[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 41 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.41 - ท่านเจ้าหญิงมิโกะ และรางวัล


บรรยากาศของวิหารทะเลฟ้าในเต็มไปด้วยความกลมกลืน

อุปกรณ์เวทที่มีรูปร่างเหมือนตะเกียงส่องแสงสวยงามออกมา หน้าต่างรูปตาราง

และทางเดินที่ทำให้รู้สึกเหมือนเมืองเกียวโต เมืองหลวงเก่าของญี่ปุ่น

 

“ท่านเจ้าหญิงมิโกะคะ ดิฉันพาท่านทาคุมิ ท่านอเลน และท่านเอเลน่ามาแล้วค่ะ”

“เข้ามาได้เลยค่ะ”

 

พวกเราถูกพาเข้ามาด้านในสุดของวิหารทะเลฟ้าซึ่งเป็นที่ท่านเจ้าหญิงมิโกะอาศัยอยู่

ด้านหน้าของผมตอนนี้มีสาววัยรุ่นผมสีฟ้าใสกับชายสูงอายุอยู่ในห้อง

คนนี้คือท่านเจ้าหญิงมิโกะงั้นเหรอ?

สาวน้อยที่มีรอยยิ้มสดใสคนนี้ใส่ชุดกิโมโนนภาและมีออร่าดุจเจ้าหญิงเปล่าประกายออกมา

 

“ยินดีต้อนรับค่ะ ท่านทาคุมิ ท่านอเลน ท่านเอเลน่า”

“เอ่อ....ขอบคุณมากนะครับที่ชวนพวกเรามา”

“ฮุๆๆๆ อย่าเกร็งไปเลยค่ะ พวกเราสิต้องเป็นฝ่ายแสดงความเคารพแก่พวกท่าน”

“เอ๋!?”

 

เดี๋ยวสิ? หมายความว่ายังไงกัน?

ผมตกใจคำพูดที่ท่านเจ้าหญิงมิโกะพูดออกมาเมื่อซักครู่

ท่านเจ้าหญิงมิโกะนั้นเป็นคนที่มีอำนาจสูงสุดในเผ่าเงือกไม่ใช่เหรอ?

ทำไมคนที่สูงศักดิ์ขนาดนั้นต้องมาเคารพพวกผมด้วยล่ะ?

 

“ดิฉันได้ยินเรื่องราวของพวกท่านมาจากท่านผู้ติดตามของท่านเทพแห่งน้ำแล้วค่ะ”

“ต้องขอบคุณท่านทาคุมิเลยค่ะ ท่านเจ้าหญิงมิโกะ ปัญหาของพวกเราตอนนี้ได้รับการแก้ไขแล้วค่ะ ขณะนี้ดิฉันกำลังให้คนเข้าไปตรวจสอบสภาพของปะการังด้านในอยู่ค่ะ”

“อืม ดิฉันก็โล่งอกไปด้วย เพราะอย่างนั้นท่านทาคุมิจึงเป็นผู้มีพระคุณของพวกเราใช่มั้ยล่ะคะ?”

“ใช่แล้วค่ะ”

“เอ่อ เรื่องเล็กน้อยเองครับ....”

 

เฮ้ย ท่านผู้ติดตามของเทพแห่งน้ำครับ ไม่ทราบว่าท่านบอกอะไรเธอไปบ้างล่ะครับเนี่ย

คงไม่ได้เผยความลับของตัวผมไปใช่มั้ยครับ...?

 

“เอ่อ..ผมไม่ทราบว่าท่านได้รู้อะไรมาบ้าง แต่ว่าท่านก็รู้ว่า....”

“ได้โปรดไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ มีแค่พวกเรา 3 คนเท่านั้นเองที่ได้รับฟังคำพยากรณ์ที่ฉันได้รับมา และเราไม่ได้ประกาศมันออกไปให้รู้ไปทั่วหรอกค่ะ”

“ขอบคุณมากครับ แต่ที่คุณพูดเมื่อซักครู่นั้นหมายความว่ายังไงเหรอครับ...”

 

ถ้าอย่างนั้นผมลองถามดูตรงๆเลยละกัน

 

“ดิฉันได้ยินมาว่าท่านทาคุมิเป็นผู้มีศีลธรรมอันดีและยังใจดีมากอีกด้วยค่ะ”

“.....ขอเวลาซักครู่นะครับ”

 

เธอพูดถึงผมงั้นเหรอ??

ท่านบอกอะไรเธอไปบ้างล่ะเนี่ย หยุดเท้อ.... อายจะแย่แล้ววว

 

“ฮุๆ คุณเป็นอย่างที่ท่านผู้ติดตามบอกเลยนะคะ”

 

.......

ตอนนี้ผมกำลังแย่แล้ว.... ผมกังวลจริงๆว่าท่านผู้ติดตามของเทพแห่งน้ำพูดอะไรให้ท่านเจ้าหญิงมิโกะฟังบ้าง

แต่ความรู้สึกในตอนนี้คือผมไม่อยากจะรู้เลยแฮะ

 

“ท่านเจ้าหญิงมิโกะครับ ท่านทาคุมิลำบากใจแล้วนะครับ”

“อาร๊า กราท ดิฉันแค่พูดความจริงเองนะคะ ไม่มีทางที่ท่านทาคุมิจะลำบากใจหรอกค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นคงจะไม่มีปัญหาใช่มั้ยครับถ้าผมจะพูดเรื่องวันแรกที่ผมได้พบท่านเจ้าหญิงมิโกะว่า “ผมรู้จักท่านเจ้าหญิงมิโกะมาตั้งแต่เด็กแล้ว ตอนนั้นท่านเป็นเด็กทอมบอยมากเลย” ใช่มั้ยครับ?”

 

ชายสูงอายุที่อยู่ข้างท่านเจ้าหญิงมิโกะได้พูดจาหยุดท่าน

เอาจริงๆ จากที่ผมคิดไว้ ท่านเจ้าหญิงมิโกะสมัยเด็กๆต้องเป็นคุณหนูจ๋าแน่ๆ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นเด็กทอมบอยมาก่อนแฮะ….

รูปร่างตอนนี้ของเธอไม่ได้บอกอย่างนั้นซักนิดเลย

 

“...อิย๊า ดิฉันต้องขออภัยด้วยนะคะท่านทาคุมิ”

“ไม่เป็นไรครับ”

“ใช่แล้วๆ ดิฉันยังไม่ได้แนะนำเขาต่อท่านทาคุมิเลยนี่นา เขาชื่อว่ากราทค่ะ เป็นผู้บริหารบุคลากรของชาวเงือกที่อาศัยอยู่ที่นี่ค่ะ”

“ผมเป็นผู้บริหารที่นี่ครับ มีนามว่ากราท ยินดีที่ได้พบท่านในวันนี้”

 

คนนี้คือผู้บริหารของชาวเงือกที่นี่งั้นเหรอ? เขาดูเป็นชายสูงอายุที่เป็นสุภาพบุรุษมากๆเลย

 

“ผู้บริหารเหรอครับ?  ผมได้ยินมาว่าท่านเจ้าหญิงมิโกะเป็นเจ้าของวิหารทะเลฟ้านี่นา ผู้บริหารไม่เหมือนกันเหรอครับ?”

“ครับ เอาจริงๆผมก็เป็นผู้บริหารจัดการเจ้าของวิหารทะเลฟ้านี่แหละครับ แต่ตำแหน่งของท่าเจ้าหญิงมิโกะนั้นเป็นตำแหน่งกิติมาศักดิ์ของที่นี่ โดยต้องเป็นผู้ที่มีพลังสามารถเชื่อมต่อกับท่านเทพได้มากที่สุดในแต่ละรุ่น โดยจะมีแต่ละคนแยกกันไปในแต่ละแคลนต่างๆครับ”

 

เอาจริงๆมันก็ไม่มีทางรู้หรอกนะว่าใครมีความสามารถเชื่อมต่อกับเทพได้สูงกว่าใคร

แต่ตำแหน่งเจ้าหญิงมิโกะก็คงเป็นสัญลักษณ์บอกว่าให้ส่งคำพยากรณ์มาที่ใคร

โดยแต่ละแคลนก็จะมีผู้หญิงที่ถูกเลือกขึ้นมาทำหน้าที่นี้

ท่าเจ้าหญิงมิโกะก็บ่นออกมาเสียงเบาๆว่า “ดิฉันก็ไม่อยากมาทำหน้าที่นี้เท่าไรหรอกค่ะ...”

ถ้าสาวทอมบอยคือตัวตนที่แท้จรองของเธอ ตัวตนของเจ้าหญิงมิโกะที่ดูสูงศักดิ์ก็คงเป็นแค่การแสดงของเธอเท่านั้น

เธอคงลำบากมากเลยสินะ

 

“...ดูท่าการเป็นเจ้าหญิงมิโกะจะลำบากน่าดู”

“ฮุๆๆ ใช่แล้วล่ะค่ะ”

 

ดูเหมือนเธอจะได้สินเสียงที่ผมบ่นไปเรื่อย

ท่านเจ้าหญิงมิโกะเลยตอบรับด้วยการหัวเราะเบาๆ

 

“ใช่แล้ว ต่อไปก็รางวัลสำหรับท่านทาคุมิสินะคะ”

“อ่า ถ้าอย่างนั้นช่วยสอนวิธีการใช้เวทน้ำให้กับพวกเราได้มั้ยครับ?”

 

เมื่อพูดถึงรางวัล ผมเลยบอกสิ่งที่ต้องการออกไป

ใช่แล้ว ผมต้องการเรียนรู้วิธีใช้เวทน้ำ

เผ่าเงือกที่อาศัยอยู่ใต้ทะเลก็ต้องใช้กันได้ซักบทสองบทล่ะน่า ใช่มะ?

 

“เวทน้ำเหรอคะ? ก็จริงอยู่ที่ว่าชาวเงือกอย่างพวกเราส่วนใหญ่นั้นใช้ได้ แต่ว่า...”

“พวกเรามีสกิล 【เวทน้ำ】อยู่ครับ แต่ผมกำลังลำบากเพราะไม่รู้จะใช้ยังไง แล้วพวกเด็กๆก็ยังไม่เคนใช้เวทกันด้วยน่ะครับ...”

 

ความจริงแล้วตอนที่พวกเราว่ายอยู่ในทะเล ผมก็ลองใช้เวทน้ำดู แต่ดูท่าจะไม่เวิค

ผมลองยิงเวทระดับต่ำ 《Water Ball》ดูแต่มันไม่มีพลังเลย มันดูเหมือนสาดน้ำใส่มากกว่า

แล้วก็เพราะว่าผมใช้มันไม่ได้ เลยไม่รู้ว่าจะสอนอเลนกับเอเลน่ายังไงดี

 

“เป็นเรื่องนั้นไม่มีปัญหาค่ะ ดิฉันจะแนะนำผู้มีประสบการณ์มาสอนให้เอง แต่รางวัลก็ส่วนรางวัลค่ะ”

“ไม่เป็นไรครับ แค่สอนเวทก็พอแล้วครับ”

 

ถึงผมจะช่วยแก้ปัญหาของพวกเขาได้ แต่ก็แค่การเอาเรือใส่ลงใน 《Infinite Storage》 เองนี่นา

แล้วผมก็ยินดีอย่างมากด้วยที่จะได้รับการสอนเวทน้ำ

 

“ไม่ค่ะ ดิฉันต้องขอร้องให้คุณช่วยรับมันไปด้วย เอาจริงๆถึงจะเรียกว่ารางวัล แต่มันก็เป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นสำหรับพวกเรา...เอาเป็นว่าไปดูกันก่อนได้มั้ยคะ?”

 

......หืม? ไม่จำเป็นงั้นเหรอ?

หมายความว่ายังไงกันนะ?

เธอเลยลองบอกให้ไปดูก่อน คุณมิเรน่าจึงนำพวกเราไปยังสถานที่เก็บรางวัล

 

◇ ◇ ◇

 

“ทางนี้เลยค่ะ”

“ที่นี่คือ?”

 

พวกเราถูกนำมายังถ้ำด้านข้างวิหารทะเลฟ้า

เมื่อเข้ามาด้านในก็เจอของวางกองอยู่เต็มไปหมด

สาหร่ายในเปลือกหอย?

กระดูกปลาอะไรซักอย่าง?

มีของมากมายอยู่ในนี้ แถมแต่ละอย่างยังมีปริมาณมากด้วยสิ

 

=====
【สาหร่ายบรักก้า】【Bracka seaweed】
สมุนไพรที่เจริญเติบโตใต้ท้องทะเล
มีคุณสมบัติในการลดอุณหภูมิ จึงเหมาะนำไปทำยาลดไข้หรือยารักษาแผลไฟไหม้
=====

=====
【กระดูกฉลามยัก】【Bone of Giant Shark】
กระดูกที่แข็งแต่เบา
สามารถนำไปสร้างเป็นอาวุธได้
=====

 

หลังจากลองประเมินดูก็พบว่าสาหร่ายนั้นคือสมุนไพรสำหรับทำยา

ส่วนกระดูกก็เป็นวัตถุดิบสำหรับทำอาวุธ

 

“ทุกอย่างในนี้มีคุณค่านะครับ คุณรู้หรือเปล่า?”

 

ผมตอบไปเพราะพวกเขาบอกว่าสิ่งของทั้งหมดในถ้ำนี้คือรางวัลของผม

 

“อันนี้~”

“คืออาราย~”

“เอ๋? ไข่มุก แถมขนาดใหญ่มากด้วย!!”

 

อเลนกับเอเลน่าหยิบไข่มกขนาดเท่าลูกกอล์ฟขึ้นมาถาม

เมื่อสังเกตดูดีๆ ไข่มุกนั้นกลิ้งอยู่เต็มไปหมดบริเวณเท้าของทั้งสองคน

ถึงจะไม่ได้ใหญ่ทุกเม็ด แต่ก็เป็นขนาดที่เหมาะกับการนำไปทำสร้อยคอ

แล้วมันกลิ้งกลุกๆอยู่บนพื้นเนี่ยนะ

สีขาว สีดำ สีม่วง สีชมพู สีเหลือง... หลากสีมากมาย

นี่เป็นครั้งแรกของผมเลยที่ได้เห็นไข่มุกเยอะขนาดนี้

 

“ถ้าจะให้พูดจริงๆ ที่นี่คือสถานที่ทิ้งขยะน่ะค่ะ...”

 

หา?? ขยะงั้นเหรอ??

คุณบอกว่าทั้งหมดนี่คือขยะงั้นเหรอ??

 

“เมื่อพวกเราเก็บอะไรที่จมมายังพื้นทะเลแถวๆวิหารทะเลฟ้าได้ เราก็จะนำมาโยนทิ้งไว้ที่นี่แหละค่ะ”

“ทุกอย่างเหรอครับ? นี่มันไข่มุกเลยนะ”

“หินที่ผลิตมาจากหอยนั่นเหรอคะ? อันใหญ่นั้นคงมาจากหอยตัวใหญ่ แต่ว่า.. พวกนี้มันไม่ใช่หินเวทนะคะ?”

“ไข่มุกเป็นอัญมณีชนิดหนึ่งนะครับ”

งั้นเหรอคะ? ดิฉันก็ชอบอัญมณีเหมือนกันค่ะ แต่ดิฉันชอบที่มันเป็นประกายและโปร่งใส่กว่าหินพวกนี้นะคะ”

“.......”

 

อืม... ชาวเงือกตัดสินว่าไข่มุกที่ออกมาจากหอยเป็นแค่ก้อนหินธรรมดาสินะ

เข้าใจล่ะ ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว....

แต่สำหรับคนทั่วไปในเอเทลเดีย ไข่มุกก็ยังนับเป็นอัญมณี ไม่ผิดแน่ๆ

 

“แต่ดูเหมือนว่านผู้ติดตามเคยกล่าวไว้ว่า ถึงหินพวกนี้จะไม่จำเป็นสำหรับพวกเรา แต่สำหรับมนุษย์ดูเหมือนจะมีค่านะคะ”

 

ใช่แล้ว นี่เป็นเพราะว่าการมองมูลค่าของสิ่งของที่ต่างกันนั่นเอง

 

“ก็อย่างที่ท่านเห็นนั่นแหละค่ะ ถ้ำตอนนี้กำลังจะเต็มแล้วจึงเป็นปัญหาสำหรับพวกเรา อาจจะเสียมารยาทที่จะต้องให้ช่วยเก็บขยะไปเป็นรางวัล แต่ช่วยรับไปหน่อยได้มั้ยคะ?”

“......”

 

ผมไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดีเลย

อเลน เอเลน่า พวกหนูชอบไข่มุกกันมั้ยนะ? พวกเราสามารถเก็บไปได้ล่ะ งั้นก็โกยโลด




NEKOPOST.NET