[นิยายแปล] Sairin Yuusha no Fukushuu Hanashi - สิ้นหวังชะมัด เลิกเป็นผู้กล้าแล้วไปอยู่ฝั่งจอมมารดีกว่า~ ตอนที่ 5 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Sairin Yuusha no Fukushuu Hanashi - สิ้นหวังชะมัด เลิกเป็นผู้กล้าแล้วไปอยู่ฝั่งจอมมารดีกว่า~

Ch.5 - 『ติดกับ』


「อุก... อึก...」

 

ลูเซอร์กำลังดิ้นทุรนทุรายภายในสวนของพระราชวังด้วยความเจ็บปวด

 

เขาเจ็บหลังอย่างมากจากการกระแทกพื้น

เพราะทำอะไรไม่ได้ในช่วงที่กำลังตกลงมา แต่โชคดีที่เขาไม่ตายเพราะแรงกระแทกนั้น

 

ในตอนนี้เขาดั้งหัก ที่แขนและไหล่ก็มีเลือดไหลจากการโดนฟันก่อนหน้านี้ บาดแผลทั้งหมดนี้ทำให้เจ็บปวดจนสั่นไปทั้งร่าง

เขาหอบหายใจอย่างรุนแรงเพราะความเจ็บปวด

 

「ฮ่า ฮ่า เวรเอ๊ย... เวรเอ๊ย ไอเวร..อามา...สึ!」

 

หลังจากนั้นไม่กี่นาที

เมื่ออาการบาดเจ็บทุเลาลง เขาก็ลุกขึ้นและก่นด่าด้วยความเคียดแค้นพลางหอบหายใจ

 

「ไอเวรนั่น......! มันกล้าทำกับข้าได้อย่ารไร!」

 

ไอโง่ไร้ค่าที่ไม่รู้ตัวว่าถูกหลอกใช้อยู่

จากมุมมองของเขาการที่อิโอริยังมีตัวตนอยู่ ทำให้ตนกลายเป็นคนโง่

ซึ่งเป็นเรื่องที่อภัยให้ไม่ได้

 

「มันกล้าทำให้ข้ากลัวจนตัวสั่น ก่อนจะโยนลงมางั้นรึ…!」

 

ข้าไม่รู้สึกถึงพลังเวทย์จากมันเลย หรือนั่นเป็นค่าใช้จ่ายที่มันตายงั้นรึ ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมมันถึงได้ถูกอัญเชิญมาเป็นผู้กล้าอีกครั้ง

ถ้าไม่มีพลังผู้กล้า แม้แต่ข้าก็ฆ่ามันโดยการบีบคอด้วยมือเปล่าได้

ใช่แล้ว ครั้งนี้ข้าแค่ตกใจ

 

เขามองขึ้นไปยังห้องวิจัย จากนั้นก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ ที่ตนตกลงมาเพราะถูกลอบโจมตี

 

「คุ... อึก! ข้าจะทำให้แกเสียใจ ครั้งนี้ข้าจะกำจัดเจ้าให้สิ้นซาก เพื่อที่แกจะไม่สามารถกลับมาได้อีก!」

 

ใช้ความได้เปรียบในตอนที่ข้าสับสน คราวหน้าข้าจะไม่ทำพลาดอีก

เขารักษาแผลด้วยเวทมนตร์ ขณะยิ้มอย่างบิดเบี้ยว

การรักษาบาดแผลระดับนี้ไม่เป็นปัญหาสำหรับข้าหรอก

 

「หากเป็นมันตัวจริงจะไปที่ไหนー」

 

หากใช้เวทมนตร์ไม่ได้ การที่จะหลบหนีจากอาณาจักรนี้ก็เป็นไปไม่ได้

มันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้วิธีพิเศษบางอย่าง

 

「ห้องอัญเชิญ」

 

ห้องอัญเชิญเป็นที่ที่ “วงเวทย์อัญเชิญ” ตั้งอยู่

และการจะเข้าไปต้องได้รับอนุญาต จากกษัตริย์แห่งอาณาจักรเท่านั้น

วงเวทย์นั่นคล้ายกับ “วงเวทย์เคลื่อนย้าย” ที่ใช้ในการเคลื่อนย้ายไปยังสถานที่อื่น

 

