[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 30.5 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.30.5 - นักผจญภัยที่ไม่สามารถคลาดสายตาได้


ฉันมีชื่อว่าลูน่า เป็นพนักงานต้อนรับของกิลด์นักผจญภัยในเมืองชิรินของประเทศกาเดีย

ฉันทำงานมานานจนเรียกได้ว่าเป็นผู้มีประสบการณ์คนหนึ่งได้เลย

ถ้ามีใครมาทำอะไรไม่ดีในกิลด์ล่ะก็ฉันจะจัดการให้เละเลย

 

งานตอนเช้าของกิลด์นักผจญภัยนั้นเริ่มแต่เช้าตรู่ ถึงกิลด์นักผจญภัยจะเปิดตลอด 24ชม. ก็เถอะ

แต่คำร้องของงานในแต่ละวันนั้น หลังจากกิลด์คัดกรองแล้วก็จะนำไปติดที่กระดานคำร้องในช่วงเช้า

จึงไม่แปลกที่นักผจญภัยจะมากันในเวลานั้นเพื่อหางานดีๆ มาก่อนก็ได้ก่อน

 

สำหรับวันนี้ก็มีผู้เข้ามารับงานตั้งแต่เช้า จนถึงสายๆก็เริ่มแยกย้ายกันไป

ในตอนนั้นก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาโดยพาเด็กเล็กมาด้วย การพาเด็กมาด้วยนี่ถือเป็นเรื่องแปลกเลยล่ะ

มีเรื่องมายื่นคำร้องกับกิลด์งั้นเหรอ?

คนที่มาหากิลด์นักผจญภัยไม่ได้มีแต่นักผจญภัย แต่มีชาวเมืองที่มายื่นคำร้องด้วย

เด็กหนุ่มคนนั้นก็ไม่เคยเห็นหน้าซะด้วย จึงคิดว่าเป็นคนที่พึ่งมาอยู่เมืองนี้

สงสัยจะพึ่งมากิลด์นักผจญภัยเป็นครั้งแรก เพราะมองนู่นมองนี่ไปทั่วเลย

หลังจากลองสังเกตไปซักครู่ เด็กหนุ่มคนนั้นก็เดินมาทางโต๊ะที่ฉันเป็นผู้ดูแลอยู่

 

“สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ?”

“ผมมาสมัครเป็นนักผจญภัยครับ แล้วก็สำหรับเด็กทั้งสองคนด้วย คงไม่มีการจำกัดอายุใช่มั้ยครับ?”

 

อาร๊า มาสมัครเป็นนักผจญภัยงั้นเหรอคะ...เอ๋!? เมื่อกี้บอกว่าพวกเด็กๆด้วยงั้นเหรอ?

จริงอยู่ว่าไม่มีการจำกัดอายุของการสมัครเป็นนักผจญภัย แต่เด็กเล็กขนาดนี้พึ่งจะเห็นเป็นครั้งแรกนี่แหละ

จะปฏิเสธไปก็กะไรอยู่ แถมอีกฝ่ายดูเหมือนว่าจะคิดมาดีแล้วด้วยสิ

 

“ค่ะ ไม่มีการจำกัดอายุสำหรับการลงทะเบียนค่ะ โปรดกรอกข้อมูลจำเป็นลงในแบบฟอร์มนี้นะคะ ต้องการคนช่วยอ่านเขียนด้วยหรือเปล่าคะ?”

“ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณมาก”

 

ถึงจะตกใจนิดหน่อย แต่ก็ต้องตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มล่ะนะ

....เอโตะ ชื่อคุณทาคุมิ คายาโนะ สินะ แหมผิดคาดเชียว เห็นหน้าเด็กอย่างนี้แต่อายุ 20 แล้วงั้นเหรอ?

หลังจากตรวจสอบรายละเอียดต่างๆเรียบร้อยก็ให้ลงทะเบียนด้วยลูกแก้วคริสตัล...เอาล่ะเรียบร้อย

 

“โปรดตรวจสอบรายละเอียดว่าถูกต้องหรือตกหล่นหรือไม่ ถ้าไม่มีอะไรผิดให้หยดเลือดลงไปบนบัตรก็จะเสร็จสิ้นการลงทะเบียนค่ะ หลังจากเสร็จเรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบกฎการใช้งานบัตรให้ดีด้วยนะคะ”

 

หลังจากลงทะเบียนเสร็จแล้วก็จะออกมาเป็นการ์ดแบบนี้แหละ

หลังจากนั้นฉันจึงบอกให้คุณทาคุมิยืนยันตัวตนด้วยการหยดเลือดลงไปบนบัตร

แน่นอนว่าเด็กๆที่ทำก็ต้องหยดเลือดด้วยเหมือนกัน

แต่จะว่าไปเด็กๆก็เรียบร้อยกันมากเลยนะเนี่ย ปกติเด็กอายุประมาณนี้จะเล่นไปทั่วไม่อยู่สุขนี่นา

จะว่าไปตั้งแต่เข้ามายังไม่ยอมพูดอะไรซักคำเลยนี่นา

ตั้งแต่เข้ามาไม่มีการทำท่าตื่นเต้นเลยซักนิด ไม่บ่นเวลารอ ทำเหมือนเป็นเรื่องปกติเลย

อ๊ะ ต่อไปต้องบอกรายละเอียดของกิลด์หลังจากสมัครด้วยมั้ยนะ ลองถามดูละกัน

....

เมื่ออธิบายจบคุณทาคุมิกับเด็กๆก็สร้างปาตี้อยู่ด้วยกัน

นั่นสินะ แบบนี้ก็ดีกว่าด้วย ยังไงเด็กก็ยังเล็กอยู่ด้วยสิ
ฉันจึงรับค่าธรรมเนียมการสมัครและอธิบายค่าธรรมเนียมการทำบัตรใหม่ให้รู้ไว้

และคืนบัตรให้หลังลงทะเบียนปาตี้เรียบร้อย....เอาล่ะเสร็จแล้ว

 

ดูเหมือนว่าวันนี้จะมาแค่สมัครเลยไม่ได้รับภารกิจกลับไปด้วย

คุณทาคุมินี่ตั้งแต่แรกจนจบนี่พูดสุภาพดีจัง ดูไม่เหมือนคนอายุยังน้อยเลย

ถ้านักผจญภัยทั้งหมดเป็นแบบนี้งานของฉันคงง่ายขึ้นเยอะเลยน้า...

แต่การที่มีนักผจญภัยนิสัยห่ามๆเนี่ย บางทีก็เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ล่ะนะ ก็งานมันอันตรายแบบนี้ด้วยสิ

 

//////

 

วันถัดมาคุณทาคุมิก็พาอเลนคุงกับเอเลน่าจังเข้ามาที่กิลด์ด้วยกัน

การที่พาเด็กเข้ามาที่กิลด์ทำให้ดูเด่นไปเลยนะ ดูเหมือนว่าวันี้ตั้งใจจะมารับเควสกันไปทำ

หลังจากเดินดูที่บอร์ดคำร้องครู่หนึ่ง ก็นำคำร้องมาที่เคาเตอร์ที่ฉันดูแลอยู่ เป็นไปตามคาดเลย

เควสที่คุณทาคุมิเลือกมาก็คือ...การหาสมุนไพรรอบๆเมือง

งานนี้ไม่มีอันตรายเหมาะสำหรับมือใหม่ อืมถ้าอย่างนี้ก็ไม่มีปัญหา

มือใหม่บางคนเวลามาหางานครั้งแรกมักเลือกอะไรที่มันเกินตัวจนบาดเจ็บเป็นประจำ

จึงเป็นหน้าที่ของพวกฉันที่ต้องคอยคัดกรองเควสที่แต่ละคนรับไปทำในแต่ละครั้ง

บางทีก็ไม่รู้ความสามารถของตัวเองว่ามีแค่เท่าไร

การที่ให้เลือกทำเควสที่สูงได้ไม่เกิน 1 แรงค์ ก็ช่วยได้ในเรื่องนี้แหละ

 

พอผ่านมาช่วงบ่าย คุณทาคุมิก็พาเด็กๆกลับมาที่กิลด์ แน่นอนว่าไปหาสมุนไพรก็ใช้เวลาประมาณนี้แหละ

“กลับมาแล้วครับ ผมขอเพิ่มเควสพวกนี้ไปด้วยนอกจากเควสที่รับไปเมื่อตอนเช้า”

 

ดูเหมือนว่าจะเจอสมุนไพรอย่างอื่นนอกจากที่รับเควสไปด้วยสินะ

 

