[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 46 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.46 - ลุยดันเจี้ยนระลอกคลื่น เริ่มบุก


หลังจากที่เราได้กินอาหารกลางวันกันเสร็จแล้ว พวกเราก็เริ่มลุยดันเจี้ยนกันทันที

 

“《Light》”

 

ผมใช้เวทแสงเพื่อส่องไปยังทางเข้า มันมีลักษณะเหมือนท่อยาวไป

ตรงกลางของทางเดินเป็นทางน้ำไหล ส่วนสองข้างทางเป็นทางที่สามารถเดินได้

เพราะมีทางเดินบังคับไปทางเดียว เราจึงต้องมุ่งหน้าไปตามทางเรื่อยๆ แต่เราจะเดินฝั่งไหนกันดีนะ

แต่เพราะระยะทางระหว่าง 2ด้านมีระยะไม่ไกล สามารถกระโดดไปมาได้ จึงไม่น่ามีปัญหาอะไร

ตอนนี้ผมจึงตัดสินใจที่จะเดินบนทางด้านซ้ายมือ

หลังจากเดินมาได้ครู่หนึค่งโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็เจอทางสามแพร่งรูปตัว T อยู่ด้านหน้า

 

“เราจะไปทางไหนกันดีล่ะ?”

“”ทางนี้~””

“โยช งั้นก็ไปกันเถอะ”

 

อเลนกับเอเลน่าชี้ไปทางซ้ายเหมือนๆกัน

ขณะที่ผมกำลังงงว่าจะไปทางไหนดีเหมือนดันเจี้ยนที่แล้ว ทั้งสองคนก็ชี้ทางไปต่อทันที

ไปทางซ้ายก็หมายความว่าเราไม่ต้องกระโดดข้ามไปอีกฝั่งสินะ

 

หลังจากเดินทางกันมา เราก็ได้เจอกบที่น่าจะมีพิษสีชมพูที่มีจุดสรเหลืองอยู่ตามตัว

นั่นคือมอนสเตอร์แรงค์ E Poison Frog

 


“อเลน เอเลน่า กบตัวนั้นมีพิษอยู่ดังนั้นลองใช้เวทกันดูนะ พี่จะปล่อยตัวทางซ้ายให้ทั้งสองคนลองดูละกัน ส่วนตัวนี้ก็ ――《Air Shot》”

 

เพื่อให้ง่ายต่อการใช้เวทของทั้งสองคนผมจึงจัดการกบตัวที่เหลือทันทีด้วยเวทลม

 

“”เอาล่ะนะ ――《Wat~er Ba~ll》””

 

ทั้งสองคนฝึกใช้เวทกับหินมาแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกของทั้งสองคนที่ยิงเวทใส่มอนสเตอร์ที่เคลื่อนไหวได้

อเลนกับเอเลน่าเล็งเวทไปทาง Poison Frog แล้วยิงเวทออกไป

แต่เพราะว่า Poison Frog ได้เคลื่อนที่อยู่จึงทำให้เวทยิงพลาดไป

แต่เวทของทั้งสองคนนั้นพุ่งไปยังตำแหน่งเดียวกันที่กบเคยอยู่

 

“”มู่~””

 

อเลนกับเอเลน่าสงเสียงครางไม่พอใจออกมาเบาๆ

ผมรู้ว่าไม่ควรหัวเราะตอนนี้ แต่การแสดงออกของทั้งสองคนนั้นน่ารักมากจนทำให้ผมอมยิ้มออกมา

 

“อะแฮ่ม... อเลน เอเลน่า ลองกันอีกทีนะ ทั้งสองคนทำได้อยู่แล้ว”

“”อื้ม ――《Wat~er Ba~ll》””

 

ครั้งนี้เวทน้ำของทั้งสองคนโดน Poison Frog เต็มๆ

 

“”อ๊ะ โดนแล้ว!!””

“เยี่ยมเลย ทำได้ดีมาก”

 

ขวดบรรจุยาพิษกบหล่นลงมาในตำแหน่งที่ Poison Frog เคยอยู่

อเลนกับเอเลน่าหยิบขึ้นมาแล้วกระโดดมาหาผม น่ารักจริงๆเลย~

 

“เรามาฝึกเวทมนต์กันต่อแล้วกันนะถ้าเจออีก”

“”อื้ม””

 

เมื่อผมลองถาม ทั้งสองคนก็พยักหน้าอย่างขันแข็งกลับมา

หลังจากนั้นเราก็มุ่งหน้าต่อไปเรื่อยๆ เมื่อเจอมอนสเตอร์ก็จะให้อเลนกับเอเลน่าใช้เวทจัดการ

มอนสเตอร์ตัวต่อมาที่ปรากฏตัวคือ slime

เยลลี่ผลไม้ที่ทำจากสไลม์เจลลี่ก็อร่อยดีด้วยสิ ดังนั้นเราจึงจัดการเกลี้ยงเมื่อเจอตัว

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมแอะใจ slime ที่เราเจอมาทั้งหมดตั้งแต่เข้ามาจนถึงตอนนี้มีแต่สีฟ้า

แต่สไลม์เจลลี่ที่หล่นมีสีโปร่งใส ไม่มีกลิ่นไม่มีรส และสีของ slime ที่เจอที่ดันเจี้ยนนี้ต่างจากสีของดันเจี้ยนที่แล้วด้วย

หมายความว่าสไลม์เจลลี่ที่หล่นมาไม่ว่าจาก slime สรไหนก็หล่นมาเหมือนๆกันสินะ?

ความรู้ที่ซิลฟ์ใส่มาให้ในร่างกายนี้ไม่มีเรื่องนี้อยู่เลย แต่ก็นะ

ใครมันจะไปสนใจแม้กระทั่งความแตกต่างของ slime แต่ละสีกันล่ะ

อาจจะเพราะสีของสไลม์ที่เจอในดันเจี้ยนนี้ไม่เหมือนเดิม จึงทำให้ผมลุ้นว่าเมื่อไปดันเจี้ยนต่อไปจะเจอสีอะไร

 

อเลนกับเอเลน่าจัดการมอนสเตอร์ที่โผล่ออกมาเรื่อยๆ

โดยที่เจอก็มี Water Lizard, Sand Crab, Big Lobster……

เมื่อไรที่เจอมอนสเตอร์โผล่มาเยอะเกิน ผมก็จัดการลดจำนวนลงให้เหมาะกับทั้งสองคน

และดูเหมือนว่าทั้งสองคนค่อยๆเชี่ยวชาญกันใช้เวทกันแล้ว ผมจะลองปล่อยให้ทั้งสองคนจัดการดูเองดีมั้ยนะ?

เพราะดูเหมือนพลังเวทของทั้งสองคนยังเหลือเฟืออยู่เลย ชุดหน้าถ้าเจออีกลองปล่อยดูละกัน

 

“”เจอแล้ว~””

 

ผ่านมาได้ประมาณ 1 ชม. เราก็เจอทางลงสู่ชั้นถัดไป

ขนาดของดันเจี้ยนแห่งระลอกคลื่นนั้นใหญ่กว่าดันเจี้ยนแห่งดินที่เราเคยพิชิตพอสมควรเลย

แต่ความยากของมอนสเตอร์ที่เราเจอในดันเจี้ยนระดับกลางนั้นผมว่าไม่ค่อยต่างกับดันเจี้ยนระดับต่ำซักเท่าไร

มอนสเตอร์ที่เจอมาก็มีแต่แรงค์ F กับ E…..

อาจจะเพราะนี่ยังเป็นชั้นแรกๆอยู่มั้ง? ความยากอาจจะมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อชั้นสูงขึ้นก็เป็นได้

ผมเดินลงบันไดไปขณะคิดเพลินๆ

 

ชั้นสองนั้นก็ไม่ต่างจากชั้นแรกเท่าไรเลย

 

“”《Wat~er Ba~ll》””

 

Poison Frog โผล่ออกมาทันทีเมื่อเราลงมาถึงชั้นสอง แต่อเลนกับเอเลน่าก็จัดการได้ในพริบตา

ทั้งสองคนน่าจะชินกับการใช้เวทแล้วล่ะ

 

“ทั้งสองคนเก่งมากเลย พี่ไม่รู้จะว่ายังไงดี”

“”เอะแฮะๆ””

 

เมื่อผมชมทั้งสองคน อเลนกับเอเลน่าก็ยิ้มกว้างออกมา น่ารักจริงๆเลยโว้ย

 

“”อ๊ะ ตรงนั้น””

 

ขณะที่กำลังทรมาณจากความน่ารักของทั้งสองคน ทั้งสองคนก็ชี้ไปทางห้องลับที่เจอ

เมื่อผมยืนยันแล้วว่าไม่มีกับดักก็ค่อยๆเปิดเข้าไป มีหีบสมบัติวางอยู่ตรงกลางห้อง

ขนาดของหีบนั้นไม่ใหญ่มาก ผมสามารถยกขึ้นมาได้เลย

ดูเหมือนว่าจะไม่มีกับดักและไม่ต้องการกุญแจในการเปิดด้วย

อิย๊า~ สกิลประเมินนี่ช่างสะดวกจริงๆในเวลาอย่างนี้~

 

“”เปิดได้มั้ย?””

“ได้สิ หีวนี้ปลอดภัยดี”

 

อเลนกับเอเลน่าเลยลองเปิดหีบกันดู แล้วเราก็เจอกุ้งอยู่เต็บหีบ

กุ้งที่เจอมีสีแดงสว่างกับหนวดสีกำมะหยี่ เหมือนกุ้งโบตั๋นเลยแฮะ?

กุ้งที่เจอไม่มีชีวิตแล้วแต่ยังสดอยู่เหมือนพึ่งจับมาใหม่ๆ

 

“”ตัวอะไรเหรอ?””

“หืม? นี่คือกุ้งน่ะ เป็นวัตถุดิบทำอาหารอย่างนึง”

“”อร่อยมั้ย?””

“อ่า... พี่ไม่เคยกินกุ้งชนิดนี้มาก่อน แต่ปกติแล้วกุ้งก็อร่อยนะ”

“”กินได้มั้ย?””

“เอ๋ ดิบๆเหรอ ไม่ได้ๆ แปบนึง”

 

กุ้งชนิดนี้กินสดๆได้มั้ย สกิลประเมินก็ไม่ได้บิกไว้ซะด้วยสิ

ทำไมถึงไม่มีข้อมูลที่ต้องการกันนะ

 

“อเลน เอเลน่า เดี๋ยวพี่ไว้ทำอาหารเย็นอร่อยๆจากกุ้งพวกนี้ให้ทีหลังนะ ตอนนี้อย่าพึ่งกินกันเลย โอเคมั้ย?”

“”อืม? ได้ครับ(ค่ะ)””

 

เฮ่อ ยังดีที่อเลนกับเอเลน่าเป็นเด็กคุยเข้าใจง่าย ทั้งสองไม่ทำในสิ่งที่ผมเคยห้ามไว้เลย

การี่ทั้งสองคนเป็นเด็กว่าง่ายนั้นช่วยผมได้เยอะเลย

จริงๆก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกถ้าจะให้กินแบบดิบๆดู แต่ดีกว่าที่จะหยุดไว้

เพราะผมจะทำอาหารจากกุ้งอร่อยๆให้ทั้งสองคนกินยังไงล่ะ

 

พวกเราจึงมุ่งหน้ากันไปเรื่อยๆแบบไม่มีปัญหาอะไร เราสามารถผ่านชั้น 2-4 มาได้อย่างง่ายๆ

เราเจอหีบอยู่ในห้องลับหลายห้อง แต่ในหีบก็มีแต่อาหารทะเลทั้งนั้นเลย

ทั้งกุ้งสีขาวล้วน หอยหลอด สาหร่ายสีน้ำตาล คัทสึโอะบูชิและอื่นๆ

แน่นอนว่าผมยินดีรับไว้ทำอาหารแน่นอน แต่นอกจากคัทสึโอะบูชิ ผมก็มีปลาแห้งหลายชนิดที่ผู้ติดตามเทพแห่งน้ำส่งมาให้อีกด้วย

ผมชอบซุบที่ทำจากคัทสึโอะบูชิมากที่สุด ผมจึงดีใจมาก เพราะต่อให้คุณได้ปลาคัทสึโอะมาก็ต้องใช้เวลากว่าจะทำเป็นคัทสึโอะบูชิได้

พวกเรามุ่งหน้าไปเรื่อยๆอย่างราบลื่น ในชั้น 5 นี้

 

“”เจอแล้ว””

 

ดูเหมือนจะเป็นเวลาดีพอควรเราจึงตัดสินใจการลุยดันเจี่ยนในวันนี้แต่แค่นี้ เพราะอเลนกับเอเลน่าเจอทางลงชั้น 6 แล้ว

ดังนั้นผมจึงตัดสินใจที่จะทำอาหารเย็นบริเวณนี้ เมนูเย๋นนี้คือเนื้อ Evil Viper ที่ผมลืมไปสนิทปรุงรสแล้วโปะบนข้าว

อิย๊า~ ถึงจะเป็นงูที่มีรูปร่างเหมือนปีศาจ แต่เนื้ออร่อยชะมัดเลยแฮะ สมกับเป็นมอนสเตอร์แรงค์ A จริงๆ

เนื้อนี่เหมือนว่าจะเป็นวัตถุดิบหายากแต่ผมก็มีเก็บไว้ถึง 100กิโล ทำอาหารมื้อนึงใช้แค่ 100กรัมก็พอแล้ว

เพราะอย่างนั้น เนื้อนี่จึงไม่หมดง่ายๆแน่นอน ผมอาจจะดูงกเกินไปหน่อย... แต่ก็ช่างมันเถอะ

หลังจากนั้นผมก็ต้มกุ้งที่ได้มากับเกลือ ครั้งนี้ผมลองทำเมนูพื้นฐานดูเพื่อชิมรสชาติของตัวกุ้ง

ถึงจะต้มแค่เกลือแต่มันก็อร่อยมากๆเลย

 

“”อร่อยจัง~””

 

อเลนกับเอเลน่าก็ชอบทั้งเนื้อ Evil Viper และกุ้งที่ทำเสร็จ

เมื่อตอนนี้หนังท้องตึงแล้ว เราก็มานอนพักกันเถอะ




NEKOPOST.NET