[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 28 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.28 - ผ่อนคลายได้ซักที


“”พี่ชาย~””

 

ทั้งสองคนกระโดดเขามาหาผมไม่เหมือนปกติ

ผมรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ผมก็รับทั้งสองคนขึ้นมาอุ้มในอ้อมกอดของผม

 

“ทั้งสองคนดูมีความสุขกันนะ”

“”สนุกมากเลย♪””

 

.....อืม ก็ทั้งสองคนได้ไปเล่นกับ Bloody Wolf กันล่ะนะ

 

“ไม่บาดเจ็บกันใช่มั้ย?”

“”อื้ม””

 

ผมถามยืนยันดูว่าทั้งสองคนไม่ได้บาดเจ็บ แต่ก็ดูเหมือนว่าจะปกติดี

ผมรู้ว่าทั้งสองคนสามารถจัดการมอนสเตอร์แรงค์ B โดยไม่ได้รับบาดเจ็บได้

ถึงผมพยายามที่จะไม่ให้ทั้งสองคนต้องออกไปสู้

แต่ดูเหมือนว่าผมต้องสนุบสนุนสิ่งที่พวกเขาอยากทำด้วยความสามารถของผมมากกว่า

 

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันวะเนี่ย!!”

 

หลังจากมาถึงแล้วมองดูรอบๆ ท่านวาร์ทที่ตกใจจนยืนนิ่งก็กลับมาสู่โลกความเป็นจริงแล้วตะโกนถามขึ้นมา

คนอื่นๆที่มาถึงก็ตกอยู่ในอาการเดียวกัน

 

ผู้ร่วมงานคนอื่นๆที่บาดเจ็บ ศพของ Bloody Wolf 7 ตัว เด็กสองคนที่กำลังสนุกสนาน

...อ่า อืม นี่คงเป็นภาพเหตุการณ์ที่ละเอียดอ่อนล่ะนะ

 

“...ไอแซค เข้าไปดูอาการและรักษาผู้บาดเจ็บก่อนเลย”

“รับทราบครับ”

 

เมื่อได้ยินคำสั่งของท่านวาร์ท ท่านริสเนอร์ก็พาผู้ติดตามไปตรวจสอบอาการบาดเจ็บของคนอื่นๆ

 

“ไอริส ฝากคนเจ็บด้วย”

“ค่ะ”

 

คุณไอริสก็เริ่มเข้าไปตรวจสอบผู้บาดเจ็บทันที เธอสามารถใช้เวทแสงได้

ดังนั้นเธอจึงสามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้จากเวทรักษา

ผมก็สามารถใช้เวทรักษาได้...แต่...อืม ดูเหมือนว่าจะยังไม่เป็นไร

แน่นอนว่าผมไม่อยากแสดงความสามารถไปมากกว่านี้หรอกนะ

อืม... ฝากเป็นหน้าที่ของคนอื่นๆละกัน

 

“เอาล่ะ ทาคุมิ นายจัดการ Bloody Wolf ทั้งหมดด้วยตัวเองงั้นเหรอ?”

 

หวา อยู่ดีๆท่านวาร์ทก็เริ่มมาสอบสวนด้วยน้ำเสียงคุกคามซะงั้น

เขาทำหน้าน่ากลัวไม่เหมือนปกติ แถมสายตายังจ้องมาอีก

 

“...เปล่าครับ ไม่ใช่อย่างนั้น”

 

ก็อเลนกับเอเลน่าช่วยผมด้วยนี่นา ผมไม่ได้จัดการคนเดียวซักหน่อย

 

“เอาอีกที นายกับเด็กสองคนนั้นเป็นคนจัดการ Bloody Wolf ทั้งหมดใช่มั้ย?”

“.....ใช่ครับ”

 

อยู่ดีๆสายตาของท่านวาร์ทก็จ้องหนักกว่าเดิม ผมจึงไม่ได้โกหกเขาไป

 

“....งั้นเหรอ....ช่วยได้มากเลย ตอนนี้ไม่มีเวลาที่จะแยกส่วน แต่ตอนนี้เก็บไปให้หมดก่อนละกัน”

“ได้ครับ”

 

ผมตั้งท่าเตรียมรับมือท่านวาร์ทหากมีอะไรเกิดขึ้น แต่เขาแค่ตบไหล่ผมเพียงเท่านั้น

แล้วเขาก็เดินไปตรวจสอบสถานการณ์กับคุณไอแซค

.....ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้โกรธอะไร

 

ก่อนอื่นก็เก็บซากของ Bloody Wolf ตามที่บอกก่อนละกัน

เมื่อผมเดินเก็บเรียบร้อย ก็พอดีกับการรักษาฉุกเฉินเสร็จพอดี

โชคไม่ดีที่ยารักษาเกรดต่ำกับเวทรักษาของคุณไอริสไม่สามารถทำให้ผู้บาดเจ็บหายสนิทเป็นปกติได้

ผมจึงเห็นผ้าพันแผลพันอยู่กับหลายๆคน มีแค่ประมาณครึ่งเดียวที่หายเป็นปกติ

 

หลังจากนั้นไม่นาน กลุ่มสุดท้ายก็มารวมกับเราได้ในที่สุด

แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะไปให้ถึงจุดนัดพบของวันนี้ พวกเราจึงเปลี่ยนแผนย้ายที่พักของวันนี้

 

“ฟาเรียส ข้าต้องการยืนยันเหตุการณ์หน่อย ไหวหรือเปล่า?”

“โอ้ ไม่มีปัญหาครับ”

 

หัวหน้ากลุ่มที่โดน Bloody Wolf จู่โจมเป็นหัวหน้าหน่วยอัศวินที่ 3 ประจำเมืองชิรินชื่อท่านฟาเรียส ทีเอร่า ファリウス- ティエラ

ท่านทีเอร่า เป็นลูกชายคนโตของท่านเคาท์คนหนึ่ง และเป็นเพื่อนสนิทของท่านวาร์ท

เขาคือคนที่เอาดาบค้ำเพื่อยืนที่เจอก่อนหน้านี้

เขาได้รับการรักษาจากคุณไอริสก่อนหน้านี้แต่ยังดูหน้าซีดๆอยู่เลย

 

“ไม่ว่าจะพูดยังไง คนที่มาช่วยพวกเราจากฝูง Bloody Wolf ก็คือทาคุมิงั้นเหรอ? พวกเขาช่วยได้มากเลย อย่างไรก็ตามวาร์ทนายนี่พาพวกโครตเก่งมาด้วยนี่หว่า หมอนั่นจัดการศัตรูที่พวกเรารับมือไม่ไหวได้ด้วยตัวคนเดียวแถมไม่บาดเจ็บอีกต่างหาก”

“ถึงข้าจะเป็นคนพาทาคุมิกับพวกเด็กๆมาก็จริง แต่ข้าไม่รู้ความสามารถที่แท้จริงของพวกนั้นหรอกนะ ถ้าพูดจริงๆก็เกินกว่าที่คาดไว้เยอะเลย”

 

ทั้งสองคนเริ่มหัวข้อพูดคุยกันแล้ว...

แต่ผมหนีไปที่อื่นไม่ได้เพราะท่านวาร์ทบังคับผมมานั่งฟังด้วย

 

“โครตไม่น่าเชื่อเลยนะนั่น?”

“แบรด มันเป็นเรื่องจริงที่คุณทาคุมิมีความสามารถขนาดนั้น”

“ไอแซค? งั้นเหรอ...คงเชื่อได้ยาก แต่ถ้านายพูดอย่างนั้นก็คงเป็นเรื่องจริง...”

 

หัวหน้ากลุ่มสุดท้ายได้เข้ามาร่วมคุยกับพวกเรา รองหัวหน้าหน่วยอัศวินที่ 3 ประจำเมืองชิริน ท่านแบรด กันฟอร์ก ブラウド‐ガンフォルク

เขาฟังเรื่องราวแล้วทำหน้าสับสนไม่อยากเชื่อ

 

“ฮ่าๆๆๆ เพราะทาคุมิดูยังไงก็ไม่น่าเก่งได้เลยนี่นะ”

“หวา!!”

 

ท่านวาร์ทตบหลังผมขณะที่พูด

มันเจ็บ.....นิดหน่อย และทำให้ร่างกายของผมเซไปตามแรงตบ

 

“หัวหน้าเอาอีกแล้ว... ถ้ายังไม่หยุดเด็กๆจะมาเตะคุณรู้มั้ย?”

 

เด็กๆเริ่มส่งเสียงขู่ท่านวาร์ทแล้วจ้องไปด้วย

ขณะที่ท่านริสเนอร์กำลังพูด เด็กๆก็พร้อมที่จะกระโดดเตะได้ทุกเมื่อ

 

“”อู้...””

“ข้าไม่ได้เขานะ จริงๆนะ”

 

ท่านวาร์ทเตรียมตัวป้องกันอย่างตื่นตระหนก แต่เด็กๆก็ยังไม่หยุดส่งเสียงขู่เขา

 

“อเลนคุง เอเลน่าจัง ถ้าครั้งหน้าหัวหน้าทำอะไรเสียมมารยาท ก็เตะให้บินไปได้เลยนะ แต่อย่าให้ถึงตายล่ะ”

“”อื้ม””

“โอ่ย ไอแซค ทำไมถึงอนุญาตเองฟระ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมบอกไม่ให้พวกเขาเตะถึงตายแล้ว เรียนรู้ได้ซักทีถ้าไม่อยากโดน”

“..........”

 

เหอๆ ถ้าคุณบอกเด็กๆไปอย่างนั้น พวกเขาจะเตะท่านวาร์ทจนบินจริงๆนะครับ รู้หรือเปล่า?

ดูสิอเลนกับเอเลน่าตอบรับด้วยสายตาเป็นประกายเลย

แต่ทั้งสองคนเข้ากับท่านริสเนอร์ได้ดีเหมือนกันนะเนี่ย สงสัยเพราะท่านริสเนอร์เป็นคนหยุดท่านวาร์ทใช้กำลังกับผม

น่าจะเป็นเพราะเหตุผมง่ายๆอย่างนี้แหละ

แต่วิธีที่ท่านริสเนอร์ใช้กับท่านวาร์ทมันจะไม่รุนแรงไปหน่อยเหรอเนี่ย?

 

“อิย๊า~ เมื่อเห็นพวกเด็กๆแล้ว ข้าก็อยากให้เขาเรียนรู้ซักที่ว่าอะไรควรไม่ควร นี่คงทำให้เขาได้เรียบรู้บ้างล่ะ”

“ฮ่า...อย่างนั้นเหรอครับ?”

 

หลังจากท่านริสเนอร์เห็นหน้าสงสัยของผมก็ตอบมาด้วยรอยยิ้ม

หน้าคุณกำลังยิ้มอยู่ แต่สายตาไม่ยิ้มเลยนะครับ ปกติท่านวาร์ทก่อเรื่องให้คุณไปขนาดไหนกันล่ะเนี่ย?

 

“”ไม่ได้เหรอ?””

 

ทั้งสองคนจ้องมาที่ผมด้วยสายตากังวล แล้วถามเพื่อยืนยัน

แต่ถ้าทั้งสองคนจ้องผมด้วยสายตาแบบนั้น ผมก็ปฏิเสธไม่ลงน่ะสิ

 

“อ่า...ทั้งสองคนได้รับคำอนุญาตจากท่านริสเนอร์แล้วน่าจะไม่เป็นไรหรอก...มั้ง”

“อืม ไม่มีปัญหา”

“โอ่ย!?”

“อยากจะเตะซักทีมั้ยล่ะ?”

“”ได้เหรอ””

“เห้ย ทำไมล่ะ?”

 

ท่านทีเอร่า ท่านกันฟอร์ก กับทุกๆคน เมื่อได้ยินก็หัวเราะกันถ้วนหน้า

ท่านวาร์ทก็มองไปรอบๆอย่างหวาดกลัว

 

“แต่ก็นะ นายคิดว่าป่ารอบนี้ดูแปลกไปมั้ย?”

 

หลังจากหัวเราะกันได้ซักครู่ ท่านทีเอร่าก็ถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 

“ใช่เลย กลุ่มของเราแทบไม่เจอมอนสเตอร์เลยตั้งแต่เมื่อวาน ให้พูดจริงๆมันแปลกมาก”

 

ท่านกันฟอร์กตอบขณะขมวดคิ้วไปด้วย

 

“ข้าก็คิดว่ามันแปลกมาซักพักนึงแล้วล่ะ ท่านรูดอร์ฟก็คิดเหมือนกัน”

“อืม จำนวนของมอนสเตอร์ที่พบมันน้อยลงจนผิดปกติ แล้วยิ่งกว่านั้นมอนสเตอร์ยังออกล่ากันเป็นฝูงอีก”

 

ทุกๆกลุ่มรู้สึกว่าป่ามีอะไรบางอย่างแปลกไป

เพื่อรับมือสถานการณ์แบบนี้ เราจึงต้องพูดคุยเพื่อวางแผนกันให้ดี

 

“”อ๊ะ!!””

“หืม? มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ...หืม!!!””

 

ขณะที่กำลังคุยกันอเลนกับเอเลน่าก็ส่งเสียงเบาๆออกมา

เมื่อเห็นว่าผิดปกติ ผมจึงมองไปยังทิศที่ทั้งสองกำลังมอง

ทางนั้นมีงูตัวใหญ่พันอยู่กับต้นไม้ต้องมาทางพวกเราอยู่

 

“หวา!! ข้างบน!!”

 

ผมส่งเสียงดังเพื่อบอกให้คนที่ยังไม่รู้ตัวได้รู้

นั่นมันอะไรกัน สัมผัสของผมไม่มีเตือนว่ามีอะไรตัวใหญ่ขนาดนั้นเข้ามาใกล้ขนาดนี้ได้

 

“หวา!!!”

“!!!!!”

 

ซวบๆๆ เสียงเลื้อยผ่านใบไม้ดังขึ้นมา

ทุกๆคนพูดไม่ออกหลังเห็นขนาดของมัน

 

“Evil Viper!!”

 

งูขนาดใหญ่ยาวกว่า 10 เมตร มันคือมอนสเตอร์แรงค์ A ที่มีชื่อว่า Evil Viper ได้ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเรา




NEKOPOST.NET