[นิยายแปล] เกิดใหม่ทั้งทีก็อย่าเอาแต่นอนกลางวันสิ คุณแวมไพร์ ตอนที่ 3 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่ทั้งทีก็อย่าเอาแต่นอนกลางวันสิ คุณแวมไพร์

Ch.3 - เกิดใหม่


อืม....

 

พอได้สติเเล้วลืมตาขึ้นมา เหมือนว่าผมจะยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังละ

ไม่สิ มองยังไงมันก็ซากปรักหักพังชัดๆ เเถมยังกินพื้นที่เท่าๆกับเมืองๆหนึ่งเลยด้วย

ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็มีเเต่ซากอาคารผุพัง สัมผัสถึงกลิ่นอายของผู้คนไม่ได้เลยซักนิด

เเล้วก็ทั้งๆที่เกิดใหม่เเท้ๆ เเต่ระดับสายตาของผมยังสูงเท่าก่อนหน้านี้ไม่มีผิด คงไม่ใช่ว่าไม่ได้เกิดใหม่ เเต่ย้ายตัวผมมาต่างโลกทั้งๆอย่างงั้นเลยหรอกนะ นี่น่ะ....

ระหว่างที่คิดอย่างงั้น พอเห็นภาพสะท้อนของตัวเองที่สะท้อนออกมาจากเศษกระจกที่อยู่ใกล้ๆ ก็ได้คำตอบทันที

ผมยาวสีเงิน ดวงตาสีเเดง.....ภายในกระจกมีภาพสะท้อนของสาวน้อยผู้มีใบหน้างดงามอย่างเหลือเชื่อสะท้อนออกมา

พอลองทำท่าชูสองนิ้วดู สาวน้อยในกระจกก็ชูสองนิ้วขึ้นมาเช่นเดียวกัน เพราะงั้นนี่ต้องเป็นตัวผมแน่นอน เเต่ว่า เเต่เดิมผมเป็นคนญี่ปุ่นเเท้ๆนะ เเล้วก็ถึงจะหน้าเหมือนผู้หญิงเเต่ก็เป็นผู้ชายด้วย

สรุปก็คือ ผมน่ะกลับมาเกิดใหม่เเล้วไม่ผิดเเน่ๆ

คิดว่าบางที เเวมไพร์คงจะเกิดมาเป็นผู้ใหญ่เลยละมั้ง เพราะอย่างงั้นการที่ถึงจะพึ่งเกิดใหม่ เเต่ร่างกายกลับเป็นอย่างนี้เลยนั้น ก็ไม่ทำให้รู้สึกติดใจอะไร

พอลองอ้าปากดู ก็มีเขี้ยวยาวคมกริบงอกออกมา อืม...สมกับที่เป็นเเวมไพร์

 

"ก็นะ...ถ้าเริ่มเกิดใหม่ตั้งเเต่เป็นทารกเลย มันก็ปวกเปียกเกินไปหน่อยเนอะ"

 

ส่วนเรื่องเพศที่เปลี่ยนไปนี่ก็....เอาเถอะ ช่วยไม่ได้ละนะ ทางนี้ผิดเองที่ไม่กำหนดให้ดีๆ ถึงจะรู้สึกว่าตรงหว่างขามันโล่งๆก็เถอะ เเต่เเค่นี้ผมพอจะปล่อยผ่านไปได้อยู่หรอก...อ่ะ เเต่เรื่องหน้าอกผมไม่รู้สึกติดใจอะไรเลยนะ ก็เล่นเรียบแปล้จนไม่มีอะไรให้ติดเลยนี่นา

ว่าเเต่ กลับมาเกิดใหม่ท่ามกลางซากปรักหักพังนี่มันก็......

