[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 70 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.70 - ตอนที่ 70 สู่ทะเลทราย


ในอดีตมีเมืองแห่งความลึกลับอบิสที่ศรัทธาเทพแห่งความมืดอยู่

พวกผมจึงจะออกเดินทางเพื่อสำรวจมัน ถึงอย่างนั้นมันก็จำเป็นต้องใช้เวลาในการเตรียมการหนึ่งอาทิตย์


ที่สำคัญที่สุดเป็นอันดับแรกเลยก็คือ ผู้ก่อตั้งโยริชิโระจะต้องสะสางงานมากมายเพื่อที่จะออกจากเมืองหลวงแห่งแสงสว่าง มันจึงจำเป็นต้องใช้เวลาในการดำเนินการ

คุณคาเรนที่เป็นฮีโร่เอง ก็มีงานเบ็ดเตล็ดที่ต้องจัดการเช่นกัน และในระหว่างที่ไล่สะสางงานอยู่ มันก็ผ่านไปหลายวันแล้ว

จะว่าไป ผมคิดว่าฮีโร่แห่งไฟมิรัคที่ชื่นชอบคุณคาเรนเอามากๆ จะไปด้วยแน่ๆ แต่มันไม่เหมือนกับที่ผมคาดการณ์ไว้เพราะเธอไม่ได้เข้าร่วมด้วย

เหตุผลที่เธอไม่มาด้วยก็เพราะต้องคอยป้องกันกองบัญชาการมุสเปลไฮม์ ดูท่าทางการแวะมาเยี่ยมคุณคาเรนบ่อยๆ อย่างต่อเนื่องจะทำให้ศาสนจักรแห่งไฟโกรธ

เพื่อแสดงความรู้สึกสำนึกผิด เธอคงจะมาที่ๆ คุณคาเรนอยู่ไม่ได้สักระยะ

ฮีโร่แห่งน้ำซิลติสเอง ก็ทุ่มเทให้กับการทำหน้าที่ฮีโร่และไอดอลที่มันไม่น่าจะทำพร้อมกันได้ในกองบัญชาการไฮดร้าวิลเลจตามปกติ


ในเมื่อมันกลายเป็นแบบนี้ สมาชิกในคราวนี้ก็คือสามคนนี้......


* * * * *


          “ฉันชอบคุณค่ะ คุณไฮเนะ” (คาเรน)

          “ดิฉันรักคุณค่ะ คุณไฮเนะ” (โยริชิโระ)

          “นี่พวกคุณจะทำแบบนั้นทุกวันจริงๆ เหรอครับ......!?” (ไฮเนะ)


ยามเช้าแห่งการออกเดินทาง

ทันทีที่เจอหน้ากันผมก็โดนหมัดคู่ชุดใหญ่ที่แทบจะทำให้ผมเป็นลม


ฮีโร่แห่งแสงคุณคาเรน และผู้ก่อตั้งศาสนจักรแห่งแสงสว่างโยริชิโระ


หลายวันที่ผ่านมานับตั้งแต่ตอนที่เกิดเหตุการณ์สารภาพรักซ้ำๆ พร้อมกันของทั้งสองคน การโจมตีของพวกเธอก็รุนแรงยิ่งขึ้น หลังจากผ่านการเห็นชอบของทั้งสองคน มันก็อยู่ในระดับที่ทำให้ผมรู้สึกไม่มีความสุขเลย

ในระหว่างที่ปฏิบัติภารกิจของศาสนจักรแห่งแสงสว่าง พวกเธอก็ช่วงชิงสายตาผู้คนโดยเอาร่างกายมาเกาะติดกับตัวผมและกระซิบบอกรัก สำหรับร่างกายของผู้ชายวัยกลัดมันน่ะ มันมีผลกระทบในทางที่ไม่ดีเป็นพิเศษเลยล่ะ


          “ในที่สุดพวกเราก็ได้ไปกันสักทีนะคะ ทัวร์ค้นหาเมืองหลวงแห่งความมืดอบิส!” (คาเรน)

          “การที่ดิฉันสามารถเดินทางไปกับกลุ่มคนแบบนี้ได้น่ะ มันเหมือนกับฮันนีมูนเลยนะคะ” (โยริชิโระ)


ฮันนีมูนมันทำโดยคนสามคนเหรอ?

