[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 64 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.64 - ตอนที่ 64 Date A Live


และผมก็พาโยริชิโระไปยังสถานที่แนะนำมากมาย

ร้านกาแฟ, ร้านเค้ก, ร้านโอโคโนมิยากิ, ร้านที่ขายเฉพาะพาสต้า, ร้านอาหารทะเล และร้านพิซซ่า


          “.................ร้านอาหารทั้งนั้นเลยนะคะ” (โยริชิโระ)

          “ใช่แล้ว” (ไฮเนะ)


คนที่แนะนำสถานที่เดทพวกนี้คือเพื่อนซี้สมัยที่ผมอยู่ในห้องครัว ฟรอสท์

ตั้งแต่ที่ผมเลิกทำงานเป็นผู้ช่วยในห้องครัวแล้วมารับตำแหน่งผู้ช่วยฮีโร่ หมอนั่นก็ยังพยายามอย่างเต็มที่ในห้องครัวเหมือนเดิม

ร้านค้าทั้งหมดที่ฟรอสท์เป็นคนแนะนำจึงเป็นร้านอาหาร ไม่ใช่ว่าหมอนั่นถูกจิตวิญญาณของเชฟย้อมไปเต็มตัวแล้วนะ?

ผมได้เห็นอีกด้านหนึ่งของการพัฒนาอารยธรรมอีเธอเรียล ผ่านทางร้านอาหารอันหลากหลายที่รวบรวมไว้ในเมืองๆ หนึ่ง แต่ก็อย่างที่คาดไว้ การตระเวนไปมาตามร้านอาหารทำให้ท้องของผมแทบจะแตกอยู่แล้ว

เรื่องของผมมันยังไงก็ได้ แต่โยริชิโระที่มาด้วยกันเป็นสาวน้อยที่มีกระเพาะเล็กจ้อย เธอก็เลยเอาอาหารเข้าไปขนาดนั้นไม่ได้ ถึงอย่างนั้นเธอก็พูดมาว่า ‘ไม่มีทางที่ดิฉันจะเหลืออาหารของร้านที่คุณไฮเนะพามาหรอกค่ะ’ แล้วเธอก็ฟาดพวกมันซะเกลี้ยง ถึงผมจะห้ามเธอระหว่างนั้น เธอก็พูดออกมาว่า ‘มันเป็นแผนการเดทที่คุณไฮเนะเตรียมไว้นะคะ ดิฉันจะจัดการทั้งหมดค่ะ’ สุดท้ายเธอก็เอาชนะได้หมดทุกร้าน


          “ไหวรึเปล่า!? โทษทีนะ! เธอไม่ต้องฝืนกินทุกอย่างก็ได้!!” (ไฮเนะ)

          “ไม่ค่ะ.......! อึก .......ไม่มีปัญหาค่ะ เดทแรกกับคุณไฮเนะ อึก วันนี้ดิฉันฟอร์มดี...........อึก” (โยริชิโระ)


โกหก ตอนนี้เธอแทบจะทะลักแล้วไม่ใช่เหรอ!?

ยังไงก็ตาม พวกเราต้องหาที่พักผ่อน! ผมให้ท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์มาทำน้ำพุสกปรกในเมืองไม่ได้หรอก!

ถึงจะพูดอย่างนั้น พวกผมก็พักผ่อนในสถานที่ทั่วไปอย่างร้านกาแฟไม่ได้ โยริชิโระในตอนนี้น่ะ ต่อให้เป็นชาดำแก้วเดียวก็เถอะ แต่ถ้ายังฝืนยัดเยียดจนมันถึงที่สุดล่ะก็ เธอได้ปลดปล่อยพวกมันออกมาอย่างมหาศาลแน่!

ให้ตายสิ มันไม่มีสถานที่ที่ไม่มีกลิ่นของอาหาร ที่พวกเรานั่งพักได้อย่างสบายใจเลยเหรอ!?


          “.....ห้ะ จริงสิ!” (ไฮเนะ)


ที่นั่นไง


* * * * *


          “.......อย่างงี้นี่เอง ห้องสมุดสินะคะ”


โยริชิโระที่สุดท้ายก็กลับมาใจเย็นได้แล้วบ่นพึมพำแบบสบายๆ

ใช่ ที่นี่คือห้องสมุดขนาดใหญ่ที่อยู่ในพื้นที่ส่วนกลางของเมืองอโพรอน มันมีบรรยากาศอันเงียบสงบซึ่งเหมาะสำหรับการอ่านหนังสือ และที่นั่งก็มีอยู่มากมายเช่นกัน

