[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 74 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.74 - รับของที่สั่งไว้


“สวัสดีครับ~”

“โอ้ พี่ชายนี่เอง กำลังรออยู่เลย”

 

วันนี้พวกเรามายังร้านช่างตีเหล็กที่มาสั่งของไว้ตอนมาถึงเมืองไบเล่ใหม่ๆ

ผมมาก็เพื่อมารับเครื่องประดับที่สั่งทำจากเกล็ดของไคเซอร์กับของที่สั่งทำจากหนัง Evil Viper

เมื่อเราเข้ามาในร้าน เจ้าของร้านที่กำลังนำอาวุธที่ซ่อมเสร็จมาเรียงอยู่ก็ทักผมมา

นอกจากหัวหน้าที่ทักผมแล้วก็ยังมีคนอื่นอยู่ในร้านด้วยรวมถึงคุณรูดีอุสที่เป็นลูกศิษย์

และหัวหน้าก็ยังอัทยาศัยดีเหมือนเดิม

 

“โอ่ย รูดี้ พี่ชายที่สั่งของไว้มาแล้ว เอางานที่ทำมาได้แล้ว~!”

“ระ รอเดี๋ยวนะครับ~!!”

 

หัวหน้าช่างได้ตะโกนสั่งคุณรูดิอุสที่อยู่ด้านในให้นำของที่พวกเราสั่งไว้ออกมา

เสียงตอบรับของคุณรูดีอุสนั้นทำให้รู้ว่ายังอยู่ด้านในลึกพอควร

 

“งั้นเอานี่ไปก่อนแล้วกัน”

 

เมื่อพูดจบ หัวหน้าก็ชี้ไปยังถุงมือ เสื้อเกราะส่วนอก และปลอกแขนที่ทำจากหนัง Evil Viper ที่วางอยู่

แน่นอนว่ามีปลอกแขนของอเลนที่มำจากวัสดุอย่างอื่นด้วยอีกชิ้นหนึ่ง

ผมหยิบของขึ้นมาดูเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของชิ้นงาน

 

“ขอบคุณมากนะครับ ของทั้งหมดนี่สร้างออกมาได้ยอดเยี่ยมมากเลย”

“ยินดีที่ได้ยินแบบนั้นจริงๆนะเนี่ย หนังของ Evil Viper นี่เป็นวัตถุดิบที่ดีจริงๆ ข้าเลยได้ประสบการณ์ในการสร้างไปด้วยเลย ทางนี้ก็ต้องขอบใจเหมือนกันนะ ฮ่าๆๆ”

 

เมื่อผมบอกความรู้สึกที่ลองจับของดูแล้ว หัวหน้าก็บอกกลับถึงคุณภาพของหนัง Evil Viper ที่เอาไปสร้างกลับมา

และยังไม่หยุดแค่นั้น แกยังพร่ำถึงช่วงเวลาที่กำลังสร้างงานขึ้นมาต่ออีก.... แน่นอนว่าพูดไม่หยุดเลย

ผมไม่เข้าใจความหมายของสิ่งที่แกบอกมามากกว่าครึ่งเสียอีก แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะหยุดแกยังไงดี

ผมจึงตัดสินใจที่จะฟังแกพูดไปเรื่อยๆก็แล้วกัน

 

“แล้ว พี่ชาย ไม่ได้เอาเหยี่ยวมาด้วยหรือ?”

“...ถ้าพูดถึงว่าเอามาหรือเปล่า ผมก็เอามาด้วยนะครับ”

 

เมื่อหัวหน้าพอใจที่ได้พูดถึงขั้นจอนการสร้างจบแล้ว เขาก็ถามถึงเหยี่ยวของผม

หรือก็คือ โบลท์ นั่นเอง

 

“หืม? ปล่อยไว้ด้านนอกงั้นเหรอ? ไหนๆก็มีโอกาสไม่คิดจะลองของที่สั่งหน่อยหรือไง?”

“....เอ่อ มันไม่มีปัญหาเหรอครับที่ผมจะเอาเข้ามาในร้าน?”

“ไม่มีปัญหา ยังไงก็เป็นเหยี่ยวที่พี่ชายเลี้ยงด้วยนี่นา ข้าคิดว่ามันต้องเป็นเหยี่ยวที่สุดยอดแน่ๆ ไหนก็แล้ว เอามาโชหน่อยเถอะ”

 

เมื่อวานผมได้มีโอกาสแนะนำตัวอสูรรับใช้ของผมให้คนอื่นรู้จัก ดังนั้นตอนนี้ก็คง.....ไม่เป็นไรแล้วมั้ง?

 

“ถ้าอย่างนั่นล่ะก็ –โบลท์ ออกมาหน่อย”

 

เมื่อได้รับคำอนุญาต ผมจึงเอาปลอกแขนมาใส่แล้วเรียกโบลท์ออกมา

 

“ปี้~”

“หวา!?”

 

โบลท์บินออกมาจากเงาของผม หัวหน้าจึงส่งเสียงตกใจออกมา แล้วเข้าก็จ้องอย่างสนใจ

พูดถึงโบลท์ ต่อให้ผมเรียกเขาออกมาในร้านที่ไม่ใหญ่มาก แต่เขาก็บินมาร่อนลงบนแขนของผมได้อย่างสวยงาม

อื้ม ใส่ปลอกแขนแล้วดีจริงๆ แค่นี้โบลท์ก็บินลงมาเกาะแขนของผมได้ตลอดเวลาแล้ว

 

“โอ่ยๆๆ พี่ชาย!! นั่นมาเหยี่ยวสายฟ้าไม่ใช่เรอะ!!”

“ครับ ใช่แล้ว”

“ปี้~”

“....พี่ชายนี่มีอะไรมาเซอไพรซ์ได้ตลอดจริงๆ ข้าไม่คิดเลยว่าจะเป็นเหยี่ยวสายฟ้า เฮ่อ ไม่คิดเลยว่าจะมีวันที่ได้เข้ามาดูเหยี่ยวสายฟ้าใกล้ๆแบบนี้”

 

ก็อย่างที่หัวหน้าบอกนั่นแหละ เขาไม่คิดว่าผมจะนำมอนสเตอร์ออกมาแทนที่จะเป็นเหยี่ยวธรรมดา

แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้ตกใจที่ผมนำมอนสเตอร์เหยี่ยวสายพันธุ์ที่แกร่งที่สุดออกมาจนมากเกินไป

เพราะเขาได้เห็นถึงวัตถุดิบที่ผมนำมาให้เขาสร้างของแล้วนั่นแหละ ทั้งเกล็ดของลิเวียธาน หนัง Evil Viper ใยของ Mithril Spider

เขาแค่หยักหน้ายอมรับได้อย่างง่ายๆเมื่อเห็นโบลท์ออกมา แล้วเขายังเข้ามาสังเกตโบลท์อย่างใกล้ๆอีกด้วย

 

“พี่ชาย~! ขออเลนทำมั่ง~”

“โอ้ อเลนก็อยากลองเหมือนกันเหรอ?”

“อื้ม”

 

ผมให้โบลท์ย้ายจากแขนมาเกาะที่ไหล่ก่อน แล้วใส่ปลอกแขนให้กับอเลน

 

“โบลท์~ มานี่~!”

“ปี้~”

 

เมื่ออเลนเรียกชื่อ โบลท์ก็บินออกจากไหล่ผมแล้วร่อนไปเกาะที่ปลอกแขนของอเลน

เมื่อโบลท์เกาะอยู่ที่แขนเล็กๆของอเลน ตัวของโบลท์ก็ดูใหญ่มากๆ

 

“โอ้!! โบลท์ เด็กดีๆ”

“ปี้~”

 

อเลนลูบหัวของโบลท์ที่เกาะอยู่บนแขน

 

“เอเลน่าลูบด้วยสิ โบลท์ เด็กดีๆ~”

“ปี้~”

 

เอาเลน่าเข้าไปใกล้ๆอเลนแล้วขอลูบหัวโบลท์ด้วย

ขณะที่บรรยากาศสบายๆกำลังอบอวนอยู่ทั่วร้าน คุณรูดีอุสก็ออกมาจากด้านในของร้าน

 

“ขอโทษที่ให้รอนะคร...หวา!! ทำไมถึงมีเหยี่ยวสายฟ้าอยู่ในร้านได้ล่ะ!!”

 

เขารู้สึกถึงโบลท์ก่อนอย่างอื่นเลย

 

“พี่ชายเอามาด้วยน่ะ”

“เอะ? เอ๋!!?”

“แล้วก็รูดี้ ทำไมมาสายจริง ไม่ได้อยากโชผลงานที่ทำเสร็จงั้นเรอะ”

“คร้าบ ขอโทษคร้าบ นี่เป็นของที่สั่งไว้ครับ”

 

เมื่อถูกหัวหน้ากดดัน คุณรูดีอุสจึงรับนำของมาวางไว้บนโต๊ะ ซั่งมันคือสร้อยคอสามอัน

อันแรกเป็นเกล็กที่ถูกสกัดเป็นรูปเพรชอยู่ในกรอบที่มีการสลักอย่างสวยงาม เป็รดีไซน์แบบเรียบๆที่มีการตกแต่งน้อยที่สุด

อันต่อมาเป็นรูปหยดน้ำ โดยมีกรอบเป็นเถาวัลย์และดอกไม้เล็กๆประดับอยู่ นี่คงเป็นของเอเลน่า

อันสุดท้ายเป็นทรงกลมที่มีงู....ไม่สิกรอบรูปมังกรวารี? เป็นมังกรมีขดตัวเป็นวงกลมมากัดหางตัวเองไว้

 

“เห~ ทั้งหมดออกมาดูดีใช้ได้เลยนะ ใช่มั้ยทั้งสองคน?”

“”โอ้~””

 

ผมคิดว่างานออกมาสวยมาก อเลนกับเอเลน่าก็ปีนดูของบนโต๊ะแล้วร้องเสียงชอบใจออกมา

ผมพอใจงานทั้งหมดเลย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ติดใจผมคือมันมีอัญมณีที่ไม่มีสีติดอยู่ที่สร้อยคอที่น่าจะเป็นของเอเลน่า

มันมีลักษณะโปร่งใสผมจึงคิดว่ามันอาจจะเป็นลูกปัดที่ทำมาจากแก้ว

 

“อัญมณีที่เอามาทำเป็นดอกไม้นี่คือแก้วเหรอครับ?”

“อ๊ะ.. เห็นแล้วรู้ด้วยเหรอครับ...”

“ทำไมถึงไม่ใช้อัญมณีจริงๆแทนไปเลยล่ะครับ?”

“...เพราะมันจะทำให้ราคาสูงขึ้นน่ะสิครับ ถึงมันจะเป็นแค่ความพอใจของผมเอง แต่นี่เป็นของที่คุณหนูใช้ด้วย... มันก็.... เอ่อ....”

“เฮ้ รูดี้พูดให้ชัดเจนไปเลยสิ!!”

“หวา ครับ!! ผมคิดว่าอัญมณีไม่เหมาะกับเด็กน่ะครับ ขอโทษครับ!!”

 

ดูเหมือนว่าเพราะทำให้กับเด็กเขาจึงไม่ได้ใช้อัญมณีมาทำ

 

“เปลี่ยนได้หรือเปล่าครับ?”

“ได้ครับ จะสามารถเปลี่ยนให้ได้เดี๋ยวนี้เลยครับ”

 

ผมเข้าใจที่คุณรูดีอุสไม่อาจใช้อัญมณีเพราะผมสั่งทำให้กับเด็กๆ แต่ผมไม่อยากปล่อยให้มันเป็นแบบนี้

ผมอยากจะเปลี่ยนให้ดีขึ้นเท่าที่ทำได้ ให้มันดูดีมากกว่านี้ ...เพราะตอนนี้ดูยังไงมังกรวารีก็ดูดีกว่า...

 

“แล้วถ้าเป็นอัญมณีอยากจะให้เปลี่ยนเป็นอะไรดีครับ? ถึงในร้านจะมีให้เลือกไม่เยอะเท่าไรก็เถอะ...”

“อืม... เอเลน่าอยากได้แบบไหนล่ะ?”

“หืม~?”

“อยากเปลี่ยนแก้วตรงนี้หน่อย เอเลน่าชอบสีอะไรเหรอ?”

“อืม ก็.... อ๊ะ เอเลน่าชอบไข่มุกล่ะ~!”

“โอ้?”

 

เพราอันนี้เป็นของเอเลน่าผมเลยลองถามสีที่ชอบ แต่เอเลน่าไม่ได้ตอบกลับมาเป็นสี แต่เป็นไข่มุก ช่างเป็นคำตอบที่เกิดคาดจริงๆ

แต่ ไข่มุกงั้นเหรอ... มันก็ดูดีเข้ากับดีไซน์ใช้ได้นะ ผมมีไข่มุกที่มีสีสันสวยๆอยู่มากพอดูเลยล่ะ

 

“ไข่มุกเหรอครับ? ผมิดว่ามันใหญ่ไปนะครับ.... แล้วไข่มุกมันก็แพงกว่าอัญมณีหลายๆประเภทด้วยนะครับรู้หรือเปล่า?”

 

งั้นเหรอ ไข่มุกนับเป็นอัญมณีชั้นสูงงั้นเหรอเนี่ย เฮ่อ ผมไม่เคนรู้มาก่อนเลยแฮะ

 

“ผมคิดว่าจะใช้ของพวกนี้น่ะครับ”

 

ก่อนอื่นผมเลยเอาไข่มุกทีมีขนาดพอเหมาะออกมาจาก《Infinite Storage》

สีของไข่มุกขนาดนี้ก็มี สีขาว ชมพู กับเหลืองสินะ

 

“เอ๋? เอ๋!!? นี่มันอะไรกันเนี่ย!!”

“อืม~ นี่มัน... ไข่มุกไม่ใช่เรอะ? นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ข้าเห็นไข่มุกขนาดเท่านี้ แล้วยังมีหลายสีอีก....”

“เอ๋!? นี่มันไข่มุกงั้นเหรอครับ!! เอาจริงดิ!?”

“พี่ชายก็จริงๆเลยนะ.... มันเป็นเรื่องแปลกมากเลยนะที่เอาของหายากออกมาเรื่อยๆน่ะ เข้าใจมั้ย?”

 

เอ่อ ผมแค่อยากใช้ของที่ผมมีเก็บอยู่แล้วน่ะครับ

ถ้ามีโอกาสที่จะได้ใช้มัน ผมก็อยากจะใช้มันบ้างสิ

 

“ผมคิดว่าถ้าเป็นขนาดเท่านี้ก็น่าจะใช้ได้นะครับ คิดว่ายังไงบ้าง?”

“ดะ ได้ครับ สามารถใช้ได้แน่นอน”

“งั้นเอเลน่า หนูชอบสีไหนมากที่สุดล่ะ?”

“เอเลน่าชอบอันนี้~”

 

เมื่อคุณรูดีอุสบอกว่าใช้ได้ ผมก็ให้เอเลน่าเลือกสีที่ชอบ สรุปแล้วเอเลน่าเลือกสีชมพู

 

“อ๊ะ ใช่แล้ว ถ้าเป็นแบบนั้นผมจะทำให้ได้ทันทีครับ แต่ผมต้องใช้สายติดมันเข้าไปอีกหน่อย จะเป็นอะไรมั้ยครับถ้าจะปรับขนาดสายด้วย?”

 

เขาถักใยของ Mithril Spider เพื่อทำให้สายเปีย

 

“เด็กๆใส่สร้อยคออยู่แล้วน่ะครับ จะให้ทำแบบไหนดีล่ะครับ? จะให้ใส่สองเส้นเลยเหรอครับ?”

“เอ๋? อ่า...”

 

ผมลืมไปเลยว่าให้อเลนกับเอเลน่าใส่สร้อยที่มีผลของเครื่องประดับเวทมนต์ไว้

ถ้าใส่มากเกินไปมันก็ดูเกะกะด้วยสิ...

 

“อืม... อ๊ะ ใช่แล้ว งั้นทำเป็นสายสั้นได้มั้ยครับ?”

“หมายความว่ายังไงเหรอครับ?”

