[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 27.2 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.27.2 - บทเสริมที่ 4


ผมชื่อว่าราดี้ อายุ 20 เป็นนักผจญภัยแรงค์ D หนึ่งในสมาชิกของปาตี้แรงค์ B “ดาบคู่ทมิฬ”

พวกเราได้มายังเมืองชิรินจากคำร้องกวาดล้างของกลุ่มอัศวิน

นี่เป็นเควสจากกลุ่มอัศวินครั้งแรกของผม แต่คุณเกรย์กับคนอื่นๆในปาตี้เคยรับทำกันมาก่อนหน้านี้

เพราะปกติผมไม่สามารถเข้าไปยังป่ากาย่าได้ด้วยตัวคนเดียว ดังนั้นผมจึงถูกบอกให้รออยู่ในเมืองชิริน

แต่ว่าผมไม่อยากถูกทิ้งไว้อย่างนี้เลย!!

ถึงความสามารถของผมจะยังเทียบคุณเกรย์กับคนอื่นๆไม่ได้ แต่ผมก็จะขึ้นเป็นนักผจญภัยแรงค์ C ในอีกไม่นานนี้

การที่สามารถขึ้นสู่แรงค์ C ได้ในอายุประมาณผมถือว่าเร็วมาก

คุณเกรย์ยอมแพ้การตื้อของผม แต่ต้องสัญญาว่าจะฟังคำสั่งทุกอย่างโดยไม่บิดพลิ้ว

แน่นอนว่าผมตกลง ผมเลยสามารถไปด้วยกันกับคนอื่นๆได้

ในวันเริ่มต้นของคำร้อง ก่อนที่พวกเราจะออกเดินทาง ได้มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่น่าจะอายุใกล้เคียงกับผมเดินมายังจุดนัดพบพร้อมกับเด็กตัวเล็กๆ 2 คน

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ ท่านวาร์ท”

 

เด็กหนุ่มที่มาพร้อมเด็กเล็กเดินเข้าไปทักทายอัศวินที่เป็นหัวหน้ากลุ่มสำรวจครั้งนี้

 

หา? พวกนั้นจะเข้าไปยังป่ากาย่าด้วยอย่างนั้นเหรอ?

หมอนั่นมันบ้าหรือเปล่า คิดว่าไปปิกนิกกันหรือยังไง

 

ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวที่คิดอย่างนั้น คุณเกรย์ก็น่าจะคิดเหมือนกัน

ยิ่งสายตาของกลุ่มอัศวินที่มองไปทางนั้นด้วย

แต่หลังจากนั้น ก็ได้ยินว่าหัวหน้ากลุ่มอัศวินเป็นคนบังคับให้พวกนั้นเข้าร่วมเอาเอง

พอได้ยินอย่างนั้นทัศนคติของกลุ่มอัศวินต่อพวกนั้นก็เบาลง

หัวหน้ากลุ่มอัศวินเป็นคนเก่งคนหนึ่ง คงช่วยไม่ได้ที่เขาจะตัดสินใจทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง

แต่เขาคิดจะพาพวกนั้นไปด้วยงั้นเหรอ? มันจะกลายเป็นภาระเอานะ

แต่ก็นะ ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะอยู่คนละกลุ่มกับพวกเรา ผมจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร พยามเข้าอย่าตายล่ะ

แล้วเราก็เริ่มภารกิจสำรวจกวาดล้างป่ากาย่าในครั้งนี้

พวกเราได้เจอกับ Giant Boar กับ Orc หลายตัวในวันแรก

แต่คุณเกรย์กับอัศวินคนอื่นๆก็จัดการพวกมันได้อย่างไม่ลำบากนัก

ผมก็ได้ช่วยเหลือเล็กน้อยด้วยล่ะ

 

แต่บรรยากาศของป่านั้นดูแปลกไป

ปกติแล้วเราจะได้เจอกับมอนสเตอร์มากกว่านี้หน่อย แต่ป่านั้นเงียบแบบแปลกๆ

ผมนั้นไม่เข้าใจว่าแปลกตรงไหน แต่ถ้าคุณเกรย์พูดอย่างนั้นก็คงจริง

….

 

วันที่สองการสำรวจก็ไม่ต่างจากวันแรกนัก

 

“บลัด.. Bloody Wolf!!”

 

พอผมคิดอย่างนั้น ก็เกิดเรื่องขึ้นในทันที

 

“อยู่เป็นฝูงในที่แบบนี้เนี่ยนะ? ราดี้!! ปกป้องตัวเองให้ได้ล่ะ”

“คะ.ครับ”

 

ฝูงของ Bloody Wolf ที่เข้ามาโจมตีพวกเราเป็นมอนสเตอร์แรงค์ B

ถึงจะเจอแค่ตัวเดียวก็อันตรายแล้ว แต่นี่มากันเป็นฝูง มีทั้งหมด 1, 2, 3, .... 7 ตัว

กับพวกเราที่มีปาตี้นักผจญภัย “ดาบคู่ทมิฬ” 5 คน และกลุ่มอัศวินของเมืองชิริน 12 คน

เราต้องใช้คนประมาณ 7-8 คนในการจัดการ Bloody Wolf เพียง 1 ตัว

ครั้งนี้เราจึงอยู่ในสถานะการณ์ย่ำแย่

หนึ่งในกลุ่มอัศวินได้ยิงพลุแฟลสีแดงในทันที เพื่อส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ

กลุ่มที่แยกกันไปนั้นมีจุดนัดพบเพื่อรวมตัวที่จุดเดียวกัน แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้แต่ละกลุ่มนั้นอยู่ห่างขนาดไหน

ถ้าเราไม่สามารถทนได้จนกว่ากำลังเสริมจะมา เราจะคงจะไม่มีวันพรุ่งนี้

 

เราโดนบังคับให้สู้โดยเน้นการป้องกัน แต่พวกเราไม่มีโอกาสที่จะโจมตีกลับเลยจึงถูกกดดันไปจนติดมุม

ผมปัดกงเล็บของมันออกด้วยดาบ แต่ตอนนี้ผมแทบไม่มีแรงเหลือแล้ว ร่างกายผมจึงทรุดลงไปที่พื้น

 

“ราดี้!! หลบ!!”

“ฮึก!!”

 

ผมกลิ้งไปบนพื้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงของคุณเกรย์ ทำให้หลบการโจมตีของ Bloody Wolf ได้อย่างเฉียดฉิว

แต่ก็ยังได้รับบาดแปลจากกงเล็บของมัน

 

“.....”

“ราดี้ ยังไหวมั้ย?”

“น่าจะ....”

 

ถึงผมจะตอบอย่างนั้นแต่ขาของผมก็แทบขยับไม่ได้แล้ว

ผมต้องลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายของผมไม่ยอมทำตามคำสั่งเลย

เวรเอ้ย ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปล่ะก็...ผมต้องตายแน่ๆ

 

-----ตูม!!

 

“เกิดอะไรขึ้น??”

 

!!!!?

มันเกิดอะไรขึ้นกัน?

อยู่ดีๆก็มีเสียงระเบิดกับแรงกระแทก แล้วทัศนวิสัยก็ถูกบดบังไปด้วยกลุ่มควันจากแรงระเบิด

แต่ทันใดนั้น กลุ่มควันก็โดนพัดออกไป

เมื่อผมสามารถมองได้ชัด ก็เห็น Bloody Wolve บางตัวนอนบาดเจ็บอยู่

 

“เอ๋ง!!”

 

แล้วก็มีผู้ชายเข้ามาแทง Bloody Wolve ที่บาดเจ็บด้วยดาบพร้อมเสียงร้องของมันดังขึ้นมา

ผู้ชายคนนั้นดึงดาบออกจากซาก Bloody Wolve แล้วพุ่งไปยัง Bloody Wolve ตัวอื่นๆที่บาดเจ็บอยู่เพื่อจัดการมัน

เขาน่าจะมาจากกลุ่มอื่น หมายความว่าความช่วยเหลือมาถึงแล้วงั้นเหรอ?

