[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 73.1 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.73.1 - บทเสริมที่ 12 บันทึกสังเกตการณ์ของมาเรียโนร่า


ฉันมาเรียโนร่าค่ะ ฉันเป็นเทพผู้สร้างของโลกใบนี้ หรือก็คือเอเทลเดียนั่นเอง

ฉันมีเด็ก 4คนคอยช่วยเหลือดูแลโลกใบนี้

เทพแห่งไฟ ซาลามันทีล เทพแห่งน้ำ วินดีล เทพแห่งลม ซิลฟีรีล และเทพแห่งดิน โนมดอล

เด็กๆทั้ง 4คนเป็นเด็กดีมากเลยล่ะ

หนึ่งในเด็กน้อยของฉันคนหนึ่งในที่สุดก็มีลูกซักที หรือจะบอกว่าในที่สุดฉันก็มีหลานแล้ว หลานล่ะ!!

ฉันอยากจะเข้าไปกอดพวกเขาด้วยมือของฉันและรักดูแลสุดหัวใจ แต่... โชคร้ายจริงๆ

เพราะเหตุการณ์สภาพแวดล้อมจึงทำให้ฉันไปพบพวกเขาไม่ได้

แต่ฉันก็ยังหวังว่าจะได้พบกับพวกเขาในซักวันหนึ่ง ฉันจึงตัดสินใจที่จะเฝ้ารอให้ถึงวันนั้น

 

แล้วจนถึงวันหนึ่ง....

 

“อาร๊าๆ?”

“ท่านมาเรียโนร่า เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”

 

เพราะฉันอุทานออกมา จึงทำให้ผู้ติดตามแห่งแสงของฉัน ลูเช่ถามฉันออกมา

 

“ก็เกี่ยวกับซิลฟีรีลนั่นแหละ ดูเหมือนว่าเขาจะทำพลาดอีกแล้วล่ะ?”

“ท่านซิลฟีรีลเหรอคะ...”

 

หนึ่งในเด็กของฉัน ผู้ซึงทำงานอย่างขยันและกระตือรือร้นเป็นที่สุด เด็กที่เป็นผู้บัญชาสายลมทั้งปวง

แต่ว่าเขาเป็นคนที่ไม่รอบคอบซักเท่าไร เมื่อเขาทำงานซักล้านครั้งก็ต้องมีซักครั้งที่พลาดตลอด

ครั้งนี้เขาพยายามที่จะแก้ไขการบิดเบือนมิติ แต่ดูเหมือนว่าจะกะพลังที่ใช้ผิดไปหน่อยนะ?

อาร๊า เพราะสาเหตุดังกล่าวทำให้เกิดผู้รับเคราะห์ขึ้นมาซะแล้วล่ะ เฮ่อ...

เป็นเด็กที่หวังไม่ได้เลยจริงๆ แต่ฉันดีใจดีหรือเปล่านะที่มีผู้รับเคราห์อยู่แค่คนเดียว?

ฉันสามารถให้เขาไปเกิดใหม่ได้ พร้อมกับให้พรไปด้วยก็คงไม่มีปัญหา

อาร๊า? ซิลฟีรีลคิดจะให้เขาเป็นคนช่วยดูแลเด็กๆทั้งสองคนด้วยล่ะ

ใช่แล้วล่ะ พวกเราก็เป็นห่วงเด็กสองคนั้นเหมือนกันสินะ ช่วยไม่ได้จริงๆสินะ?

 

“ท่านมาเรียโนร่าคะ?”

“อาร๊าๆ ขอโทษจ๊ะ ดูเหมือนซิลฟีรีลจะกะพลังผิดไปหน่อยน่ะ”

“เอ๋!! แล้วความเสียหายล่ะคะ!!?”

“มีผู้ชายจากโลกอื่นโดนไปน่ะจ๊ะ”

“เอ๋!?”

