[นิยายแปล] Sairin Yuusha no Fukushuu Hanashi - สิ้นหวังชะมัด เลิกเป็นผู้กล้าแล้วไปอยู่ฝั่งจอมมารดีกว่า~ ตอนที่ 0 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Sairin Yuusha no Fukushuu Hanashi - สิ้นหวังชะมัด เลิกเป็นผู้กล้าแล้วไปอยู่ฝั่งจอมมารดีกว่า~

Ch.0 - 『อารัมภบท - ผู้กล้าผู้บ้าคลั่ง』


「ยินดีต้อนรับท่านผู้กล้าจากต่างโลก โปรดช่วยโลกนี้จากจอมมารเถิด」

 

ทันใดนั้นชั้นก็ได้ยินเสียงอันแหบแห้งของชายชราคนหนึ่งที่ไม่คุ้นเคย

หลังจากได้ยินเสียงนั้น ชั้นก็ตั้งสติแล้วมองไปรอบตัว

จากนั้นชั้นก็ตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนลวดลายแปลก ๆ

 

「นี่ชั้น... อยู่ไหน...?」

 

「ที่นี่คือ “เลธีช่า” เป็นโลกที่แตกต่างจากโลกที่ท่านจากมา ท่านผู้กล้า」

 

เสียงอันแหบแห้งตอบคำถามที่ออกมาจากปากชั้นโดยที่ผมไม่ตั้งใจ

ชั้นเงยหน้าขึ้นไปมองทางต้นเสียง และได้เห็นทุกคนโดยไม่คำนึงถึงอายุและเพศ สวมเสื้อที่ดูราวกับเป็นชนชั้นสูงจากยุคเรเนซองยืนเรียงกันเป็นแถว

 

ส่วนคนที่ตอบคำถามคือชายวัยกลางคนที่สวมมงกุฏ และโดดเด่นที่สุดในกลุ่ม

 

「เล... ธีช่า」

 

「ถูกต้อง และในขณะนี้เลธีช่ากำลังถูกทำลายโดยจอมมารอยู่」

 

ชั้นยืนตะลึงขณะที่ชายวัยกลางคนพูด

เดี๋ยวก่อน อย่าเอาแต่พูดเรื่องเห็นแก่ตัวอย่างนั้นสิ

แต่เสียงชั้นกลับไม่ดังออกมา เป็นเพราะลำคออันแห้งผาก

 

「ด้วยเหตุนี้ ราชอาณาจักรจึงตัดสินใจที่จะอัญเชิญผู้กล้า เพื่อปราบจอมมาร」

 

นี่ชั้นกำลังฝันกลางวันอยู่งั้นเหรอ? หรือว่าชั้นไม่สามารถที่จะแยกแยะความจริงและภาพมายาได้กันแน่?

ชายวัยกลางคนกำลังพูดบางสิ่งอยู่ แต่คำพูดของเขาไม่เข้าหูชั้นเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตามมันเป็นเรื่องแปลกมาก ที่ชั้นเข้าใจในสิ่งที่เขากำลังจะพูดได้

 

「ท่านคือผู้กล้า...」

 

เอาล่ะ ก่อนอื่นเลยนะ ชั้นควรใจเย็นก่อน

ชั้นพยายามที่จะไม่สนใจคำพูดของชายคนนั้น พยายามทำให้หัวเย็นลง และพยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้นในนาทีที่ผ่านมา

 

ชั้นจำได้อย่างชัดเจนว่าในตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้น

สงสัยจริงๆว่า... มันเกิดอะไรขึ้นกับชั้นกันแน่?

 

ชั้นหัวเราะออกมาเสียงดังโดยไม่ตั้งใจ ขณะกำลังกุมหัวที่สับสนอยู่

 

「ท่านกำลังฟังสิ่งที่ข้ากล่าวอยู่หรือเปล่า!?」

 

ชั้นรู้สึกอารมณ์เสีย และก้มหน้ามองพื้น

ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนดังมาชายวัยกลางคน

 

ชั้นมองไปยังทิศที่เสียงตะโกนอย่างฉุนเฉียวดังออกมา ชั้นเห็นคนสวมเสื้อคลุมสีดำยืนถือไม้เท้า ที่มีอัญมณีสีแดงฝังอยู่

เมื่อมองไปยังเขา อยู่ ๆ ความสับสนของชั้นก็หายไป

 

「แกกำลังยืนอยู่ต่อหน้ากษัตริย์! เงยหน้าขึ้นมาเดี๋ยวนี้!」

 

「ไม่เป็นไรลูเซอร์ ดูเหมือนท่านผู้กล้าจะยังสับสนอยู่ เราไม่จำเป็นต้องรีบร้อน」

 

อะไรนะ “ลูเซอร์” งั้นเหรอ!!?

 

ชายวัยกลางคนผู้มีผมสีแดงที่ตะโกนใส่ชั้นมีชื่อว่าลูเซอร์

เมื่อคำตำหนิของเขาดังเข้าหูฃั้น หัวชั้นก็ว่างเปล่าราวกับถูกฟ้าผ่าทันที

 

-ไอสารเลว พอกันทีกับการเป็น “ผู้กล้า” !!

 

ฃั้นถีบพื้นอย่างแรงแล้วเริ่มวิ่งไปทางลูเซอร์ ในจังหวะเดียวกับที่ความทรงจำกลับมา

 

「ว๊ากกกกกกก!!!」

 

「เหวอ~!?」

 

เขามีปฏิกิริยาตอบโต้กับการแผดเสียงตะโกนราวกับสัตว์ของชั้น

แต่มันก็สายไปแล้ว

 

ก่อนจะยกไม้เท้าขึ้นมา หมัดของชั้นก็ตรงเข้าใบหน้าของเขาไปแล้ว

กำปั้นที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังของชั้นชกไปที่หน้าของลูเซอร์

 

「อ๊ากกก~」

 

ลูเซอร์ถูกส่งบินไปชนกับผนังห้อง ด้วยผลจากโมเมนตัม

ชั้นจ้องไปทางเขา ในขณะเดียวกันชั้นก็รู้สึกเหมือนกำลังจะหมดสติ

 

ยังหรอก

มันยังไม่จบเพียงเท่านี้หรอกนะ

 

ชั้นขึ้นไปนั่งทับบนตัวเขา แล้วปล่อยหมัดลงไปหลายหมัด

เสียงของกำปั้นที่ปะทะกับแก้มดังก้องไปทั่วห้อง

 

「เดี๋ยวก่อนท่านผู้กล้า! ท่านกำลังทำอะไรอยู่น่ะ!?」

 

「จับกุมตัวเขาเร็ว!!」

 

คนรอบข้างต่างวิ่งเข้ามาหาชั้น

พวกเขาพยายามจะจับชั้นด้วยกำลัง

 

「ลูลลล... เซออออร์!!!」

 

แต่ถึงกระนั้นชั้นก็ยังคงต่อยลูเซอร์ต่อ

ในตอนนั้นอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมด ที่ถูกกักเก็บไว้ในใจชั้นถูกระบายออกไป

 

「ไอสารเลว... เป็นเพราะแกคนเดียว!」

 

ลูเซอร์หมดสติไปเรียบร้อยแล้ว

มันยังไม่สิ้นสุดลงแค่นี้หรอก

ใช่แล้วมันยังไม่จบ

ความเจ็บปวดที่ได้รับจากเขามันมากกว่านี้

 

ขณะที่ต้องการจะต่อยให้มากกว่านี้ ชั้นก็ถูกกดลงบนพื้น

ชั้นพยายามสลัดพวกที่ตรึงชั้นไว้กับพื้นให้หลุด

 

อย่างไรก็ตามด้วยเหตุผลบางอย่าง จึงความแข็งแกร่งของชั้นกลับใช้ไม่ได้

 

「ฃั้นจะไม่ลืมสื่งที่แกทำกับฉัน!」

 

ชั้นยังพยายามยื่นมือไปทางลูเซอร์อยู่

แต่คลื่นความเจ็บปวดก็ได้กระจายไปทั่วหลังหัวชั้น

 

ขณะที่วิสัยทัศน์และความแข็งแกร่งกำลังหายไป

 

「นี่มันเกิดอะไรขึ้น...」

 

-แกพูดว่า “เกิดอะไรขึ้น” งั้นเหรอ?

 

ขณะที่สติกำลังจะหายไป คำ ๆ นั้นก็ดังเข้ามาในหูของชั้น

สำหรับคำถามที่แจ่มแจ้งเช่นนี้ ชั้นทำได้เพียงตอบมันอยู่ในใจ

 

เจ้าสารเลวนั่นมันเป็นคนฆ่าชั้น!!

 

◆◆◆◆◆

 

ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชั้น อามาสึกิ อิโอริ ถูกอัญเชิญมายังโลกใบนี้

จนกระทั่งหลายนาทีก่อน ชั้นถูกอัญเชิญมาเป็นผู้กล้าเพื่อปกป้องโลกใบนี้

 

อย่างไรก็ตาม

ในท้ายสุด สิ่งที่รอชั้นอยู่คือการถูกทรยศ จากสหายและเพื่อนที่เชื่อใจ

 

แขนชั้นถูกตัดออกไปและถูกแทงที่หน้าอก

ฃั้นยังจำทุกคนที่หัวเราะชั้นที่กำลังตกตะลึงได้

ผู้ชายผมสีแดง—ลูเซอร์ก็เป็นหนึ่งในพวกนั้น

 

จากการฆ่าชั้น ความสำเร็จในการพิชิตจอมมารได้กลายเป็นของพวกเขา

เมื่อสงครามสิ้นสุด ผู้กล้าก็เป็นได้เพียงสิ่งกีดขวาง

 

แกไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว

ในขณะที่ชั้นได้ฟังคำพูดจากเพื่อนที่กำลังหัวเราะเยาะ ชั้นก็ถูกฆ่าตาย

 

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ชั้นยังคงมีชีวิตอยู่

ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แต่รู้สึกขอบคุณในความโชคดีของชั้นจริง ๆ

เพราะได้รับโอกาสที่จะได้แก้แค้นคนที่ทรยศชั้น

 

-ชั้นจะทำให้พวกมันเสียใจที่มาทรยศชั้น

 

ชั้นหัวเราะจนกระทั่งหมดสติไป




NEKOPOST.NET