[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 71 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.71 - ตอนที่ 71 ณ โอเอซิส


แล้วพวกผมก็มาถึง

‘ทะเลทรายไร้นาม’ มันเป็นสถานที่ที่โหดที่สุดในหมู่สถานที่ที่พวกผมได้ไปเยือน

มันเป็นแค่ทะเลทรายที่ไกลสุดลูกหูลูกตาจริงๆ สิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ไม่มีอยู่เลย สัมผัสในการรับรู้ทิศทางก็ปั่นป่วน และทะเลทรายสีขาวที่สะท้อนแสงตะวันกลับมาก็ร้อนเหลือเกิน

เนื่องจากพวกผมนั่งเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋ว พวกผมก็เลยมาจนถึงที่นี่ได้ และเคลื่อนไหวไปรอบๆ บริเวณนี้ได้อย่างรวดเร็ว แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นแบบนั้นล่ะก็ มันต้องเป็นการเดินทางที่หนักหนาสาหัสอย่างแน่นอน


          “คุณไฮเนะ คุณไฮเนะค้าาาา!” (คาเรน)


คุณคาเรนที่กำลังขับเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วอยู่เรียกผม


          “ท่านโยริชิโระน่ะ ท่านโยริชิโระกำลังจะตายแล้วค่ะ!” (คาเรน)


มีเด็กที่อาการหนักหนาสาหัสอยู่คนหนึ่ง

พอมองดู ผมก็เห็นโยริชิโระซึ่งเกาะเอวคุณคาเรนอยู่ตรงที่นั่งด้านหลังของเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋ว กำลังถูกบั่นทอนพลังชีวิตด้วยแสงอาทิตย์และความร้อน

เธอกำลังทำเสียงแฮ่กๆ พลางแลบลิ้นออกมาเหมือนกับหมาในช่วงหน้าร้อนเลย


          “อา เฮ้อ ทั้งๆ ที่ปกติเธออยู่แต่ในมหาวิหารแท้ๆ พอมาเดินทางไกลแบบปุบปับมันก็เลย.......” (ไฮเนะ)


แถมสถานที่ยังทุรกันดารสุดๆ อีก

ขืนเป็นแบบนี้พลังชีวิตของโยริชิโระคงจะหมดในไม่ช้า ......ปัญหาก็คือ บริเวณรอบๆ ที่จะให้เธอพักผ่อนมันไม่มีที่อื่นนอกจากทราย และมันก็ไม่มีสถานที่ร่มๆ เช่นกัน


          “...................”


โยริชิโระนิ่งเงียบ เธอเอาเข็มทิศที่อยู่ในมือไว้ตรงหน้า จู่ๆ เข็มนั้นก็หมุนไปรอบๆ แล้วชี้ไปยังทิศทางที่กำหนด


          “....................โอเอซิส” (โยริชิโระ)

          “เอ๋?”


ดูเหมือนเธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะพูดมากกว่านั้น

ที่เธอถืออยู่ก็คือ ‘เข็มแห่งการชี้นำ’ ซึ่งจะชี้ไปยังที่ๆ กำลังค้นหาด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงที่บรรจุไว้

สิ่งที่ใช้ค้นหาเมืองแห่งความมืดอบิสมาจนถึงตอนนี้ได้เปลี่ยนเป้าหมายมาที่โอเอซิส ——พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือแหล่งน้ำในทะเลทราย

เธอนี่ฉลาดจังนะ และมันก็เป็นไอเท็มที่มีประโยชน์เช่นกัน


          “คุณไฮเนะคะ ยังไงก็ตาม พวกเรามุ่งหน้าไปที่โอเอซิสกันเถอะค่ะ ขืนเป็นแบบนี้ล่ะก็ท่านโยริชิโระได้แห้งเหี่ยวแน่ๆ เลยค่ะ” (คาเรน)

          “นั่นสินะครับ ผู้ก่อตั้งแห่งแสงที่ตายในความร้อนน่ะมันไม่ใช่เรื่องตลกเลย.......” (ไฮเนะ)


แล้วผมกับคุณคาเรนก็ขับเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วไปที่โอเอซิส

จะว่าไป เครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าซึ่งกำลังบินอยู่ในตอนนี้มีอยู่สองเครื่อง เครื่องหนึ่งคือเครื่องที่คุณคาเรนกับโยริชิโระนั่งอยู่ ส่วนอีกเครื่องหนึ่งก็คือเครื่องที่ผมกำลังขับอยู่


ในการเดินทางครั้งนี้ ผมสามารถขับเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วด้วยตัวเองได้แล้ว


ตอนที่จะออกเดินทางครั้งนี้ โยริชิโระได้เตรียมเงินส่วนตัวในฐานะผู้ก่อตั้งสำหรับเจ้านี่ไว้

เธอพูดว่า ‘ดิฉันให้ค่ะ’ แบบสบายๆ แต่ยังไงๆ ผมก็ปฏิเสธ

เพราะเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วนี้น่ะ พอจะซื้อมันเข้าจริงๆ ผมก็ได้รู้ว่ามันมีราคาที่น่าตกใจมาก

ผมที่เข้าร่วมกองอัศวิน และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยฮีโร่เอง ก็ได้รับค่าจ้างพอสมควรเหมือนกัน แต่ถ้าไม่ทุ่มเงินเดือนถึงครึ่งปีผมก็ซื้อมันมาไม่ได้ ซ้ำยังเป็นคันที่ถูกที่สุดอีก

ด้วยราคาที่ต่ำกว่าเจ้านั่นครึ่งหนึ่งน่ะ ผมสามารถสร้างบ้านบนที่ดินแถวๆ เมืองอโพรอนได้เลยล่ะ

ผมคิดไว้ว่าจะส่งค่าจ้างส่วนหนึ่งให้กับคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านเกิด ดังนั้นมันจึงเป็นการกำหนดราคาที่ทำให้ผมช็อกเอามากๆ


ถึงเธอจะพูดว่า ‘ดิฉันให้ค่ะ’ แบบสบายๆ กับสินค้าฟุ่มเฟือยที่ผมเลิกล้มการซื้อด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง ผมก็หวาดกลัวเรื่องราวหลังจากที่รับมันมามากๆ

ด้วยเหตุนี้ ผมในตอนนี้ก็เลยขี่มันในรูปแบบการขอยืมจากศาสนจักรแห่งแสงสว่าง ซึ่งให้ใช้เฉพาะในทางราชการเท่านั้น

จู่ๆ ผมก็ได้ใช้มันเป็นการส่วนตัว แต่ถ้าคิดว่าใช้มันในฐานะคนคุ้มกันของผู้ก่อตั้งและฮีโร่ผมก็พูดไม่ได้ว่ามันการส่วนตัว! มั้งนะ

ถ้าหากอบิสมีอยู่จริงๆ ล่ะก็ มันคงเป็นการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ในโลก ถ้าลองคิดดูแบบนั้นผมก็พูดไม่ได้ว่ามันเป็นการส่วนตัว! มั้งนะ


และในขณะที่กำลังอ้างโน้นอ้างนี่กับตัวเองอยู่นั้น ผมก็ค้นพบพื้นที่สีเขียวที่มารวมตัวกันในใจกลางของทะเลทรายสีขาว

โอเอซิสมีอยู่จริงๆ


* * * * *


โอเอซิส สถานที่อัศจรรย์ที่มีน้ำผุดขึ้นมาในทะเลทราย และพืชพันธ์ก็เจริญเติบโตด้วยแหล่งน้ำนั้น

ด้วยการระเหยของน้ำ และเงาที่พืชพันธ์สร้างขึ้นมา มันจึงเย็นสบายเป็นพิเศษ

เมื่อได้พักผ่อนเกือบหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดโยริชิโระก็กลับมากะปรี้กะเปร่า


          “ฟื้นคืนชีพแล้ว......! พรแห่งธรรมชาติสุดยอดที่สุดเลยค่ะ.......!” (โยริชิโระ)


สุดท้ายมนุษย์ก็ไม่อาจควบคุมธรรมชาติได้ เทพก็เหมือนกัน


          “แต่คนที่ถูกช่วยไม่ได้มีแค่ท่านโยริชิโระหรอกนะคะ ฉันเองก็ลำบากเหมือนกันค่ะ” (คาเรน)


คุณคาเรนพูดพลางเช็ดเหงื่อที่ท่วมหน้าผาก

จริงๆ แล้วผมเองก็เหมือนกัน

พวกผมอึดกว่าโยริชิโระเพราะเป็นพวกนักสู้ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นมันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกผมจะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่รุนแรงได้โดยไม่เป็นอะไร

ถ้าเดินเตร็ดเตร่อยู่ในทะเลทรายนานๆ พวกผมก็มีความเสี่ยงของโรคลมแดดที่เกิดจากการแพ้ความร้อนอยู่พอสมควร


          “ยังไงๆ การเดินทางในทะเลทรายตอนกลางวันมันก็บ้าบิ่นเกินไปครับ พวกเราพักผ่อนกันที่โอเอซิสแห่งนี้ แล้วรอให้มันเป็นตอนกลางคืนกันเถอะ” (ไฮเนะ)


คือสิ่งที่ผมพูด......


          “พอพระอาทิตย์ตกดินและอุณหภูมิลดลงแล้ว พวกเราค่อยกลับมาค้นหาอบิสสินะคะ ......ถ้างั้น ฉันก็มีเรื่องที่ต้องทำในระหว่างนี้ค่ะ” (คาเรน)


อะไรกัน? จู่ๆ คุณคาเรนก็เริ่มเขินอาย?


          “อาบน้ำค่ะ” (คาเรน)

          “ดิฉันเข้าใจค่ะ” (โยริชิโระ)


โยริชิโระที่เหนื่อยล้ามาร่วมวงด้วย


          “มันร้อนและเหงื่อก็ท่วมไปทั้งตัว แม้แต่ชุดชั้นในก็ยังเปียกโชกเลยค่ะ แถมทรายยังเข้ามาในตัวอีก ถ้าไม่ล้างออกล่ะก็ฉันคงรู้สึกแย่แน่ๆ ค่ะ” (คาเรน)

          “แล้วโอเอซิสก็มาได้จังหวะพอดี และก็มีน้ำพุด้วย ......แต่เนื่องจากการอาบน้ำน่ะ พวกเราต้องถอดเสื้อผ้าออก มันไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะโป๊หรอกเหรอคะ?” (โยริชิโระ)


พอได้ยินขนาดนั้น ผมก็เข้าใจจุดประสงค์ที่แท้จริงของพวกเธอ พวกเธอกังวลสายตาของผู้ชายแน่นอน


          “คุณไฮเนะคะ” (คาเรน)

          “ครับ” (ไฮเนะ)

          “ได้โปรดแอบดูได้ไหมคะ?” (คาเรน)

          “เข้าใจแล...... เอ๋!?” (ไฮเนะ)


ผมเกือบจะตอบ Yes ไปซะแล้ว


          “เดี๋ยวก่อนนะครับคุณคาเรน? นั่นน่ะมันต้อง ‘ได้โปรดอย่าแอบดูนะคะ’ ไม่ใช่เหรอครับ?” (ไฮเนะ)

          “ถ้าเป็นปกติล่ะก็ใช่ค่ะ แต่ฉันชอบคุณไฮเนะ ดังนั้นมันจะเป็นปัญหามากกว่าค่ะถ้าคุณไม่แอบดู” (คาเรน)


ตั้งแต่ตอนที่สารภาพรักผมก็รู้สึกว่าเธอจะรุกหนักยิ่งกว่าเดิมอีก เด็กสาวผู้นี้!?


          “เข้าใจแล้วค่ะคุณคาเรน สำหรับผู้ชายที่อยู่ในดวงใจและในฐานะสามีน่ะ เรามักจะคิดว่า เขาจะมองว่าตัวเราเป็นผู้หญิงรึเปล่านะ? มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับเด็กผู้หญิงค่ะ ก็อย่างที่ว่ามาล่ะค่ะคุณไฮเนะ ดิฉันเองก็จะอาบด้วย ช่วยแอบดูโดยไม่ต้องเกรงใจเลยนะคะ” (โยริชิโระ)

          “ไม่ล่ะครับ! ผมเกรงใจ!” (ไฮเนะ)


ผมเป็นมนุษย์ คุโรมิยะไฮเนะ และเขตแดนที่แบ่งแยกระหว่างมนุษย์และสัตว์ที่ไม่รู้ว่ามีหรือไม่มีก็คือเหตุผล

ดังนั้นผมจึงเคารพเหตุผล ไม่ว่าจะเป็นเวลาใดก็ตาม


          “ยังไงๆ ก็จะไม่แอบดูเหรอคะ?” (โยริชิโระ)

          “มะ-ไม่แอบดูครับ......! แม้แต่ในหมู่เพื่อนสนิทก็ต้องมีมารยาท ครับ......!” (ไฮเนะ)


ผมยืนกราน

ถ้าทั้งสองคนยอมแพ้ด้วยเหตุผลนี้ก็คงจะดี........


          “ช่วยไม่ได้นะคะคุณคาเรน คุณไฮเนะน่ะ ไม่ใช่คนเลวที่จะหลบซ่อนและแอบดูพวกเรานี่นะ” (โยริชิโระ)

          “นั่นสินะคะท่านโยริชิโระ คุณไฮเนะไม่ใช่คนขี้ขลาดที่จะทำอะไรลับๆ ล่อๆ และหลบซ่อนตัวค่ะ พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ พวกเราจะอาบน้ำด้วยกันอย่างเปิดเผยสินะคะ!?” (คาเรน)

          “เฮ้ยยยยยย!?” (ไฮเนะ)


ทำไมมันถึงได้หนักกว่าเดิมล่ะเนี่ย!?


          “เอ่อ คุณไฮเนะคะ! ฉันน่ะ จะเค้นความกล้าทั้งหมดเพื่อไปด้วยกันกับคุณค่ะ ดังนั้น ขอความกรุณาด้วยนะคะ!” (คาเรน)

          “ความกล้านั้นไม่จำเป็นหรอกครับ! ฮีโร่ต้องใช้ความกล้าต่อสู้กับสัตว์ประหลาดนะครับ!” (ไฮเนะ)


ตอนที่ผมพยายามเกลี้ยกล่อมคุณคาเรนอยู่ โยริชิโระก็มาร่วมวงด้วย


          “คุณไฮเนะคะ ความกล้าในการต่อสู้ กับความกล้าของลูกผู้หญิงมันคนละอย่างกันนะคะ อย่างที่ดิฉันพูดไปค่ะ ดูสิคะ เข่ากำลังสั่นอยู่ค่ะ แต่เพื่อที่จะเป็นผู้หญิงของคุณไฮเนะอย่างเป็นทางการ ดิฉันจะก้าวข้ามความกลัวค่ะ!” (โยริชิโระ)

          “เธอไปก้าวข้ามความกลัวเพื่อชี้นำผู้ศรัทธาเหอะ!” (ไฮเนะ)


การเกลี้ยกล่อมทั้งสองคน มันบั่นทอนแรงกายยิ่งกว่าเดินเตร็ดเตร่ในทะเลทรายอีก

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET