[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 51 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.51 - หนังงูโหดกับคำขอร้องของอเลน


“อ้อ แล้วก็ลุงสามารถทำพวกเกราะจากวัตถุดิบที่ผมเอามาเองได้มั้ยครับ?”

“ได้อยู่แล้ว แล้วมีวัตถุดิบอะไรมาล่ะ? สำหรับพี่ชายแล้วก็น่าจะเหมาะกับชุดเกราะหนังมากกว่าเหล็กนะ”

“อ้อครับ งั้นทำจากไอนี่ได้มั้ยครับ?”

 

ผมเอาส่วนหนึ่งของหนัง Evil Viper ที่มีอยู่ออกมาจาก 《Infinite Storage》แล้วยื่นให้หัวหน้าช่างดู

ผมยังจำได้ว่าผมต้องการนำหนังนี้ไปทำเกราะสำหรับตัวผม อเลน และเอเลน่า

 

“นะ นี่มันอะไรกัน? ทั้งสีที่มันเงาแล้วยังพลังเวทที่สถิตอยู่นี่อีก... หรือว่านี่คือหนังของ Evil Viper!!!”

“ถูกแล้วครับ ลุงนี่รู้ได้ไวดีจริงๆ”

 

หัวหน้าช่างรู้ทันทีว่าเป็นหนังของ Evil Viper

ช่างฝีมือนี่ยอดไปเลยแฮะ ถ้าผมไม่มีสกิลประเมินก็คงบอกไม่ได้หรอกว่าเป็นวัตถุดิบจากมอนสเตอร์อะไร

 

“อีกแล้วเรอะ!! เอาของมีค่าออกมาอย่างกับของก๊อกแก๊ก เอาจริงๆ หาของพวกนี้มาได้ยังไงกันเนี่ย!!”

“อ่า ถ้าเป็นอันนี้ผมเป็นคนจัดการเองน่ะครับ”

 

ไม่เหมือนเกล็ดของไคเซอร์ ซากของ Evil Viper นั้นผมเอาไปขายไว้ที่กิลด์ ถ้าลองสืบดูไม่นานก็รู้ ผมจึงตอบไปตรงๆ

 

“ว่าไงนะ นายเป็นนักผจญภัยงั้นเหรอ!! ยะ อยู่แรงค์อะไรน่ะ?”

“แรงค์ A ครับ ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น”

“เอาจริงดิ!!?”

 

ผมรู้ว่าตัวผมอยู่ภายนอกนั้นไม่น่าจะเก่ง

แต่การที่ผมถามถึงการสร้างเกราะเนี่ย ไม่ทำให้รู้ว่าผมเป็นนักผจญภัยเลยงั้นเหรอ? คิดว่าผมจะเอาเกราะไปท่องเที่ยวหรือไงกันนะ?

 

“ก็คิดอยู่แล้วว่าไม่น่าใช่คนธรรมดา... แต่แรงค์ A เลยงั้นเหรอ เฮ่อ ข้าก็คิดว่าข้ามีสายตาที่พอมองระดับของนักผจญภัยออกหลังจากการทำงานมายาวนาน... แต่ก็ยังไม่สามารถตัดสินได้จากรูปลักษณ์ภายนอกเพียงอย่างเดียวสินะ เฮ่อ”

 

อ๊ะ นั่นมันคำพูดแบบเดียวกับหัวหน้ากิลด์นักผจญภัยที่ชิรินเลยแฮะ ที่บอกว่ารูปลักษณ์ของผมมันไม่เข้ากับความแข็งแกร่งที่มี

 

“ขอโทษที พาออกนอกเรื่องไปซะนาน...งั้นกลับมาใหม่ เกราะป้องกันใช่มั้ย? นี่เป็นวัตถุดิบหายากที่นานๆจะได้เห็นซักที ถ้าต้องการทำล่ะก็ ไว้ใจข้าได้เลย”

“แล้วคุณสามารถเอนชานต์มันได้ด้วยมั้ยครับ? ผมต้องการให้มันช่วยปรับขนาดเข้ากับผู้ใส่ได้ด้วย”

 

เอนชานต์เป็นการทำให้อาวุธ เกราะ เครื่องประดับ หรืออุปกรณ์เวทมนต์มีผลพิเศษ

ทั้งการเสริมความแข็งแกร่ง เพิ่มความคงทน... มีหลายๆอย่างที่สามารถทำได้

 

“เอนชานต์เหรอ? เฮ่อ... ก็จริงที่ว่าถ้าใช้วัตถุดิบระดับนี้ก็ควรมีการเอนชานต์เข้าไปด้วย แต่สำหรับข้านั้นไม่สามารถทำได้ ช่างฝีมือที่สามารถทำได้ระกับนั้นหาได้แต่ในเมืองหลวงเท่านั้นแหละ”

“งั้นเหรอครับ?”

 

งั้นเหรอ แต่ก็ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้ล่ะนะ

คนที่สามารถใช้เวทเอนชานต์ได้นั้นมีน้อยยิ่งกว่าน้อย

แล้วถ้าคนที่ทำได้ขนาดนั้น ก็น้อยเข้าไปอีกที่จะเดินมาทางสายช่างฝีมือ

แต่ถ้าไม่ใช่ตัวช่างฝีมือ ก็หาตัวคนที่สามารถใช้ได้ยากเข้าไปอีก เพราะอยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง

 

“แล้วผมก็ต้องการรองเท้าบู้ตสำหรับเด็กๆด้วยนะครับ แต่ว่า...”

 

รองเท้าที่พวกเราใส่อยู่ตอนนี้เป็นของที่ซิลฟ์เตรียมไว้ให้ซึ่งมันสามารถปรับขนาดและอุณหภูมิเองได้

แล้วยังซ่อมแซมตัวเอง ทำความสะอาดตัวเองได้ จึงทำให้รองเท้าพวกนี้เป็นรองเท้าชั้นหนึ่งเลย

แต่ผมก็ยังกังวลเกี่ยวกับการป้องกันอยู่ดี ยิ่งอเลนกับเอเลน่าโจมตีกันด้วยการเตะเป็นหลักด้วย

ผมจึงคิดว่าการมีรองเท้าใส่สำหรับตอนต่อสู้ที่มีพลังป้องกันดีๆหน่อยน่าจะดีกว่า

แล้วถ้าทำจากหนังของ Evil Viper มันก็จะป้องกันได้ทั้งทางกายภาพและเวทมนต์เลยด้วย

แต่ก็อย่างที่เห็น อเลนกับเอเลน่ายังอยู่ในช่วงเติบโต ถ้าไม่มีเวทปรับขนาดล่ะก็ไม่นานก็คงใส่ไม่ได้

ยังไงผมก็ไม่มีปัญหาหรอกที่จะทำรองเท้าใหม่ทุกครั้งที่ใส่คู่เก่าไม่ได้ ยังไงผมก็มีวัตถุดิบและเงินอยู่อีกมาก

แต่พวกเรานั้นไม่ได้อยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นหลักแหล่ง ผมจึงคิดว่าอาจจะยากเวลาต้องการคนที่จะสร้างมันได้

ย่างไรก็ตาม ผมก็ต้องการให้มันออกมาดีที่สุด อืม...การได้เครื่องป้องกันดีๆมาไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยแฮะ

 

“สำหรับเด็กๆงั้นเหรอ? สุรุ่บสุร่ายอีกแล้ว แต่เด็กๆยังโดได้อีก เวทปรับขนาดจึงเป็นเรื่องจำเป็นด้วยสิใช่มั้ย คู้~ เสียดายชะมัดอุตส่ามีวัตถุดิบดีๆมาอยู่ต่อหน้าแล้วแท้ๆ”

 

คราวนี้คงต้องยอมแพ้เรื่องรองเท้าไปก่อนล่ะมั้ง ยังไงรองเท้าที่ใช้อยู่ก็ยังดีด้วยสิ

จนกว่าจะหาช่างที่สามารถทำแล้วเอนชานต์ให้ได้ ผมคงต้องรอไปจนถึงวันนั้น คนๆนั้นคงสร้างของที่ผมต้องการได้แน่ๆ

ลุงหัวหน้าดูเหมือนจะเสียใจมากที่จะไม่ได้ใช้วัตถุดิบหายากให้การสร้าง... ตอนนี้ดูสลดไปเลย

ยังไงถ้าเครื่องป้องกันไม่สามารถเอนชานต์ได้ล่ะก็นะ....

 

“งั้นทำเกราะส่วนอกของผมได้มะ...”

“แน่นอน ปล่อยเป็นหน้าที่ของข้าเอง!!”

 

.......ผมยังพูดไม่ทันจบเลย

เข้าใจล่ะ เขาอยากใช้หนังของ Evil Viper มาสร้างของมากเลยสินะ

 

“งั้นผมก็ขอถุงมืออีกคู่ด้วยละกันครับ”

 

ผมสั่งทำเกราะส่วนอกไว้ปกป้งการโจมตีที่หัวใจ อ๊ะ ไม่ใช่ว่าทำเป็นเสื้อกั๊กไปเลยจะดีกว่าหรือเปล่านะ?

และถุงมือที่สั่งไปนั้นสำหรับงานเก็บเกี่ยววัตถุดิบ

ถุงมือที่ทำจากหนังธรรมดานั้นตอนนี้คงไม่มีปัญหา แต่ก็ขาดไม่ได้สำหรับพืชบางชนิด

มีสมุนไพรบางตัวสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาได้เมื่อจับมัน

บางครั้งก็เจอสมุนไพรที่มีการป้องกันทางด้านเวทมนต์ โลกนี้ยังมีสมุนไพรอีกหลายอย่างที่พิเศษกว่าปกติ

ผมจึงอยากเก็บมันให้ได้ถ้าได้พบเจอมันระหว่างเดินทาง

 

“ถุงมืองั้นเหรอ? สำหรับพี่ชายเองใช่มั้ย?”

“ใช่แล้วครับ แล้วก็ปลอกแขนที่สามารถใส้ไว้ที่แขนทั้งหมดได้”

“ปลอกแขน? ไม่ใช่อันที่ทำจากเหล็กงั้นเหรอ? ไม่สิหนังนี้แกร่งยิ่งกว่าเหล็กบางชนิดเสียอีก หรือว่าไม่ได้เอาไปใช้เป็นเครื่องป้องกันเหรอ?”

