[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 98 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.98 - ตอนที่ 98 คุณงามความดีของพระแม่ธรณี


            “ผมไม่ได้ติดใจกับเรื่องเมื่อ 1,600 ปีก่อนหรอก กับคนอื่นๆ ผมก็พูดแบบเดียวกันนี่ล่ะ” (ไฮเนะ)


จะให้ผมมานั่งจำความแค้นในอดีตอย่างเดียวเลยรึไง?


            “ตะ-แต่ว่า คุณโนวากับคุณคอร์เซอเวทเค้า......” (แมนเทิล)

            “นั่นเพราะเจ้าพวกนั้นมายั่วโมโหผมในตอนนี้ผมก็เลยจัดการพวกนั้น ยังไงซะปัญหาก็คือตอนนี้ หรือว่าสิ่งที่แมนเทิลกำลังทำอยู่ เป็นสิ่งที่พยายามจะยั่วโมโหผมล่ะ?” (ไฮเนะ)

            “อะ-เอ๋? โอะโบะโบะโบะโบะโบะโบะโบะโบะ......!?” (แมนเทิล)


มีพิรุธสุดๆ

อาการลุกลี้ลุกลนของยัยนั่นในเวลาที่ร้อนรนน่ะ ไม่ได้อยู่ในระดับที่จะเข้าใจกันได้ง่ายๆ


            “อา เจ้านั่นน่ะ คือความวุ่นวายที่เกี่ยวข้องกับของสัตว์ประหลาดรึเปล่า?” (ไฮเนะ)

            “อ๊าาาาา! ฉันถูกคนอื่นๆ บอกเรื่องนั้นเหมือนกันก็เลยไม่มีทางเลือกค่ะ! ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ! ฉันเองก็มีพลังงานแห่งการสวดภาวนาอยู่น้อยนิดเหมือนกัน ก็เลยจำเป็นต้องหาทางออกอะไรสักอย่าง ถ้าฉันคัดค้านแผนการด้วยตัวคนเดียวล่ะก็ ฉันอาจถูกกำจัดได้ค่ะ ท่านอินเฟลชั่นก็ถอนตัวออกไปโดยไม่บอกอะไรฉันเลย.......!” (แมนเทิล)

            “เพราะแบบนั้นเธอก็เลยเห็นด้วยกับโนวาและคอร์เซอเวท สร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมางั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)

            “ค่ะ....... แต่ว่า.......” (แมนเทิล)


แมนเทิลทำท่าน่ารักโดยเอานิ้วชี้ทั้งข้างซ้ายและข้างขวามาประกบกันด้วยร่างของสาวยักษ์

[TL: ภาพประกอบคือหนูสโนว์จากอีกเรื่องหนึ่งครับ แมนเทิลน่าจะทำท่าประมาณนี้]


            “ฉันน่ะจริงๆ แล้ว...... เกลียดการทะเลาะเบาะแว้งค่ะ เมื่อ 1,600 ปีก่อนน่ะ ความจริงแล้วฉันไม่อยากทำสงครามเลยค่ะ ฉันไม่อยากทำลายอบิส แต่ถ้าฉันต่อต้าน ฉันก็คงต้องกลายเป็นศัตรูกับคุณโนวา, คุณคอร์เซอเวทและคุณเควซาร์ เพราะงั้น ฉันก็เลยจำใจทำ ไม่มีทางเลือก......” (แมนเทิล)

            “งั้นเป็นศัตรูกับผมก็ไม่เป็นไรสินะ?” (ไฮเนะ)

            “เพราะว่าคุณเอ็นโทรปีใจดีไงคะ ถ้าได้คุยกันล่ะก็ คุณอาจจะยกโทษให้ก็ได้......” (แมนเทิล)


เหวอ

อย่ามาแหงนตามองสิ ถ้าเธอแหงนมองด้วยร่างยักษ์นั้น มันก็จะกลายเป็นท่าบิดตัวที่น่ากลัวไม่ใช่เหรอไง?


            “เพราะแบบนั้น ฉันก็เลยจะแข็งข้อเฉพาะตอนนี้ ฉันเห็นด้วยกับการสร้างสัตว์ประหลาด แต่ฉันก็แค่ไม่อยากทะเลาะเบาะแว้งเท่านั้นค่ะ” (แมนเทิล)


คำประกาศของแมนเทิล ได้ทำให้ผมรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันเข้าล็อค


            “แล้ว โกเลมล่ะ.......?” (ไฮเนะ)


ทั้งๆ ที่เป็นสัตว์ประหลาด แต่โกเลมกลับไม่โจมตีผู้คน

ตรงกันข้าม พวกมันกลับทำตามคำสั่งของมนุษย์, ช่วยเหลืองานของมนุษย์ และอยู่ร่วมกับมนุษย์

เหตุผลนั้น ก็คือความตั้งใจของพระแม่ธรณีที่เป็นผู้สร้าง


            “ไม่ค่ะ เดี๋ยวก่อนนะ มาเคลียร์เรื่องราวกันเถอะค่ะ” (แมนเทิล)


ทั้งๆ ที่ทางนี้มีเรื่องที่สงสัย ก็เลยมาสำรวจต้นไม้ใหญ่ด้วยความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นแท้ๆ แต่สิ่งที่ออกมาจากที่นั่น กลับเป็นพระแม่ธรณีแมนเทิลที่กำกุญแจทั้งหมดไว้

แถมยังบอกข้อมูลที่ใกล้เคียงกับประเด็นสำคัญโดยไม่ต้องให้ทางนี้ถามอีก

ถ้าผมอยู่เฉยๆ ล่ะก็ มีหวังได้ถูกทิ้งไว้กับการเปิดเผยเรื่องราวแน่


            “ฉันเองก็ลำบากเหมือนกันนะคะ” (แมนเทิล)


ก็บอกแล้วไงว่าอย่าพูดรัวๆ โดยที่ไม่ได้ถาม

แถมยังทำท่าว่าจะบ่นอีก


            “ท่านอินเฟลชั่นบอกเรื่องพลังแห่งการสวดภาวนา ตอนที่ฉันลองเลียเพื่อทดสอบดูน่ะ มันทั้งหวาน, อร่อย แล้วก็สุดยอดไปเลยค่ะ ฉันกลายเป็นทาสของมันทันทีเลยล่ะ ฉันอยากได้มันมากขึ้น ก็เลยสร้างศาสนจักรแห่งดินขึ้นมา หากรวบรวมคนมาเข้าร่วมศาสนจักรมากๆ การสวดภาวนาที่รวบรวมได้ก็จะมากขึ้นเช่นกัน ฮ่าฮ่า ฉันดื่มการสวดภาวนาราวกับการอาบมันทุกวัน แต่ว่า เผลอแป๊บเดียว การสวดภาวนาก็ลดลงทีละนิดๆ จนกลายเป็นกระจิ๊ดเดียวซะแล้ว.......” (แมนเทิล)


น้ำเสียงของแมนเทิลดูหงอยๆ


            “‘พวกมนุษย์ไม่ต้องการเทพอีกต่อไปแล้วค่ะ’ ตอนที่ฉันได้ยินเรื่องนั้นจากท่านอินเฟลชั่น ตรงหน้ามันมืดไปหมดเลยล่ะค่ะ และในเวลาเดียวกัน ฉันก็รู้ว่าท่านอินเฟลชั่นไม่เคยยกโทษให้กับพวกฉันที่ทำลายอบิสเลย คุณโนวาตะโกนและอาละวาด คุณคอร์เซอเวทอารมณ์เสีย และตอนที่ฉันคิดว่าจะได้เจอคุณคอร์เซอเวทที่หายหน้าไปหลายร้อยปี เขาก็ไม่อยู่แล้ว” (แมนเทิล)


ทวยเทพถูกผลักไสไล่ส่งไปสู่ความสิ้นหวังซะแล้วเหรอเนี่ย

ถ้าลองคิดถึงหัวอกของอินเฟลชั่นก็คงพูดได้ว่ามันคือเวรกรรมล่ะนะ ความแค้นที่อบิสซึ่งปั้นขึ้นมากับมือถูกทำลาย คงจะเหมือนกับสิ่งที่ทิ่มแทงเข้าไปจนถึงกระดูกดำ

แม้แต่แมนเทิลที่เข้าร่วมโดยไม่เต็มใจและช่วยผนึกอบิส เธอก็ยังลากเข้ามาติดกับดักโดยไม่มีความปรานี


            “พวกเราต้องทำอะไรสักอย่างค่ะ พวกฉันในตอนนี้ ถ้าไม่มีการสวดภาวนาล่ะก็ ไม่สามารถรักษาสภาพตัวเองไว้ได้ค่ะ” (แมนเทิล)


