[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 66 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.66 - อาหารที่ปรารถนา


การที่ได้เป็นผู้มีพระคุณกับกลุ่มการค้าฟิจิ ทำให้ผมสามารถหาเครื่องเทศได้ง่ายขึ้น

การที่เมืองนี้เป็นเมืองท่า ทำให้ผมเจอเครื่องเทศหลายๆอย่างที่ไม่มีในเมืองชิริน

ตอนอยู่ชิรินผมได้ พริกแดง พริกไทยดำ กระเทียม ขิง และ ยี่หร่ามาเก็บไว้

ส่วนที่ไบเล่ผมได้ซื้อ ขมิ้น ชินนามอน ผักชี และกานพลูเพิ่มมา

ผมรู้จักเครื่องเทศที่กล่าวมาในฐานะเครื่องเทศสำหรับทำอาหาร

แต่ที่เอเทลเดียมันใช้สำหรับผสมยา จึงไม่ได้มีขายในร้านขายอุปกรณ์ทำอาหารทั่วไป แต่เจอที่ร้านขายยา

ของพวกนี้ในโลกเก่าผมก็ใช้สำหรับทำยาแผนจีนอยู่เหมือนกัน ผมเคยกินยาแก้เมาค้างที่ทำมาจากขมิ้นด้วย

 

ด้วยดารที่ผมสะสมเครื่องเทศได้มากพอ ผมจึงอยากทำแกงกะหรี่กิน แกงกะหรี่ราดข้าว!!

อาหารญี่ปุ่นสำหรับครัวเรือนที่ทุกบ้านชื่นชอบ ผมอยากกินแกงกะหรี่ราดข้าวสุดๆ

 

นานมาแล้วด้วยความอยากรู้ว่าเครื่องแกงกะหรี่มันทำมาจากอะไรผมจึงหาข้อมูลจากอินเตอเน็ตดู

ผมจำวิธีทำมันได้ ดังนั้นเรามารวมรวมวัตถุดิบและเครื่องเทศสำหรับทำกันเลย!!

....แต่ก็เป็นไปตามคาด เมื่อลองผสมดู ผมก็รู้ว่าผมจำส่วนผสมโดยละเอียดไม่ได้

ถ้าจำไม่ผิดมันต้องใส่ขมิ้นไปมากกว่านี้หน่อย แล้วปริมาณเครื่องเทศอันอื่นก็ไม่เหมือนกับที่ผมคิดไว้มันจึงกลายเป็นแกงกะหรี่แบบอื่นไป

คุณสามารถใช้ของหลายๆอย่างในการดับกลิ่นคาวของเนื้อสัตว์ หรือใช้ผักต่างๆเพื่อเสริมรสชาติ

ความเผ็ดหลักนั้นมาจากพริกแดงบดละเอียด เอาง่ายๆรสชาติจะเปลี่ยนไปตามส่วนผสม

ดังนั้นผมจึงเปลี่ยนส่วนผสมเครื่องเทศไปทีละนิดจนกว่าจะทำสำเร็จนั่นแหละ

 

เพราะฉะนั้น เรามาลองท้าทายทำแกงกะหรี่ให้สำเร็จกันดีกว่า ลุย!!

 

◇ ◇ ◇

 

ผมขอยืมพื้นที่สำหรับทดลองทำอาหารบริเวณสวนของบ้านริสเนอร์

ตอนแรกผมก็คิดจะยืมพื้นที่ของห้องครัวซักส่วนหนึ่ง แต่ผมจะลองทำแกงกะหรี่......

ดังนั้นผมจึงรู้สึกไม่ดีที่จะทำให้ทั้งคฤหาสน์มีแต่กลิ่นแกง

เอาจริงๆผมไปทำนอกเมืองก็ได้แหละ

 

ก่อนอืนก็มาทำกันเถอะ แต่วันนี้เราจะทำแกงกะหรี่อะไรดีนะ?

แกงกะหรี่ซีฟู้ดก็ดีเหมือนกัน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ทดลองทำด้วยสิ ดังนั้นเอาเป็นแกงกะหรี่ดังเดิมเลยจะดีกว่า

หัวหอม แครอท มันฝรั่ง แล้วก็เนื้อแต่ผมไม่มีเนื้อธรรมดาดังนั้นใช้เนื้อออคแทนละกัน

ผมหั่นเนื้อกับผักเป็นชิ้นพอดีคำ แล้วต้มน้ำสต๊อกไปพลางๆ

เอาเนื้อกับผักมาผัดจนสุกในระดับหนึ่งแล้วเอาไปต้มในหม้อน้ำสต๊อกที่เตรียมไว้

หันไปทำเครื่องแกงที่อีกกระทะ เอาแป้งผัดกับน้ำมันเล็กน้อยอย่าให้ไหม้แล้วค่อยๆใส่เครื่องเทศลงไปผสมทีละนิดๆ

ผมไม่ได้กวนจนมันเป็นก้อน พอผสมได้ที่ก็เอาไปใส่ในหม้อที่ต้มอยู่

 

“”ช่วยคนให้ครับ(ค่า)~””

“อืม ฝากด้วยนะทั้งสองคน”

“”อื้ม””

 

อเลนกับเอเลน่าอาสาที่จะมาช่วย ผมจึงปล่อยให้ทั้งสองคน คนส่วนผสมให้เข้ากันไปเรื่อยๆ

ต่อมาผมก็มาเตรียมเครื่องปรุงรสเพื่อเพิ่มรสชาติ ถ้าตามปกติก็ซอสมะเขือกับวูสเตอร์ซอสแต่ผมไม่มีซักอย่าง

เฮ่อ เอาเป็นผลทูริบดแทนดีไหมหว่า?

แล้วผมก็เคยได้ยินบ่อยๆว่าให้ใส่ช็อกโกแลตกับกาแฟเป็นรสชาติแฝง?

แต่ผมยังไม่เจอผลช็อกโกแลตเลย แล้วผมก็ไม่อยากบดเมล็ดคาฮีใส่ลงไปด้วย...

เอาเป็นน้ำของผลรีโก้กับน้ำผึ้งก็แล้วกัน

ผมอยากลดความเผ็ดให้มากที่สุดโดยไม่เสียรสชาติ เพื่อให้อเลนกับเอเลน่ากินกันได้

แต่มันจะหวานเกินไปมั้ยนะถ้าผมใส่ทั้งน้ำของผลรีโก้ทั้งน้ำผึ้ง?

 

“เอาล่ะ แค่นี้คงได้ที่แล้วล่ะ อเลน เอเลน่า ขอบใจมากจ้า ตอนนี้พอแล้วล่ะ!”

“”คร้าบ(ค่า)~””

 

จริงๆแล้วต้องตุ๋นมันอีกซักพักเลยล่ะ แต่เรามาโกงกันนอดหน่อยดีกว่า

 

“《บ่ม》”

 

เวทมิติกาลเวลาที่ผมพึ่งเรียนรู้มาเมื่อเร็วๆนี้ 《บ่ม》

มันเป็นเวทที่ทำให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว โดยสามารถใช้ได้กับสิ่งไม่มีชีวิตเท่านั้น

เมื่อใช้เวทไปแล้ว แกงกะหรี่ก็เสร็จสมบูรณ์ในทันที ผมจึงลองตักแกงที่เสร็จแล้วขึ้นมาชิมดู

 

“โอ้ ไปได้สวยแฮะ”

 

ถึงจะไม่ใช่ความเผ็ดที่ผมชอบ แต่โดยรวมก็อร่อยดี

ถ้าขนาดนี้อเลนกับเอเลน่าก็สามารถกินได้สบายๆ

 

“เอ้า อเลน เอเลน่า อ้าม~”

“”อ้าม~””

“เป็นไง? เผ็ดมั้ย?”

“”อร่อย~””

 

ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะไม่รู้สึกเผ็ดเท่าไร ดังนั้นจึงไม่มีปัญหา

เอาล่ะ จดส่วนผสมของเครื่องเทศครั้งนี้เก็บไว้โลดก่อนที่จะลืม

ครั้งหน้ามันจะต้องดีกว่านี้ ผมจะใช้สูตรนี้เป็นพื้นฐานในการปรับปรุงล่ะ

 

“”อุนิ้ว~””

“หืม มีอะไรเหรอ? หรือว่าพึ่งจะรู้สึกเผ็ดกัน?”

 

อเลนกับเอเลน่าดึงเสื้อผมเพื่อให้รู้สึกตัว

 

“”พี่ชาย~””

“มีอะไรเหรอ?”

“”เต็มเลย~””

“เอ๋?”

“”ตรงนู้น~””

“หา?”

 

เมื่อผมมองไปทางที่อเลนกับเอเลน่าชี้ ก็เห็นคนเยอะแยะแอบมองเราอยู่

ทั้งครอบครัวริสเนอร์และเด็กๆ ที้งคนรับใช้ในคฤหาสน์ แม้กระทั่งอัศวินองครักษ์

ผมไม่รู้สึกตัวเลยว่ามีคนมามุงกันมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร เพราะใจผมมีแต่เป้าหมายที่จะทำแกงกะหรี่ให้สำเร็จ

เป็นเพราะผมไม่ได้ระมัดระวังตัวจึงทำให้คนมาล้อมได้มากขนาดนี้

แต่...การที่พวกเขาแอบได้สนิทขนาดนี้ ผมคิดว่าพวกเขามีสกิล 【ปกปิด】ไม่ก็【ตัดขาดจากภายนอก】

 

“........ทำอะไรกันอยู่ตรงนั้นเหรอครับ?”

“แหมคุณทาคุมิ ก็ข้าได้กลิ้นหอมมันพามานี่นา”

“อ่า....”

 

คุณเซดริกออกมาตอบแทนคนที่มุงอยู่

พวกเขานั้นถูกล่อมาด้วยกลิ่นของเครื่องแกง

สมกับเป็นแกงกะหรี่!! ล่อคนมาได้เยอะขนาดนี้เชียว....

 

“แล้วคุณทาคุมิ นั่นมันอะไรเหรอ?”

“เป็นอาหารที่ชื่อแกงกะหรี่จากบ้านเกิดของผมน่ะครับ”

“แกงกะหรี่งั้นเหรอ?”

“ครับ ใช่แล้ว”

 

เมื่อผมรู้ตัว คุณเซดริกก็เข้ามามองส่วนผสมในหม้อซะแล้ว

 

“ถึงกลิ่นมันจะหอมก็เถอะ แต่สีมันก็ไม่ค่อยน่ากินเลยนะ”

“กลิ่มหอมและสีที่เห็นนั้นมาจากการที่ผสมสมุนไพรหลายๆอย่างลงไปรวมกันน่ะครับ”

“สมุนไพร? ทั้งที่กลิ่นมันน่ากินขนาดนี้เนี่ยนะ?”

“ใช่แล้วครับ”

 

ทีโอดอร์คุงกับลาทิสคุงก็เดินตามคุณเซดริกมาตามปกติ

แล้วคนอื่นๆก็เริ่มเข้ามาใกล้หม้อแกงเรื่อยๆ

 

“.....”

 

ผมจะทำยังไงกับสถานการณ์นี้ดีล่ะเนี่ย?

เอาเป็นว่าให้ลองกินกันดู? แต่มันก็ไม่มากพอด้วยสิ หรือจะให้ชิมแค่คนละคำดีนะ...

หรือจะทำให้มากพอสำหรับทุกคนดี.....?

โชคดีที่คั้งแรกก็ทำออกมาได้ดี และเครื่องเทศที่หามาก็ยังมีเยอะพอด้วย

 

“งั้นเอาเป็นผมจะทำส่วนของทุกคนให้เป็นมื้อเย็น..”

『จริงเหรอครับ(คะ)? 』

 

คนที่มาด้อมๆมองๆอยู่แถวหม้อแกงมีการตอบสนองกับคำพูดของผมและถามกลับมาอย่างเสียงดัง

ขอให้พูดให้จบประโยคก่อนได้มั้ยเนี่ย เฮ่อ...

 

อ๊ะใช่แล้วๆ คนพวกนี้กินขนมปังกันไม่ได้กินข้าวนี่นา เอาเป็นว่าเอาแกงไปทำเมนูอื่นดีมั้ยนะ

ยังไงในกลุ่มคนที่มามุงก็มีคนครัวอยู่ด้วยสิ ลองปรึกษาดูละกัน

 

“เอาเป็นว่า เอาแกงนี่กินแทนซุบก็แล้วกัน แล้วพวกขนมปัง สลัด กับอาหารจานหลัก...”

“””ปล่อยเป็นหน้าที่ของพวกเราเองครับ(ค่ะ)”””

 

ขอพูดจบประโยคก่อนได้มั้ยเนี่ย!!!

 

เมื่อได้รู้ว่ามันจะเป็นมื้อเย็นของวันนี้ ทุกคนจึงแยกย้ายกลับไปทำงานของตัวเอง

แล้วเพราะว่ามื้อเย็นจะเป็นแกงกะหรี่ ผมจึงเก็บหม้อแกงลงใน《Infinite Storage》ไปก่อน

แล้วเปลี่ยนเป็นครีมปังกับอันปังมากินเป็นมื้อเที่ยงกันแทน

และการที่มันเป็นของโปรดอเลนกับเอเลน่า ทั้งสองคนจึงไม่มีปัญหาที่จะกินขนมปังแทน

 

หลังจากกินข้าวเที่ยงกันเสร็จ ผมก็เริ่มทำแกงกะหรี่อีกครั้ง แต่...รอบนี้ลองทำแกงกะหรี่ซีฟู้ดูดีกว่า

ยังไงคนแถวนี้ก็คุ้นเคยกับอาหารทะเลกันอยู่แล้วด้วยสิ

 

แล้วการทำแกงกะหรี่ครั้งที่สองของวัน ผมจึงไม่พลาดที่จะใช้เวทลมพัดกลิ่นแกงให้ขึ้นไปบนท้องฟ้าแทน

เพราะอย่างนั้นรอบนี้จึงไม่มีคนถูกล่อมาด้วยกลิ่นแกงแล้ว




NEKOPOST.NET