「อามาสึ ข้าไม่มีวันปล่อยให้แกหนีไปได้แน่!」

 

หลังจากนั้นประมาณสิบนาที

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ มันไม่มีทางหนีไปจากพระราชวังได้แน่

มันต้องยังอยู่แถวนี้แน่นอน

 

หลังจากนั้นเขาก็พุ่งไปยังประตูของพระราชวังในทันที

 

「เฮ้! มีใครอยู่หรือเปล่า!」

 

จากเสียงตะโกนของเขา อัศวินที่อยู่ใกล้ ๆ ก็เข้ามาหา

เขาออกคำสั่งให้อัศวินรีบไปที่ห้องอัญเชิญ

ด้วยการกระทำที่รีบร้อนของเขา อัศวินไม่สามารถพูดแทรกได้และทำได้เพียงทำตามคำสั่ง

 

เมื่อไปถึงห้องอัญเชิญผนึกก็ถูกคลายออกไปแล้ว

เมื่ออัศวินที่ตามหลังมาเห็นว่าผนึกถูกคลาย เขาก็ตะโกนออกมาว่า “นี่มันหมายความว่ายังไงกัน!”

 

「เวรเอ๊ย!」

 

「ท่านลูเซอร์ขอครับ!?」

 

ลูเซอร์เดินเข้าไปในห้องอัญเชิญ

ภายในห้องนั้นสว่าง และอิโอริกำลังยืนอยู่กลางห้อง

 

「ทำไมท่านผู้กล้าถึงได้อยู่ในนี้...」

 

「แล้วผนึกถูกปลดได้อย่างไรกัน!?」

 

การที่ได้เห็นผู้กล้าทำให้อัศวินตื่นตระหนก

อิโอริยังคงสงบ แม้ลูเซอร์จะเดินเข้ามา

 

「เร็วจังนะลูเซอร์」

 

รูปลักษณ์ของอิโอริที่กำลังพึมพัมนั้น ต่างไปจากตอนที่เจอกับเขาในห้องวิจัย

เขาสังเกตเห็นว่าอิโอริกำลังสวมเสื้อเวทมนตร์คุณภาพสูง และที่เอวมีดาบที่ดูล้ำค่าห้อยอยู่

พวกมันเป็นสิ่งที่ควรจะถูกเก็บอยู่ในคลังสมบัติ

 

「แก ไอสารเลว……!」

 

ขณะสังเกตรูปลักษณ์ของอิโอริ ลูเซอร์ก็เห็นหินกองอยู่ใกล้ ๆ เขา มันไม่ใช่ก้อนหินธรรมดา แต่เป็นแร่พิเศษที่กักเก็บพลังเวทย์ไว้ ซึ่งถูกเรียกว่า『หินเวทย์』

 

แม้แต่คนที่ไม่มีพลังเวทย์ก็สามารถใช้เวทมนตร์ได้ด้วย『หินเวทย์』ราวกับทำให้คนผู้นั้นมีพลังเวทย์

อิโอริเปิดการทำงานของวงเวทย์ โดยการใช้『หินเวทย์』

 

「อามาสึ ไอสารเลว! ออกไปให้พ้นจากวงเวทย์เดี๋ยวนี้!!」

 

「อะ อามาสึ!? ท่านลูเซอร์ขอรับ ท่านกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่……..」

 

เป็นไปตามคาด เขารู้ว่าอิโอริจะใช้วงเวทย์อัญเชิญ

รูปแบบของมันถูกเขียนทับใหม่โดยอิโอริแล้ว

 

เมื่อรู้ว่าอิโอริเตรียมการมาอย่างดี เขาก็กระวนกระวายมากขึ้น และตะโกนชื่ออามาสึออกไปโดยไม่ตั้งใจ

เขาไม่รู้เลยว่าอัศวินนั้นตกใจกับเรื่องนี้

 

อิโอริที่ใจเย็นกับลูเซอร์ที่ตื่นตระหนกกำลังจ้องตากัน

 

ในตอนนั้นเอง

 

「นี่มันอะไรกันลูเซอร์! นี่มันหมายความว่าอย่างไร!!」

 

ปรากฏว่าคนที่เข้ามาในห้องอัญเชิญคือกษัตริย์ พร้อมกับอัศวินอีกจำนวนหนึ่ง

และในทันทีที่สังเกตเห็นอิโอริ กษัตริย์ก็ร้องด้วยความตกใจว่า「อะไรกัน!?」

 

「ฝ่าบาทขอครับ คือว่า……」

 

ลูเซอร์ที่กำลังตื่นตระหนกพยายามหาข้ออ้าง เพื่อที่จะอธิบายเกี่ยวกับสถานการณ์นี้อย่างรวดเร็ว

 

「ช่วยได้มากเลยลูเซอร์ ต้องขอบคุณนายที่ทำให้ชั้นปลดผนึก และใช้วงเวทย์นี้ได้」

 

น้ำเสียงที่ออกมานั้นแตกต่างจากน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง เมื่อตอนอยู่ห้องทำงานโดยสิ้นเชิง

อิโอริกำลังคุยกับลูเซอร์ด้วยน้ำเสียงที่ราวกับสนิทกัน

สายตาทุกสายตาย้ายไปจับจ้องยังลูเซอร์

 

ในจังหวะนั้น

วงเวทย์อัญเชิญก็เปล่งแสงสว่างจ้า ออกมาปกคลุมทั่วทั้งห้อง

 

「ーแล้วเราจะได้พบกันอีก」

 

หลังเสียงพึมพัมสงบลง

ร่างของเขาก็ถูกแสงกลืนไป

 

「ดะ เดี๋ยว อามาสึ!!」

 

ลูเซอร์คิดพยายามจะร่ายเวทย์ แต่สายไปแล้ว

ร่างของอิโอริได้หายไปจากห้องอัญเชิญ เขาหนีไปโดยที่เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ทุกคนในห้องที่กำลังมองจุดที่อิโอริเคยยืนอยู่ก่อนหน้านี้ ต่างแสดงสีหน้างงงวยออกมา

 

เป็นกษัตริย์ที่ตั้งสติได้เป็นคนแรก

 

「ลูเซอร์! นี่มันหมายความว่าอย่างไร แล้วแกสอนเขาปลดผนึกเช่นนั้นหรือ!?」

 

กษัตริย์เดินไปหาลูเซอร์ด้วยความโกรธ

 

「 นะ นี่เป็นการเข้าใจผิดขอรับฝ่าบาท」

 

เขาพยายามแก้ตัว ขณะเดินถอยหลัง

ทันใดนั้นก็มีอัศวินเข้ามาในห้องอัญเชิญอย่างเร่งรีบ

 

「 ฝ่าบาท! ผนึกคลังสมบัติถูกปลดออกโดยใครบางคน และของภายในห้องก็หายไปด้วยขอรับ!」

 

「เจ้าพูดว่าอะไรนะ!?」

 

「『หินเวทย์』ดาบล้ำค่า ชุดเวทย์ และไอเทมเวทมนตร์ต่าง ๆ  นอกจากนี้『กำไลแห่งการปกป้อง』『แหวนแห่งพลัง』ซึ่งเป็นสมบัติของอาณาจักรก็หายไปเช่นกันขอรับ!」

 

ใบหน้าของกษัตริย์ซีดลง หลังจากได้รับรายงาน

 

『หินเวทย์』ถูกใช้เป็นแหล่งกำเนิดแสงของพระราชวัง และใช้ประกอบพิธีเวทมนตร์ขนาดใหญ่ มันเป็นแหล่งพลังงานสำคัญที่สามารถนำไปใช้ได้หลายอย่าง

ไหนจะไอเทมเวทมนตร์ทั้งหลาย แม้กระทั่งสมบัติของอาณาจักรอย่าง『กำไลแห่งการปกป้อง』ก็เป็นสมบัติล้ำค่าที่ถูกสืบทอดมารุ่นสู่รุ่นในอาณาจักรแห่งนี้

การถูกปล้นนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน

 

「ーลูเซอร์」

 

ลูเซอร์ที่มีตำแหน่งสภาจอมเวทย์แห่งอาณาจักร มีส่วนร่วมกับการปลดผนึกคลังสมบัติและห้องอัญเชิญ

ผนึกถูกปลดออกโดยง่ายด้วยความช่วยเหลือของเขา

แน่นอนว่าด้วยเหตุผลที่ถูกกล่าวมาข้างต้น ทำให้เขาตกเป็นผู้ต้องสงสัยー

 

「 ปะ โปรดรอก่อนขอรับ! ข้าจะหาตำแหน่งของผู้กล้าในทันที!」

 

เขารู้ว่าควรสะกดรอยอิโอริจากวงเวทย์

เขาจึงเข้าไปสัมผัสวงเวทย์และอ่านจุดหมายปลายทาง

ด้วยความรู้ของอิโอริ

เป็นไปไม่ได้เลยที่จะซ่อนจุดหมายปลายทาง

 

「ฮึ ๆ…..!」

 

หมอนั่นยังคงไร้เดียงสาเช่นเคย

 

เขาพยายามโน้มน้าวกษัตริย์ว่าตนสามารถรู้จุดหมายปลายทาง ด้วยการสัมผัสวงเวทย์ ขณะหัวเราะในใจ

 

และทันใดนั้น

 

「อะไー?」

 

“ตู้ม” วงเวทย์นั้นแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

 

「อะ อะไรกัー!?」

 

ในตอนนั้นลูเซอร์ก็ได้รู้ว่าวงเวทย์ถูกร่ายเวทย์『ทำลายตัวเอง』ไว้

หากมนุษย์คนอื่นนอกเหนือจากอิโอริสัมผัส มันก็จะถูกทำลาย

 

「วงเวทย์อัญเชิญโบราณมัน……! ลูเซอร์!! แก ไอสารเลว!!」

 

แต่มีเพียงลูเซอร์เท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

จากมุมมองของคนอื่น เขาเป็นเหมือนกับคนทำลายวงเวทย์

 

「ทำลายผนึกคลังสมบัติกับห้องอัญเชิญ และยังช่วยผู้กล้าหนี นอกจากนี้ยังทำลายวงเวทย์อัญเชิญอีก แกคิดจะทำอะไรกันแน่หา!?」

 

「ขะ เข้าใจผิดแล้วขอรับฝ่าบาท! กระผมไม่มีวันทำเช่นนั้น! ทุกอย่างเป็นเพราะอามาสึ... ใช่แล้ว เป็นเพราะมันคนเดียว!!」

 

ปากลูเซอร์ที่กล่าวถึงชื่อ『อามาสึ』โดยไม่ได้ตั้งใจถูกสังเกตเห็น

 

การแสดงออกราวกับเพื่อนของอิโอริกับเขา

และคำพูดอย่าง “ขอบคุณนายที่ทำให้ชั้นปลดผนึก และสอนชั้นใช้วงเวทย์อัญเชิญได้”

ลูเซอร์ที่ทำลายวงเวทย์อัญเชิญแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ราวกับพยายามจะช่วยเขา

 

สำหรับเขาที่ยังคงกล่าวชื่อ『อามาสึ』ซึ่งเป็นสหายเก่า และพยายามบอกว่าอิโอริคืออามาสึ

แน่นอนว่ามันทำให้เขาดูเหมือนเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด

 

「จับกุมตัวลูเซอร์เดี๋ยวนี้!!」

 

ภายในห้องอัญเชิญ เสียงคำสั่งของกษัตริย์ดังก้องกังวาน

อัศวินพุ่งเข้ามาจับลูเซอร์ที่พยายามหาข้อแก้ตัวอย่างร้อนรน

เขาที่ทำอะไรไม่ได้ถูกจับกดลงกับพื้น

 

「อะ... อ๊ากกกกกก!」

 

ในตอนนั้นเขาก็รู้ตัวว่าติดกับอิโอริแล้ว

 

「 เวรเอ๊ย… ไอสารเลวววววว!!」

 

เสียงกรีดร้องของเขาดังก้องไปทั่วห้องอัญเชิญ

 

 

 

 

ชั้นหัวเราะเล็กน้อย เมื่อนึกถึงฉากก่อนเคลื่อนย้าย

 

「โชคดีจริง ๆ ที่มันเข้ามาถูกเวลา」

 

มันเป็นแผนอันเรียบง่าย แต่ก็ไม่คิดว่าจะออกมาได้ดีขนาดนี้

แม้การแสดงและใช้น้ำเสียงที่เป็นมิตรกับมัน จะทำให้ชั้นรู้สึกคลื่นไส้ก็ตาม

 

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตอนนี้ลูเซอร์น่าจะถูกสอบสวนโดยกษัตริย์แล้ว

