[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 75 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.75 - ตอนที่ 75 การต่อสู้ใต้พิภพ


            “นี่มัน...... อะไรกัน.......!?”


ตัวคุณคาเรนที่โจมตีรู้สึกสับสนเพราะมันตรงข้ามกับที่เธอคาดไว้

งั้นที่เธอตกใจ คงเพราะการโจมตีที่ปลดปล่อยออกไปโดยตั้งใจว่าจะมอบความเสียหาย หรือตั้งใจสังหารกลับกลายเป็นทำให้มันกระชุ่มกระชวยสินะ

พูดว่ากระชุ่มกระชวยมันถูกรึเปล่าหว่า?

ยังไงก็ตาม เงาดำนั่นกินพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงของคุณคาเรนไป แล้วขยายร่างอย่างรวดเร็ว

มันใหญ่กว่าเดิมตั้งสามเท่า

ดูเหมือนสีดำสนิทที่ปกคลุมร่างกายนั้นก็เข้มขึ้นด้วย


            “คุณคาเรน! เลิกโจมตีซะ! มันกำลังใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วเลยนะ!” (ไฮเนะ)

            “.......เอ๋!? อา!” (คาเรน)


ด้วยความที่ตกใจมากๆ คุณคาเรนก็เลยทำท่าว่าจะปลดปล่อย [Holy Light Pierce] ตามเดิม แต่พอถูกผมตะโกนใส่ สุดท้ายเธอก็หยุดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์

ทว่าตอนนั้น เงาดำก็เติบโตจนใหญ่พอที่จะมองลงมาหาพวกผมได้แล้ว


            “มันกินพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง ......อย่างงั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)


ผมสรุปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า

สาเหตุก็คือ การโจมตีด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงที่ปลดปล่อยออกมาของคุณคาเรน ได้ทำให้มันเติบโตขึ้นมาและบึกบึนขนาดนั้น ดูเหมือนมันจะไม่มีเหตุผลอื่นอีกแล้ว........

แต่เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปได้ด้วยเหรอ?


            “การที่ความมืดจะตัวใหญ่ขึ้นด้วยแสงสว่างน่ะ ถ้าเป็นตามปกติล่ะก็ มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกครับ” (ไฮเนะ)

            “งะ-งั้นเหรอคะ......!?” (คาเรน)


พวกผมมารวมตัวกันที่จุดเดียว แล้วเตรียมโจมตีเงาที่ตัวใหญ่ขึ้น

คุณคาเรนคงกำลังคิดว่า ที่สถานการณ์มันย่ำแย่ก็เพราะความผิดพลาดของตัวเธอเอง ดูเหมือนเธอจะรู้สึกเสียใจ ผมก็เลยตอบคำถามเพื่อทำให้ความรู้สึกนั้นของเธอสงบลง


            “เดิมทีพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืด—— สสารมืดน่ะ สามารถลบล้างพลังศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่างได้โดยไม่มีเงื่อนไข ดิน, น้ำ, ไฟ, ลม ทุกสิ่งทุกอย่างเหล่านั้นจะไร้พลังเมื่อมาอยู่ต่อหน้าพลังแห่งความมืด แต่มันก็มีข้อยกเว้นอยู่” (ไฮเนะ)

            “นั่นคือพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงค่ะ”


โยริชิโระพูดแทนผม


            “จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของสสารมืดของคุณไฮเนะที่ดูเหมือนไร้เทียมทาน นั่นก็คือพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงค่ะ สสารมืด ไม่อาจลบล้างพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงได้ และมันก็เป็นฝ่ายถูกลบซะเองค่ะ” (โยริชิโระ)


ผมเข้าใจสายตาที่โยริชิโระส่งมา จึงปลดปล่อยสสารมืดที่มือออกมาเพียงเล็กน้อย

เมื่อโยริชิโระตีสสารมืดนั้นด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง อนุภาคดำที่เหมือนกับฟองก็ระเบิดแล้วหายวับไป ไม่มีการต่อต้านเลยแม้แต่น้อย


            “หวา.......!?” (คาเรน)


คุณคาเรนที่เห็นแบบนั้นก็ตกใจอย่างซื่อๆ


            “ธาตุหลักทั้งสี่อย่างดิน, น้ำ, ไฟ, ลม สร้างขึ้นมาให้อยู่ในวัฏจักรของจุดแข็งและจุดอ่อนนั้นค่ะ ความมืดเป็นศัตรูโดยธรรมชาติของธาตุทั้งหมด และความมืดก็ไม่สามารถชนะแสงสว่างได้ ยิ่งไปกว่านั้นแสงสว่างก็มีเพียงความเป็นต่อที่พึ่งพาไม่ได้ และแข็งแกร่งกว่าธาตุหลักทั้งสี่เล็กน้อยค่ะ” (โยริชิโระ)

            “พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ มันสร้างวงจรของความเข้ากันขนาดใหญ่ครับ” (ไฮเนะ)


เพราะหมู่นี้ผมไม่ได้ต่อสู้กับแสง ผมก็เลยลืมมันไป

ถ้าเป็นแสงเล็กๆ ในระดับ [Holy Light Bullet] ที่หัวหน้าหมู่บีเสกใช้ ผมก็พอจะจัดการได้ แต่ถ้าโดนกดดันด้วยความสามารถระดับนั้นล่ะก็ ความมืดไม่มีทางชนะแสงสว่างได้หรอก

นี่เป็นเหตุผลที่สำคัญที่สุดที่ผมพ่ายแพ้ในการต่อสู้ของทวยเทพเมื่อ 1,600 ปีก่อน


            “ถึงอย่างนั้น เจ้าเงานั่นมันก็ผิดปกติ......!” (ไฮเนะ)


เงาดำกำลังรอพวกผมที่อยู่ระหว่างการอธิบายอย่างซื่อๆ

ดูท่าทางฝ่ายตรงข้ามจะต้องใช้เวลาในการปรับสัมผัสให้เข้ากับร่างกายของตัวเองที่เติบโตขึ้นมาทันที


            “เราคือ เทพแห่งความมืด เอ็นโทรปี”


แล้วตอนนั้น มันก็พูดประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง

ชอบแนะนำตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ?


            “ถ้าเป็นตามปกติล่ะก็ พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงควรจะเป็นพิษร้ายแรง แต่นี่กลับทำให้มันตัวใหญ่ขึ้น ผิดปกติชัดๆ........! อ๊ะ แต่ว่า ถ้าเงานั่นเป็นท่านเทพจริงๆ ก็ยึดติดกับความรู้ทั่วไปไม่ได้.......!?” (คาเรน)

            “เปล่าครับ ไม่ใช่อย่างนั้น” (ไฮเนะ)


ผมที่เป็นเทพแห่งความมืดตัวจริง ก็ยึดติดกับความรู้ทั่วไปนั่นแหละ

เจ้านั่นไม่ใช่เทพตั้งแต่แรกแล้ว มั้ง


            “ยังไงก็ตาม ตราบใดที่พวกเรารู้ว่าแสงไม่มีผล พวกคุณคาเรนก็ช่วยถอยไปก่อนเถอะครับ” (ไฮเนะ)


แล้วผมก็ออกมาข้างหน้า


            “ถ้าเป็นธาตุเดียวกันล่ะก็ ฝ่ายที่พลังแข็งแกร่งกว่าจะชนะ นี่เป็นกฎที่เชื่อถือได้เช่นกัน สสารมืดของผมจะเป็นเหยื่อที่น่าอร่อยได้รึเปล่านะ? ไม่ลองเพลิดเพลินไปกับมันหน่อยเหรอ?” (ไฮเนะ)


จากนั้นก็ Dark Matter Set

กำปั้นที่ห่อหุ้มด้วยสสารมืด ได้พยายามซัดใส่เงายักษ์.......


            “หลบอีกแล้วเรอะ!?” (ไฮเนะ)


มันไม่อยากต่อสู้กับผมเหรอไง?

ทั้งๆ ที่มีร่างยักษ์ เจ้านั่นก็ยังว่องไวและชาญฉลาด มันล้อมผมพลางหลบการโจมตี ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้มองผม แต่กลับมุ่งตรงไปข้างหน้านั้น

เป้าหมายนั้นก็คือ.......


            “คุณคาเรน! โยริชิโระ!” (ไฮเนะ)


ไอ้เจ้านี่ มันจะเล็งเด็กสาวไปถึงไหนกัน!?

ไม่สิ ผิดแล้ว เป้าหมายของเจ้านั่นคือพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงที่พวกคุณคาเรนปลดปล่อยออกมา

ถ้าคิดอย่างนั้น เจ้านั่นก็เล็งที่จะตามตื้อคุณคาเรนไว้ตั้งแต่แรก เพราะคุณคาเรนปลดปล่อยแสงจากดาบศักดิ์สิทธิ์ เพื่อส่องแสงสว่างในใต้ดินอันมืดมิด
บางที เจ้านั่นคงจะเล็งให้พวกเธอใช้พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง เพื่อที่มันจะได้กินพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงแล้วทำให้ตัวเองใหญ่ขึ้น


            “หนีไปซะ ทั้งสองคน!” (ไฮเนะ)


ผมรีบไล่ตามหลังไป แต่ดูท่าจะไม่ทันการ


            “คึ่ก!?” (คาเรน)


คุณคาเรนเอาดาบศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาตั้งท่า แต่เธอก็ทำอะไรมากกว่านั้นไม่ได้

เพราะเธอรู้แล้วว่า ถ้าโจมตีด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง ก็รังแต่จะทำให้เจ้านั่นกระชุ่มกระช่วยเท่านั้น และเธอก็ไม่มีวิธีโจมตีอย่างอื่นเลย

ถ้าจะวิ่งหนีเธอก็ต้องพาโยริชิโระไปด้วย มันคงไม่เป็นไปตามที่เธอคิด


            “.......ยังไงๆ การวิ่งหนีในทันทีมันก็น่าจะดีกว่าสินะคะ”


ผู้ที่พูดก็คือ โยริชิโระ

จะทำอะไรเนี่ย? คือสิ่งที่ผมคิด และตอนนั้นเอง


            “[Holy Light Destructive Formation]” (โยริชิโระ)


รอยแตกตรงพื้น ณ บริเวณเท้าของโยริชิโระวิ่งออกไป แล้วแสงสว่างก็ลอดออกมาจากช่องว่างของรอยแตกนั้น

วินาทีต่อมา พื้นที่พวกผมกำลังยืนอยู่ ก็แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยพร้อมกับเสียงระเบิด


            “เหวอออ————————อ!?”

            “อ๊าาาาา————————-า!?”


สรุปแล้ว พวกผมสูญเสียที่ยืนไปทันที ผมกับคุณคาเรนจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตกลงไปพลางส่งเสียงกรีดร้อง


ดูเหมือนว่า ห้องโถงนี้จะเป็นสถานที่ที่เหมือนกับชานพักบันได ที่ต่อเนื่องไปจนถึงชั้นใต้ดินที่ลึกยิ่งกว่าเดิม และที่ใต้พื้นก็เป็นห้องลึกที่ดูเหมือนขยายออกไปเป็นวงกว้าง

ท่าทางพวกผมจะใช้เวลาตกลงไปพอสมควร

ผมสามารถหันเหแรงดึงดูดของสสารมืดเพื่อบินได้ แต่มันมีสิ่งที่ผมต้องให้ความสำคัญมากกว่านั้น


            “ใครจะยอมให้แกตามพวกเธอไปล่ะ!!” (ไฮเนะ)


เพื่อควบคุมเจ้าเงาดำที่ยังดื้อดึงเล็งพวกคุณคาเรนที่ตกลงมา ผมจึงเลือกที่จะตกลงมาพร้อมกับมันแล้วต่อสู้กับมัน 


            “เราคือ เทพแห่งความมืด เอ็นโทรปี”

            “หนวกหูโว้ย! พูดได้แค่นั้นรึไงฟะ!?” (ไฮเนะ)


ในเวลาเดียวกันสัมผัสของคุณคาเรนและโยริชิโระก็ออกห่างไปอย่างรวดเร็ว

แบบนั้นก็ดี นั่นเป็นสิ่งที่เธอพูดไว้ใช่ไหมล่ะ โยริชิโระ?


ตอนที่พวกเธอไม่อยู่น่ะ ผมจะจัดการเจ้านี่เอง!

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET