[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 53 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.53 - เล่นน้ำพักผ่อน


“”อุกิ๊ว~””

“โฮ่ง~” “กรร~”

 

วันต่อมาเราก็ยังอยู่ที่ไบเล่ ผมพาอเลนกับเอเลน่ามายังอ่าวแห่งหนึ่งที่ไม่ค่อยดัง

ผมจำได้ตอนที่มาถึงทะเลครั้งแรกเราก็เจอกับคุณมิเรน่าแล้วก็มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านของเผ่าเงือกเลย

ตอนนั้นเรายังไม่ทันจะได้เล่นริมชายหาดให้หายอยากเลย

เมื่อมาถึงริมทะเล อเลน เอเลน่า และอสูรรับใช้ของผม จูล กับ ฟีท ก็มุ่งไปยังชายหาดกันทันที

 

“”เอานี่ไป~””

“โฮ่ง” “กรร”

“”อุกิ๊ว~””

“โฮ่ง~” “กรร~”

ทั้งกลุ่มก็เริ่มเล่นกันริมทำเลที่คลื่นซัดมา อเลนกับเอเลน่ากวักน้ำทะเลใส่จูลกับฟีท

ตอนนี้พวกเราไม่ได้ใส่กำไลนางเงือก จึงทำให้ทั้งสองคนเปียกชุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า

แต่ก็นะ สนุกก็ดีแล้วนี่นา

 

“โบลท์ไม่ไปเล่นด้วยเหรอ?”

“ปี้ ปี้~”

 

เขาคงตอบว่า “ขอปฏิเสธ” ขณะเกาะอยู่บนไหล่ของผม

ผมจับตัวของโบลท์ไว้แล้วนั่งลงริมชายหาดเพื่อดูเด็กๆเล่นกัน

 

“โฮ่ง” “กรร”

“”อิย๊า~””

 

โอ๊ะ จูลกับฟีทกระโดดเข้าใส่อเลนกับเอเลน่าจนได้ยินเสียง ซูม~ มาจากทะเลเลย

แต่ทั้งสองตัวก็ไม่ได้เอาจริงอะไรหรอกนะแค่ผลักให้ล้มเท่านั้นแหละ จึงไม่มีการบาดเจ็บอะไร

 

---ฟุ่บๆๆๆๆ

 

“”อุเนี๊ย~””

 

ตอนนี้อเลนกับเอเลน่าลุกขึ้นมา จูลกับฟีทก็สลัดน้ำใส่ทั้งสองคน น้ำทะเลเลยกระเด็นไปทั่วเลย

หลังจากสะบัดเสร็จ จูลกับฟีทก็เริ่มวิ่งหนีอเลนกับเอเลน่า

 

“จูล!!”

“ฟีท!!”

 

อเลนกับเอเลน่าก็วิ่งไล่ทั้งสองตัวไป

เพราจูลกับฟีทไม่ได้ตั้งใจที่จะวิ่งหนี อเลนกับเอเลน่าจึงไล่ทันในทันทีแล้วกระโดเกาะหลังของทั้งสองตัว

 

“จับได้แล้ว~””

 

ถึงจะดูเหมือนสัตว์เลี้ยงทั่วไปก็เถอะ แต่นั่นเป็นมอนสเตอร์แรงค์ S เชียวนะ

ถ้าจูลกับฟีทเอาจริงล่ะก็ อเลนกับเอเลน่าตามจับไม่ได้ง่ายๆหรอก

 

“”อ๊า~””

“โฮ่ง” “กรร”

 

รอบนี้เป็นอเลนกับเอเลน่าเริ่มวิ่งหนีบ้าง จูลกับฟีทก็วิ่งตามไป

ดูเหมือนว่าจะเป็นการเล่นวิ่งไล่จับล่ะนะ

 

“”อ๊ะ ปู~””

 

ขณะวิ่งไล่กันอยู่ Sand Crab ก็โผล่มาระหว่างกลุ่มเด็กๆกับกลุ่มอสูรรับใช้

 

“โฮ่ง”

 