ถึงผมจะคิดอย่างนั้น แต่ก็ยังไม่เห็นคนอื่นๆเลย

 

----โครม!!

 

“หวา!!”

 

ครั้งนี้เหตุการณ์เกิดต่อหน้าผมเลย

มีเด็กตกลงมาจากท้องฟ้าลงมากระทืบ Bloody Wolve ที่นอนบาดเจ็บอยู่

 

หา!! โกหกใช่มั้ยเนี่ย มันจมลงไปในดินเลยนะ

 

ผมไม่ต้องยืนยันเลยว่า Bloody Wolve ได้ตายไปแล้ว

นี่มันอะไรกัน Bloody Wolve 4 ตัวโดนจัดการไปในพริบตา

 

“ระวังตัวกันด้วยนะ เข้าใจมั้ย?”

“”คร้าบ(ค่า)””

“เห้ย!!”

 

เด็กน้อยหันไปรับมือกับ Bloody Wolve ตัวหนึ่งแล้วเริ่มเข้าไปต่อสู้

คุณเกรย์เลยร้องออกมาอย่างตกใจ

หา!!? อะไรกันวะนั่น

เด็ก 2 คนนั้นคิดจะสู้กับ Bloody Wolve เองงั้นเรอะ?

สะเพร่าเกินไปแล้ว ปล่อยพวกเขาไปได้ยังไง?

 

นี่ต้องเป็นความฝัน นี่เป็นความฝันแน่ๆ

 

ไม่สิ บาดแผลที่ได้จาก Bloody Wolve นี่เป็นของจริง

แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้านี่เหมือนกับฝันไปเลย

 

“โอ~ย่า~”

“โยชโช่”

 

พวกเด็กๆหลบการโจมตีกันได้อย่างสบายๆ แล้วส่งเสียงเมื่อโจมตีกลับไป

เด็กพวกนั้นสามารถสู้ได้อย่างสบายๆเลย

 

“”ตรงนี้ อยู่ตรงนี้ ♪””

 

หวา ทำได้แม้กระทั่งการยั่วยุมอนสเตอร์...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน...

 

“โย่” “โฮ่ย”

 

อ๊า Bloody Wolve ร่างกายเริ่มทรุดจากการบาดเจ็บแล้ว

 

“”โท่ว!!””

“เอ๋ง!!”

 

ทั้งสองคนไม่พลาดโอกาสนี้ กระโดดเตะ Bloody Wolve ไปอย่างเต็มแรง

Bloody Wolve ไม่สามารถทนการโจมตีครั้งนี้ได้ก็ลอยกระเด็นไป

 

“”อ๊ะ!!””

 

อ๊ะ....

Bloody Wolve ที่เด็กๆเตะกระเด็นไปโดน Bloody Wolve ที่เด็กหนุ่มที่ดูเหมือนผู้ปกครองกำลังสู้อยู่

Bloody Wolve สองตัวที่ชนกันก็นอนนิ่งไปกับพื้น

 

เด็กหนุ่มคนนั้นมองมาทางทิศที่เด็กๆอยู่ด้วยสีหน้ายอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น

หลังจากนั้นก็เข้าไปจบชีวิต Bloody Wolve ที่บาดเจ็บอยู่ด้วยดาบในมือ

 

เข้าจัดการเรียบร้อยแล้วงั้นเหรอ?

หมายความพวกพวกนั้น...สามารถจัดการได้ทั้งหมด..ใช่มั้ยเนี่ย?

 

“โอ่ย พวกนายเป็นอะไรมั้ย!!?”

 

อ่า.... ในที่สุดอัศวินของกลุ่มอื่นก็มาซักที แต่มันจบไปแล้ว...

แต่ยังไง.. พวกเราก็ยังรอดมาได้

 

ช่วยไม่ได้ที่ต้องใช้เวลาเล็กน้อยในการรับความจริงครั้งนี้

มันน่าตกใจมากๆเลยรู้มั้ย?




NEKOPOST.NET