[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou ตอนที่ 101 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.101 - ประชุม


เมื่อเราเดินออกประตูไป ผมก็เห็นฝูง Orc วิ่งเข้ามาทางเมือง และสังเกตเห็นทหารและนักผจญภัยกำลังป้องกันอยู่

เหมือนว่ากำลังรบจะพอๆกันทั้งสองฝ่าย จึงทำให้ไม่มีฝั่งไหนคืบหน้าได้ สถานการณ์นั้นไม่ค่อยเหมือนกับที่คุณไอแซคคาดการไว้ แต่ความเสียหายก็มีน้อยมาก

ขณะที่ผมมองไปยังรอบๆ ผมก็เดินตามท่านวาร์ทไปหยุดอยู่ตรงหน้าอัศวินคนหนึ่ง---

 

““《《Water Jet》》””

“---นี่!!”

 

อเลนกับเอเลน่ายิงเวทไปทางกลุ่ม Orc

เวทที่ถูกยิงออกไปนั้นมุ่งไปยังกลุ่ม Orc ที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้โดยไม่ได้ป้องกัน

โดยเมื่อพวกมันเข้ามายังระยะยิงของพวกเราทั้งสองคนก็ยิงออกไป ทำให้ Orc ที่เหลือหยุดทันที

แล้วเหมือนว่าจะจัดการไปได้พอสมควรด้วย

ผมนั้นอุ้มทั้งสองคนไว้เพื่อไม่ให้วิ่งออกไปสู้ แต่ผมก็ไม่อาจห้ามทั้งสองคนให้ยิงเวทออกไปได้

คนรอบๆก็มองมายังพวกเรา เพื่อมองหาต้นตอของเวทที่ยิงออกไป

 

“ทาคุมิทำอะไรน่ะ!”

“เปล่าครับ ไม่ใช่ผมนะครับ”

 

ท่านวาร์ทเดินมาทางผมแล้วถามอย่างรีบร้อน ทำไมเขามาโกรธผมกันล่ะ?

 

“ข้ารู้! แต่ช่วยดูแลเจ้าตัวเล็กดีๆหน่อยได้มั้ย!”

 

อ้าวเป็นงั้นไป แต่ก็นะครับ...

 

“ผมห้ามทั้งสองคนวิ่งไปสู้โดยอุ้มไว้แล้วนะครับ”

“......”

 

ผมแสดงให้ท่านวาร์ทดูว่าผมอุ้มทั้งอเลนกับเอเลน่าไว้แล้ว เข้าจึงหันกลับไปอย่างเซงๆ

ก็ตามคาดล่ะนะ จะมาเอาอะไรกับผมได้อีกล่ะใช่มั้ย? ถ้าจะให้ห้ามไม่ให้ใช้เวทก็ต้องผนึกพลังเวทไว้อย่างเดียวด้วยสิ?

แต่ผมไม่อยากทำแบบนั้นเลยซักนิด

 

“อเลน เอเลน่า ห้ามยิงเวทไปตรงที่มีคนอยู่เยอะๆแบบนั้นอีกนะ มันอันตรายอาจทำให้คนอื่นบาดเจ็บได้ เข้าใจมั้ย?”

““ไม่เป็นราย~””

 

ขณะที่ผมคิดจะเตือนทั้งสองคน ทั้งสองคนก็ต้องรับกลับมาด้วยความมั่นใจว่าไม่โดนหรอก....

ทั้งสองคนเล็งไปยัง Orc ที่แยกกลุ่มออกมา โดยที่นั่นไม่มีคนที่จะรับเคราะห์ได้เลย

แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆที่ไม่มีคนบาดเจ็บก็ไม่เป็นไรด้วยนี่สิ....

 

“งั้นห้ามยิงเวทตามใจไปซักครู่นึงนะ”

““.....””

 

เมื่อผมบอกว่าห้ามใช้เวทมนต์ ทั้งสองคนก็ทำสีหน้าไม่พอใจออกมา

 

“....พอถึงเวลาเหมาะๆ แล้วพี่จะบอกให้แล้วกันนะ โอเค?”

““......คร้าบ(ค่า)~””

 

ทั้งสองคนทำหน้าสิ้นหวังออกมาจนผมอดสงสารไม่ได้เลยบอกว่าเดี๋ยวจะบอกเวลาที่สมควรให้สู้ทีหลัง

เมื่อทั้งสองคนได้ยินก็ยอมรับได้ ผมคิดว่าถ้าผมไม่หาคู่ต่อสู้ให้ทั้งสองคนคงงอนผลน่าดูเลย

 

“สั่งสอนเสร็จแล้วหรือยังน่ะ? จะว่าไปเจ้าหนูพวกนั้นใช้เวทมนต์ได้ด้วยงั้นเรอะ ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นใช้นี่นา?”

 

ท่านวาร์ทแปลกใจที่เด็กๆใช้เวทได้

เมื่อลองมานึกดู อเลนกับเอเลน่าก็ใช้เวทเป็นหลังจากที่เรามาถึงเมืองไบเล่แล้วนี่นะ นี่คงเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเด็กๆใช้เวท

 

“ใช่แล้วครับ พวกเขาพึ่งได้เรียนตอนมาถึงเมืองไบเล่นี่เอง ดังนั้น..

“นั่นหมายความว่าพึ่งได้เรียนมาไม่นานเองนี่นา!! ทำไมพลังเวทมันถึงไม่เหมือนมือใหม่เลยล่ะ แถมยังเกินกว่าที่เด็กทั่วไปจะใช้ได้อีก พวกนายหัดทำตัวธรรมดากันบ้างได้มั้ยเนี่ย!!”

 

ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างทำให้ท่านวาร์ทเข้าสู่โหมดสั่งสอนไปซะแล้ว

ทำตัวให้ธรรมดางั้นเหรอ.... ต่อให้พูดอย่างนั้นก็เถอะนะ~ แล้วนี่ยังไม่ใช่เวลาอีก

 

“ท่านวาร์ทครับ ปล่อยวางไปก่อนเถอะครับ คนรอบๆรู้ตัวถึงเวทที่เด็กๆใช้ออกไปแล้ว ดังนั้นไปหาเขาก่อนเถอะครับ”

“....เอางั้นก็ได้”

 

เมื่อผมมองไปตามทิศที่คุณไอแซคชี้ ก็เห็นกลุ่มคนที่ใส่เกราะเต็มยศมองมาทางพวกเรา

ใช่แล้ว นั่นคงเป็นผู้บัญชาการที่ท่านวาร์ทต้องการพบแน่ๆ

 

“ท่านริสเนอร์ครับ คนพวกนั่นคือ...?”

 

เมื่อพวกเรามาถึง พวกเขาก็ถามคุณไอแซคว่าพวกเราคือใคร

 

“นี่คือหัวหน้าของข้ากับพรรคพวกนักผจญภัยน่ะ”

“ข้าคือกรันวาร์ท รูเวน คงได้ยินจากไอแซคแล้วสินะ พวกเรากำลังมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงแล้วหยุดพักที่เมืองนี้ นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉินพวกเราจึงเข้ามาช่วยเหลือ”

“ขอบคุณที่เข้ามาช่วยนะครับ ข้าชื่อเกรกรอรี่ วัลกัน ข้าขอถามต่อท่านรูเวนตรงๆ เวทที่ยิงออกมาโดนพวกออคกระเด็นไปไกลนั้นออกมาจากเด็กๆพวกนั้นสินะ.... พวกเขาเป็นใครกันแน่....”

