[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 78 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.78 - ลุยดันเจี้ยนละลอกคลื่น 5


“อรุณสวัสดิ์”

“”อรุณสาหวาด~””

 

หลังจากพวกเราได้หลับกันอย่างเต็มอื่ม พวกเราก็จะลุยชั้น 13 กันต่อ แต่.... กองทัพก็ต้องเดินด้วยท้องสิ

 

“อเลน เอเลน่า เช้านี้อยากกินอะไรกันเอ่ย?”

“”เอโตเนะ~ แกงกาหรี่~””

“...แงกรหรี่?”

“”อืม~ แกงกาหรี่~””

 

งั้นเหรอ แกงกะหรี่งั้นเหรอ.... ช่างเป็นคำร้องที่หนักท้องดีจริงๆ

 

“”ไม่ได้เหรอ~?””

“ไม่ใช่ไม่ได้หรอกนะ แต่..... มันไม่ค่อยเหมาะกินเป็นข้าวเช้าน่ะสิ~”

 

ถึงผมก็เคยกินแกงกะหรี่เป็นอาหารเช้ามาก่อนก็เถอะ

แต่จากความคิดเห็นของผมแล้ว แกงกะหรี่เหมาะกินเป็นข้าวเที่ยงหรือข้าวเย็นมากกว่า...

 

“”งั้นก็ ปู~””

 

ปู?.... หม้อไฟงั้นเหรอ?? ผมให้ทั้งสองกินปูแค่ตอนทำหม้อไฟเท่านั้นเองนะ!!?

หรือว่าจะทำซุบให้ดีหว่า? มันก็น่าจะใกล้เคียงกันล่ะนะ แต่ต่อให้ผมมีซุบอยู่แล้วก็เถอะ...

 

“....เอ่อ กินแบบอื่นนอกจากทำเป็นหม้อไฟหรือซุบได้หรือเปล่า?”

“”อื้ม!!””

 

โอเค งั้นต้มปูแล้วเอาเนื้อมาทำเป็นไข่เจียวปู(kanitama)หรืออะไรดีหว่า~

ช่างมัน ทำไข่เจีนวปูก็ได้!!

 

ไข่เจียวปูทำไม่ยากแถมอิ่มอร่อยตามคาด

หลังจากนั้นเราจะเริ่มไปพิชิตดันเจี้ยนกันต่อ

 

“”ย่า!!””

“”คิช่า-----“”

 

อเลนกับเอเลน่ากระโดดเตะอย่างรุนแรง

ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังจัดการ Army Crab ไปทีละตัวๆ

Army Crab เป็นปูที่มีขนาดใหญ่กว่า Sand Crab เป็นมอนสเตอร์ที่มีเปลือกแข็งกับก้ามที่แข็งแรง

แต่ถึงจะบอกว่าแข็งก็เถอะ ตอนนี้ไม่เป็นปัญหาสำหรับอเลนกับเอเลน่าเลย

แต่การที่มาเจอมอนสเตอร์ปูหลังกินปูเป็นมื้อเช้านี่ก็นะ....

 

“”ฮ่า!!””

“”คิช่า----“”

 

แล้ว Army Crab ก็กลายเป็นดรอปไอเทมไปทีละตัวๆ

เปลือกของ Army Crab ที่ดรอปมาเหมาะสำหรับนำไปทำชุดเกราะ

แต่มันก็ไม่เหมาะสำหรับทำให้เด็กๆใส่เลย...

 

“”เรียบร้อย~””

“พยายามได้ดีมากจ้า~ ไม่บาดเจ็บกันใช่มั้ยเนี่ย?”

“”อื้ม!!””

 

หลังจากจัดการเรียบร้อย อเลนกับเอเลน่าก็วิ่งเก็บของดรอปกลับมาหาผม

 

“”ปูเยอะแยะเลย~ ตัวนี้อร่อยมั้ย~?””

“อ่า ปูพันธุ์นี้กินไม่ได้น่ะ”

 

ไม่ใช่ว่า Army Crab กินไม่ได้ แต่ส่วนเนื้อที่เอามากินมันแทบไม่มี

 

“”งั้นเหรอ...””

