[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 19 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.19 - เล่าความจริง


เมื่อผมกลับเข้ามาถึงเมือง ผมก็ตรงเข้าไปที่วิหารก่อน แน่นอนว่าเพื่อคุยกับซิลฟ์

(ซิลฟ์ อยู่หรือเปล่า?)

(ฮืออ..............!! คุณทาคุมิ---------!!)

 

หวา เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย? เมื่อผมทักไปก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของซิลฟ์ออกมาทันที

 

(โล่งอกไปที....ฮึก....ในที่สุดคุณก็มาหาผมซักที)

 

ซิลฟ์ยังร้องไห้ไม่ยอมหยุดซักที ผมทำอะไรไปงั้นเหรอ อือ.. หืม?

อ๊า เรื่องนั้นเองเหรอ เรื่องตอนที่ผมเก็บอเลนกับเอเลน่ามาเลี้ยง

มันทำให้นึกขึ้นได้ว่า ตั้งแต่ตอนนั้นผมไม่เคยติดต่อซิลฟ์เลยซักครั้ง

เอาจริงๆก็เพราะว่าผมไม่รู้จะติดต่อไปคุยเรื่องอะไร แต่ในมุมมองของซิลฟ์อาจจะนึกว่าผมยังไม่หายโกรธก็เป็นได้

เพราะนั่นคือซิลฟ์จึงทำให้ผมคิดอย่างนั้น

 

(อ่า...ซิลฟ์......ไม่ต้องร้องแล้วล่ะ ผมไม่ได้โกรธอะไรแล้ว)

(ผมมันเซ่อ ฮึก ไม่สิ ผมเป็นคนผิดเอง ฮึก...)

 

อ่าเป็นอย่างนี้แล้วผมพูดไม่ออกเลยว่าผมแค่ลืมไปเฉยๆ…

 

(เอาน่า อย่าร้องไปเลย ผมก็ผิดด้วยแหละที่ไม่มาหาให้เร็วกว่านี้ แล้วผมก็มีเรื่องจะมาถามด้วย)

(ครับ ฮึก มีอะไรเหรอครับ?)

 

ผมทำเป็นลืมเรื่องที่ซิลฟ์กำลังร้องไห้อยู่แล้วเข้าเรื่องที่ผมต้องการรู้ในทันที

 

(วันนี้มีอสูรรับใช้โผล่มาหาผม ซิลฟ์เป็นคนส่งมาให้ใช่หรือเปล่า?)

(อสูรรับใช้เหรอครับ?)

(เป็นมอนสเตอร์เผ่าเฟนริลน่ะ ตอนนี้อยู่ในเงาของผม)

(เฟนริล? อ๊า---!! น้ำงั้นเหรอเจ้าเล่อะไรอย่างนี้ ผมอยากส่งให้เป็นคนแรกแท้ๆ)

 

โอ๋? ดูท่าจะไม่ใช่ฝีมือของซิลฟ์แฮะ แต่ดูเหมือนว่าจะรู้จักคนที่ส่งมาให้ น่าจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับเทพแน่นอน

 

(บอกแล้วว่าให้รอก่อนแท้ๆ โม่ ผมจะส่งไปด้วยเดี๋ยวนี้ล่ะครับ)

(เห้ยๆ เดี๋ยวก่อนสิ ที่พูดว่า “น้ำ” ก่อนหน้านี้หมายความว่าคนที่ส่งมาคือเทพแห่งน้ำงั้นเหรอ?)

 

ผมหยุดซิลฟ์ที่กำลังจะส่งอสูรรับใช้มาให้ทัน

 

(ถ้าให้ถูกต้องเป็นผู้ติดตามของเทพแห่งน้ำครับ น่าจะเป็นเผ่านากา ดูเหมือนว่าอยากจะแสดงความขอบคุณ เลยฝากของมาให้ผมเยอะแยะเลย ผมจะดูแล้วมีหลายๆอย่างที่เหมาะกับคุณด้วย ผมจะส่งไปให้เดี๋ยวนี้แหละครับ)

 

และยังได้รู้ว่าคนที่ส่งมาให้คือเทพแห่งน้ำ...ผู้ติดตามของเทพแห่งน้ำล่ะนะ

 

------ปิ๊งป่อง ♪

 

และยังส่งไอเทมมาเพิ่มให้อีก

ขอบคุณงั้นเหรอ...ไม่สิ น่าจะเป็นเรื่องของอเลนกับเอเลน่านั่นแหละ จะดีงั้นเหรอ?

ผมก็คิดว่าน่าจะเกี่ยวกับ “เทพแห่งน้ำ” แน่ๆเพราะอเลนกับเอเลน่ามีสกิล【เวทน้ำ】ทั้งคู่

แต่...ซิลฟ์ก็ยังไม่ได้อธิบายรายละเอียดอะไรให้เพิ่มเติม มันจะไม่เป็นไรจริงๆเหรอที่หลุดปากออกมาเองเนี่ย

คงจะดีกว่าถ้าตอนนี้ปล่อยให้มันผ่านหูไปก่อน ตอนนี้ผมก็รู้แล้วว่ามาจากผู้ติดตามของเทพแห่งน้ำ

แต่ดูเหมือนว่าซิลฟ์ก็ยังไม่รู้ตัวเลย

เมื่อผมลองตรวจสอบรายการไอเทมที่ซิลฟ์ส่งมาให้ ก็เจอรายการยาวเหยียดเลย

ขนาดผมมองอย่างผ่านๆก็ยังรู้ว่าเป็นสมบัติทั้งนั้น ยิ่งกว่าที่คิดไว้ซะอีก

 

(มันจะดีเหรอที่ผมรับมาเยอะขนาดนี้?)

(ครับ ได้โปรดรับไปด้วยครับ ตอนนี้ผู้ติดตามของเทพแห่งน้ำกำลังหาไอเทมที่จะส่งมาให้ชุดต่อไปกันอย่างฮึกเหิมเลยล่ะครับ ผมคิดว่าเดี๋ยวก็คงจะมีส่งมาให้ผมอีก แล้วผมจะคัดส่งไปให้คุณทาคุมิต่ออีกทีนะครับ)

(เอ๋? ยังมีอีกเหรอ? ทำไมล่ะ?)

 

ไม่ล่ะๆ แค่นี้ก็เยอะพอแล้ว ตอนนี้ผมก็ถูกนับว่าเป็นเศรษฐีเกินไปแล้วด้วย

 

(แค่นี้ผมก็รู้ถึงความรู้สึกของเขาแล้ว ผมไม่ต้องการไปมากกว่านี้แล้วนะ)

(เอ๋ ทำไมล่ะครับ? รับไปเถอะอย่ากังวลเลย จริงๆมันก็เป็นแค่ของที่สุมๆอยู่ในห้องเก็บของเท่านั้นเองครับ จริงๆผมก็ต้องขอโทษด้วยที่ให้ได้แค่ของพวกนั้น ถ้าเป็นแค่ของสุมๆพวกนั้นผมให้ไปได้โดยไม่มีผลกระทบน่ะครับ)

 

มันไม่มีปัญหาที่นี่หรอก ไม่ได้กังวลถึงผลกระทบด้วย

ของที่ให้มามันสามารถเก็บไว้ใน 《Infinite Storage》ได้อยู่แล้ว

และผมยังไม่ได้อยากรู้เรื่องเทคนิคการเก็บของเหล่าเทพด้วย

 

ตั้งแต่แรกเลย ไม่ใช่ว่าเซนส์เรื่องมูลค่าสิ่งของของพวกเทพมันเพี้ยนกันไปหมดแล้วเรอะ

แน่นอนว่าเทพไม่ต้องใช้เงิน...ดังนั้นเซนส์เกี่ยวกับเงินของเทพก็เลยอะไรซักอย่างที่เพี้ยนไป

อ่า ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่ว่าไอเทมพวกนี้คนเค้าถวายไปให้เทพงั้นเหรอ จะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ?

ไม่สิ คงไม่เป็นไรล่ะ..มั้ง? ก็เทพเป็นคนให้ผมมาเองนี่นา...

ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกแย่ขึ้นแฮะ เลิกคิดดีกว่า

 

(ซิลฟ์ ผมก็รู้สึกขอบคุณอยู่หรอกนะ แต่ผมคงจะไม่ได้ใช้หรอกถ้าส่งมาให้เยอะกว่านี้)

(ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะของพวกนั้นพวกผมก็ลืมไปเป็นร้อยๆปีแล้วเหมือนกัน ดังนั้นผมก็จะลองหาแล้วส่งไปคุณทาคุมิด้วยเหมือนกันครับ)

 

ซิลฟ์เริ่มกลับมาพูดอย่างรื่นเริงอีกครั้ง

ลืมงั้นเหรอ? ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอนั่น กับใครน่ะเหรอ? ก็ผู้คนที่ถวายของไปให้ยังไงล่ะ

ถึงพวกนายจะรับความรู้สึกไปแล้วก็เถอะ... ก็คงไม่เป็นไร ถ้าเป็นอย่างนั้น

แต่มันคงจะไม่เกี่ยวกับผมแล้วสินะว่าจะรับหรือไม่ ผมคงจะไม่โดนลงโทษจากพระเจ้าหรอกนะ

หรือว่า...นายกำลังขู่ผมอยู่งั้นหรือ?

 

ในที่สุดผมก็ต้องยอมแพ้ไป

การที่เถียงแพ้ซิลฟ์เนี่ย ทำให้ผมหมดความมั่นใจในตัวเองไปหน่อยนึงนะเนี่ย

 

(ที่เหลือก็ อสูรรับใช้ส่วนของผมสินะ)

 

ชิ ไม่ได้ลืมไปแล้วหรอกรึ ผมคิดว่าถ้าเป็นซิลฟ์น่าจะลืมไปได้แล้วนะ

 

(ตอนนี้ผมมีจูลก็พอแล้วล่ะ)

(ทำไมกันล่ะ? ถ้าคุณได้ไปกำลังรบก็จะเพิ่มขึ้นด้วยนะครับ สามารถใช้เดินทางได้ด้วย สะดวกจะตายไป)

(เอ่อ มาเกี่ยวกับเรื่องสะดวกหรือน่ารักหรอก แต่การดูแลสัตว์มันเป็นเรื่องยากไม่ใช่เหรอ?)

 

ผมกังวลเกี่ยวกับการให้อาหารด้วย และยิ่งถ้าจำนวนมากขึ้นก็ยิงลำบากเข้าไปอีก

 

(แน่นอนว่าไม่มีปัญหาครับ สำหรับอสูรรับใช้ต่อให้ปล่อยไว้เฉยๆก็ไม่เป็นไร อาหารก็ไม่จำเป็นต้องให้ สิ่งที่ต้องทำก็มีแค่ให้พวกเขาออกมาเล่นข้างนอกบ่อยๆก็พอ คุณสามารถเดินไปพร้อมๆกับพวกเขาได้โดยอยู่ในร่างสัตว์น้อย ถ้าในสถานการณ์แบบนั้นก็ต้องหาปลอกคอให้ด้วยนะครับ)

 

เอามอนสเตอร์แรงค์ S มาเป็นสัตว์เลี้ยงเหรอ...ดูแล้วก็เป็นมิตรและไม่เหมือนมอนสเตอร์ทั่วไปด้วย

ส่วนปลอกคอ...ก็รู้สึกว่าจะปรับขนาดได้เอง แต่ก็น้า...

 

(แต่ว่า...)

(งั้นผมจะเอาเฟนริลไปคืนน้ำแล้วผมจะส่งเด็กคนใหม่ไปให้แทนละกัน)

(ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นไปได้ล่ะ)

(เพราะคุณทาคุมิเป็นครอบครัวของผมยังไงล่ะครับ คุณก็ต้องมีอสูรรับใช้ธาตุลมสิ ไม่ใช่ธาตุน้ำอย่างนั้น)

 

ซิลฟ์พูดเสียงอย่างกับจะร้องไห้ออกมา ซิลฟ์ไม่พอใจที่ผมมีอสูรรับใช้ธาตอื่นงั้นเหรอ?

 

(อ่า..เข้าใจล่ะ เข้าใจแล้วว ดังนั้นเรื่องอสูรรับใช้ฝากด้วยละกัน)

(ครับ ปล่อยเป็นหน้าที่ผมเอง ธาตุน้ำเป็นหมาแล้วสินะ งั้นผมจะส่งแมวหรือนกไปดี? เอาเป็นว่าผมจะส่งไปให้พรุ่งนี้ ช่วยออกไปรอนอกเมืองด้วยนะครับ)

(เข้าใจแล้ว)

 

อย่างที่ซิลฟ์ว่ามา คราวนี้กำลังรบของเราก็จะเพิ่มขึ้น มันคงจะไม่สร้างความรำคาญหรอกมั้ง

และยิ่งเกี่ยวกับเทพแห่งลมอย่างซิลฟ์ด้วย ผมก็ต้องรับมาอย่างช่วยไม่ได้

ตอนนี้ซิลฟ์ก็คงเลือกอสูรรับใช้อย่างขะมักเขม้นอยู่ล่ะมั้ง

 

(เลือกตัวไหนดีน้า... หรือจะเลือกตัวที่ทำให้เดินทางง่ายๆดี)

(ซิลฟ์?)

(ไม่สิ สายสำรวจก็ดีเหมือนกันน้า อืมมมมม)

(โอ่ยยย)

 

............ไม่ฟังเลยแฮะ

ยังไงก็ได้รู้เรื่องที่อยากรู้แล้วด้วย งั้นก็

 

(งั้นผมไปก่อนล่ะนะ ไว้เจอกัน)

 

ดูเหมือนว่าเสียงของผมจะส่งไปไม่ถึงซิลฟ์ที่กำลังเลือกอสูรรับใช้อย่างสนุกสนาน

แต่ก็ช่วยไม่ได้ ผมจึงพูดลาแล้วเดินออกจากวิหารไป




NEKOPOST.NET