“ผมคิดว่าจะเอาไปติดเป็นเครื่องประดับกระเป๋าของทั้งสองคนแทนน่ะครับ”

 

มันคงดูดีถ้าเอาไปทำเป็นเหมือนพวงกุญแจห้อยกระเป๋า มันไม่เกะกะดีด้วย

แล้วถ้าห้อยกระเป๋าไว้ดีๆมันสามารถซ่อนไว้ใต้เสื้อผ้าได้ด้วย ดังนั้นคงไม่มีปัญหาถ้าจะบังพวงกุญแจด้วยชายเสื้อแทน

 

“อ๊ะ เข้าใจแล้วครับ อืม แล้วของคุณหนูผู้ชายจะเอาอันไหนเหรอครับ?”

“โอ๊ะ จริงด้วย อเลน อันนี้กับอันนี้ เอาอันไหนดี?”

 

จะว่าไปผมตัดสินของเอเลน่าไปแล้ว แต่อเลนยังไม่ได้เลือกเลย

ผมจึงยื่นสร้อยไปให้อเลนดูเพื่อให้เลือกอันที่ชอบ

 

“อันนี้~ ไคซ่า~”

 

อเลนเลือกอันที่เป็นมังกรวารี

ไคเซอร์งั้นเหรอ? เฮ่อ ลักษณะของมังกรวารีก็คล้ายกับไคเซอร์จริงๆนั่นแหละ

ยังไงลิเวียธานก็ต้องมีการบอกลักษณะต่อๆกันมาตามตำนานอยู่แล้วด้วยล่ะนะ

 

“ไคซ่า~?”

“อ๋อ... เป็นชื่อของมังกรวารีที่อยู่ในสมุดภาพนะครับ”

“อ๊ะ งั้นเหรอครับ? เอาเป็นอันนี้นะครับ”

 

อันที่เหลือก็เป็นของผมสินะ อันนี้ผมก็ถูกใจพอควรเลย

คุณรูดีอุสรีบไปแก้งานตามที่ผมขอ แต่ต้องใช้เวลาอีกพอควร

ไหนๆพวกเราก็ได้รับของที่สั่งแล้ว ผมจึงถามค่าใช้จ่ายดู แต่...

ผมอยากให้ผงของเกล็ดมังกรวารีไว้เป็นค่าใช้จ่ายส่วนหนึ่ง และผมต้องการจ่ายค่าแรงที่เหลือให้ แต่หัวหน้าได้ห้ามผมไว้

สิ่งที่เขาอยากให้ขายให้ไม่ใช่แค่ผงเกล็ด แต่เป็นส่วนเหลือๆของหนัง Evil Viper และใยของ Mithril Spider ที่เหลืออยู่

ไม่ใช่หนังส่วนที่ยังไม่ได้ใช้ แต่เป็นหนังที่ถูกตัดส่วนเกินออกมาตอนทำอุปกรณ์ มันก็ขยะไม่ใช่เหรอ.....?

ถึงผมจะคิดแบบนั้นแต่พวกเขาก็ขอด้วยสายตาซีเรียสเลย ถึงผมจะเอาไปใช้ไม่ได้ แต่ไม่ใช่สำหรับพวกเขาแฮะ

ไอนั่นใช่มั้ยนะ? ความรู้สึกตอนที่เห็นสมบัติในโกดังของเผ่าเงือกแล้วพวกเขาอกว่ามันเป็น ขยะ น่ะ

ตอนนี้คือสถานการณ์กลับกันของตอนนั้นสินะ

แต่ถ้าจะให้ขายมันก็เคืองใจผมอยู่ ผมเลยอยากมอบให้เป็นรางวัลส่วนที่ทำงานออกมาดี

แต่เพราะว่าโบลท์ได้รับการเสริมสวยก่อนที่ผมจะรู้ตัวซะอีก แล้วยังขอซื้อขนของโบลท์ที่หล่นมาหลังการเสริมสวยอีกด้วย

เอาเป็นว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะให้เป็นของขวัญง่ายๆสินะ ผมเลยตัดสินใจที่จะขายให้ตามที่ขอ

สุดท้ายแล้ว ผมจึงได้เงินมาอีกก้อนใหญ่ๆเลยล่ะ...

 

ผมได้รับของที่สั่งไว้ แถมยังได้เงินมาอีก........ อิย๊า~ ช่างแปลกจริงๆ~




NEKOPOST.NET