ตอนที่ผมมาเข้าร่วม พวกเธอสองคนก็ปล่อยมุกกันเต็มที่แล้ว

แม้แต่ในศาสนจักร ก็เริ่มมีข่าวลือแปลกๆ ผุดขึ้นมาช้าๆ ——ช่างน่าเศร้าที่ส่วนใหญ่มันเป็นความจริง—— เพื่อทำให้ข่าวลือพวกนั้นลดลง การเดินทางครั้งนี้อาจจะส่งผลให้ข่าวลือ ‘หายเข้ากลีบเมฆไป’ ก็ได้

…………

ผมลองคิดดูเล็กน้อยแล้วแต่มันก็ยังไม่ดี ผมเดาได้ง่ายๆ เลยว่าการที่พวกผมไม่อยู่จะชักนำให้พวกเขาคาดเดากันเองและเรื่องราวก็จะบานปลายไปกันใหญ่


          “งั้นคุณคาเรนคะ? การเตรียมการของฝั่งคุณเรียบร้อยไหมคะ?” (โยริชิโระ)

          “แน่นอนค่ะผู้ก่อตั้งของพวกเรา! คอยดูนะคะ!” (คาเรน)


พอพูดแบบนั้นคุณคาเรนก็ชี้พร้อมกับเสียง *บัง!* มันก็คือเครื่องจักรที่บินไปในท้องฟ้าคันจิ๋วที่คุ้นหน้าคุ้นตากันนั่นเอง

มันเป็นเครื่องจักรพลังขับเคลื่อนอีเธอเรียลที่บินไปในท้องฟ้าด้วยความเร็วสูงซึ่งนั่งได้คนเดียว ต้องขอบคุณมันนะขอบเขตการทำหน้าที่ของฮีโร่คุณคาเรนจึงขยายออกไปมากมาย

มันเป็นสิ่งยอดเยี่ยมที่จำเป็นสำหรับการทำหน้าที่ของฮีโร่ แต่เจ้านี่ในวันนี้มันดูเป็นคันใหม่ที่แตกต่างจากคันที่ผมคุ้นเคย งั้นมันไปอยู่ที่ไหนซะล่ะ......?


          “ฉันขอร้องให้คุณผู้ผลิตแฟลปเตอร์ปรับแต่งตรงนั้นตรงนี้ให้น่ะค่ะ เพิ่มคุณสมบัติทนทานต่อความร้อนโดยการทาสีพิเศษลงบนพื้นผิว และปิดช่องว่างของตัวเครื่องให้มิดชิดมากที่สุดเพื่อเพิ่มการป้องกันไม่ให้อากาศเล็ดลอด มันเป็นการดัดแปลงเพื่อไม่ให้ทรายเข้าไปข้างในน่ะค่ะ” (คาเรน)

          “ทราย......” (ไฮเนะ)

          “ใช่แล้วค่ะ การเดินทางในครั้งนี้น่ะ มันหนักหนาสาหัสและไกลยิ่งกว่าสถานที่ที่พวกเราเคยไปอีกค่ะ ดังนั้นฉันละเลยการเตรียมการไม่ได้หรอกค่ะ!” (คาเรน)


ใช่ เป้าหมายของพวกผมในครั้งนี้ก็คือเมืองหลวงแห่งความมืดอบิส แต่สถานที่เป้าหมายที่พวกผมจะมุ่งหน้าไปสำรวจน่ะ มันมีอยู่เกือบหมดแล้ว

ความจริงแล้วพวกผมใช้ ‘เข็มแห่งการชี้นำ’ ที่จะชี้ไปยังสถานที่ที่ต้องการโดยการบรรจุพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงเอาไว้ แล้วค้นหาสถานที่ที่อบิสตั้งอยู่

จากนั้นเมื่อเปรียบเทียบทิศทางที่ทราบแล้ว พวกผมก็สรุปข้อมูลของสถานที่ที่จะเดินทางไป......


ที่นั่นก็คือ ทะเลทราย


ถ้าจะพูดให้มันละเอียดขึ้นล่ะก็ มันคือทะเลทรายขนาดใหญ่ที่แผ่ขยายออกไปทางตะวันตกซึ่งมีเมืองหลวงแห่งดินอิชตาร์เบลซของกองบัญชาการศาสนจักรแห่งดินตั้งอยู่ มันเป็นที่ๆ ไม่มีคนอยู่เลย ผู้คนจึงขนานนามมันว่า ‘ทะเลทรายไร้นาม’

ว่ากันว่ามันเป็นทะเลทรายที่ไม่มีหญ้าขึ้นมาเลยสักต้น และผู้คนที่พลัดหลงเข้าไปก็ตายไปแล้ว ซึ่งความจริงมันก็มีเหยื่อปรากฏอยู่หลายคนเหมือนกัน มันจึงถือเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างอันตราย

เพราะแบบนั้นการเตรียมการอย่างรอบคอบจึงจำเป็น


......ก็นะ ถ้าเป็นตามปกติล่ะก็ การไม่ไปที่ๆ อันตรายแบบนั้นคือทางที่ดีที่สุด


          “แต่ว่า เพราะมันเป็นที่ๆ อันตรายขนาดนั้นก็เลยไม่มีคนเข้าไปใกล้ มันจึงไม่แปลกถ้าจะมีเมืองที่ไม่ถูกค้นพบมาหลายร้อยปีตั้งอยู่ค่ะ อาจจะเป็นการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ในศตวรรษก็ได้นะคะ!” (คาเรน)

          “อุฟุฟุ มันสะกิดจิตวิญญาณแห่งการผจญภัยสินะคะ” (โยริชิโระ)


ทำไมความกระตือรือร้นของสตรีศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองถึงได้สูงขนาดนี้ล่ะเนี่ย?


          “แต่ยังไงๆ ผมก็เป็นห่วงอยู่ดีครับ ให้เด็กผู้หญิงไปที่ๆ อันตรายแบบนั้นน่ะ......” (ไฮเนะ)

          “อย่าดูถูกกันสิคะคุณไฮเนะ ฉันเป็นฮีโร่นะคะ ฉันเรียนรู้ทักษะการเอาตัวรอดเพื่อต่อสู้กับสัตว์ประหลาดในสถานการณ์ทุกประเภทมาเต็มที่แล้วค่ะ” (คาเรน)


ต่อจากคุณคาเรน โยริชิโระก็พูดเหมือนกัน


          “สิ่งที่จำเป็นสำหรับการย่างเข้าไปในดินแดนที่ยังไม่ได้สำรวจก็คือ การเตรียมการอย่างรอบคอบค่ะ ถ้าทำได้มันก็ไม่มีเรื่องที่จะต้องกลัวเกินความจำเป็นค่ะ ดิฉันเชื่อมั่นว่าสติปัญญาของมนุษย์จะฟันฝ่าธรรมชาติไปได้ค่ะ” (โยริชิโระ)


ยัยเทพน่ารำคาญ

กรณีของเธอน่ะ แค่ปลดปล่อยพลังของเทพธิดาเวลาจำเป็นมันก็คงจะคลี่คลายแล้ว

เอาเถอะ นั่นมันก็เหมือนกับผม ไม่จำเป็นต้องตื่นตูมสินะ?


          “งั้น พวกเราก็ไปกันเถอะค่ะท่านโยริชิโระ!” (คาเรน)

          “ใช่แล้วค่ะคุณคาเรน ในที่สุดสิ่งที่พวกเรารอมานาน........!” (โยริชิโระ)

          “การเดินทางแบบคนรักของคุณไฮเนะกับพวกเรา” (คาเรน)

          “การแอบหนีเที่ยวที่ความปรารถนาและความรักส่องประกายอันเจิดจ้า!” (โยริชิโระ)


ว่าแล้วเชียว ผมถอนตัวได้ไหมเนี่ย?

ผมไม่รู้เลยว่า เป้าหมายของพวกเธออยู่ที่ไหนกันแน่

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET