NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.68 - การปฏิสัมพันธ์


หลังจากกินอาหารกันเสร็จ เราก็ยเยไปที่ห้องรับแขกเพื่อพูดคุยกับทีโอดอร์คุงและลาทิสคุง

เสียดายที่คุณเซดริกนั้นมีงานที่ต้องทำเลยต้องกลับไปทำงานที่ห้องตัวเอง

 

“คุณทาคุมิครับ เคยจัดการมอนสเตอร์อะไรมาแล้วบ้างเหรอครับ?”

“ดันเจี้ยนเป็นสถานที่ยังไงเหรอครับ?”

“อืม...ทั้งสองคนสนใจเรื่องนี้เหรอ?”

“”ครับ!!””

“เรื่องราวการผจญภัยปราบมอนสเตอร์นั้นผมชอบที่สุดเลยล่ะครับ”

“ผมด้วยๆ”

 

ทีโอดอร์คุงกับลาทิสคุงนั้นชอบเรื่องราวการผจญภัยและเรื่องราวของเหล่าผู้กล้าทั้งหลาย

พวกเขาจึงถามเรื่องราวการเดินทางของผมที่ผ่านมา

ดังนั้นผมจึงตัดสินใจเล่าเรื่องที่เกิดในเมืองชิรินให้พวกเขาฟัง

 

“อเลนคุงกับเอเลน่าจังก็เดินทางผจญภัยกับคุณาทาคุมิตลอดเลยใช่มั้ยครับ ไม่ใช่ว่ามันอันตรายเหรอครับ?”

“อ่า... ก็ไม่ใช่ว่าไม่อันตรายหรอกนะ แต่ทั้งอเลนแลเอเลน่านั้นเก่งพอตัวเลย”

“เก่งเหรอครับ?”

“อืม เก่งมาก”

“เก่งกว่า Wolf อีกเหรอครับ?”

“แล้วกับ Goblin ล่ะครับ?”

“ทั้งสองคนสามารถจัดการทั้ง wolf ทั้ง goblin ได้ง่ายๆเลยล่ะ”

“”โอ้~””

“สุดยอด!”

 

ทีโอดอร์คุงกับลาทิสคุงมองไปทางอเลนกับเอเลน่าด้วยสายตานับถือ

 

“”......””

 

ดูเหมือนว่าอเลนกับเอเลน่าจะอายพอควรเลยซุกหน้ามาที่ข้างตัวของผมเพื่อหลบสายตา

 

“ฟังดูสิ อเลน เอเลน่า มีคนชมพวกหนูว่าสุดยอดด้วยนะ”

“”อุนิ้ว~…””

 

ทั้งสองคนส่ายหน้าทั้งที่ยังซุกหน้าหลบอยู่ เหมือนจะไม่ใช่แค่อายแฮะ...

 

“ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะดีใจที่ถูกชมเลยเขินจนทำตัวไม่ถูกน่ะ”

“งั้นเหรอครับ?”

“ดูเหมือนจะใช่นะครับ”

“”อุนิ้ว!””

 

เมื่อผมพูดจบทั้งสองคนก็ส่ายหน้าอีกรอบ

โว้ยยย น่ารักสุดๆไปเลยโว้ยยย

มันทำให้ผมหลุดยิ้มไม่ได้จากการกระทำของทั้งสองคน

 

หลังจากนั้นผมก็คุยเรื่อยเปื่อยกับทีโอดอร์คุงละลาทิสคุงไปเรื่อยๆ

อเลนกับเอเลน่าก็ค่อยๆเข้ามามีส่วนร่วมกับการสนทนาทีละนิดๆ เหมือนว่าจะสนิทกันได้ดีพอควรเลยล่ะ

 

◇ ◇ ◇

 

“แล้วมันก็จะเสร็จเรียบร้อยหลังต้มจนนิ่มแล้วเอามาบดครับ”

“ถั่วแดงเอามาใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอเนี่ย เฮ่อ”

 

วันนี้ผมมายังร้านเบอเกอรี่ที่อยู่ในสังกัดตระกูลริสเนอร์ แน่นอนว่ามาสอนทำครีมปังกับอันปังนั่นแหละครับ

ถึงบอกว่าสอนก็เถอะ เพราะว่าขนมปังแยมได้ถูกเผยแพร่มาถึงเมืองนี้แล้ว เจ้าของร้านเลยรู้วิธีห่อไส้ขนมปังอยู่แล้ว

ผมเลยมาสอนแค่วิธีทำไส้คัสตาร์ดของครีมปังและวิธีทำถั่วแดงบดสำหรับอันปังเท่านั้นเอง

แน่นอนว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นมืออาชีพ เลยสามารถทำได้ทันทีหลังจากทีผมสอนไป

 

“นี่เป็นสูตรที่ผมสามารถสอนได้ครับ และวิธีการทำแบบนี้สามารถนำไปใช้กับขนมหวานอื่นๆได้อีก ดังนั้นเมื่อมีเวลาลองค้นหาวิธีทำแบบใหม่ๆดูนะครับ”

“แน่นอนว่าสูตรที่ได้มานี้เป็นส่วนสำคัญสำหรับการพัฒนาขนมหวานแบบใหม่ๆเลยล่ะ แต่ต้องยอมรับเลยว่าวิธีที่ได้รับการสอนมานี้ทำให้เปิดโลกใหม่ๆได้เลย อิย๊า~ เหมือนฝันเลยที่ร้านเราจะได้เป็นผู้ทำครีมปังกับอันปังออกมา”

 

เจ้าของร้านสมกับเป็นร้านที่จัดทำอาหารส่งให้กับตระกูลขุนนางสามารถเรียนรู้ได้เร็วมาก

และบุคลิกของเขาเป็นคนที่เปิดรับสิ่งใหม่ๆได้ และยังมีนิสัยสุภาพตั้งแต่เจอกัน

การสอนเลยเป็นไปอย่างราบลื่น สมกับเป็นร้านที่คุณเซดริกเลือก

 

เนื่องจากการสอนได้จบลงแล้ว ผมจึงคิดที่จะลองทำขนมปังแบบใหม่ดู

ก่อนอื่นก็ลองเอาน้ำที่สกัดมาจากถั่วคาฮีมาผสมกับครีมที่จะเป็นไส้ครีมปัง

ถึงมันจะมีรสชาติขมนิดหน่อย แต่ผมคิดว่าอเลนกับเอเลน่าก็น่าจะกินได้

แค่ตัวถั่วคาฮีเองนั้นมีราคาแพงพอสมควร ผมจึงคิดว่ามันไม่สามารถเอามาขายในร้านได้

แต่มันก็เพียงพอสำหรับการทำกินเอง

 

ต่อมาก็ขนมปังแกงกะหรี่ ไส้ก็คือแกงกะหรี่ที่ผมทำไว้ตอนกลางวันเมื่อวาน

จริงๆแกงกะหรี่ที่จะเอาไปเป็นไส้ของขนมปังแกงกะหรี่นั้นต้องเป็นแกงกะหรี่คีม่า(แกงกะหรี่เนื้อบด)สับรวมกับผัก

ถ้าเป็นอย่างนี้ก็น่าจะเหมือน piroshki (ขนมปังแกงรัสเซีย )มากกว่าขนมปังแกงกะหรี่ตามปกติ แต่ก็ถือว่ามันเป็นขนมปังแกงกะหรี่ละกัน

พูดถึงวิธีทำขนมปังแกงกะหรี่ ปกติก็ต้องนำไปทอดในน้ำมัน แต่ผมจะลองเอาไปอบในเตาอบแทน

เพราะผมคิดว่ามันอาจจะเป็นเรื่องอีกครั้งถ้าผมเอาไปทอดจนเกิดเป็นวิธีใหม่อีก

ผมห่อขนมปังแกงกะหรี่ที่เสร็จแล้วใส่ลงไปใน 《Inifnite Storage》ผมคิดว่าจะเอาบางส่วนไปทอดทีหลังอย่างเป็นความลับ

เพราะอย่างนั้นผมจึงคิดที่จะทำโดขนมปังออกมาเยอะๆ เพราะผมมีแกงกะหรี่ที่ทำไว้เยอะพอควร

อืม ใช้ไม้นวดแป้งขยายแผ่นแป้งแล้วทำเป็นขนมปังไส้กรอกก็น่าจะดีเหมือนกันแฮะ

ถึงอบมันได้ก็จริงอยู่ แต่ผมจะเอามันไปทอดทีหลัง มาทำกันไว้เยอะเลยดีกว่าแล้วเก็บไว้ใน 《Inifnite Storage》เพื่อเอาไปทอดทีหลัง

 

ต่อมาผมก็หันโดมาทำให้เป็นวงกลม แล้วใส่ มยองเนส ทูน่า และหัวหอมสับลงไป ใช่แล้วนี่คือขนมปังไส้ทูน่ามายองเนส

อ๊ะ ผมอยากทำแซนวิชทูน่ามองยองเนสด้วยเหมือนกันแฮะ ไว้คราวหน้าลองทำกันดีกว่า~♪

เอาล่ะ ที่เหลือก็หมักทิ้งไว้แล้วเอาไปอบก็เสร็จแล้ว

 

หบัวจากขนมปังได้อบเรียบร้อย เด็กๆก็เข้ามาล้อมผมที่กำลังถือถาดขนมปังออกมาจากเตาอบเพื่อขอชิม

 

“”อร่อยทุกอันเลยครับ!!””

“”อาหย่อย~””

“อเลน เอเลน่า ต้องพูดว่าน่าอร่อยนะ”

“”น่าอร่อย~””

“อืม ใช่แล้วล่ะ”

 

วันนี้ ทีโอดอร์คุงกับลาทิสคุงได้ตามพวกเรามายังร้านเบเกอรี่ด้วยเพื่อดูการสอนทำขนมปัง

ถึงจะพูดอย่างนั้น ก็เป็นผมเองนี่แหละที่ชวนทั้งสองคนมาด้วยเพราะคุณเซดริกยังมีงานต่อในวันนี้

เมื่อวานอเลนกับเอเลน่าก็เปิดใจให้กับทั้งสองคนพอควรแล้วด้วย ผมจึงคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดี

 

“ถาดมันยังร้อนอยู่นะ อย่าไปจับกันล่ะ เข้าใจมั้ย?”

“””“ค้าบ(ค่า)””””

 

ผมดึงความร้อนออกจากขนมปังด้วยเวทมนต์แล้วหั่นขนมปังแต่ละชิ้นเป็น 4 ส่วนเท่าๆกัน

เพราะมันมีทั้งหมด 6 แบบ ผมจึงคิดว่ามันอาจจะมากไปถ้าให้เด็กๆกินทั้งหมด

 

“เอ้า เชิญเลย”

“กินได้แน่นะครับ?”

“แน่นอน~”

“ว้าว กินแล้วนะครับ”

“กินแล้วนะครับ”

“เอ้า นี่ส่วนของอเลนกับเอเลน่านะ”

“”อื้ม อิทาดาคิมา~ชุ””

 

พอทั้ง 4 คนได้กินขนมปะงก็พูดออกมาพร้อมๆกัน

“”””อร่อย!!(อาหย่อย~)””””

 

เสียงที่ส่งออกมานั้นทำให้รู้ว่าเด็กๆพอใจมาก

 

“อันปังนี่อร่อยมากเลยครับ”

“ท่านพี่ครับ ขนมปังแกงกะหรี่อันนี้ก็อร่อยตนละแบบไม่เหมือนกับแกงที่กินเมื่อวานเลยครับ”

“”ครีม~””

“ใช่แล้วล่ะ ครีมปังก็อร่อยมาก”

“ครับ ครีมปังรสคาฮีก็อร่อยมากครับ ผมกินน้ำคาฮีไม่ได้เพราะมันขม แต่ผมกินอันนี้ได้ครับ”

“”อื้ม!!””

 

เด็กๆกินกันไป พูดคุยเกี่ยวกับความชอบไป อืมๆ เข้ากันได้ดีแล้วจริงๆด้วย

ขณะที่ผมกำลังเฝ้ามองเด็กๆอยู่....

 

“ท่านทาคุมิครับ ขนมปังทั้งหมดอร่อยมากครับ ได้โปรดรับผมเป็นลูกศิษย์ด้วยเถอะครับ!!”

“ขอด้วยด้วย ผมขอปฏิเสธ”

“อะไรกัน....”

 

...ที่นี่ก็มีการขอเป็นลูกศิษย์ด้วยแฮะ คนๆนั้นคือเจ้าของร้านนั่นแหละ

แน่นอนว่าผมตอบปฏิเสธไปทันที

 

“”พี่~ชาย~””

 

หลังจากปล่อยเจ้าของร้านที่กำลังเศร้าคอตกไป ผมก็เก็บขนมปังที่เหลือไว้ใน 《Infinite Storage》

เด็กๆที่กินเสร็จแล้วก็เข้ามาหาผม และเพราะอเลนกับเอเลน่าเข้ามากอดผมอย่างมีความสุข

ผมจึงลูบหัวทั้งสองคนด้วยความเอ็นดู

 

“คุณทาคุมิครับ อร่อยมากๆเลยล่ะครับ”

“ครับอร่อยมากเลยครับ”

 

ทีโอดอร์คุงกับลาทิสคุงก็เข้ามาชมผมอย่างซื่อตรง แถวนี้มีแต่เด็กดีทั้งนั้นเลย~

 

“ถูกใจพวกเธอสินะ?”

“”ครับ””

“งั้นก็ดีไปนะ ตอนนี้คุณพ่อของพวกเธอคงบ่นว่า “หายไปไหนกันบ่ะเนี่ย” แล้วล่ะ ดังนั้นเอาของฝากกลับไปฝากคุณพ่อกันดีกว่านะ”

 

คุณเซดริกก็อยากมาด้วยเหมือนกัน แต่เขาต้องอยู่จัดการงานที่คฤหาสน์

 

“อ่า คุณพ่อดูแล้วอยากมาด้วยมากเลยล่ะครับ”

“คุณพ่อคงผิดหวังน่าดูตอนโจชัวบอกว่ามาไม่ได้น่ะครับ”

 

เขาดูผิดหวังมากๆเลยล่ะตอนนั้น แต่เขาก็ถูกคุณโจชัวลากกลับไปทำงานที่ห้องของเขา

ดูเหมือนว่าเขาพยายามจะแอบหนีออกมาถ้ามีโอกาส ดังนั้นเรารีบกลับไปกันดีกว่าแฮะ

 

“ดูแล้วน่าสงสารถ้าทำให้รอนานด้วย ดังนั้นกลับกันถอะ~”

“”””คร้าบ(ค่า)””””




NEKOPOST.NET