 

เมื่อท่านวาร์ทกับคุณวัลกันแนะนำตัวกันเสร็จ ท่านวัลกันก็ถามเรื่องอเลนละเอเลน่าทันที

แน่นอนว่าเป็นเรื่องปกติที่จะสงสัยนั่นแหละ

 

“...อ่า นั่นสินะ...ใช่แล้ว”

“ผมเป็นนักผจญภัยชื่อทาคุมิครับ เด็กๆพวกนี้เป็นน้องของผมเอง”

“พวกเด็กๆนั่นก็เป็นนักผจญภัยเหมือนกัน แล้วยังถูกเลี้ยงโดยพี่ชายที่ไม่ปกต---ไม่สิ แค่ไม่เหมือนคนทั่วไป ดังนั้นเหมาไปได้เลยว่าเด็กๆเลียนแบบพี่ชายเขานั่นแหละ”

“ท่านวาร์ทครับ!? พูดแบบนั้นมันเสียมารยาทนะครับ!”

 

ผมแนะนำตัวแก่คุณวัลกันและปล่อยที่เหลือเป็นหน้าที่ของท่านจวาร์ท แต่คำพูดของเขาทำผมตกใจพอควรเลย

ผมรู้ว่าผมไม่เหมือนคนปกติเท่าไร แต่ไม่เหมือนคนทั่วไปนี่ไม่โหดร้ายไปหน่อยเหรอ?

 

“ก็แค่พูดความจริงไม่ใช่เหรอ!”

“ไม่เลยๆๆ ต้องพูดแบบอื่นสิครับ!”

“ข้าไม่มีเวลาอธิบายละเอียดๆหรอกนะ!”

“นั่นมันก็จริงอยู่ แต่ว่า!”

“มันเป็นเรื่องที่ยอมรับกันไปแล้วว่าพวกนายไม่ธรรมดานี่นะ มันจะแย่ด้วยถ้าพวกเขามัวแต่ระวังพวกนายด้วยจริงมั้ยล่ะ?”

“......”

 

.....อเลนกับเอเลน่าทำ(ยิงเวท)ลงไปแล้วด้วยสิ ผมจึงปฏิเสธไม่ออก แต่ว่าน้า~

 

“ท่านวัลกัน ข้ารับรองถึงความสามารถของพวกเขาได้เลย”

“ขะ เข้าใจแล้ว.....”

 

.....ผมไม่อยากได้รับการยอมรับแบบนี้นะคร้าบ

แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากก้มหน้ายอมรับมันไป

 

“บุโม่-------!!!!!”

 

ตอนนั้นเอง ก็มีเสียงคำรามดังลั่นออกมา

--- ครืนๆๆ เสียงนั้นเคลื่อนที่มาอย่างช้าๆ แต่เต็มไปด้วยพลัง

 

“ชิ! หัวหน้าของพวกมันมาแล้วงั้นเรอะ”

 

นั่นคือออคสายพันธุพิเศษ Orc General

 

“ท่านวัลกัน จะดีกว่าถ้าเราถอนทัพกองหน้ามาตั้งขบวนใหม่นะครับ? ถ้าเป็นอย่างนี้กองกำลังของพวกเรามีไม่พอแน่ๆ”

 

เพราะว่า Orc General ได้ปรากฏตัวออกมา ทำให้ Orc ที่อยู่รอบๆมีกำลังใตเพิ่มขึ้นมาอีก

จำนวนของทหารและนักผจญภัยที่บากเจ็บก็มีมากขึ้นทุกที

 

“แต่พวกออคตัวอื่นๆจะเข้าไปในเมืองได้น่ะสิ”

“ไม่มีปัญหา ปล่อยห้พวกเรารับมือเอง”

 

ขณะที่คุณวัลกันกำลังกังวล ท่านวาร์ทก็กล่าวออกมาพร้อมกับเอามือทุบที่หน้าอก

ดูเหมือนว่าท่านวาร์ทจะมีแผนสินะ ผมอยากรู้จริงๆว่าจะทำยังไง?




NEKOPOST.NET