“รับทราบค่ะ กรุณานำสมุนไพรวางลงในตะกร้าได้เลยค่ะ”

 

ฉันยื่นตะกร้าไปให้คุณทาคุมิเพื่อนำสมุนไพรแต่....ดูเหมือนว่าจะเยอะจนใส่ไม่พอ

เพราะตอนนี้กองเนินมาจนล้นตะกร้าแล้ว ปดติถ้าจะได้ปริมาณขนาดนี้ต้องออกไปหากัน 2-3 วันเลยนะ

 

“กะ..เก็บมาได้เยอะมากเลยนะคะเนี่ย เป็นเรื่องยากมากที่จะเก็บมาได้ขนาดนี้ในเวลาเพียงครึ่งวัน”

“เพราะพวกเด็กๆพยายามกันอย่างเต็มที่น่ะครับ”

 

ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยภูมิใจในตัวเองเท่าไรเลยนะ?

ถึงหลายครั้งจะเจอพวกอวดเบ่งไม่สนใจคนอื่นเวลาทำผลงานได้ดี

แต่ดูเหมือนคุณทาคุมิจะไม่ใช้คนแบบนั้นสินะ

แต่ก็นะ ยังไงก็ตามการได้สมุนไพรมาเยอะขนาดนี้ก็ช่วยได้เยอะเลย ยิ่งกำลังขากแคลนอยู่ด้วย

ขณะกำลังคุยกันเกี่ยวกับภารกิจของคุณทาคุมิ ตอนนั้นก็...

 

“เฮ้ย ทำไมมีเด็กมาอยู่แถวนี้ได้วะ”

 

ก็มีนักผจญภัยคนหนึ่งรู้สึกจะชื่อโดมินิกตะโกนขึ้นมา

ดูเหมือนจะไม่พอใจที่มีเด็กมาอยู่ในกิลด์นักผจญภัย จะบ้าหรือไง

ถึงคุณทาคุมิจะเข้าไปคุยด้วยดีๆ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยอมฟังเลย

แถมปัญหาเกิดจากตัวโดมินิกแน่นอน มีที่ไหนมาบอกว่าแค่มีเด็กอยู่ในกิลด์ก็กวนใจแล้ว

คนแบบนี้ไม่ต้องไปพูดกับมันหรอก

ความสามารถของคนๆนั้นก็แค่ระดับล่างของพวกกลางๆ

แต่อวดเบ่งไปทั่วไปสนใจคำแนะนำอะไรเลย นิสัยก็เลวร้ายไปใหญ่

ถ้าสร้างปัญหาอีกคงต้องจัดการแล้วครั้งนี้

 

“คุณโดมินิกคะ มีข้อห้ามในการหาเรื่องทะเลาะวิวาทในกิลด์นะคะ”

“หนวกหูน่า”

 

อ่า เมินแบบนี้ต้องจัดการแล้วสินะ พวกชอบสร้างปัญหานี่น่ารำคาญจริงๆแฮะ

แล้วยิ่งไปกว่านั้น นักผจญภัยที่มาด้วยกันก็อีก มัวแต่มองกันอยู่นั่นแหละ

ไม่คิดจะเข้าไปห้ามกันหรือไง เดี๋ยวก็ซวยกันไปทั้งกลุ่มหรอก

แต่เพราะมีแค่การเถียงกันไปมา ทางกิลด์เลยยังไม่สามารถเข้าไปยุ่งได้

ถึงต้องแย่ต่อคุณทาคุมิก็เถอะ ถ้ายังไม่มีการใช้กำลังกันทางเราก็เข้าไปห้ามไม่ได้ด้วยสิ

ไม่ใช่แค่ตัวฉันแต่หมายถึงพนักงานทั้งหมดต้องวางตัวเป็นกลาง

แต่ถ้ามีการลงมือกับเด็กๆขึ้นมาล่ะก็ พวกเราคงไม่มีใครยอมแน่ๆ

ขณะที่คิดอย่างนั้น ก็มีการใช้กำลังเกิดขึ้นมาโดยไอ้โดมินิกไปกระชากคอเสื้อของคุณทาคุมิ

ทางเราจึงจะเข้าไประงับเหตุในทันที...แต่ตอนนั้นก็เกิดสิ่งที่ทุกคนไม่ได้คาดคิดขึ้นมา

อเลคุงกับเอเลน่าจังซัดไอ้โอมินิกนั่นร่วงไปกองเรียบร้อย!!