หากมันกลายเป็นปัญหา ก็เป็นไปได้สูงที่มันจะถูกโยนเข้าคุก

 

ขณะกำลังคิดเรื่องนั้น แสงสว่างก็หายไป

 

เมื่อลืมตาขึ้น ชั้นก็ยืนอยู่ในถ้ำที่มืดสนิท

พื้นกับผนังเป็นหิน ขณะกำลังจุดไฟก็มีละอองฝุ่งลอยอยู่ในอากาศ

 

「สำเร็จ」

 

จากการเขียนวงเวทย์ใหม่ มันเป็นไปได้ที่จะเดินทางในระยะไกลได้ในพริบตา

มันเป็นเทคนิคของตำแหน่งอัญเชิญ แม้จะถูกเขียนอย่างเร่งรีบ แต่ชั้นก็มาถึงจุดหมายได้อย่างปลอดภัย

เป้าหมายของชั้นในพระราชวังนั้นสามารถกล่าวได้ว่าสำเสร็จหมดแล้ว เว้นก็แต่การล้างแค้นลูเซอร์

 

หลังออกจากห้องทำงาน ชั้นก็ไปยังคลังสมบัติเป็นที่แรก

ปลดผนึกแล้วหยิบไอเทมบางส่วนมาด้วย

 

ในนั้นมี『หินเวทย์』จำนวนมากที่ถูกเก็บไว้โดยอาณาจักร

ไอเทมอย่างผ้าคลุมเสริมเวทย์ป้องกัน และดาบล้ำค่าที่มีพลังเวทย์มหาศาล

ถุงที่มี『เวทย์เก็บของ』ซึ่งทำให้เก็บของได้จำนวนมาก

 

นอกจากนี้ชั้นยังหยิบ『กำไลแห่งการปกป้อง』และ『แหวนแห่งพลัง』ที่ถูกเก็บไว้อย่างแน่นหนามาด้วย

 

『กำไลแห่งการปกป้อง』ทำให้ผู้สวมใส่ได้รับความเสียหายลดลง

『แหวนแห่งพลัง』มีพลังเวทย์ที่ทำให้ผู้สวมใส่มีพละกำลังเพิ่มขึ้น

 

ทั้งสองสิ่งมีค่าอย่างมาก พวกมันเป็นไอเทมเวทมนตร์ที่เพิ่มพลังให้กับผู้สวมใส่อย่างมาก

มันถูกเขียนไว้ในเอกสารที่ชั้นเห็นในห้องสมุด พวกมันเป็นสมบัติของอาณาจักร

หากเห็นว่าทั้งสองสิ่งถูกขโมยไป คงเกิดความโกลาหลแน่ ๆ

 

นอกจากนี้ชั้นยังขโมยของบางอย่าง ที่สำคัญต่อการล้างแค้นมาด้วย

ใช้มันกับลูเซอร์คงจะดีที่สุด แต่ไว้ค่อยว่ากันใหม่ก็แล้วกัน

ชั้นน่าจะได้พลังในการต่อสู้เพิ่มขึ้นจากไอเทมเวทมนตร์พวกนี้ แม้มันจะยังน้อยกว่าเมื่อก่อนก็ตาม

 

นั่นเป็นเหตุผลที่ชั้นใช้วงเวทย์อัญเชิญในการเคลื่อนย้าย

นอกจากนี้ชั้นยังจัดเรียงวงเวทย์ใหม่ ให้มันทำลายตัวเองหากมีคนอื่นมาสัมผัส

ชั้นเขียนมันใหม่ด้วยพลังเวทย์ที่ถูกกักเก็บไว้ใน『หินเวทย์』

คลังสมบัติถูกปล้น วงเวทย์อัญเชิญของอาณาจักรก็ถูกทำลายทิ้ง

 

「เอาล่ะ」

 

ตอนนี้ชั้นต้องตรวจสอบตำแหน่งปัจจุบัน...

ไม่ต้องสงสัยเลย เดินทางมาถึงจุดหมายเป๊ะ ๆ

 

「เทียบกับครั้งก่อน โครงสร้างไม่ค่อยเปลี่ยนไปสักเท่าไหร่เลยนะ」

 

เขาวงกตที่ตั้งอยู่บริเวณชายแดนของอาณาจักร――『วงกตนรก』มันถูกรู้จักกันในชื่อนี้

สถานที่ซึ่งปีศาจ-กองทัพกำลังของจอมมารมารวมตัวกันเยอะที่สุด

 

ในอดีตชั้นได้พิชิตที่นี่พร้อมกับเหล่าสหาย

ดูเหมือนว่าในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมา จอมมารจะปรับปรุงมันใหม่

 

ทำไมชั้นถึงได้มาสถานที่อันตรายแบบนี้นะเหรอ?

เป็นเพราะーเพื่อที่จะฟื้นพลังผู้กล้ายังไงล่ะ

『ตราผู้กล้า』 บนแขนขวาแทบจะไม่ทำงานเลย ด้วยเหตุผลบางอย่างดูเหมือนว่าพลังเวทย์ของชั้นถูกผนึกอยู่

 

ถ้าต้องการให้ “มัน” ทำงานได้เต็มที่ คงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้พลังเวทย์จำนวนมาก เพื่อบังคับให้ “ตรา” ทำงาน

ชั้นตั้งใจจะใช้『หินเวทย์』ทำอะไรสักอย่างดู แต่มันก็ยังไม่พอ ดูเหมือนว่าต้องใช้พลังเวทย์มากกว่าที่คิดไว้

 

ดังนั้นชั้นจึงหมายตาเขาวงกตแห่งนี้

 

มันมีสิ่งที่มีพลังเวทย์มหาศาลซึ่งถูกเรียกว่า『แกนกลางเขาวงกต』ถูกติดตั้งอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุด และเขาวงกตนี้ยังเต็มไปด้วยแก๊สซึ่งถูกเรียกว่า『ไอปีศาจ』ที่ช่วยให้กำเนิดปีศาจ

 

「ได้『แกนกลางเขาวงกต』มาเมื่อไหร่ พลังชั้นก็จะคืนมาเมื่อนั้น」(อิโอริ)

 

เพราะเหตุนั้นชั้นจึงมาที่『วงกตนรก』

 

「ーーー」

 

ชั้นนึกถึงความฝันที่เคยมี อยากสร้างโลกที่สงบสุข

โลกที่ทุกเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกันหลังจบสงคราม

 

ชั้นยังจำใบหน้าของเหล่าสหายที่หัวเราะความฝันนั้นได้

 

ーแกมาจากโลกอื่น แต่กลับพยายามจะช่วยโลกนี้เนี่ยนะ? ไม่คิดเหรอว่ามันน่าขัน?

 

ーมีเพียงแกที่สู้โดยมีเป้าหมายอย่างนั้น เพียงแค่แก!!

 

ーมันเป็นสิ่งที่เห็นได้เพียงในความฝันไม่ใช่เหรอ?

 

「ชั้นจะทำให้พวกแกเสียใจ」

 

ลูเซอร์ ดิโอนิส ลูซิฟิน่า และพวกครึ่งมนุษย์ที่ทรยศชั้น

 

「ชั้นต้องการพลังเพื่อสิ่งนั้น」

 

พลังสำหรับสังหารหมู่เหล่าครึ่งมนุษย์

พลังสำหรับสังหารลูเซอร์

พลังสำหรับสังหารลูซิฟิน่าและดิโอนิส ที่ตอนนี้อยู่กับกองทัพจอมมาร

 

ส่วนวิธีที่จะกลับไปยังโลกเดิมนั้น ชั้นควรจะคิดถึงมันหลังล้างแค้นเสร็จ

 

「ด้วยเหตุผลนั้น ชั้นต้องเอา『แกนกลางเขาวงกต』มาให้ได้」

 

จำเป็นต้องเข้าไปส่วนที่ลึกที่สุด เพื่อเก็บ『แกนกลางเขาวงกต』ระหว่างทางต้องเจอปีศาจกับเยอะแน่ ๆ

ไหนจะเผ่าปีศาจที่คอยปกป้อง『แกนกลางเขาวงกต』อีก

ชั้นต้องรีบฝ่าเข้าไป และบรรลุวัตถุประสงค์

 

「ชั้นควรไปต่อได้แล้ว」

 

หลังจากคิดถึงเป้าหมายในอนาคต(หลังจากนี้) ชั้นก็เดินไปยังส่วนลึกของเขาวงกต




NEKOPOST.NET