[นิยายแปล] เกิดใหม่ทั้งทีก็อย่าเอาแต่นอนกลางวันสิ คุณแวมไพร์ ตอนที่ 2 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่ทั้งทีก็อย่าเอาแต่นอนกลางวันสิ คุณแวมไพร์

Ch.2 - รับเมนูตั้งค่าสเตตัสซักหน่อยมั้ยคะ?


"ฟังนะ สิ่งที่เรียกว่าวิญญาณที่ไร้เเรงจูงใจน่ะ ก็คือการที่วิญญาณดวงนั้นไม่เข้ากันกับโลกที่อยู่ ไม่เคยรู้สึกบ้างเหรอ? ความรู้สึกประมาณว่า.....ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ [ตัวเจ้าเหมือนจะมีการรับรู้ที่สวนทางกับคนรอบข้างโดยไม่ทราบสาเหตุ] น่ะ"

"ก็เคยรู้สึกอยู่นะครับ เเต่ว่านั่นน่ะไม่ว่าใครก็น่าจะเคยรู้สึกบ้างซักครั้งไม่ใช่เหรอครับ"

 

ก็เพราะเเต่ละคนก็ย่อมเเตกต่างกันออกไปเป็นธรรมดาอยู่เเล้ว การจะรู้สึกสับสนหรือผิดหวังที่ความคิดของตัวเองเเตกต่างจากคนรอบข้าง ไม่ว่าใครก็น่าจะเคยรู้สึกเเบบนั้นบ้างซักครั้งละ

 

"เเต่ตัวเจ้าน่ะต่างออกไป ตัวตนที่ไร้เเรงจูงใจจนเฉื่อยชาถึงเพียงนี้ไม่ค่อยจะมีให้เห็นนักหรอกเน้อ"

 

......ไม่ใช่คำชมสินะครับ นี่น่ะ

 

"สรุปสั้นๆก็คือเพราะว่าผมเกิดผิดโลก ก็เลยวางเเผนจะพาผมไปเกิดใหม่ในที่ๆถูกที่ควรสินะครับ?"

"อย่าเรียกว่าเเผนเลย เรียกว่าตามล้างตามเช็ดจะถูกกว่ากระมัง...ประมาณว่าเป็นของเเทนคำขอโทษ ที่เผลอส่งวิญญาณของเจ้าไปเกิดผิดโลกนั่นล่ะ"

"อ่า......"

 

สรุปว่าถ้าผมไปเกิดใหม่ ตัวผมก็จะค้นพบเหตุผลในการใช้ชีวิตเเละมีเเรงจูงใจขึ้นมาเองอย่างนั้นเหรอ?

ตัวเองพูดเองก็กระไรอยู่ เเต่มนุษย์ที่ไร้เศษเสี้ยวของความพยายามอย่างผม มันจะเปลี่ยนกันได้ง่ายๆอย่างนั้นเลยเหรอ....?

ระหว่างที่ผมกำลังคิดอยู่นั้น ดูเหมือนคุณปู่โลลิจะตัดสินใจเรียบร้อยเเล้วว่าจะให้ผมไปเกิดใหม่ เพราะงั้นถึงผมจะพูดอะไรไปก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี

ช่วยไม่ได้เเฮะ.....เอาเป็นว่าถ้าไปเกิดใหม่เเล้วยังไม่พบเหตุผลในการใช้ชีวิตหรือเเรงจูงใจอะไรนั่นอีก ผมค่อยกลับมาใช้ชีวิตที่มีเเต่นอนอย่างเดียวเหมือนเดิมก็ได้

 

"เพราะงั้น ก่อนอื่นเจ้าช่วยเลือกเผ่าที่ต้องการมาหน่อยได้ไหม?"

"ไม่เอามนุษย์ก็ได้เหรอครับ?"

"ย่อมได้อยู่เเล้ว โลกที่เจ้าจะไปเกิดใหม่น่ะมีเผ่าพันธ์ุมากมายหลากหลาย จะเอาเผ่าอะไรก็ได้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเผ่าพันธุ์ไร้เทียมทานอย่างเเวมไพร์ หรือ....."

"งั้นเอาไอ้นั่นล่ะครับ"

"ไวเกิ๊น!?"

 

ก็เเหม คิดมากไปก็น่ารำคาญเปล่าๆนี่นา

พวกขั้นตอนยุ่งยากเเบบนี้น่ะรีบๆทำให้เเล้วเสร็จไปดีกว่า เพราะถ้าขืนต้องทำอย่างจริงจังล่ะก็ ผมคงเหนื่อยเเล้วก็ง่วงสุดๆเลยน่ะสิ

 

"อะ อืม......ยะ ย่อมได้ งั้นต่อไปก็เลือกความสามารถ......ว่าง่ายๆก็ตั้งค่าสกิลนั่นล่ะ"

"อ่า.....เเล้วมีอะไรบ้างเหรอครับ"

"ก่อนอื่นถ้าเจ้าเป็นเเวมไพร์ก็ต้องมี [ดูดเลือด] สิจริงมั้ย เเต่ว่าสกิลนี่น่ะมัน....."

"'งั้นก็อัพเเต่ดูดเลือดให้หมดเลยครับ"

".....เจ้าก็เเค่ขี้เกียจเลือกใช่มั้ย?"

"ความเเตกซะเเล้วเหรอครับ"

"เจ้านี่นะ.....เฮ้อ จะเขียนใส่กระดาษให้เพราะฉะนั้นช่วยตั้งใจเลือกหน่อยได้ไหม? ถึงวิญญาณของเจ้าจะไร้เเรงจูงใจเเต่ว่าคุณภาพดีมากเลยนะ ถ้าเจ้าเน้นที่ดูดเลือดมากเกินไป ความกระหายเลือดจะรุนเเรงมาก จนมีหวังได้ตายทันทีที่ไปเกิดใหม่เป็นเเน่"

"เข้าใจเเล้วครับ ยุ่งยากจริงน้า...... ว่าเเต่ ถ้าความสามารถมันมีข้อเสียก็หัดบอกกันก่อนสิครับ ใช้ไม่ได้เลยตาปู่โลลินี่"

"ก็เจ้าไม่ฟังเราเองไม่ใช่เรอะ!?"

 

คุณปู่โลลิบ่นไปพลาง พร้อมกับเขียนสรุปความสามารถที่สามารถใช้ได้ลงในกระดาษให้ผม

เเล้วก็กระดาษนี่น่ะอยู่ๆก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ เช่นเดียวกับปากกาที่จู่ๆก็โผล่มาเเละกำลังลอยเขียนตัวอักษรไปมาอยู่กลางอากาศ ร่างจริงของปู่โลลิก็ยังไม่ยอมโผล่มาให้เห็นอีกเช่นเคย

หลังจากรออยู่อย่างนั้นประมาณ 2-3 นาที กระดาษที่วางอยู่เบื้องหน้าผมก็เต็มไปด้วยตัวอักษรยาวพรืดจนอ่านลำบาก เเต่เพราะคุณปู่โลลิน่ะน่ารำคาญจะตาย ผมเลยต้องจำใจอ่านอย่างช่วยไม่ได้

 

☆ตารางสกิลเบื้องต้นสำหรับเผ่าเเวมไพร์ ver1.27

[ดูดเลือด]

[ร่างหมอก]

[ร่างค้างคาว]

[ร่างเงา]

[พันธโลหิต]

[บลัดรีดดิ้ง]

[บลัดอาร์ม]

[บลัดบ๊อก]

[เเปลภาษา]

[ถอดความ]

[เสริมประสาทรับกลิ่น]

[เสริมประสาทการมองเห็น]

[เสริมพลังเวทย์]

[เวทย์ฟื้นฟู]

[เวทย์ลม]

[เวทย์ความมืด]

[ทนทานต่อธาตุไฟ]

[ทนทานต่อธาตุน้ำ]

[ทนทานต่อธาตุศักดิ์สิทธิ์]

[ทนทานต่อธาตุมืด]

[ทนทานต่อเเสงอาทิตย์]

[ทนทานต่อพิษ]

[ทนทานต่อคำสาป]

[ทนทานต่อเวทมนต์]

 

"ยาวจังครับ"

 

หัวข้อเยอะมาก จนเเค่อ่านให้จบก็เหนื่อยเเล้ว

ผมคิดว่าตัวเองพยายามมามากพอเเล้วล่ะตอนนี้ เล่นเอาอยากนอนกลางวันทั้งๆอย่างนี้ขึ้นมาเลย

 

"เจ้านี่มัน......."

"เลือกให้หน่อยไม่ได้เหรอครับ?"

"ก็ต้องไม่ได้อยู่เเล้วเซ่!? เรื่องของตัวเองก็ต้องจัดการด้วยตัวเองไม่ใช่รึไง!"

"คร้าบ~.......งั้นก็เอาหมดเลย"

"ถึงจะเลือกหมดนั่นก็ยังมีพอยน์เหลืออยู่ดีเน้อ......ช่วยเลือกความสามารถที่ต้องการอัพความสามารถเพิ่มมาหน่อยได้ไหม"

 

ใช้ระบบพอยน์เหรอครับเนี่ย.....