เหมือนว่าจูลจะหลบไม่ทัน Sand Crab จึงกระเด็นไปขณะที่จูลวิ่งผ่าน

แปะ จูลเหยียบด้วยฝ่าเท้าขณะผ่านมันไป แน่นอนว่า Sand Crab กระเด็นแล้วนิ่งไปเลย

โอ่ยๆ ดูแล้วโหดร้ายชะมัดเลย... มันเหมือนจูลเดินผ่านแล้วเผลอเตะก้อนหินกระเด็นไปซะอย่างนั้น

แต่การที่อีกฝ่ายเป็นมอนสเตอร์แล้วอพ้ไปตั้งแต่ยังไม่เริ่มสู้นี่น่าสงสารชะมัดเลยแฮะ

 

“ปี้~”

 

โบลท์บินไปหยิบของที่ตกมาจาก Sand Crab แล้วบินกลับมาให้ผม

ดูเหมือนว่าจูลกับฟีทจะไม่ได้สังเกตของที่หล่นมาจากการต่อสู้เท่าไร

ไว้ผมจะทำอาหารอร่อยๆจากวัตถุดิบที่หล่นมาให้กินดีกว่า

 

--ซ่า

 

“อุหวา!!”

 

อะไรกัน!?

ขณะที่ผมเผลองีบไปนิดนึงเพราะอากาศอุ่นกำลังดี ก็มีน้ำพุ่งมาหาผม

ผมจึงมองไปยังทางที่น้ำถูกสาดมา...

 

“”เอะแฮะๆๆ~””

“โฮ่ง~” “กรร~”

 

โดนซะแล้วแฮะ ผมเห็นว่าเหล่าเด็กๆกำลังสนุกกับการสาดน้ำใส่ตัวผม

 

“ปี้!!”

 

โบลท์ร้องออกมาอย่างเป็นห่วง เพราะเขาบินหลบทันก่อนน้ำจะมาถึง

ถ้านายมีเวลาพอที่จะหลบก็น่าจะบอกกันบ้างนะ...

 

“พวกเธอนี่น้า!!”

“”อุกิ๊ว~””

“โฮ่ง~” “กรร~”

 

เมื่อผมลุกขึ้นยืนแล้วทำท่าโกรธแล้ววิ่งไปทางทะเล

เหล่าเด็กๆกับสัตว์ก็วิ่งหนีลงไปว่ายในทะเล ดูสิว่าร่าเริงขนาดไหน พวกเขาคงรู้แหละว่าผมไม่ได้โกรธ

ผมวิ่งมาหยุดตรงที่น้ำทะเลท่วมประมาณหัวเข่าผม แล้วร่ายเวทน้ำเพื่อทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่

แล้วผมก็ส่งคลื่นไปยังเด็กๆที่หนีอยู่ อารมณ์ก็ประมาณคลื่นลูกใหญ่เวลาไปเล่นสวนน้ำนั่นแหละ

คลื่นพัดผ่านเด็กๆไปทำให้ชุ่มกันไปทั้งตัว แล้วพัดเด็กๆกลับมายังฝั่ง

 

“”ฮะๆๆๆๆ””

 

อเลนกับเอเลน่าหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ดูเหมือนว่าเพราะได้เจอของเล่นสนุกๆ

 

“พี่ชาย~♪”

“เอาอีก~♪”

 

อเลนกับเอเลน่าที่ถูกพัดกลับฝั่งก็ว่ายออกไปยังทะเลอีกครั้งแล้วขอให้ผมทำอีก

 

“งั้นไปล่ะนะ”

“”คร้าบ(ค่า)””

 

ผมร่ายเวทน้ำอีกครั้ง แล้วใช้คลื่นเพื่อพาอเลนกับเอเลน่ากลับมา

 

“”อ๊า ฮะๆๆๆๆ””

 

อเลนกับเอเลน่าก็หัวเราะชอบใจกันมาก

เพราะทั้งสองคนเล่นกันสนุกมาก แล้วคอยบิกผมว่า เอาอีกๆ อีกหลายต่อหลายครั้ง แต่ผมก็จัดให้ทุกรอบ

หลังจากผ่านไปหลายที----

 

------ปิ๊งป่อง ♪

 

“โอ้”

 

เสียงนี้ ดูเหมือนว่าอสูรรับใช้จากเทพแห่งไฟจะมาถึงแล้วแฮะ




NEKOPOST.NET