[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 102 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.102 - ขับไล่


“เอ้า ทาคุมิ เจ้าหนูทั้งสองคน อาละวาดตามใจชอบได้เลย”

“หา!?”

““จริงเหรอ?””

“ใช่แล้ว ตามสบายเลย~”

““เย้~””

“เดี๋ยวๆๆๆ!!”

 

อยู่ดีๆท่านวาร์ทก็ให้ท้ายเด็กๆออกไปลุยซะงั้น

 

“เดี๋ยวสิครับท่านวาร์ท!? ทำไมพูดอย่างนั้นกันล่ะครับ!!”

 

อย่าบอกนะว่าแผนมีแค่ใช่พวกเราแค่นี้? แต่ถ้าเป็นท่านวาร์ทก็เป็นไปได้จริงๆนั่นแหละ!!

 

“หืม? นี่เป็นวิธีที่จะลดความเสียหายให้ต่ำที่สุดแล้วยังรวดเร็วที่สุดด้วยนะ ดูสิทาคุมิ ข้าให้สถานที่เปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่เชียวนะ~”

“ไม่ใช่แล้วๆ คุณอัศวินครับ ทำหน้าที่หน่อยสิครับ!!”

“แน่นอนว่าพวกข้าก็จะลุยด้วยเหมือนกัน อ๊ะ หน้าที่เก็บกวาดทีหลังก็ด้วย แน่นอนว่าไอแซคจะเป็นคนจัดการให้อย่างเรียบร้อย!!”

 

ท่านวาร์ทเอาจริงสุดๆเลยแฮะ

 

“นี่ไม่ใช่การละทิ้งหน้าที่ของตัวเองเหรอครับ!? คุณไอแซคว่ายังไงครับ!”

 

ผมหันไปขอความช่วยเหลือจากคุณไอแซค

 

“เอ่อ.. ก็พวกเรามีหน้าที่ช่วยคุ้มครอง ส่วนคุณทาคุมิอยากจะทำอะไรก็ได้นะครับ ดังนั้นการที่ท่านวาร์ทของให้คุณลุยเต็มที่ก็ไม่ใช่การละทิ้งหน้าที่แต่อันใดหรอกนะครับ~”

“อะไรกัน ไม่มีคนเข้าข้างผมเลย!?”

 

คุณไอแซคเห็นด้วยกับท่านวาร์ท เมื่อมองไปทางคุศออสวาร์ทกับมาร์สคุง ทั้งคู่ก็มองมาทางผมด้วยสายตานับถือ....

 

““พี่ชาย~ ไปกันเถอะ~””

 

อเลนกับเอเลน่าก็ดึงเสื้อผมตั้งแต่เมื่อซักครู่แล้ว....

 

“เข้าใจแล้วๆ.....”

 

ยังไงบ่นไปสถานการณ์ก็ไม่เปลี่ยน ดังนั้นจัดการให้เรียบร้อยไปเลยก็แล้วกัน

 

“ช่วยสั่งทหารให้ถอยออกมาจากกลุ่ม ORc หน่อยได้มั้ยครับ?”

“โอ้ พร้อมที่จะลุยแล้วงั้นเหรอ? ถอยออกมานี่คืออย่าขวางทางสินะ? ท่านวัลกัน สั่งทหารถอยออกมาได้หรือเปล่า?”

“จะทำอะไรกัน.....”

 

คุณวัลกันหันกลับมาบ่นใสท่านวาร์ท แต่หลังจากเห็นสีหน้าที่มั่นใจของท่านวาร์ทก็หยุดพูดไป เขาคงสับสนน่าดู

 

“ไม่มีทางเลือกนอกจากเชื่อข้าแล้วนะ”

“......เข้าใจแล้วครับ”

 

คุณวัลกันทำตามคำขอร้องโดยการสั่งลูกน้องที่อยู่รอบๆตัว

 

“อเลน เอเลน่า เราจะลดจำนวนพวกมันด้วยเวทมนต์ก่อนนะ โอเค?”

““อื้ม!!””

 

หลังจากยืนยันแล้วว่ากองหน้าถอยออกมาแล้ว ผมก็วางอเลนกับเอเลน่าลงบนพื้นแล้วเตรียวคัวโจมตี

 

“เอาเลย --- 《Water Jet》”

““《Water Jet》””

 

เมื่อทุกคนถอยออกมาแล้ว พวกเราทั้งสามคนก็ยิงเวทออกไปตามสัญญาณที่ผมบอก

แล้วมวลน้ำมหาศาลก็พุ่งไปยังกลุ่ม Orc จนกวาดปลิวเรียบ

 

“““““หวา!!”””””

 

ผมได้ยินเสียงตกใจมาจากผู้คนที่อยู่รอบตัว

 

“โอ้ กวาดไปได้เรียบร้อยเลยแฮะ?”

“พลังมหาศาลอะไรอย่างนี้”

“ครั้งก่อนว่ายอดแล้ว ครั้งนี้ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าเดิมอีกนะครับ”

 

แล้วก็มีคำชื่นชมจากกลุ่มท่านวาร์ทออกมา

 

“ถ้าเป็นอย่างนี้คงได้ทำงานเร็วๆนี้แล้วล่ะครับ~”

“ลุยกันเลยแล้วกัน อยู่ดูเฉยๆก็ไม่ช่เรื่องด้วยสิ ออสวาร์ท มาร์ส ลุยกันได้แล้ว”

““ครับ!!””

 

หลังจากนั้นท่านวาร์ทก็ชักดาบออกมาแล้ววิ่งไปยังกลุ่ม Orc ที่เหลือ

 

“อ๊ะ อเลนไปด้วย~”

“เอเลน่าไปด้วย~”

 

อเลนกับเอเลน่านั้นวิ่งตามไปทันที ผมดึงดาบคาตานาน้ำออกมาจาก 《Infinite Storage》แล้ววิ่งตามพวกเขาไป

 

““ย้าก~””

 

อเลนกับเอเลน่ากระโดดเตะออกแล้วกระโดดขึ้นไปบนอากาศเหมือนต่อเลยเหมือนไต่ก้อนหิน

 

““ย่า~!!””

 

แล้วก็เตะลงมาบนหัว Orc ซึ่งจัดการได้ในทีเดียว

 

“ฮ่ะ!”

 

มี Orc ที่เหวี่ยงกระบอกมาทางอเลนกับเอเลน่าที่พึ่งลงมาถึงพื้น แต่ผมก็ตัดมันด้วยคาตานาของผม

 

“ต่อปาย~?”

“ทางนู้น~!”

 

อเลนกับเอเลน่ามองเหยื่อตัวถัดไปแล้ววิ่งไปทันที

 

““ย้าก~!””

“บุฮี้!!!”

“โอเรี้ย---!”

“ฮ่า!”

“บุฮี้!!!”

 

ไม่ใช่แค่อเลนกับเอเลน่า แต่ท่านวาร์ทกับคนอื่นๆก็จัดการ Orc ได้อย่างรวดเร็ว ทำให้จำนวนพวกมันลดลงอย่างรวดเร็ว

 

“บูโม่------!!!!!”

 

เมื่อเห็นกองทัพถูดจัดการอย่างรวดเร็ว Orc General ก็คำรามออกมา

มันมองมายังพวกเราที่สร้างความแค้นให้กับมัน

 

“ต่อไปก็....”

 

Orc General เหรอ มอนสเตอร์แรงค์ B สินะ?

อาจจะไม่ต้องระวังอะไรเท่าไร แต่ก็นะ... ผมไม่รู้ว่ามันจะเก่งขึ้นเท่าไรเมื่อคลั่งด้วยสิ

จัดการด้วยเวทจากระยะไกลโดยไม่ต้องสู้ประชิดก็น่าจะดีกว่า

อืม ลองยิงเวทที่ไม่เคยใช้มาก่อนจะดีกว่ามั้ยนะ? แต่หนังของมันก็ดูแล้วน่าจะเป็นวัตถุดิบชั้นดีด้วยสิ

แล้วยังเคยได้ยินมาว่ารสชาติดีกว่า Orc ทั่วๆไปซะด้วย จึงน่าเสียดายถ้าจะจัดการด้วยเวทไฟ

.....แต่ Orc General ก็ดูไม่ค่อยน่ากินเท่าไรด้วยสิ แต่อยู่ดีๆผมก็อยากกินหมูผัดขิงขึ้นมาซะอย่างนั้น

 

“ก่อนอื่นก็ ---《Wind Arrow》”

“บุโม่----!”

 

ผมยิง Wind Arrow ออกไปดู ทำให้ Orc General ที่กำลังคลั่ววิ่งเข้ามาชะงักไปครู่หนึ่ง คลั่งกว่าที่คิดไว้อีกแฮะ

 

“....ทนทานใช้ได้เลยแฮะ? ถ้าอย่างนั้น ต่อไปก็ ---《Air Hammer》”

 

ครั้งนี้ผมลองใช้เวททุบมันด้วยอากาศจากบนหัวของมันดู

 

“บุโม่--?”

 

ตอนนี้ Orc General ทำท่าเหมือนแบกหินอากาศด้วยสองมือของมัน

 

“ทาคุมินายสามารถจัดการมันได้ง่ายๆเลยนี่นา”

““พี่ชาย~””

 

ครู่ต่อมา ท่านวาร์ทกับคนอื่นๆที่จัดการ Orc เสร็จแล้วก็เดินมาหาผม

อเลนกับเอเลน่าก็วิ่งเข้ามากอดขาผมด้วยเหมือนกัน

 

“จัดการง่ายๆเหรอครับ ไม่ใช่แล้วล่ะ หมอนี่ทนทานน่าดูเลย”

 

ผมตรึงมันไว้ด้วยความกดอากาศทำให้มันไม่สามารถขยับได้ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆซักหน่อย

 

“อเลนจะจัดการให้~”

“เอเลน่าจะช่วยด้วย~”

 

ขณะกำลังคิดอยู่ว่าจะจัดการยังไงดี อเลนกับเอเลน่าก็ยกมือแล้วบอกว่าจะช่วยผม

 

“...งั้น จัดการด้วยเวทพร้อมๆกันดีมั้ย?”

““ได้เลย~!””

 

ผมรู้ว่าพลังเวทของทั้งสองคนนั้นเยอะมาก ดังนั้นจัดการมันในทีเดียวแทนที่จะยื้อเวลาก็น่าจะดี

 

“เอาล่ะ เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?”

““อื้ม!!””

“งั้นก็ ---《Water Jet》”

““《Water Jet》””

“แล้วก็ต่อด้วย 《Tornado》”

 

ผมร่ายเวทพร้อมกับเด็กๆ แล้วผสมเวทลมเข้าไปกับเวทน้ำที่ยิงออกไป

เมื่อคลื่นน้ำที่รุนแรงพุ่งเข้าไปหา Orc General ก็เกิดเสียง ตูม!!! ขึ้นมาดังสนั่น

 

“บุโม่.....”

 

Orc General ที่โดนยิงเข้าไปเต็มๆก็ร่วงไปกองกับพื้น

 

““จัดการเรียบร้อย~!””

 

ผู้คนจำนวนมากบาดเจ็บจากการรุกรานของพวกออค แต่โชคดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บหนัก

แล้วอักทั้งเมืองยังไม่ได้รับความเสียหายอีกด้วย หลังจากนั้นเราก็เริ่มทำความสะอาดงานที่ทำไว้

แต่คุณไอแซคก็เข้ามาบอกผมว่า Orc General ที่จัดการไปนั้นเป็นส่วนของผม ผมจึงเก็บมันลงใน 《Infinite Storage》

และจากนั้นผมก็ไล่เก็บวัตถุดิบของออค หรือก็คือศพพวกมันนั่นแหละลงใน 《Infinite Storage》 ด้วย

ผมโดนคุณไอแซคบอกว่า “ได้เวลานอนของเด็กๆแล้วไม่ใช่เหรอ?” ก็นะ พระอาทิตย์ก็กำลังจะลับของฟ้าแล้วด้วย

แล้วผมยังโดนคุณออสวาร์ทกึ่งบังคับให้ไปพักที่โรงแรมด้วย นี่คงเป็นการ “ทำความสะอาด” ตามหน้าที่หลังจบงานที่ท่านวาร์ทบอกไว้นั่นแหละ

ผมจึงขอตัวกลับไปพักที่โรงแรมก่อนด้วยความยินดี

 

เช้าวันต่อมาหลังจากผมตื่น ท่านวาร์ทกับคนอื่นๆก็กลับมาพอดี

พวกเขาต้องไปรายงานเจ้าเมืองอัลเวลหลังจัดการทำความสะอาดเสร็จแล้วด้วยสิ นี่คงลุยงานกันมาทั้งคืนเลยสินะ

หลังจากสอบถามรายละเอียด เจ้าเมืองนั้นต้องการพบพวกเรา แต่ท่านวาร์ทปฏิเสธไปเนื่องจากอยู่ระหว่างการเดินทางไปยังเมืองหลวงเพื่อพบพระราชา

แน่นอนว่าพระราชาสำคัญกว่าอยู่แล้ว การที่ท่านวาร์ทปฏิเสธไปให้ผมก็ทำให้ผมไม่ต้องลำบากด้วย

ผมอยากบอกว่า “ปฏิเสธได้เยี่ยม” จริงๆ

แต่ก็นะ การที่เจ้าเมืองอยากพบพวกผมนั้นเป็นเพราะอยากดึงตัวไปทำงานกับเขาด้วยนั่นแหละ

เขาคงได้ยินเรื่องราวจากคุณวัลกันมาแล้วเกี่ยวกับพวกเรา ยังไงก็มองในแง่ดีไม่ได้จริงๆนั่นแหละ

 

“ทาคุมิ ขอโทษด้วยแต่ขอออกเดินทางช่วงบ่ายก็แล้วกันนะ? ตอนนี้ขอข้างีบซักหน่อยแล้วกัน”

“ไม่มีปัญหาครับ วันพรุ่งนี้ก็ได้นะครับ?”

“ไม่ได้หรอก ถ้าเป็นอย่างนั้นเกิดปัญหาแน่ๆ เราออกเดินทางให้เร็วที่สุดจะดีกว่า”

“เข้าใจแล้วครับ งั้นจะรอเงียบๆในห้องก็แล้วกันนะครับ ดังนั้นรีบไปพักเถอะครับ”

“โอ้ นั่นก็ดีเลย ตอนนี้คงมีคนรู้จักนายพอควร ดังนั้นอยู่เงียบๆไปก่อนจะดีกว่า”

 

ท่านวาร์ทที่ทำงานมาทั้งคืน ไม่สามารถออกเดินทางได้ทันที พวกเราจึงใช้เวลาเรื่อยเปื่อยกันในห้องของพวกเรา

หลังจากนั้นพวกเราก็ออกเดินทางจากอัลเวลในช่วงบ่าย การเดินทางหลังจากนั้นก็ไม่มีเหตุการณ์อะไร

ในที่สุดพวกเราก็มาถึงยังเมืองหลวงได้ซักที~




NEKOPOST.NET