จากที่ว่ามานั่น ดูเหมือนจะต้องใช้พอยน์ให้หมดล่ะ

จริงๆเลย ไอ้นิสัยไม่รู้จักยืดหยุ่นนั่นมันอะไรกัน เป็นคนญี่ปุ่นรึไงครับ คุณปู่โลลิ?

 

"ถ้าอย่างนั้นก็เอาทั้งหมด ส่วนพอยน์ที่เหลือก็กระจายไปอัพค่าความต้านทานกับเวทย์ฟื้นฟูให้หมดทีครับ"

 

ขืนตายอีกรอบก็เดือดร้อนเเย่ เพราะงั้นให้ความสำคัญกับการเอาตัวรอดไว้ก่อนดีกว่า ก็ครั้งนี้ไม่มีอะไรยืนยันว่าผมจะตายสบายๆไม่ทรมานเหมือนครั้งก่อนนี่นา

โดนพิษหรือคำสาปเล่นงานขึ้นมาคงทรมานเเย่ เเถมเเวมไพร์ก็เเพ้เเสงอาทิตย์ด้วย เน้นป้องกันตรงนั้นไว้ก่อนดีกว่า เเล้วถ้าเกิดได้เเผลขึ้นมาก็จะได้ใช้เวทย์ฟื้นฟูรักษาได้

มีความสามารถขนาดนี้ น่าจะพอเอาตัวรอดได้เหลือเฟือ

 

"ถึงจะอัพความสามารถที่ว่ามาเเต่ละอันจนถึงระดับสูงสุด ก็ยังมีพอยน์เหลืออยู่ดีเน้อ......"

"เมนูเเนะนำประจำวันล่ะครับ?"

"เห็นที่นี่เป็นบาร์รึไง!? เฮ้อ งั้นก็สกิลสายเลือดกับสายเเปลงร่าง สกิลสายภาษา พันธโลหิต เเล้วก็เสริมพลังเวทย์!"

"เอาพอยน์ไปลงพวกนั้นให้หมดเลยครับ"

"เจ้านี่มัน.....อะไรของเจ้านี่มันเนี่ยยย....."

 

เเหมๆ เริ่มหลุดคาแรคเตอร์ไปเยอะเเล้วนะ ไหวรึเปล่าครับเนี่ย คุณปู่โลลิ

ผลสุดท้าย เพราะยังเหลือพอยน์อยู่อีกนิดหน่อยก็เลยเอาไปลงที่ดูดเลือดจนหมด ดูเหมือนยิ่งอัพดูดเลือดไปมากเท่าไหร่ข้อเสียก็จะยิ่งรุนเเรงขึ้นตามไปด้วย ที่อัพไปนี่จะมีปัญหารึเปล่าหว่า?

 

"ต่อไปก็ตั้งค่าสถานะทางกายภาพ......"

"ยังมีอีกเหรอครับ.....ช่วยเลือกให้ทีเถอะครับ"

"เจ้านี่มัน.....ไร้เเรงจูงใจสุดๆจริงๆนั่นล่ะ เป็นหนักขนาดที่เราไม่เคยพบเจอมาก่อนเลยด้วย"

”เอะเฮะเฮะ”

"ไม่ได้ชมเสียหน่อย ว่าเเต่ทั้งที่น้ำเสียงเหมือนกำลังอายอยู่เเท้ๆ เเต่สีหน้ากลับนิ่งสนิทนั่นมันอะไรกัน น่าขยะเเขยงจริงๆ ความสามารถทางการเเสดงที่ไร้ประโยชน์สุดๆนั่นมันอะไรฮึ"

"น่ารำคาญ เพราะงั้นช่วยเอาไปลงที่ค่าความเร็วให้หมดทีครับ"

".......นิสัยอย่างเจ้า เรานึกว่าจะลงที่ค่าพลังป้องกันทั้งหมดเสียอีก"

"ถ้าเกิดมีธุระขึ้นมา จะได้รีบทำรีบเสร็จเเล้วกลับไปนอนต่อได้ไม่ใช่เหรอครับ?"

"อุหวาー จู่ๆก็รับได้ขึ้นมาซะงั้น....."

 

ดูจะพูดออกมาเพราะตกใจจริงๆนะเนี่ย ทั้งๆที่ผมอุตส่าห์คิดอย่างจริงจังเเล้วเเท้ๆ เล่นเอาเศร้าเลย ผมอุตส่าห์คิดเรื่องนอนกลางวันอย่างจริงจังสุดๆเลยนะ

 

"ต่อไปก็ตั้งค่าสถานที่เกิด เอาเป็นที่เเบบไหนดีล่ะ?"

"เอาเป็นที่ๆบรรยากาศสงบเเล้วก็เงียบ ให้ความรู้สึกว่าง่ายต่อการนอนกลางวันละกันครับ"

"จู่ๆก็เรื่องมากขึ้นมาซะงั้น!?"

 

เปล่าซะหน่อย นั่นเรื่องคอขาดบาดตายเลยนะครับ?

พอทำหน้าเหมือนจะบอกว่า.....พูดอะไรอยู่ครับเนี่ย ปุ๊บ คุณปู่โลลิก็ถอนหายใจออกมาเเล้วยอมรับเเต่โดยดี

บางที คุณปู่โลลิอาจจะเป็นคนดีก็ได้นะ อย่างน้อยก็เข้ากับคนได้ง่าย เเล้วก็ดูเเลคนอื่นได้ดีด้วย

ถึงไม่รู้ว่าเป็นพระเจ้าหรือว่าเป็นอะไรก็เถอะ เเต่บรรยากาศเหมือนคนที่อยู่มานานนั่นก็ดี อยากให้รับผมไปเลี้ยงจังเลย

เเต่เธอเอง ถ้าต้องคอยออกมาต้อนรับคนเเบบผมทุกครั้งก็คงยุ่งน่าดูล่ะนะ เพราะงั้นคงจะหมดหวังซะละมั้ง........ซะละมั้ง.........

 

"ปะ เป็นอะไรรึเปล่า? จู่ๆก็เงียบไป.....ปวดท้องงั้นรึ?"

"เปล่าครับ เเค่คิดว่าบางทีอาจจะเล่นง่ายกว่าที่คิดก็ได้น้า~ ขึ้นมาเท่านั้นเอง"

"พูดถึงเรื่องอะไรนั่น!?"

 

ไม่ต้องสนใจก็ได้ครับ ผมเเค่พูดกับตัวเองน่ะ

 

"อะ อะเเฮ่ม.....เพียงเท่านี้การเตรียมการสำหรับไปเกิดใหม่ก็เสร็จเรียบร้อย ที่เหลือก็เเค่หลังจากเจ้าเตรียมใจได้ เราก็พร้อมจะส่งเจ้าไปเกิดใหม่ได้ทุกเมื่อ"

"งั้นก็รีบๆจัดการได้เลยครับ "

"ฮึ ก็คิดอยู่เเล้วว่าต้องพูดอย่างนั้น.......รักษาตัวด้วยเน้อ"

"คุณปู่โลลิเองก็รักษาตัวด้วยนะครับ ต้องรับมือกับคนอย่างผมคงลำบากเเย่ เเต่ก็พยายามเข้านะครับ"

"ถ้ารู้ตัวอยู่เเล้วก็จริงจังให้มันมากกว่านี้หน่อยสิเจ้าโง่! จริงๆเลย......งั้นก็ลาก่อน เจอกันครั้งหน้าเราขออวยพรให้เจ้าพบเจออะไรบางอย่างเน้อ"

"อะไรบางอย่างที่ว่านั่น.....หมายถึงอะไรงั้นเหรอครับ?"

"อะไรบางอย่างก็คืออะไรบางอย่างนั่นละ อะไรบางอย่างที่อาจจะนำพาความสุขหรือเเม้กระทั่งความเศร้ามาสู่ชีวิตของเจ้า"

 

รู้สึกได้ว่า เหมือนคุณปู่โลลิจะหัวเราะออกมานิดหน่อย

พริบตาต่อมาร่างกายของผมก็ถูกห่อหุ้มไปด้วยเเสง สติค่อยๆพล่าเลือนอย่างช้าๆ

ตะกี้พูดอะไรออกมาก็ไม่รู้ ไม่เห็นจะเข้าใจซักนิดเลยครับ.....

 

"คุณปู่โลลิกำลังปล่อยบรรยากาศเหมือนจะบอกว่า [เราก็พูดคำคมดีๆออกมาได้เหมือนกันเเฮะ] ออกมาด้วยละ พอใจกับอีเเค่นี้จะดีเหรอครับ?"

"เราได้ยินนะ"

 

พอรู้สึกเหมือนถูกเขกหัวเข้าโป๊กหนึ่ง สติของผมก็ดับลงอย่างรวดเร็ว

อะไรกัน เล่นง่ายอย่างที่ผมคิดไว้เลยนี่นา ก็เเหม เล่นเขกหัวผมเบาๆอย่างอ่อนโยนถึงขนาดนั้นเลยนี่นา




NEKOPOST.NET