........คุณปู่โลลิ นี่น่ะ มันต่างจากที่ผมคิดไว้เลยนะครับ

จริงอยู่ที่บรรยากาศค่อนข้างสงบ อบอุ่น ลมเย็นสบายกำลังดี อากาศก็บริสุทธิ์ เป็นสภาพเเวดล้อมที่เหมาะสำหรับนอนกลางวันสุดๆไปเลย เเต่ไอ้การส่งมาเกิดที่ซากปรักหักพังนี่มัน....

เอาเถอะ ถึงจะต่างจากที่จินตนาการไว้นิดหน่อย เเต่ก็ไม่ได้ผิดอะไร เพราะงั้นช่างมันเถอะ

ก็ได้ตามที่ผมขอนินะ เพราะงั้นดีเเล้วละ

เเล้วก็ ตอนนี้ผมกำลังนุ่งลมห่มฟ้าอยู่ละ เพราะอย่างงั้นจึงยืนยันได้ทันทีว่าตัวเองเป็นผู้หญิง ไม่มีใครมองอยู่ด้วยสิ เพราะงั้นถึงจะเเก้ผ้าอยู่ก็ไม่เป็นไรหรอก

พอเข้าไปในอาคารที่อยู่ใกล้ๆ ก็เจอเตียงหลังนึงตั้งอยู่ เพราะถูกปล่อยทิ้งไว้มานานก็เลยออกจะซอมซ่อไปเสียหน่อย เเต่ก็ใช่ว่าจะถึงขั้นนอนไม่ได้

เรื่องสภาพซอมซ่อของเตียง ใช้ข้อดีของสภาพเเวดล้อมโดยรอบชดเชยเอาก็ได้

เพราะว่าเพดานพังไปเสียครึ่งก็เลยมีเเสงเเดดเเละลมเล็ดลอดเข้ามา ถูกใจผมสุดๆไปเลย ถึงจริงๆเเล้วเเสงอาทิตย์จะเป็นจุดอ่อนสำหรับเเวมไพร์ เเต่ดีจริงๆที่ผมมีสกิล [ทนทานต่อเเสงอาทิตย์]

 

"อ๋า~……♪"

 

นี่มัน...มีความสุขจัง

มานอนกันเถอะ มานอนกัน ตอนนี้เลย

ด้วยเเรงปรารถนานั้น ผมก็หลับไป ตราบที่ยังมีความต้องการนี้อยู่ ผมก็จะหมกตัวนอนมันอย่างเดียวนี่ล่ะ

อ๋า เเย่เเล้ว นี่มันสุดยอดไปเลย.......ฟุเนี๊ยว......

เเม้ผมจะรู้สึกท้องว่างอยู่บ้าง เเต่มันก็ไม่ได้กวนใจหรือเป็นอุปสรรคต่อการนอนเเต่อย่างใด เพราะเเวมไพร์มีความต้องการอาหารกับน้ำต่ำหรือไงกันนะ

เเล้วก็เพราะไม่มีอะไรตกถึงท้อง ก็เลยไม่มีความต้องการขับถ่ายตามไปด้วย สบายเกินไปเสียจนขี้เกียจไปวันๆ ความขี้เกียจ จงเจริญ

รู้สึกกังวลเรื่องที่ไม่มีอ่างอาบน้ำให้อาบอยู่หรอก เเต่ไม่รู้ทำไม ดูเหมือนว่าเวทมนต์ฟื้นฟูชั้นสูงจะสามารถกำจัดคราบสกปรกของร่างกายได้ด้วย ดีจังที่อัดเเต้มสกิลจนเลเวลสกิลตัน

ส่วนเรื่องที่ทำไมถึงรู้ว่าสกิลต่างๆของตัวเองทำอะไรได้บ้างนั้น ไม่รู้ทำไม เเต่ว่ามันลอยอยู่ในหัวของผมเองละ ถ้าจะอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือมันเหมือนกับมีความรู้สึกว่ามีคำอธิบายลอยอยู่ในหัว พอลองทำตามความรู้สึกนั้นดู ผมก็จะสามารถใช้ความสามารถที่ต้องการได้

 

"จงสะอาดขึ้นー....โครกกก..."

 

เเต่เดิมนั้นถึงเเม้ว่าเวลาจะใช้เวทมนต์จะจำเป็นต้องใช้คำร่ายหรือไม่ก็การตั้งสมาธิก็เถอะ เเต่ก็สามารถละได้โดยการใช้พลังเวทมนต์ปริมาณมากเเทน ตัวผมซึ่งมีความสามารถ [เสริมพลังเวทย์] อยู่ ก็เลยสามารถใช้วิธีนี้ได้

เพราะ คำร่ายเอย การตั้งสมาธิเอย มันน่ารำคาญสุดๆ เพื่อให้ใช้เวทย์มนต์ได้อย่างรวดเร็วก็เลยละมันไปซะเลย เเต่ถึงอย่างงั้นก็ดูเหมือนว่า ยังจำเป็นต้องใช้คำสั้นๆเพื่อเป็นคีเวิร์ดในการใช้เวทมนต์อยู่ดี ไม่สามารถละขั้นตอนตรงนั้นได้

ผมใช้วิธีนั้น ร่ายเวทย์ฟื้นฟูเพื่อทำความสะอาดร่างกายอยู่เป็นประจำ จนตอนนี้เวลาก็ผ่านไป 3 วันเเล้ว

สมเเล้วที่เอาเเต่นอนมา 3 วันเต็มๆ เริ่มรู้สึกท้องว่างเเล้วสิ คอก็เเห้งผากเลยด้วย กระหายน้ำมากจนทนนอนอยู่เฉยๆต่อไปไม่ไหวเเล้ว

 

"อ่าー......ถ้าเกิดเป็นเผ่าที่ไม่จำเป็นต้องกินต้องดื่มด้วยได้ คงจะดีไม่ใช่น้อยเลย"

 

จนป่านนี้เเล้วถึงบ่นไปก็ไม่ช่วยอะไรอยู่ดี ก็เลยเริ่มคิดที่จะออกไปหาน้ำดื่มบ้าง ถึงเเม้จะเป็นการออกสำรวจต่างโลกเป็นครั้งเเรก เเต่ก็ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นเลยซักนิด ก็ความรู้สึกที่อยากจะกลับไปนอนมุดฟูกไวๆมันมีมากกว่านี่นา

จะค้นหาเเบบสุ่มสี่สุ่มห้า ก็เหนื่อยสุดๆเลยด้วยสิ.....ระหว่างที่คิดอย่างงั้น ก็บังเอิญมีกลิ่นหอมเเปลกๆลอยมากระตุ้นประสาทรับกลิ่นเข้าพอดี

 

"จะว่าไป ก็มี [เสริมประสาทรับกลิ่น] ด้วยนินะ"

 

พอนึกขึ้นได้เเล้วพูดชื่อสกิลออกมา ก็รู้ความสามารถทั้งหมดของสกิลทันที ผมจึงใช้คำอธิบายที่ลอยอยู่ในหัวค่อยๆยืนยันคุณสมบัติของสกิลอย่างละเอียด ถึงจะน่ารำคาญก็เถอะ เเต่ก็เรียนรู้วิธีรับมือกับความน่ารำคาญมาจากตอนเจอปู่โลลิจอมปากจัดเเล้วนี่นา ถึงจริงๆเเล้วจะเผลอหลับไปซะครึ่งก็เถอะ

พอรวบรวมสมาธิเสียหน่อย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เเต่ผมสามารถรู้ได้ว่ากลิ่นหอมนั้นเป็นกลิ่นของอะไร

 

"....กลิ่นหอมของเลือดสินะ"

 

ไม่เหม็นคาวเลยซักนิด เเต่กลับหอมหวาน

ตอนนี้สำหรับผมคงไม่มีอะไรที่ชวนไม่สบอารมณ์ไปกว่า การที่กลิ่นเลือดนั่น มันทำให้ผมยิ่งรู้สึกหิวอีกเเล้ว

อ่า...กลายเป็นเเวมไพร์ไปเเล้วจริงๆด้วยสินะ ตัวผมเนี่ย ภายในใจก็คงมีความต้องการที่จะดูดเลือดอยู่ด้วยอย่างเเน่นอน ยืนยันได้ด้วยการที่คิดว่ากลิ่นของเลือดมันเย้ายวนนี่ล่ะ 

ผมออกวื่ง ตามคำเชื้อเชิญของกลิ่นหอมนั้น

 

"หวาาา เร็วชะมัด"

 

ทันทีที่ออกวิ่ง เเม้เเต่ตัวผมเองยังต้องตกใจกับความเร็วของขาตัวเอง

ทั้งๆที่ไม่ได้ออกเเรงเต็มที่เลยเเท้ๆ เเต่เเค่พริบตาเดียวภาพของอาคารที่ใช้นอนมาจนถึงเมื่อซักครู่นี้ก็เล็กจิ๋วราวกับเม็ดถั่วไปเสียเเล้ว ด้วยความตกใจเลยเผลอมองไปรอบๆตัวทีนึง

บางทีคงเร็วซะจนรถยนต์ยังเทียบไม่ติด ค่าความเร็วตันสุดยอด

ถ้าเร็วได้ถึงขนาดนี้ล่ะก็ ไปแสดงโลดโผนยังได้เลยมั้ง?

พอคิดงั้น ก็เลยก้าวเท้าขึ้นไปบนผนังของซากอาคารที่อยู่ใกล้ๆดู......โอ้ วิ่งไต่ผนังได้ด้วยละ ผมวิ่งไต่ผนังได้

ระหว่างที่ถูกเเรงโน้มถ่วงฉุดลงไป ก็ฝืนวิ่งไต่ผนังขึ้นไปอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ขึ้นสู่ดาดฟ้าของอาคาร

เเย่เเล้ว สนุกสุดๆเลย ถึงจะไม่เท่ากับการนอนก็เถอะ เเต่ก็ตื่นเต้นดีจัง

 

"มาจากทางนั้นสินะ"

 

พอจ้องเขม็งไปทางทิศที่กลิ่นเลือดโชยมา ก็เห็นสิ่งที่อยู่ไกลๆได้ชัดเจนเหมือนกับส่องผ่านกล้องโทรทรรศน์ นี่ก็คงเป็นความสามารถของสกิล [เสริมประสาทการมองเห็น]  

ไกลออกไป ในที่สุดก็พบต้นตอของกลิ่นจนได้

 

".....โจรกับพ่อค้าที่กำลังถูกไล่ล่า?"

 

สิ่งที่เห็นอยู่ก็คือ กลุ่มคน 3 คนที่ดูยังไงก็บอกยี่ห้อชัดเจนว่าเป็นคนเลวกำลังขี่ม้าไล่ล่ารถม้าที่เทียมเกวียนบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่

ทางฝั่งสารถีของรถม้า มีเลือดไหลออกมาจากหน้าผากที่เเตกอยู่ เเต่ก็กำลังพยายามควบม้าหนีอย่างสุดชีวิต เเต่ก็เห็นได้ชัดว่าทางฝั่งผู้ล่านั้นคล่องตัวกว่า

ดูยังไงก็ไม่เห็นหนทางที่จะหนีรอดเลยซักนิด

 

".....ไปละนะ"

 

บอกตรงๆว่าน่ารำคาญชะมัด เเต่เพื่อเติมเต็มปากท้องมันก็ช่วยไม่ได้ละนะ

คงจะดีถ้ารีบๆจบปัญหาที่น่ารำคาญนี่ลงให้เร็วที่สุด ดังนั้นผมจึงมุ่งตรงไปยังสถานที่เกิดเหตุทันที




NEKOPOST.NET