 

เหมือนทั้งสองคนจะเสียฝจนิดๆ แต่ก็เข้าใจกันได้อย่างรวดเร็ว

ช่วยไม่ได้แฮะ ไปช่วยเก็บดรอปไอเทมให้เสร็จๆไปดีกว่า

 

“”ต่อไป~ ทางนี้~””

 

หลังจากเก็บเสร็จเราก็เดินทางกันต่อ พอผ่านมาถึงทางแยก อเลนกับเอเลน่าก็ชี้ไปทางขวา

 

“”พี่ชาย~ ตรงนี้~””

“หืม? โอ้ ห้องลับงั้นเหรอ?”

 

หลังจากเดินตามทางมา อเลนกับเอเลน่าก็ชี้ไปที่กำแพง ดูเหมือนว่าจะเจอห้องลับล่ะ

แต่เมื่อผมจับบริเวณกำแพงเพื่อเปิดห้อง แต่กำแพงก็ไม่ขยับเลย

ห้องลับอื่นๆที่เราเจอเวลากดตรงกำแพงมันจะถูกดันเข้าไปแล้วเลื่อนเป็นประตู

 

“เปิดไม่ได้งั้นเหรอ? เฮ่อ....”

“”เฮ่อ~?””

 

ผมกดกำแพงจนทั่วแต่มันก็เหมือนกับกำแพงธรรมดาหมดเลย

 

“แต่นี่มันก็ห้องลับแน่ๆเลยนี่นา....”

 

ผมคิดว่านี่เป็นห้องลับไม่ผิดแน่ หรือว่าทางเข้ามันจะอยู่อีกฝั่งกันนะ?

แต่ผมก็ไม่อยากจะไปหาทางเข้าขนาดนั้นด้วยสิ

 

“.....ทำลายเข้าไปเลยดีมั้ยนะ?”

 

ถึงจะเป็นกำแพงธรรมดา แต่ผมคิดว่าผมสามารถทำลายเข้าไปได้ถ้าใช้เวทยิงไปซัก 1-2ครั้ง

ดันเจี้ยนคงไม่พังหรอกถ้ามีกำแพงถล่มแค่นิดเดียว

เอาจริงๆผมว่าเดี๋ยวกำแพงก็ฟื้นฟูเองนั่นแหละ

 

“อเลน เอเลน่า ถอยไปนิดนึงนะ”

“”อื้ม!!””

 

พออเลนกับเอเลน่าถอยออกไป ผมก็ยิงเวทไปที่กำแพงทันที

 

“《Air Shot》”

 

กำแพงที่โดนยิงก็พังถล่มลงมา ----ครืนๆๆๆ เปราะจริงๆแฮะ

แล้วห้องลับที่อยู่หลังกำแพงก็มีหีบสมบัติอยู่ใบนึง

 

“”หีบสมบัติล่ะ~! เปิดได้มั้ย~?””

“ได้สิ”

 

อเลนกับเอเลน่าวิ่งไปยังหีบสมบัติหลังจากผมอนุญาต แล้ววิ่งวนรอบๆหีบกัน

ผมให้ทั้งสองคนเปิดได้เลยเนื่องจากไม่มีกับดักอะไร ข้างในหีบมีขวดยาอยู่เพียงขวดเดียว

เมื่อผมลองใช้ประเมินดู ก็รู้ว่ามันคือยารักษาระดับต่ำ

มันมีผลเหมือนกับเวทฟื้นฟูนี่แหละ ซึงเป็นยาที่ผมไม่ต้องการเท่าไร

 

“”ยา?””

“ใช่แล้วล่ะ นี่เป็นยารักษาแผลน่ะ”

“”หืม~ ดีหรือเปล่า?””

 

อเลนกับเอเลน่ามองมาทางผมด้วยสายตาวิ๊งๆ

 

“มันเป็นหนึ่งในยาที่พี่ยังไม่มีพอดี ขอบใจนะอเลน เอเลน่า”

“”เอะแฮะๆๆ””

 

ผมพูดขอบคุณทั้งสองคนแล้วลูบหัวเป็นรางวัล ทั้งสองคนก็หัวเราะกันอย่างร่าเริง

ผมทำถูกแล้วใช่มั้ยนะ ก็ตาของทั้งสองคนมีแต่คำว่า “ชมหนูสิๆ” นี่นา~

 

“งั้นไปต่อกันดีกว่านะ?”

“”อื้ม””

 

พวกเราออกมาจากห้องแล้วไปกันต่อ---

 

“”ทางนี้~””

“โอ้ สมแล้ว งั้นเราลงไปต่อกันเลยดีมั้ย?”

“”อื้ม!!””

 

เมื่อเราเจอทางลงชั้นถัดไป เราก็ลงกันต่อโดยไม่ได้คิดอะไรมาก

 

◇ ◇ ◇

 

“หือ?”

 

เมื่อเราลงมาถึงชั้น 14 มวลอากาศเย็นก็เข้ามาปะทะผม ซึ่งทำให้อากาศเย็นมาก

ไม่เหมือนกับผมที่ใส่เสื้อแจ็คเกต อเลนกับเอเลน่าที่ใส่เสื้อแขนสั้นขาสั้นต้องหนาวแน่ๆ

 

“อเลน เอเลน่า หนาวกันแล้วใช่หรือเปล่า? มาสวมเสื้อนอกไว้ก่อนดีกว่านะ”

“”ไม่เป็นราย~””

 

อเลนกับเอเลน่าพูดขณะที่เอียงคองงๆ

 

“มาใส่เสื้อกันไว้ก่อนดีกว่านะ”

 

ผมหยิบเสื้อฮู้ดหูสัตว์ที่เคยซื้อมาจากเมืองชิรินมาสวมให้กับทั้งสองคน

ผมคิดว่าเสื้อพวกนี้อาจจะช่วยกันหนาวได้ไม่เยอะเท่าไร แต่ก็ยังดีกว่าไม่ใส่ล่ะนะ

 

“ขยับตัวลำบากหรือเปล่า?”

“”ไม่เป็นราย~””

 

อืม “ไม่เป็นไร” ของครั้งนี้คงหมายความว่า “ไม่เป็นไร” จริงๆแล้วสินะ

คำว่า “ไม่เป็นไร” ของอเลนกับเอเลน่านั้นกว้างมากๆ ผมเลยต้องสังเกตให้ดีๆ

คำว่า “ไม่เป็นราย” กับความหนาวของทั้งคู่ตอนแรกคงหมายถึง “ยังทนไหว” มากกว่า

บางครั้งก็เข้าใจง่าย แต่บางครั้งผมก็ไม่ทันสังเกต ผมจึงต้องมองทั้งสองคนดีๆ ผมไม่ยอมปล่อยปะละเลยหรอกนะ

 

พอเสร็จแล้ว เราจึงเริ่มลุยดันเจี้ยนกันต่อ จนมาถึงชั้น 15

 

“ช่า----“

 

ก็มี Sea Snake โผล่ออกมา

 

“อเลน เอเลน่า งูมันมีพิษนะ อย่าเข้าไปใกล้มากล่ะ ระวังกันด้วย โอเค?”

“”คร้าบ(ค่า)””

 

Sea Snake เป็นงูยาวประมาณ 30ซม. มีความอันตรายคือพิษที่มีผลต่อระบบประสาท

มันว่ายเข้ามาหาพวกเราอย่างรวดเร็ว

 

“”《Water Needle~》---- อุนิ้ว~””

 

อเลนกับเอเลน่าใช้เวทแทนเมื่อผมบอกว่ามันมีพิษ แต่มันก็ว่ายหลบได้อย่างเร็ว มันเป็นมอนสเตอร์ที่เล็งได้ยากถ้าใช้《Water Needle》

ทั้งสองคนเลยอารมณ์ไม่ดีเพราะยิงไม่โดน

 

“ไม่เป็นไรๆ มองดูการเคลื่อนไหวให้ดีสิ ครั้งหน้ายิงโดนแน่นอน”

“”อื้ม 《Water Needle~》””

“ช่า----“

 

รอบนี้เวทโดนเต็มๆจนมันตายไป

 

“”เย้~””

“ทำได้ดีมาก~”

“”เอะแฮะๆๆ””

 

จากจุดนี้ พวกเราก็จัดการ Sea Snake ได้ทันทีเมื่อเจอมัน

เราจึงได้ดรอปไอเทมเป็นหนังของ Sea Snake มาเป็นจำนวนมาก และยังมีเขี้ยวพิษ กับ พิษของมันมาด้วย




NEKOPOST.NET