“ผมเลี้ยงเหยี่ยวไว้นะครับ เมื่อเด็กคนนั้นมาเกาะอยู่บนแขนผม เล็บก็จะจิกเข้าไปในแขนนิดหน่อย”

 

ถ้าตอนปกติตอนโบลท์ค่อยๆร่อยมาเกาะที่แขนผมก็ยังพอทนได้บ้าง แต่ผมมีไว้ป้องกันไว้ก่อนก็ดีกว่าไม่มี

 

“งั้นเหรอ ถ้าแค่แขนเดียวล่ะก็ ก่อนอื่นมาวัดขนาดก่อนแล้วกัน”

“ได้ครับ... หืม?”

 

เมื่อลุงหัวหน้าบอกว่าจะวัดขนาดแขนขแงผม อเลนก็ดึงเสื้อผม

 

“มีอะไรเหรอ อเลน?”

“อเลนอยากได้เหมือนกัน~”

“อยากได้ถุงมือเหรอ?”

“ไม่ใช่ อันที่สำหรับโบลท์”

 

สำหรับโบลท์... อ๋อ

 

“อเลนก็อยากให้โบลท์เกาะแขนเหมือนกันใช่มั้ย?”

“อื้ม”

 

ปกติอเลนนั้นไม่ค่อยขออะไรตามใจตัวเองเท่าไร

แต่คำขอแรกนั้นเป็นปลอกแขนสำหรับให้โบลท์เกาะ น่ารักจริงๆเลย

จะว่าไปอเลนก็มองดาบกับเกราะตั้งแต่ตอนเข้าร้านมาเลยนี่นา

ความสนใจก็สมเป็นเด็กผู้ชายดีเหมือนกันนะ

 

“งั้นเรามาทำอันนึงสำหรับอเลนด้วยละกัน”

“จริงนะ เย้~”

“แล้วเอเลน่าล่ะว่าไง?”

“หืม~?”

 

อเลนดีใจมากเมื่อรู้ว่าผมจะทำเผื่อ แค่พอถามเอเลน่าเธอก็ส่ายหน้าบอกว่าไม่เอา

คราวนี้เป็นตาเอเลน่าที่ไม่สนใจแฮะ

 

“งั้นลุง ผมขอปลอกแขนสำหรับเด็กคนนี้ด้วยอีกอันนึง”

“ข้าไม่มีปัญหาที่จะสร้างมันหรอกนะ แต่วุตถุดิบไม่มีปัญหาเหรอ? จะเอาหนัง Evil Viper มาสร้างปลอกแขนให้เด็กด้วยงั้นเหรอ?”

“อ่า..”

 

ผมไม่สนหรอกถ้าจะทำจากหนังของ Evil Viper เหมือนกับผม แต่ถ้าพูดไปลุงคงขึ้นน่าดู

 

“งั้นเอาเป็นวัตถุดิบที่สามารถกันเล็บเหยี่ยวจิกได้ แล้วก็เบาพอที่จะให้เด็กใส่อย่างสบาย ถ้ามีวัตถุดิบตามที่ต้องการก็เอาเป็นอะไรก็ได้ครับ สามารถจัดหาให้ได้หรือเปล่าครับ?”

 

ถ้าไม่อยากใช้หนังของ Evil Viper ผมก็ไม่รู้ว่าจะใช้อะไรแทนได้ด้วยสิ เอาไว้เป็นหน้าที่ให้ลุงหาให้ละกัน

 

“เข้าใจล่ะ ถ้าอย่างนั้นปล่อยเป็นหน้าที่ข้าเอง ใช่แล้วเอาเป็นว่าข้าจะทำปลอกแขนให้ใหญ่หน่อยแล้วทำให้ปรับขนาดได้ด้วยสายหนังเอามั้ย? ถ้าทำอย่างนั้นไว้ต่อให้โตขึ้นก็ยังสามารถใช้ได้นะ”

“ครับ ถ้าได้อย่างนั้นก็ดีมากเลยครับ”

 

โดยคำแนะนำในการสร้างที่ใช้ประโยชน์ได้จริงๆทำให้ผมดีใจมาก

ผมจึงตอบรับให้ทำได้เลย

 

“อเลน เอาอะไรเพิ่มอีกมั้ย?”

“ไม่เป็นราย”

 

โอ๊ะ ผมสังเกตเห็นว่าเขาแสดงความสนใจพวกอาวุธกับเกราะ หรือว่าเกรงใจกันนะ?

ม่า แต่ก็เป็นแนวโน้มที่ดีนะ

ผมแค่ต้องซื้ออาวุธให้กับเขาถ้าเขายังสนใจอยู่เมื่อโตขึ้น

 

หลังจากยืนยันการสั่งทำแล้ว ผมก็เดินออกมาจากร้าน

ดูเหมือนว่าจะใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์ในการทำ ผมก็ได้แต่รอให้มันทำเสร็จล่ะนะ




NEKOPOST.NET