ทีเดียวเองนะ ทีเดียวเอง!! แค่ทีเดียวหมอนั่นก็สลบไปเฝ้าพระอินทร์ซะแล้ว

 

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย ยิ่งกว่านั้นถ้าคุณทาคุมิหยุดการกระทำต่อจากนั้นไว้ไม่ทันคงลาโลกไปแล้ว

พวกเราไม่รู้จะพูดอะไรดี ไม่ใช่แค่พวกที่มากับโดมินิก แต่เป็นคนทั้งกิลด์ที่พูดอะไรกันไม่ออก

หลังจากนั้น พอท่านรูเวนเข้ามา ก็ได้รู้ว่าคุณทาคุมิกับพวกเด็กๆไม่ได้เป็นพี่น้องตามสายเลือด

แต่ไม่มีปัญหาถ้าคุณทาคุมิจะใช้ชีวิตแบบพี่น้องต่อไป

หรือจะให้พูดอีกอย่าง ดูแล้วท่าจะสนิทสนมเหมือนพี่น้องกันมากกว่าพี่น้องปกติซะอีก

โดยหลังจากได้ฟังเรื่องราวของคุณทาคุมิแล้ว ท่านรูเวนก็อาสาเป็นคนรับรองให้

พอฉันได้ฟังเรื่องราวไปด้วยก็ได้รู้ว่าคุณทาคุมิไปที่ป่ากาย่ามา

หลังจากลองสอบถามเรื่องวัตถุดิบที่เก็บมา ก็ได้วัตถุดิบจาก Red wolf กับสมุนไพรมาด้วยล่ะ

เทเฮะ

แหม ไม่ได้ขู่กรรโชกอะไรนี่นา มูลค่าของวัตถุดิบก็จ่ายให้ตามจริงนะ

ถึงจะมีแค่นิดเดียวก็เถอะ อ๊ะ ขอประทานโทษค่ะ ไม่ได้ไม่พอใจอะไรเลยนะ

ก็ช่วงนี้ไม่มีคนไปป่ากาย่าเลยนี่นา เลยไม่มีวัตถุดิบจากที่นั่นมาป้อนกิลด์ซักนิด

แถมมีคนต้องการใช้วัตถุดิบตั้งเยอะ ก็ช่วยไม่ได้นี่นา...

พวกขุนนางก็น่ารำคาญด้วย ถึงจะมีเงินจ่ายก็เถอะ แต่มันไม่มีคนหานี่นา

ถ้ามีเงินขนาดนั้นไม่จ้างคนไปเองเลยล่ะ มาหาจากกิลด์อยู่นั่นแหละ

 

การที่คุณทาคุมิกับพวกเด็กๆมาที่กิลด์นี่ก็ช่วยได้เยอะเลย

ช่วงที่ผ่านมาพวกเขารับเควสหาพวกสมุนไพรมาตลอดแถมยังได้ปริมาณเยอะกว่าปกติด้วย

คุณภาพก็ดีเหมือนพึ่งเก็บมาใหม่ๆ บางครั้งก็ได้สมุนไพรหายากมาอีก

เรียกได้ว่าเป็นบุคลากรชั้นเลิศสำหรับพวกเราเลย

 

///////

 

ตอนนี้คงอยู่ในป่ากาย่าแล้วสิน้า...

คุณทาคุมิกับพวกเด็กนั้นโดนท่านรูเวนลากไปทำเควสสำรวจกวาดล้างป่ากาย่าด้วยกัน

พวกเราอยากได้วัตุดิบจากป่ากาย่าอยู่หรอก ตอนขอร้องทาคุมิให้หามาเยอะๆก็ไม่ปฏิเสธด้วยสิ

...จะเป็นอะไรมั้ยน้า

ป่ากาย่านั้นเรียกได้ว่าเป็นสถานที่สุดอันตราย แต่ก็มีนักผจญภัยชั้นเลิศไปด้วยตั้งเยอะ

....คงไม่เป็นไรหรอก

ขณะที่กำลังคิดเรื่อยเปื่อยอยู่ หัวหน้าของปาตี้ “ลมหายใจมังกร” คุณรูดอร์ฟก็โผล่มาที่กิลด์

ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องด่วนมาคุยกับกิลด์มาสเตอร์ เลยขอเข้าไปคุยกันในสำนักงานทันที

รอบนี้กลับมาเร็วกว่ากำหนดการณ์ด้วยสิ หรือว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นงั้นเหรอ?

 

“มาสเตอร์คะ การสำรวจมีปัญหาอะไรงั้นเหรอคะ?”

 

ขณะจากมาสเตอร์กับคุณรูดอร์ฟคุยกันจบ คุณรูดอร์ฟก็ออกจากห้องไป

ฉันเลยนำชาเข้าไปเสิร์ฟให้กับมาสเตอร์ที่ยังนั่งอยู่

ดูจากสีหน้าของมาสเตอร์ที่แย่แล้วน่าจะเกิดเรื่องไม่ดีสุดๆ เลยลองถามออกไปดู

 

“....ดูเหมือนว่าระหว่างการสำรวจครั้งนี้ จะเจอกับฝูง Bloody Wolf กับ Evil Viper ที่ไล่ตามฝูงมา”

“Evil Viper ……….ที่ไล่ตามฝูง Bloody Wolf มา ......งั้นเหรอคะ?”

“อา”

“นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอคะ!?”

 

นั่นมันมอนสเตอร์แรงค์ B กับแรงค์ A เลยไม่ใช่เหรอคะนั่น!?

 

“ถ้าท่านรูดอร์ฟไม่เล่าเรื่องโกหกล่ะก็นะ”

“ละ แล้วความเสียหายล่ะคะ? สมาชิกของ “ลมหายใจมังกร” กับ “กลุ่มอัศวินอัคคี” ปลอดภัยหรือเปล่าคะ? แล้วยังสมาชิกคนอื่นๆที่ไปด้วยกันอีก? ระ..หรือว่าจะ....”

 

ตอนที่ท่านรูดอร์ฟมาที่กิลด์ก็เห็นสมาชิกของ  “ลมหายใจมังกร” กับ “กลุ่มอัศวินอัคคี” อยู่หรอก

คงไม่มีใครเป็นอะไรไป...

แต่ไม่เห็นปาตี้ “ดาบคู่ทมิฬ” กับคุณทาคุมิ อเลนคุง และ เอเลน่าจังเลย

หรือว่า...

 

“ไม่หรอก ทั้งหมดปลอดภัยดี”

 

ปลอดภัยกันหมดงั้นเหรอเนี่ย โล่งอกไปที

 

“ถ้านักผจญภัยทั้งหมดปลอดภัยล่ะก็... ความเสียหายต่อหลุ่มอัศวินประจำเมืองล่ะคะ?”

“ก็มีคนบาดเจ็บอยู่ด้วยนั่นแหละ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีผู้เสียชีวิตล่ะนะ”

 

อะไรกัน กลุ่มอัศวินก็ไม่มีความเสียหายร้ายแรงงั้นเหรอ

โล่งอกไปที... แต่ว่า รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย

 

“อย่างนั้นเหรอคะ...คงหนีรอดกันมาได้สินะคะ...”

 

มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ?

การที่เจอทั้ง Bloody Wolf เป็นฝูงกับ Evil Viper มาแล้วหนีมาได้โดยไม่มีคนบาดเจ็บร้ายแรงเนี่ย

คิดยังไงก็เป็นไปไม่ได้นะ...

 

“ไม่หรอก...มันก็นะ...”

 

อะไรงั้นเหรอคะ? มาสเตอร์ที่ไม่ยอมพูดซํกทีปล่อยให้อยากรู้นี่แย่จริงๆ”

 

“.......ดูเหมือนว่าจะจัดการได้ทั้งหมดน่ะ”

“เอ๋!!?”

 

มาสเตอร์ เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะคะ? จัดการได้ทั้งหมดงั้นเหรอ? ล้อเล่นน่า...

ถ้า Bloody Wolf แค่ตัวหรือสองตัวก็น่าเชื่ออยู่หรอก มาสเตอร์คงล้อเล่นกันใช่มั้ยล่ะคะ

แล้วยิ่ง Evil Viper อีก นั่นมันมอนสเตอร์แรงค์ A เลยนะคะ

ถ้าจะปราบมอนสเตอร์ระดับนั้นต้องใช้นักผจญภัยแรงค์ A หลายๆคน

แถมมีโอกาสเสียชีวิตสูงอีก จะบอกว่าจัดการตัวนั้นได้งั้นเหรอคะ?

 

ก็จริงอยู่ที่ว่ามีนักผจญภัยแรงค์ A อย่างคุณรูดอร์ฟกับท่านรูเวนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มอัศวินที่มีฝีมืออยู่ด้วย

แต่การที่จัดการได้โดยไม่มีผู้บาดเจ็บล้มตายเนี่ย มันเป็นไปได้งั้นเหรอคะ

หยุดล้อเล่นกันเถอะค่ะมาสเตอร์....

 

“ก็รอบนี้มีนักผจญภัยมาใหม่ที่ชื่อทาคุมิไปด้วยใช่มั้ยล่ะ.... ลูน่าก็น่าจะจำได้นะ คนที่ท่านรูเวนบังคับให้เข้าร่วมกับเควสครั้งนี้”

“เอ่อ รู้จักค่ะ”

 

แน่นอนว่ารู้จักอยู่แล้ว ก็คนลงทะเบียนนักผจญภัยให้ก็ดิฉันเองนี่แหละ

ตอนโดนท่านรูเวนบังคับร่วมเควสก็เห็นคาตาเลยค่ะ

แล้วคนที่บอกให้หาวัตถุดิบจากป่ากาย่ามาให้เยอะๆ ก็ดิฉันอีกนี่แหละค่ะ

 

“ดูเหมือนว่าหมอนั่นจะเป็นคนจัดการน่ะ”

 

หา แปบนึงนะคะ นี่มันเรื่องอะไรกัน จะล้อเล่นหรือไงคะ?

 

“ถึงจะเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อก็เถอะ แต่ท่านรูดอร์ฟก็เป็นคนออกปากยืนยันเองเลย”

“......”

 

คุณทาคุมิเป็นคนจัดการงั้นเหรอ....?

มอนสเตอร์ที่ขนาดนักผจญภัยระดับสูงยังไม่สามารถรับมือเพียงลำพังได้

แต่เด็กหนุ่มที่อายุเพียงแค่ 20 ปีทำได้งั้นเหรอ?

ไม่ไหวหรอก ไม่น่าเชื่อเลยซักนิด....

แต่ว่า คุณรูดอร์ฟก็ไม่ใช่คนที่จะมาพูดเล่นด้วยสิ คงเป็น...เรื่องจริง...สินะ

งั้นก็หมายความว่าคุณทาคุมินั้นเก่งสุดๆไปเลยงั้นเหรอ?

อ๊ะ จะว่าไปก็เป็นคนที่เข้าป่ากาย่าได้โดยลำพังนี่นา ต้องแข็งแกร่งอยู่แล้วสิ

อ๊ะ นั่นหมายความว่ารอบนี้ก็ได้วัตถุดิบจาก Bloody Wolf กับ Evil Viper มาด้วยสินะ

ยอดไปเลย!! ถึงจะรู้ว่าเป็นคนที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้วก็เถอะ อย่างนี้ต้องดูแลให้ดีขึ้นไปอีก

 

“เอ่อ ลูน่า..กลับมาได้แล้ว”

“อ๊ะ ขอประทานโทษค่ะ”

 

ดีใจจนคิดเรื่อยเปื่อยเกินไปหน่อย จนต้องให้มาสเตอร์เป็นคนเรียกซะแล้ว

 

“ก็รู้ถึงความรู้สึกอยู่หรอก เอาเป็นว่าอย่าไปคิดมากเลย ถ้าหมอนั่นมาที่กิลด์ล่ะก็เรียกข้าด้วยละกัน ยังไงก็ต้องปรับแรงค์นักผจญภัยให้ตามผลงานด้วยล่ะนะ”

 

ปรับแรงค์งั้นเหรอคะ...? ก็จริงอยู่ว่าไม่สามารถปล่อยให้คนที่จัดการมอนสเตอร์แรงค์ A ได้อยู่แค่นักผจญภัยแรงค์ E หรอก

 

“รับทราบค่ะ”

 

อ๊า! ยิ่งไปกว่านั้นตื่นเต้นจังเลยน้า

จะได้เห็นวัตถุดิบของ Evil Viper ด้วยตาตัวเองด้วยเนี่ย

คุณทาคุมิ รีบกลับมาหาฉันเร็วๆนะคะ




NEKOPOST.NET