[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 18 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.18 - น้องหมา 3 ตัว


เมื่อเราออกมาจากดันเจี้ยนก็เป็นเวลาบ่ายแล้ว พวกเราเลยนั่งกินข้าวเที่ยงกันบนทุ่งหญ้าหน้าดันเจี้ยน

หลังพวกเรากินเสร็จและกำลังจะกลับเมืองผมก็สังเกตเห็นหมาขนสีขาวราวกับหิมะ

ไม่สิ...นั่นมันหมาป่าตัวโตประมาณ 10 เมตรนั่งรออยู่หน้าพวกเรา

หมาป่าตัวนั้นนั่งอยู่อย่างเรียบร้อยโดยหางสะบัดพับๆ สัตว์เลี้ยงของใครหรือเปล่าหว่า น่ากังวลนิดๆ

ถ้าให้ผมเดาก็น่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง เพราะดูจากท่าทางเรียบร้อยที่เหมือนถูกฝึกมาดี

นอกจากนั้น อเลนกับเอเลน่าก็ยังไม่ได้ระวังตัวเมื่อเห็นมันด้วย

ก่อนที่จะเอายังไงกับมันลองประเมินดูก่อนล่ะกัน

=====

【ชื่อ】
【เผ่า】เฟนริล[อสูรรับใช้ของทาคุมิ]
【อายุ】5
【เลเวล】25
【สกิล】
เวทน้ำ | เวทน้ำแข็ง | ข่วน | หลบหลีก
ย่อร่าง | มองเห็นในความมืด | ตรวจจับกลิ่นไอ

=====

 

….

………

เอิ่ม มอนสเตอร์ล่ะ แถมยังเป็นเผ่าเฟนริลอีก มอนสเตอร์แรงค์ S เลยนะ...

เฟนริลเป็นมอนสเตอร์ธาตุน้ำและน้ำแข็ง มีความเร็วสูง มีเขี้ยวและเล็บที่แข็งแกร่ง

เก่งในการโจมตีระยะประชิด เป็นมอนสเตอร์ที่เก่งอย่างร้ายกาจเลยล่ะ

แต่ปกติแล้ว....เราก็ไม่ควรที่จะได้เห็นมอนสเตอร์อันตรายมานั่งแกว่งหางอยู่อย่างนี้

แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน….

อสูรรับใช้ของผม อะไรกันล่ะนั่น ผมแน่ใจว่าไม่ได้ไปทำสัญญากับอะไรที่ไหนเลยนะ

เมื่อผมลองตรวจสอบสเตตัสดู

ก็เจอสกิล【ควบคุมมอนสเตอร์】【ฝึกให้เชื่อง】และ【ผู้ทำสัญญากับมอนสเตอร์】โผล่ออกมา

ผมไม่เห็นจะรู้เรื่องนี้เลย น่าจะเป็นเพราะซิลฟ์ใช่มั้ยเนี่ย

 

ผมคงไม่สามารถปล่อยมันไว้อย่างนี้ได้ ผมเลยลองโบกมือเรียกมันเข้ามาหาผม

หางของเฟนริลแกว่งไวยิ่งกว่าเดิมขณะวิ่งเข้ามาตามที่ผมเรียก

พอมันวิ่งมาถึงหน้าผมมันก็กลับไปท่านั่งรอเหมือนเดิม อืมเด็กดี

ยิ่งไปกว่านั้นพอได้มองใกล้ๆก็เห็นว่าตัวใหญ่จริงๆ ขนาดนั่งลงก็ยังอยู่ในระดับสายตาของผม

ขนาดน่าจะใหญ่กว่าวัวเสียอีก

เด็กๆทั้งสองคนก็วิ่งเข้ามาใกล้ๆผม สงสัยกลัวว่าผมจะมีอันตรายมั้ง...

 

ขณะที่ผมกำลังสังเกตเฟนริลที่อยู่ข้างหน้าผม มันก็จ้องกลับมาด้วยตาสีฟ้าของมัน

 

“เธอคืออสูรรับใช้ของผมงั้นเหรอ?”

“โฮ่ง”

 

มันเห่าตอบรับเมื่อผมถามคำถาม ดูแล้วน่าจะเข้าใจคำพูด ถ้าอย่างนั้นก็..

 

“ขอมือ”

“โฮ่ง”

“อีกข้าง”

“โฮ่ง”

“หมอบ”

“โฮ่ง”

 

อืมไร้ที่ติเลย น่าจะถูกฝึกมาอย่างดีแล้ว

 

”โฮ่ง”

“หืม?”

 

เฟนริลเห่าเรียกให้ผมกลับไปมองที่มัน หืม มีอะไรกันนะ?

ปกติแล้วถ้าหมาทำตามคำสั่งได้ก็ต้อง...

 

“......โย้ชๆๆๆ?”

 

ผมเลยลูบหัวชมมัน ดูแล้วท่าจะชอบใจมากเลย น่าจะทำถูกแล้วแฮะ

สภาพนี้มันหมาเลี้ยงแน่ๆล่ะ  เธอเป็นมอนสเตอร์แรงค์ S จริงๆหรือเปล่าเนี่ย

 

“หืม”

 

ขณะที่ผมกำลังลูบอย่างเมามัน ก็มีคนมาดึงปลายเสื้อของผม ดูเหมือนว่าจะเป็นอเลนกับเอเลน่า

 

“มีอะไรเหรอ?”

“”...............””

 

เมื่อผมมองไปยังทั้งสองคน ทั้งคู่กับจับมือผมหงายขึ้น แล้ววางฝ่ามือเล็กๆลงบนมือของผม

.........หือ?

…….

….

หรือว่า.....

 

“...........ขอมือ?”

“”โฮ่ง””

“”---!!””

 

 

อ๊า!!!!! จะน่ารักอะไรขนาดน้านนนนนน

เพราะทั้งสองทำตัวน่ารักเกินไป ผมจึงรวบทั้งสองคนมากอดรัดฟัดเหวี่ยงอย่างเต็มที่

 

อะไรน่ะ ขอมือเหรอ? เลียนแบบเฟนริลสินะ

อิจฉางั้นเหรอ น่าจะเพราะทั้งสองคนอิจฉาที่ผมให้รางวัลเฟนริลโดยการลูบหัว

กำลังคิดอยู่เลยว่าจะมีปัญหาอะไรไหมถ้าจะเลี้ยงมัน ทั้งสองคนก็มาเลียนแบบท่าทางซะแล้ว

น่าเอ็นดูอะไรอย่างนี้ ผมจึงต้องตอบรับทั้งสองคนให้เต็มที่

 

ผมโอบกอดทั้งสองคนให้แน่นเข้าไปอีก ทั้งสองคนร้อง ว้ายๆ ออกมาอย่างดีใจ

เมื่อเฟนริลเห็นดังนั้นก็เอาหน้ามาซบด้วยแล้วก็เริ่มเลียแผล่บๆ

สุดท้ายแล้วก็จบลงที่ อเลน เอเลน่าและเฟนริล ก็กอดกันกลมอย่างสนุกสนาน

 

เพราะว่าผมคงไม่สามารถทิ้งอสูรรับใช้ไว้ที่นี่ได้ ผมจึงตั้งชื่อมันว่า จูล ジュール

หลังจากนั้นก็อุ้มอเลนกับเอเลน่าขึ้นไปนั่งบนหลังมันแล้วพากันเดินทางกลับเมือง

 

ผ่านไปซักพักเราก็มองเห็นกำแพงเมือง เราได้กลับมาถึงก่อนที่ฟ้าจะมืด

ผมจึงให้จูลเข้าไปอยู่ในเงาของผมไปก่อน

ต้องขอบคุณเวทสายความมืดที่ทำให้อสูรรับใช้เข้าไปอยู่ในเงาและสามารถเรียกออกมาได้ทุกเมื่อ

ไม่เหมือนสัตว์ทั่วไปที่ถูกทำให้เชื่อง อสูรรับใช้ไม่จำเป็นต้องไปไหนมาไหนพร้อมๆกัน

นี่เป็นความแปลกของอสูรรับใช้ที่ผมคิด

 

เพราะเช่นนี้ ผมจึงสามารถเดินทางได้โดยไม่จำเป็นต้องเจอกับ

ความกังวลเกี่ยวกับมอนสเตอร์แรงค์ S ของคนที่อยู่รอบๆ

อเลนกับเอเลน่าดูไม่ค่อยพอใจ แต่คงเป็นเรื่องวุ่นวายน่าดูถ้าเราเดินไปไหนมาไหนกับจูล

ดูเหมือนว่าจูลจะสามารถแปลงร่างให้ตัวเล็กลงเหมือนลูกหมาได้ด้วยสกิล【หดตัว】

แต่ตอนนี้ผมยังไม่มีปลอกคอให้ ดังนั้นวันนี้จึงให้อยู่ในเงาไปก่อน

ผมจะเตรียมปลอกคอให้ในเร็วๆนี้ เมื่อคิดอย่างนั้นพวกผมก็กลับเข้าเมืองกัน




NEKOPOST.NET