เพราะแบบนั้นก็เลยเป็นสัตว์ประหลาดสินะ

วายร้ายที่ถูกตระเตรียมมาเพื่อเกลี้ยกล่อมพวกมนุษย์ให้ต้องการเทพ

เมื่อให้พวกอัศวินของศาสนจักรที่เป็นทาสรับใช้ของเทพต่อสู้กับสัตว์ประหลาด พวกมนุษย์จะได้รู้สึกขอบคุณเทพ นั่นก็เพื่อเพิ่มการสวดภาวนาเท่านั้น แต่ดันมีเทพองค์หนึ่งที่ไม่ได้ทำแบบนั้น ที่นี่


            “......เพราะว่า ฉันเกลียดการต่อสู่ค่ะ” (แมนเทิล)


แมนเทิลพูดพลางบ่นพึมพำ


            “เพราะแบบนั้นเธอก็เลยทำตรงกันข้ามโดยการใช้สัตว์ประหลาดงั้นสิ? ไม่ให้สัตว์ประหลาดโจมตีผู้คน แล้วเพิ่มความศรัทธาด้วยการช่วยเหลือแทน เพื่อสื่อให้มนุษย์รู้ว่าโกเลมและแกรนด์มาวูดเป็นสิ่งที่เทพส่งมา” (ไฮเนะ)

            “ถูกต้องนะคร้า! มันไปได้สวยเกินคาดเลยล่ะค่ะ!!” (แมนเทิล)


ขณะที่ผมคิดว่าเธอจะหมดอาลัยตายอยาก เธอก็เข้ามาใกล้ๆ แล้วฟื้นตัวทันที

การปรับเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วคือลักษณะเฉพาะของเทพองค์นี้


            “‘โกเลมคือพรของเทพ’, ‘ขอบพระคุณที่มอบการคุ้มครองศักดิ์สิทธิ์ให้’ ผู้คนมากมายขอบคุณฉันค่ะ! ขอบคุณมากๆ เลย! เพราะแบบนั้นฉันก็เลยรวบรวมการสวดภาวนาได้ค่อนข้างมาก ที่สำคัญที่สุดก็คือฉันมีความสุขที่ได้รับคำขอบคุณจากผู้คน มันคุ้มค่าจริงๆ ค่ะ! นี่คือหน้าที่ของเทพสินะคะ!!” (แมนเทิล)

            “เข้าใจแล้ว......! ผมเข้าใจแล้วเพราะงั้นช่วยใจเย็นๆ หน่อยนะ.......!?” (ไฮเนะ)


จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย? ผมรู้สึกว่าเรื่องที่แมนเทิลกำลังพูดอยู่มันถูกต้องเอามากๆ


เธอต้องการการสวดภาวนาจากผู้คนเพื่อรักษาตัวตนของตัวเอง และเพราะจุดประสงค์นั้น เธอจึงมอบการคุ้มครองศักดิ์สิทธิ์ให้กับมนุษย์ในรูปแบบของโกเลม

ผู้คนที่รู้ว่านั่นคือพรของเทพ ได้มอบการสวดภาวนากับคำขอบคุณเป็นการตอบแทน

ความสัมพันธ์ต่างตอบแทนจึงถูกก่อตั้งขึ้นมาอย่างแน่นแฟ้น ยิ่งไปกว่านั้นแมนเทิลก็รู้สึกดีใจจริงๆ ที่ตนเองได้รับคำขอบคุณจากมนุษย์

มันมีความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับเทพที่ปกติขนาดนี้อยู่ด้วยเหรอ?


ไม่นึกเลยว่าตัวตนบิดเบือนที่เรียกว่าสัตว์ประหลาดนั้น พอปรับเปลี่ยนวิธีการใช้งานแล้วจะส่งผลกระทบได้ถึงขนาดนี้

อีเธอเรียลที่เป็นสาเหตุหลักซึ่งทำให้การสวดภาวนาลดลงเอง ก็ไม่อาจแทรกซึมเข้ามาในอิชตาร์เบลซได้มากนักเพราะมีแรงงานที่เรียกว่าโกเลมอยู่อย่างอุ่นหนาฝาคั่ง


.......เอ๋?

ไม่มีช่องโหว่เลยเหรอ?

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET