม!!””

《ไปล่ะนะ~》

 

จูลเตือนอเลนกับเอเลน่าก่อนที่จะเริ่มออกวิ่ง

 

《นี่แน่ะ~!》

“ก๊าซ-----!”

 

แล้วจูลก็วิ่งเข้าไปกระโดดเหยียบ Black Alligator หลังจากออกตัวไป

เมื่อลองสังเกตดู วิธีสู้ของจูลเหมือนกับอเลนกับเอเลน่าเลย

 

《เย้~ รอบนี้มีเนื้อด้วย~》

“”พี่ชาย~ มันส่องแสงล่ะ~””

“หืม? อ๊ะนี่มัน”

 

ดรอปไปเทมครั้งนี้มี หินโอนิกซ์ขนาดเท่านิ้วมือหล่นมาด้วย นี่คืออัญมณีที่อยู่บนหน้าผากสินะ

ผมคิดว่านี่น่าจะเป็นแรดรอป แต่สำหรับอเลนกับเอเลน่าแล้ว ผมคิดว่าไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

 

《งั้นไปต่อกันดีกว่า~》

“”โอ้~””

 

แล้วพวกเขาก็ตั้งใจล่ากันจนหมดวันเลยทีเดียว

นอกจากจระเข้สีดำกับแดงแล้ว เรายังเจอสีฟ้ากับสีน้ำตาลด้วย

เราได้หนังกับเขี้ยวหลากสีมาเป็นจำนวนมาก และได้อัญมณีมาอีกนิดหน่อย แน่นอนว่าเพราะมันเป็นของหายากนั่นแหละ

แน่นอนว่าเราได้เนื้อมาเป็นจำนวนมาก ถึงสีของจระเข้จะต่างกัน แต่เนื้อนั้นเหมือนกันหมด

ผมจึงนำมาปรุงรวมๆกันได้เลย

 

“เอาล่ะ เสร็จแล้ว~”

“”เย้~””

《น่าอร่อยจังเลย~》

“เนี้ย~”

 

พวกเราได้เจอสถานที่ที่ไม่มีน้ำอยู่ ผมเลยทำอาหารจากเนื้อจระเข้ให้ตามสัญญา

ผมลองทำน้ำซุบสุกี้ยากี้แล้วลองทำเป็นแบบสไตล์สุกี้

 

“”อาหย่อย~””

《อาหร่อย~》

“เนี้ย~”

 

อืม ทุกคนชอบกันดี

....แต่ที่เหนือคาดคือมันไม่เหนียวเลย กินง่ายสุดๆ

ถ้าเป็นอย่างนี้ผมคิดว่าสามารถเอาไปทำอาหารได้อีกหลายอย่างเลยล่ะ




NEKOPOST.NET