[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 91 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.91 - ตอนที่ 91 ต้นไม้ลึกลับ


            “......แกรนด์มาวูด?” (ไฮเนะ)


ผมพูดชื่อที่วัวเอ่ยซ้ำ


           『ใช่ พระแม่ธรณีแมนเทิลสร้างมันขึ้นมา มารดาสัตว์ประหลาดแห่งดิน』


เทพอัคคีโนวาที่มาจุติในวัวเพลิงฟาลาริส สื่อสารด้วยช่องทางจิตใจที่ได้ยินแค่ผม

ตอนนี้ผมก็กำลังสนทนาด้วยช่องทางจิตใจเช่นกัน หากปล่อยให้สถานการณ์นี้ดำเนินต่อไปนานๆ มันก็มีความเสี่ยงที่ผมจะถูกผู้คนรอบข้างมองว่าตัวเองเป็นคนประหลาด ที่กำลังชื่นชมสัตว์ประหลาดประเภทวัวอย่างใจจดใจจ่อได้ แต่ดูเหมือนตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาเป็นห่วงเรื่องนั้น


          『ก็เหมือนกับชื่อนั้น มันเป็นสัตว์ประหลาดประเภทต้นไม้ขนาดยักษ์ ขนาดของมันใหญ่ที่สุดในหมู่สัตว์ประหลาดทั้งมวล เดิมทีมารดาสัตว์ประหลาดก็ตัวใหญ่อยู่แล้ว แต่แกรนด์มาวูดใหญ่ยิ่งกว่าในหมู่พวกนั้น』

            (นายกำลังจะบอกว่ารู้ที่อยู่ของมัน? แล้วก็จะบอกผมเรื่องนั้นงั้นเหรอ?) (ไฮเนะ)

          『เดิมทีมันคือต้นไม้ มันจึงไม่สามารถออกจากสถานที่ที่ให้กำเนิดมันขึ้นมาได้ ดังนั้น การที่ข้าจะบอกหรือไม่บอกมันก็ขึ้นอยู่กับท่าทีของเจ้า』

            (อะไรล่ะเนี่ย จะต่อรองเหรอไง?) (ไฮเนะ)

          『แค่ตอบข้ามาคำถามเดียว ทำไมเจ้าถึงไม่ปิดผนึกข้า?』

            (อื๋อ? ผนึกที่นายว่า ตอนนี้ผมก็กำลังทำอยู่นะ) (ไฮเนะ)

          『เจ้าเรียกของสั่วๆ แบบนี้ว่าผนึกงั้นเหรอ? มันไม่ใช่ของหละหลวมที่ข้าสามารถกลับไปยังสวงสวรรค์เมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ตนเองต้องการ แต่เป็นผนึกของจริงแบบที่พวกข้าทำกับเจ้าเมื่อ 1,600 ปีก่อนต่างหากล่ะ』

            (อ๋อ) (ไฮเนะ)

          『เจ้าถูกตัดขาดอิสรภาพไปถึง 1,600 ปีเพราะของแบบนั้น เมื่อข้าพ่ายแพ้ให้กับเจ้าในการต่อสู้ครั้งใหม่ จุดยืนก็พลิกผัน มันจึงเป็นโอกาสดีที่เจ้าจะล้างแค้น ทำไมเจ้าถึงไม่ทำอย่างนั้น? เจ้าคือหนึ่งในสองขั้ว ซ้ำยังเป็นเทพแห่งความมืดที่เหนือกว่าธาตุทั้งสี่โดยสิ้นเชิง ถ้าเจ้าต้องการล่ะก็ เจ้าสามารถทำผนึกอันแข็งแกร่งที่ทัดเทียมกับผนึกของมหาเทพทั้งห้าด้วยตัวคนเดียวได้』

            (ไม่หรอก ผมทำไม่ได้ เดิมทีผู้ที่คิดค้นทักษะผนึกที่ว่าก็คือคอร์เซอเวทจอมเจ้าเล่ห์นั่น) (ไฮเนะ)

          『เอ๋? คอร์เซอเวทผู้ชั่วช้านั่นน่ะนะ?』

            (ใช่ เจ้าคอร์เซอเวทชั้นต่ำนั่น เพราะงั้นผมเลยพูดออกมาตรงๆ ว่าไม่รู้วิธีผนึก และถึงจะรู้ ผมก็ไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำถึงขนาดนั้นใช่ไหมล่ะ?) (ไฮเนะ)

          『น่ะ........?』

            (พูดตามตรงนะ ผมโกรธนายและคอร์เซอเวทมาก เพราะงั้นผมก็เลยโค่นพวกนายซะ ทั้งๆ ที่ซัดพวกนายไปแล้ว ผมก็ยังไม่ลืมความโกรธแค้น นั่นหมายความว่าผมไม่สามารถควบคุมความเกลียดชัง และยังยึดติดอยู่กับมันไม่ใช่เหรอ? แต่พอได้เห็นการกระทำในอดีตของพวกนายแล้ว ผมก็มั่นใจว่ามันจะสร้างปัญหาให้กับมนุษย์ในอนาคตอย่างแน่นอน ดังนั้น ผมจะทำให้การเชื่อมโยงถูกตัดขาดซะ เพื่อการนั้นผมจึงต้องกำจัดมารดาสัตว์ประหลาด) (ไฮเนะ)

          『..............』

            (เงียบทำไมล่ะ? ถ้านายเห็นด้วยก็บอกที่อยู่ของแกรนด์มาวูดมาเร็วๆ สิ?) (ไฮเนะ)

          『.......หนวกหูโว้ย! เจ้าบ้า ไปตายซะ!』


ไหงผมถึงได้ถูกต่อว่าซะยกใหญ่ล่ะเนี่ย

อะไรกันฟะ สุดท้ายก็ไม่ยอมบอกอยู่ดีนี่หว่า?

ขณะที่ผมคิดว่าจะทำยังไงดีอยู่นั้น ผมก็มองไปรอบๆ .......แล้วผมก็เจอของดีเข้า


            “ขอโทษนะครับ ผมเอาเจ้านี่ให้มันได้ไหมครับ?” (ไฮเนะ)

            “ได้สิคะ แต่แค่นิดเดียวนะ ไม่งั้นมันคงกินอาหารหลังจากนี้ไม่ได้แน่”


พอได้รับคำอนุญาตของคนที่ดูเหมือนจะทำหน้าที่เลี้ยงสัตว์ซึ่งกำลังทำความสะอาดอยู่แล้ว ผมก็หยิบเอาแครอทที่จุ่มอยู่ในถังน้ำมาชิ้นหนึ่ง

‘เอ้า พูดด้วยเจ้านี่แล้วกัน’ คือสิ่งที่ผมพูดพลางเอาแครอทส่ายไปส่ายมาที่ปลายจมูกวัว


          『...............!?』


วัวรีบลุกพรวดขึ้น แล้วยกขาหน้าทั้งสองข้างขึ้นมา

ได้ผลเต็มที่เลยสินะ


          『ยะ-อย่ามาดูถูกกันนะโว้ยเทพแห่งความมืด! วันนี้ นักเรียนของโรงเรียนใกล้ๆ จะมาทัศนศึกษาและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการให้อาหารสัตว์ เพราะว่าข้าต้องแสดงการกินดื่มอย่างเต็มที่ซึ่งเป็นวิชาลับของข้าให้กับเด็กเปรตพวกนั้นดู ท้องของข้าในตอนนี้ถึงได้ว่างเปล่ายังไงล่ะ!!』


นี่นายปรับตัวให้เข้ากับชีวิตในปัจจุบันไปถึงไหนแล้วฟะเนี่ย?


* * * * *


เพราะแบบนั้น ผมจึงได้ข้อมูลที่จำเป็นมา

มารดาสัตว์ประหลาดแห่งดิน ที่อยู่ของแกรนด์มาวูด

ถึงจะยังไม่รู้ที่อยู่มารดาสัตว์ประหลาดอีกสามตัว แต่จัดการตัวที่รู้ที่อยู่จริงๆ ก่อนแล้วกัน

และประเด็นสำคัญของแกรนด์มาวูดก็คือ สัตว์ประหลาดประเภทต้นไม้ที่ไม่เคลื่อนไหวอย่างแน่นอน เพราะว่ามันฝังรากเอาไว้ในที่แห่งหนึ่ง จึงช่วยในการค้นหาเป็นอย่างมาก

ผมเปรียบเทียบข้อมูลตำแหน่งที่ได้มาจากโนวากับสภาพภูมิศาสตร์ในตอนนี้ แล้วคำนวณสถานที่ที่เป้าหมายอยู่อย่างละเอียด

จากนั้น ผมก็พบสิ่งที่น่าเหลือเชื่อ


* * * * *


            “นั่นน่ะเหรอ มารดาสัตว์ประหลาดแห่งดิน แกรนด์มาวูด......?” (ไฮเนะ)


พอคำนวณตำแหน่งแล้ว ผมก็บินมายังที่หมายทันที

สิ่งที่ผมพบก็คือ รูปร่างขนาดใหญ่ซึ่งเหนือกว่าที่ผมคาดการณ์ไว้โดยสิ้นเชิง

ใหญ่จริงๆ

ทั้งๆ ที่จุดหมายปลายทางยังอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามของภูเขาลูกหนึ่ง มันก็ยังมีพื้นที่สีเขียวที่ดูจะสูงยิ่งกว่าจุดสูงสุดของภูเขาลูกนั้น

นั่นน่ะ คงจะเป็นสีเขียวของใบไม้

ใบไม้ที่เจริญเติบโตอยู่บนกิ่งก้านหนึ่งซึ่งแผ่ขยายออกไป ได้แสดงตัวตนให้ผมเห็นว่ามันอยู่เหนือกว่าความสูงของภูเขา

ต้นไม้ที่ใหญ่ยิ่งกว่าภูเขา

มันทั้งใหญ่, ยาว และก็สูงถึงขนาดนั้น

ราวกับมันเป็นเสาที่ค้ำจุนท้องฟ้า

และ........


            “สิ่งที่อยู่ตรงฐานของต้นไม้นั่นก็คือ เมืองที่เป็นกองบัญชาการของศาสนจักรแห่งดิน เมืองหลวงแห่งดินอิชตาร์เบลซ.......!?” (ไฮเนะ)


ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น

ขณะที่ผมมุ่งไปยังด้านล่างของมารดาสัตว์ประหลาดแห่งดิน ในเวลาเดียวกันผมก็มุ่งไปยังกองบัญชาการของศาสนจักรแห่งดิน หนึ่งในศาสนจักรทั้งห้า

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET