[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 105 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.105 - ณ ห้องรับแขก


ที่นี่มีผู้หญิงคนหนึ่งที่มีสีผมเหมือนท่านวาร์ทนั่งสบายๆอยู่เมื่อเรามาถึง

ท่านวาร์ทเป็นลูกคนรองสินะ เหมือนว่าเขาจะมีพี่ชายอยู่ แต่ว่ามีพี่สาวอยู่ด้วยงั้นเหรอเนี่ย?

 

“แหมๆ คุณวาร์ทยินดีต้อนรับกลับมาจ๊ะ”

“กลับมาแล้วครับท่านแม่”

 

....ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นแม่ของท่านวาร์ทล่ะ

เธอยังดูสาวอยู่เลย ดูไม่เหมือนคนที่มีลูกโตขนาดท่านวาร์ทนี่ได้เลยนะเนี่ย

 

“คุณคงเป็นคุณทาคุมิสินะคะ ยินดีต้อนรับค่ะ ดิฉันชื่อว่าริเบคก้าค่ะ”

“ผมทาคุมิครับ เด็สองคนนี้ชื่ออเลนกับเอเลน่าครับ พวกเราต้องขอรบกวนซักพักหนึ่งนะครับ ทะ.. คุณรีเบคก้า”

“ฮุๆๆๆ”

 

ดูท่าแล้วคุณรีเบคก้าก็ไม่ชอบให้เรียกว่าท่านเหมือนกันเลย

เพราะตอนที่ผมกำลังจะพูดว่า “ท่านรีเบคก้า” นั้น ผมได้ถูกมองด้วยสายตาทิ่มแทงหนักมาก ผมเลยเปลี่ยนเป็น “คุณ” ในทันที

ท่านวาร์ทก็หันมามองผมเหมือนกัน แต่ผมไม่ใส่ใจแล้วหันไปบอกอเลนกับเอเลน่าให้แนะนำตัวเองกับคุณรีเบคก้าบ้าง

 

“อเลน เอเลน่า แนะนำตัวสิ”

“ผมชื่ออเลนครับ!”

“หนูชื่อเอเลน่าค่ะ!”

““สวัสดีครับ(ค่ะ)””

 

จากห้องทำงานของคุณมาธีอัสมาถึงห้องรับแขก ผมได้สอนให้เด็กๆพูด “สวัสดี” เมื่อแนะนำตัวเสร็จ

พอถึงเวลาก็ยอดเยี่ยมจริงๆ ใช่แล้วยอดเยี่ยมมาก เด็กๆที่แอบอยู่หลังผมออกมาแนะนำตัวกันอย่างฉะฉาน

ช่างเป็นการเจริญเติบโตที่ดีอะไรอย่างนี้~

 

“สวัสดีจ๊ะ ฮุๆๆ ช่างเป็นเด็กที่น่าเอ็นดูกันจริงๆเลยนะคะเนี่ย~ ใช่แล้ว~ เรียกป้าว่าคุณย่านะจ๊ะ ได้มั้ย?”

““คุณย่า?””

“โอ้แหม! เยี่ยมไปเลย”

“.....ท่านแม่ครับ”

 

คุณรีเบคก้าดีใจมากที่ถูกเรียกตามคำขอ

เธอชอบใจที่อเลนกับเอเลน่าเรียกเธอว่า “คุณย่า”

ไม่ใช่ว่าปกติแล้วผู้หญิงจะดีใจกว่าเมื่อถูกเรียกว่า “พี่สาว” งั้นเหรอ?

 

“จริงๆแล้วฉันอยากได้หลานมากเลยล่ะค่ะ~ คุณวาร์ทคะเมื่อไรจะหาเจ้าสาวเข้าบ้านล่ะคะ?”

 

อ่า ใช่แล้วล่ะ คุณรีเบคก้าอยากเลี้ยงหลานสินะเนี่ย เฮ่อ

 

“ปล่อยความคาดหวังนั้นเป็นหน้าที่ของพี่ชายที่แต่งภรรยาไปแล้วเถอะน่า ยังไงก็พึ่งแต่งกันคงอีกไม่นานก็ได้เลี้ยงแล้วล่ะ”

 

จะการันตีให้ได้เลยถ้าผมให้ “หยาดกุหลาบฟ้า” ที่ได้มาจากวิเวียนไป

แต่.... ยังไงก็ยังเป็นคู่แต่งงานใหม่ อาจจะได้รับการอวยพรมอบเด็กมาให้ในอีกไม่นานก็เป็นได้

แต่ถ้าผ่านไปหลายปีแล้วยังไม่มีวี่แวว ผมก็จะให้ยาไปในตอนนั้นแล้วกัน

 

“ถูกต้องเลยค่ะ ก่อนจะถึงตอนนั้นฉันจะเลี้ยงสองคนนี้แทนไปก่อนแล้วกันนะคะ~”

 

เธอตัดสินใจที่จะดูแลอเลนกับเอเลน่าด้วยตัวเองซะงั้น

ผมก็ดีใจอยู่หรอกที่เธอสนใจทั้งสองคน แต่ตอนนี้เด็กๆยังเกาะติดอยู่ที่ขาของผมอยู่เลย

โดยทั้งสองคนมองคุณรีเบคก้าที่กำลังกวักมือเรียกให้ทั้งสองคนเข้าไปหา

 

“แหมๆ ดูเหมือนจะต้องใช้เวลาถ้าจะให้สนิทกันได้สินะคะ”

“ครับ ทั้งสองคนไม่คุ้นกับคนแปลกหน้าโดยธรรมชาติ ต้องขอโทษด้วยนะครับ”

“น่าเสียดายจังเลยนะคะ แต่ยังไงคุณก็อาศัยอยู่ที่นี่ซักพักหนึ่งด้วยสิ ฉันจะสนิทกับเด็กๆให้ได้เลยล่ะค่ะ”

 

หลังจากนั้น เราจึงตัดสินใจที่จะนั่งดื่มชากับคุณรีเบคก้าเลย

 

“ทาคุมิ มีไอนั่นเหลือหรือเปล่า?”

“ไอนั่นที่ว่าคืออะไรเหรอครับ?”

“ไอศกรีมไง ข้าอยากกินมากเลย เห็นว่านายทำเผื่อไว้แล้วนี่?”

“อ่า ไอศกรีมสินะครับ ผมมีอยู่แต่ว่า....”

 

ขณะที่กำลังดื่มชาดำ ท่านวาร์ทก็โผล่งออกมาว่าอยากกินไอศกรีม

ถึงช่วงก่อนผมจะมีเก็บไว้ไม่เยอะก็เถอะ แต่ขณะตอนผมเบื่อขณะรอท่านวาร์ทพักที่เมืองอัลเวน

ผมก็ได้ทำไอศกรีมกับอเลนและเอเลน่าในห้องของผม ดังนั้นตอนนี้จึงมีไอศกรีมหลากชนิดอยู่ใน 《Infinite Storage》ของผม

 

“ขอหน่อย”

“......”

 

ช่างเป็นคำจอที่ไร้ยางอายจริงๆ

 

““ไอส~♪””

“อเลนก็อยากกิน~”

“เอเลน่ากินด้วย~”

 

ขณะเดียวกัน อเลนกับเอเลน่าที่ได้ยินคำขอของท่านวาร์ทก็ยกมือขอด้วยเหมือนกัน

ทั้งสองคนชอบไอศกรีมมากๆเลยสินะ~

 

“ช่วยไม่ได้นะ เฮ่อ.... ตอนนี้ผมมีรสนม รสนมปั่นกับถั่ว รสน้ำผึ้ง รสผลอิจิ กับรสคาฮี เอาอันไหนดีครับท่านวาร์ท?”

“โอ้ รสมันเพิ่มมาเยอะเลยนะเนี่ย? งั้นก็เอาทั้ง—“

“อ๊ะ ห้ามเลือกทั้งหมดนะครับ”

 

เมื่อผมถามรสชาติที่อยากกิน ท่านวาร์ทกะจะบอกว่าเอาทุกรสเลยผมจึงพูดขัดไว้ก่อน

 

“อะไรน่ะ!? ทำไมไม่ได้ล่ะ?”

 

…..กะจะเอาทุกรสจริงๆสินะ

 

“นี่ก็ใกล้เวลาอาหารเย็นแล้วนะครับ รู้หรือเปล่า? แล้วเด็กๆจะปวดท้องด้วยถ้ากินของเย็นๆเยอะเกินไป ดังนั้นการที่อเลนกับเอเลน่าต้องอดทนเลือกกินแค่หนึ่งรส ท่านจะกินทุกรสต่อหน้าเด็กๆที่กำลังอดทนอยู่งั้นเหรอครับ?”

“....โอ้ ขอโทษที งั้นขอรสคาฮีก็แล้วกัน”

“ได้ครับ”

 

เมื่อรู้ว่าไม่สามารถเอาทุกรสได้ ท่านวาร์ทก็ตัดสินใจเลือกรสคาฮี

แต่ดูแล้วท่าจะเสียใจมากๆเลย ดังนั้นยอมเพิ่มให้อีกซักอันก็ได้แฮะ....แถมรสนมปั่นกับถั่วให้อีกอันแล้วกัน

 

“แล้วอเลนกับเอเลน่าจะกินรสอะไรกันดี?”

“อเลนเอาน้ำผึ้ง~”

“เอเลน่าเอาอิจิ~”

 

อเลนกับเอเลน่าเลือกรสน้ำผึ้งกับรสผลอิจิ แต่มันจะไม่เหมาะถ้ามีแต่ท่านวาร์ทได้กินสองรสด้วยสิ

เอาเป็นว่าตักลูกใหญ่ๆให้กับทั้งสองคนก็แล้วกัน

 

“อะไรคือไอศกรีมเหรอคะ? อธิบายให้ดิฉันฟังด้วยสิคะ?”

“เป็นขนมหวานเย็นๆน่ะครับ ลองกินซักหน่อยมั้ยครับคุณรีเบคก้า”

“แหม ได้เหรอคะ? งั้นขอรสที่คุณทาคุมิแนะนำนะคะ”

“ได้ครับ”

 

นี่เป็นครั้งแรกที่คุณรีเบคก้าได้กินไอศกรีมดังนั้นเอาเป้นรสนมกับรสอิจิตามที่ผู้หญิงชอบน่าจะดี

ผมนำไอศกรีมออกมาจาก 《Infinite Storage》แล้วตักออกมาใส่ชาม

ผมอยากได้ไอนั่นจัง ไม่ตักไอศกรีมแกรบๆ...ที่บีบแล้วได้ลูกไอศกรีมออกมาจากที่ตัก

ถ้าผมไปอธิบายให้ช่างตีเหล็กทำให้เขาจะเข้าใจมั้ยเนี่ย ไว้ลองไปถามดูดีกว่า

 

“ขอโทษที่ให้รอนะ”

““เย้~””

 

ทั้งสีคนที่กำลังรออยู่ก็รับไปอย่างยินดี

 

“นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้กินอะไรแบบนี้ แต่มันอร่อยมากเลยนะคะ”

 

ดูเหมือนจะถูกปากคุณรีเบคก้านะ เหมือนเธอจะกินอย่างสุภาพแต่ความเร็วที่กินมันไวมาก

 

“พ่อครัวของเราต้องรีบเรียนวิธีการทำแล้วใช่มั้ยล่ะ”

“แหมคุณวาร์ท ต้องถามคุณทาคุมิก่อนนะคะว่ายินดีที่จะสอนหรือเปล่า?”

“ไม่ต้องถาม เขาก็ให้วิธีการทำกับข้ามาแล้วล่ะ”

“โอ้ แหม จริงเหรอคะ? ช่างน่ายินดีอะไรแบบนี้ แต่คุณทาคุมิไม่เป็นไรงั้นเหรอคะ คุณวาร์ทคงไม่ได้ข่มขู่คุณใช่มั้ยคะ?”

 

เอ๋? ข่มขู่งั้นเหรอ.... คุณรีเบคก้าครับ คุณคิดว่าลูกคุณเป็นคนที่ทำเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอครับเนี่ย?

 

“ไม่มีปัญหาครับ ยังไงตอนนี้ก็รบกวนที่พักอยู่ที่บ้านตระกูลรูเวนด้วย แล้วผมก็ให้สูตรไปกับขุนนางตระกูลอื่นๆด้วย แต่ผมจะสอนแค่วิธีทำรสนมนะครับ ส่วนรสชาติอื่นๆนั้นแต่ละตระกูลต้องทำออกมากันเอง”

“แหม อย่างนั้นเหรอคะ? แต่นี่เป็นสิ่งที่ดิฉันไม่เคยกินมาก่อนเลย.....หรือว่าคุณทาคุมิเป็นคนคิดค้นขึ้นมางั้นเหรอคะ?”

“จะว่าอย่างนั้นก็......”

 

เอาจริงๆ ไม่ใช่ครับ หรือว่าผมไม่ควรเอาของโลกผมมาทำที่โลกนี้กันนะ? (TN.เจ้าแม่รอกินอยู่เห้ย)

 

“ครับผมไม่คิดจะปิดบังสูตรไว้หรอครับ เอาจริงๆ มันจะสะดวกกว่าด้วยถ้ารู้จักกันไปทั่วด้วย”

 

การปิดบังไว้มันจะเกิดปัญหามากกว่าเดิมน่ะสิ ผมจึงอยากจะหลีกเลี่ยง

แล้วถ้ามันเป็นที่รู้จักกันไปทั่วแล้ว ผมก็สามารถกินไอศกรีมของแต่ละที่ได้ด้วย

แต่ก็นะ การแช่แข็งมันไม่ได้สามารถทำกันง่ายๆด้วยสิ จึงน่าจะเป็นเรื่องยากจริงๆ

 

“แหม อย่างนั้นเหรอคะ? ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอเอาไปแนะนำในปาตี้น้ำชาได้หรือเปล่าคะ?”

“ครับไม่มีปัญหา แต่ผมอยากห้ามเรื่องแหล่งที่มาของการทำด้วยนะครับ”

“ได้อยู่แล้วค่ะ ต้องให้พ่อครัวของเราพยายามหน่อยแล้ว แหมสิ่งนี้ทำให้ฉันตื่นเต้นมากเลยนะคะเนี่ย คุณทาคุมิจะสอนวิธีการทำรสนมสินะคะ? งั้นถ้าพ่อครัวของเราทำได้แล้ว ฉันจะให้เขาพยายามทำไอศกรีมรสอิจิออกมาให้ได้เลยค่ะ!”

“รสคาฮีต่อให้ขมแต่โดยรวมก็อร่อยดีนะ”

“ฟังแล้วน่าอร่อยเหมือนกันนะคะเนี่ย? ถ้าเป็นอย่างนั้นต่อไปก็รสคาฮีด้วยสินะคะ ฮุๆๆ น่าสนุกจังเลยนะคะ”

 

คุณรีเบคก้ากับท่านวาร์ทตื่นเต้นเรื่องรสชาติที่จะให้พ่อครัวทำเป็นรสถัดไป

ผมฟังไปขณะกื่มชาไปด้วย ขณะนั้นก็มีผู้นำสารจากราชามาแจ้งเรื่องวันที่จะเข้าเฝ้า

แต่น่าตกใจจริงๆ! วันเข้าเฝ้าดันเป็นวันพรุ่งนี้เลย




NEKOPOST.NET