“ก่อนอื่นฉันก็ควรที่จะไปคุยก่อนสินะ ไปที่นั่นเลยก็แล้วกัน~”

 

ถึงจพแค่คนเดียว แต่ก็เป็นผู้ที่อาศัยอยู่อีกโลกหนึ่ง ฉันจึงต้องไปคุยกับเทพของโลกนั้นซะก่อน

เมื่อคิดได้อย่างนั้น ฉันจึงฝากที่นี่ให้ลูเช่ดูแลแล้วเตรียมตัวข้ามไปยังโลกนั้น

 

◇ ◇ ◇

 

คนที่ซิลฟีรีลลากมาขอโทษที่มำให้รับเคราะห์ไป –คุณทาคุมิมาจากโลก ใช่หรือเปล่านะ?

ก่อนอื่นเอายังไงดีล่ะ? ในโลกนั้นมีเทพอยู่หลายองค์ด้วยสิ แล้วฉันจะไปพบใครดีล่ะ~

อืม.. คุณทาคุมิเป็นคนญี่ปุ่นสินะ งั้นฉันไปพบเทพที่ดูแลที่นั่นดีกว่า ญี่ปุ่นเหรอ...?

อืม...เอ่อ... เอาเป็นท่านอามาเทราสึก็ดีล่ะมั้ง ยังไงก็เป็นคนที่คุยด้วยง่ายแล้วเรายังรู้จักกันมาก่อนแล้วด้วย

ฉันจึงมุ่งไปหายังสถานที่พำนักของท่านอามาเทราสึ

 

“ขอโทษที่มารบกวนนะคะ”

“หืม? โอ้!! ท่ามาเรียโนร่าไม่ใช่เหรอ ไม่ได้พบกันนานนะคะ!”

“ค่ะ ไม่ได้พบกันนานนะคะ ขอโทษที่มาหากระทันหันนะคะ ท่านอามาเทราสึ”

“ไม่มีปัญหาๆ มาเมื่อไรก็ได้เลย แล้วที่มาหามีเรื่องอะไรเหรอคะ?”

 

ท่าอามาเทราสึต้อนรับฉันที่มาหาอย่างกะทันหันเป็นอย่างดี

ท่านอามาเทราสึนั้นเป็นผู้ที่มีผมยาวสีดำกับดวงตาสีออบซิเดียน(ดำเงา) เธอเป็นเทพธิดาที่ดูมีสง่าราศีมากเลยล่ะ

ถึงพวกเราจะเป็นเทพธิดาเหมือนกัน แต่เธอก็เป็นคนที่ฉันนับถือคนหนึ่ง

ทำไมน่ะเหรอ ก็ดูอกดินระเบิดนั่น แล้วยังสะโพกสวยเฉียบนั่นอีก น่าอิจฉาจังเลย~~~

อ๊ะ ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนี้นี่นา

 

“ต้องขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ที่มาหาเพราะมีเรื่องที่ต้องขอโทษน่ะค่ะ”

“ขอโทษงั้นเหรอคะ?”

“ค่ะจริงๆแล้วเด็กของฉันคนหนึ่งทำเรื่องลากคนของโลกนี้เข้าไปเกี่ยวข้องคนหนึ่งตอนกำลังซ่อมแซมรอยแยกมิติน่ะค่ะ”

“หืม? รอซักครู่นะคะ....? อ๊ะ จริงๆด้วย อืมเกิดเมื่อเร็วๆนี้เองนี่นา ที่ฉันไม่รู้ตัวเพราะไม่ได้มีผู้รับเคราะห์เป็นจำนวนมาก อย่ากังวลไปเลยค่ะ ถึงจะรู้สึกไม่ดีต่อเขาแต่มันก็ไม่เกิดผลกระทบกับโลกทางนี้หรอกค่ะ ดังนั้นไม่เป็นไร แต่ก็ต้องขอโทษจริงๆที่ดูแลซ่อมแซมรอยแยกมิติของฝั่งนี้ช้าไปด้วย”

“ฉันไม่ใส่ใจเรื่องนั้นหรอกค่ะ วางใจได้”

 

เพราะท่านอามาเทราสึยังไม่รู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ฉันจึงกังวลว่าเธออาจจะโกรธ แต่เธอก็ไม่ว่าอะไร~

ถึงจะเป็นวิญญาณแค่ดวงเดียวที่หลุดวัฏจักรไป แต่มันก็ทำให้ทรัพยากรของทางนี้ลดลง

ถ้าเกิดเหตุขึ้น มันอาจทำให้เกิดความอลวนในวัฏจักรได้เลย

ถึงมันจะเป็นเรื่องเล็กๆ แต่มันก็ทำให้ท่านอามาเทราสึต้องทำงานหนักขึ้น

อย่างไรก็ตาม ท่านก็บอกว่าไม่ต้องกังวล ช่างเป็นเทพธิดาที่ใจดีอะไรอย่างนี้~

 

“แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาคนนั้นหรือคะ?”

“มีแผนที่จะทำให้เขาเกิดใหม่ในโลกของฉันแทนน่ะค่ะ ตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนเตรียมการอยู่”

“อ๊ะ เพราะวิญญาณของเขาได้ผันเปลี่ยนไปแล้วสินะคะ จึงกลับมายังโลกนี้ไม่ได้ เฮ่อ เข้าใจแล้วค่ะ ถ้าเป็นท่านมาเรียโนร่าล่ะก็ ฉันคงไม่ต้องห่วงการดูแลอย่างไม่เป็นธรรมสำหรับเขาแน่ๆ ดังนั้นฝากเขาด้วยนะคะ”

“ค่ะ ฉันจะดูแลให้เป็นอย่างดีเลยค่ะ”

 

เขาได้รับพรจากฉันไปเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นถ้าเกิดอะไรขึ้นฉันก็จะรู้ตัวในทันที

ถึงซิลฟีรีลจะมีความรับผิดชอบอยาสูงก็เถอะ แต่ฉันก็คงวางใจเลยไม่ได้อยู่ดี แค่นี้ก็คงพอแล้วล่ะมั้ง

 

“แล้วท่านมาเรียโนร่ายังพอมีเวลาดื่มชาซักนิดมั้ยคะ?”

“ได้ค่ะ ถ้าไม่เป็นการรบกวนแล้วล่ะก็ยินดีค่ะ”

“ไม่รบกวนอยู่แล้วค่ะ ขอเตรียมการซักครู่นะคะ”

 

ฉันถูกท่านอามาเทราสึชวนดื่มชาล่ะ ดังนั้นใช้เวลาสบายๆอยู่ที่นี่ซักพักนุงก็แล้วกัน

 

“อาร๊า นี่มันอร่อยมากๆเลยนะคะ?”

“ใช่มั้ยล่ะคะ? นี่คือ ○○○โด โรลเค้กเลยนะคะ เป็นของโปรดช่วงนี้ของฉันเลยล่ะค่ะ”

“ที่นี่มีของอร่อยเยอะเลยนะคะ อีกทั้ง กาโต้○○○ พุดดิ้งที่ได้รับมาครั้งก่อนก็อร่อยไม่แพ้กันเลย”

 

อร่อยจังเลยน้า~ ถึงฉันจะอยากกินตอนอยู่ที่โลกของฉันก็เถอะ แต่ช่างโชคร้ายจริงๆ

 

“ต้องอร่อยอยู่แล้วล่ะค่ะ ญี่ปุ่นนั้นมีของอร่อยใหม่ๆออกมาเรื่อยๆเลย ฉันจึงต้องระวังไม่ให้กินเยอะเกินไปอยู่ตลอด”

“ดีจังน้า~ ที่โลดของฉันของพวกนี้ยังไม่ค่อยมีการพัฒนาขึ้นมาเลย น่าอิจฉาจัง~”

“ญี่ปุ่นเป็นชาติที่ชอบคิดค้นสิ่งใหม่ๆอยู่ตลอด ถ้ามีวัตถุดิบเป็นจำนวนมากเหมือนในโลกของท่าน มันก็คงมีการพัฒนาไปมากกว่าที่นี่แน่ๆเลยล่ะค่ะ ฟุมุ เขาที่ไปยังโลกนั้นฉันไม่รู้ว่าเขามีความสามารถหรือเปล่า แต่เขาก็เป็นคนญี่ปุ่นคนหนึ่ง เขาต้องมีส่วนช่วยในการพัฒนาของโลกนั้นแน่ๆเลยค่ะ”

“อาร๊า? จริงด้วยสินะคะ ฉันคงดีใจถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ”

 

เพราะท่านอามาเทราสึการันตีมาว่าคนญี่ปุ่นนั้นชอบการเสาะหาคิดค้นของอร่อย

ถ้าอาหารของโลกได้ถูกปรับปรุงพัฒนาขึ้นในเอเทลเดียก็คงต้องขอบคุณเขาแล้วล่ะ

อาร๊าๆ นี่เป็นเรื่องจริงจังแล้วล่ะ! ถ้ากลับไปถึงเอเทลเดียต้องใส่สกิลให้เขาไปหน่อยแล้ว

ถ้าเขาไม่มีสิลทำอาหาร ก็ต้องใส่ไปให้!! ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาต้องทำอาหารง่ายๆออกมาได้แน่นอน

แค่คิดก็รู้สึกตื่นเต้นแล้วล่ะ

 

◇ ◇ ◇

 

“”ยินดีค้อรับกลับค่ะ””

“กลับมาแล้วล่ะ ลูเช่ อาร๊า ฟอนเซ่ก็มารอรับด้วยเหรอเนี่ย”

 

ลูเช่ และผู้ติดตามแห่งความมืดของฉัน ฟอนเซ่ ออกมาต้อนรับฉันที่กลับมา

 

“ค่ะ แล้วเป็นยังไงบ้างคะท่านมาเรียโนร่า?”

“ทุกอย่างไม่มีปัญหา เราได้รับอนุญาตเรียบร้อย~”

“นั่นเป็นข่าวดีเลยนะคะ”

 

ลูเช่กับฟอนเซ่ทำท่าโล่งใจออกมา

ก็น้า ถ้าเทพของอีกโลกนึงโกรธขึ้นมา เราก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นด้วยสิ

 

“ใช่แล้วๆ เอานี่ไปหาซีลฟัรีล แล้วส่งไปให้เขาคนนั้นด้วยล่ะ”

“อะไรเหรอคะ?”

“อาหารญี่ปุ่นน่ะสิ!! ท่าอามาเทราสึเป็นห่วงที่เขาต้องจากบ้านเกิดมาอย่างกะทันหันเลยเตรียมของหลายๆอย่างมาให้น่ะ”

“งั้นเหรอคะ? ฉันจะรีบนำไปส่งให้เดี๋ยวนี้ค่ะ”

“อ๊ะ บอกซีลฟีรีลให้มาหาฉันด้วยนะ”

“ค่ะ”

 

แน่นอนฉันไม่ได้คิดจะเรียกเขามาดุหรอก แต่เขาก็มาหาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเลย

ช่างเป็นเด็กที่ใช้ไม่ได้จริงๆ ถ้ามีเวลาที่จะเป็นห่วงตัวเอง เอาเวลาไปดูแลสถานการณ์ของคุณทาคุมิจะดีกว่านะ

ถึงพวกเราจะเชื่อใจเขาให้ดูแลเด็กสองคนนั้นแต่ก็หย่อนยานไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ?

 

“จะว่าไปแล้วซิลฟีรีล เธอรู้หรือเปล่าว่าคุณทาคุมิมีสกิลทำอาหารหรือเปล่า?”

“ทำอาหารเหรอครับ? เขามีนะครับ แล้วก็เชี่ยวชาญพอควรเลยล่ะครับ”

“อาร๊า? จริงๆนะ?”

 

ข่าวดีล๊า~ ฉันเฝ้ารอถึงอนาคตที่จะถึงเลย~ ♪




NEKOPOST.NET