ในข้อมูลที่ได้มาจากฟรอสท์น่ะ ไม่ได้มีแต่สถานที่ที่เป็นร้านอาหารเท่านั้น ‘มันเป็นที่ๆ เรานั่งได้’ คือเหตุผลที่เขาแนะนำซึ่งดูเหมาะสมที่สุด ยังไงวันนี้มันก็ช่วยผมได้


          “โอเครึเปล่า? ผมลูบหลังให้ไหม?” (ไฮเนะ)

          “ไม่เป็นไรค่ะ พอแล้วล่ะค่ะ คุณไฮเนะใจดีจังเลยนะคะ” (โยริชิโระ)


รู้สึกว่าผมจะเสนอความคิดเห็นไปโดยเปล่าประโยชน์นะ


          “แต่ว่า ตอนที่ดิฉันมาที่นี่มันก็สักพักแล้วล่ะค่ะ หมู่นี้ ดิฉันมัวแต่วุ่นอยู่กับเรื่องนั้นเรื่องนี้น่ะค่ะ” (โยริชิโระ)

“อื๋อ? โยริชิโระชอบหนังสือเหรอ?” (ไฮเนะ)

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ เพราะว่าดิฉันเป็นผู้ก่อตั้งศาสนจักรแห่งแสงสว่าง ดิฉันก็เลยมาตรวจดูสาธารณูปการบ่อยๆ น่ะค่ะ” (โยริชิโระ)


อา งั้นเหรอ


          “หมู่นี้ฝ่ายการทูตไม่ได้เร่งรีบนัก การเยี่ยมเยือนและการตรวจดูก็เลยเล็กน้อยน่ะค่ะ...... รู้รึเปล่าคะคุณไฮเนะ? ห้องสมุดของเมืองอโพรอนนี้น่ะ มีปริมาณหนังสือเป็นอันดับหนึ่งในโลก และมีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่น่าภาคภูมิใจที่สุดในโลก มันคือความภาคภูมิใจของผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองอโพรอนค่ะ” (โยริชิโระ)

          “โห มันยิ่งใหญ่ขนาดนั้นเลย........” (ไฮเนะ)


ความสำคัญของความรู้ พูดได้ว่ามันเป็นปัจจัยหลักอย่างหนึ่งของมนุษย์

ความรู้สึกนั้น ได้รับการสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน


          “แต่ก็มีแผนว่าจะลดขนาดห้องสมุดอยู่นะคะ” (โยริชิโระ)

          “นี่” (ไฮเนะ)

          “ประวัติศาสตร์และหลักความเชื่อของศาสนจักรแห่งแสงสว่างกล่าวไว้ว่า หนังสือที่ไม่ได้บันทึกของพวกนั้นไว้มันไม่มีค่าค่ะ ห้องสมุดแห่งนี้บันทึกคุณงามความดีของศาสนจักรอื่นเอาไว้ และหนังสือที่เกี่ยวกับเทคโนโลยีอีเธอเรียลก็วางอยู่เช่นกัน พวกเขาก็เลยพูดว่า ‘นั่นเป็นหนังสือหยาบช้า ต้องกำจัดซะ’......” (โยริชิโระ)

          “อะไรกันล่ะนั่น? สิ่งที่ไม่เอื้อประโยชน์ต่อตัวเองคือความชั่วร้ายงั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)

          “ถึงดิฉันจะหยุดพวกเขา และหลีกเลี่ยงการเผาหนังสือมาได้ ......ศาสนจักรแห่งแสงสว่างตอนนี้หลักๆ ก็เป็นแบบนั้นค่ะ มีแต่พวกตัวเองเท่านั้นที่ถูก คนที่ไม่เหมือนกับพวกตัวเองคือพวกชั้นต่ำ หรือก็คือความชั่วร้ายค่ะ” (โยริชิโระ)


เธอคือผู้นำของศาสนจักรแห่งแสงสว่างในสองความหมาย

เป็นผู้ก่อตั้ง และเทพธิดาแห่งแสงที่ศาสนจักรบูชา

ถึงอย่างนั้นเธอก็พูดพร้อมกับถอนหายใจ


          “รู้รึเปล่าคะคุณไฮเนะ? ตอนนี้ ตำแหน่งผู้บริหารของศาสนจักรแห่งแสงสว่างส่วนใหญ่ได้รับมาด้วยการสืบทอดนะคะ” (โยริชิโระ)

          “เอ๋ อย่างงั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)

          “ตัวดิฉันเองก็คือลูกสาวของผู้ก่อตั้งคนก่อนค่ะ ——ดังนั้นหากพิจารณาจุดหมายในการจุติล่ะก็ การเป็นผู้ก่อตั้งก็จะเป็นเรื่องง่ายค่ะ ยกเว้นพระคาร์ดินัล, นักบวชชั้นสูง แล้วก็หัวหน้ากองอัศวิน ทุกๆ คนล้วนแต่ถูกเลือกให้สืบทอดหน้าที่จากวงศ์ตระกูลค่ะ ......คุณไฮเนะเองก็รู้เรื่องนี้ใช่ไหมคะ? ตอนที่จะเข้าร่วมศาสนจักร ต้องทำบททดสอบที่เรียกว่าการวัดธาตุก่อน?” (โยริชิโระ)

          “อา มีเรื่องแบบนั้นด้วยนี่นะ” (ไฮเนะ)

          “หัวหน้ากองอัศวินในตอนนี้——คุณทราบรึเปล่าคะว่าค่าตัวเลขธาตุของคุณด็อบคือเท่าไหร่?” (โยริชิโระ)

          “เอ๋ หรือว่า.......!?” (ไฮเนะ)

          “ตระกูลของเขา ตระกูลซาเบลฟอนเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงมายาวนานและแสดงผลงานอันโดดเด่นในตำแหน่งผู้บริหารของศาสนจักรแห่งแสงสว่างมาเกือบยี่สิบรุ่น ผู้บริหารชั้นสูงของศาสนจักรแห่งแสงสว่างจึงมีแต่คนพวกนั้นค่ะ อยู่บนจุดสูงสุดมายาวนาน, ดื่มด่ำแต่น้ำผึ้งอันหอมหวานที่ถูกสูบขึ้นมา คุ้นเคยกับรสชาตินั้นก็เลยไม่ยอมกินอย่างอื่น .......เหมือนกับคนพวกนั้นค่ะ” (โยริชิโระ)


?


          “เพราะแบบนั้น พวกเขาจึงหวาดกลัวว่าตัวเองจะตกลงมาจากจุดสูงสุดมากที่สุดค่ะ ถ้าไม่ใช่ที่นั่นพวกเขาก็อยู่ไม่ได้อีกแล้ว พวกเขาจึงเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับตำแหน่งนั้นด้วยความสัมพันธ์ทางสายเลือด, ครอบครองมันไว้แต่เพียงผู้เดียว และปฏิเสธเวลาที่มีคนใหม่เข้ามาอย่างหัวชนฝา ถ้าเข้าไปอยู่ใกล้ๆ ล่ะก็ พวกเขาคงจะกำจัดทิ้งด้วยพลังทั้งหมดค่ะ” (โยริชิโระ)

          “เหมือนที่ทำกับผมน่ะเหรอ?” (ไฮเนะ)

          “ค่ะ และคุณคาเรนก็เช่นกัน มีเพียงตำแหน่งฮีโร่ที่ต้องการความสามารถที่แท้จริงโดยไม่มีอะไรเจือปนเท่านั้น ที่ไม่อาจมอบหมายด้วยการสืบทอดได้ค่ะ” (โยริชิโระ)


มันคือสิ่งที่เรียกว่าการคอรัปชั่นขององค์กรสินะ

มันก็จริงว่าถ้าปล่อยให้กลุ่มคนพวกนี้ทำต่อไปนานๆ มันก็คงเน่าเฟะแน่ ถ้าหากสูญเสียกระแสอะไรไป มันก็จะซบเซา, ไม่ชัดเจน และเสื่อมโทรม

เพราะแบบนั้นมันจึงเปิดช่องให้นักปฏิรูปออกมาซ้ำๆ และแทนที่ด้วยสิ่งใหม่ในนั้น......

          “เธอจะไม่ลงมือเหรอ?” (ไฮเนะ)

          “หมายถึงอะไรเหรอคะ?” (โยริชิโระ)

          “ปฏิรูปน่ะ เพราะว่าเธอดำรงตำแหน่งผู้ก่อตั้งอยู่ หากรวมเข้ากับความรู้และสติปัญญาของเทพธิดาแห่งแสงนั่นล่ะก็ การกวาดล้างขุมอำนาจเดิมก็เป็นเรื่องง่ายใช่ไหมล่ะ?” (ไฮเนะ)


เท่าที่เห็น ผมคิดว่าเธอไม่ค่อยชอบเหตุการณ์คอรัปชั่นของศาสนจักรแห่งแสงสว่างนัก

ทันใดนั้นโยริชิโระก็ยิ้มอย่างเศร้าๆ


          “คุณไฮเนะคะ ผู้นำที่ยอดเยี่ยมน่ะ บางครั้งก็จะกลายเป็นภัยของกลุ่มคนโดยไม่คาดคิดเหมือนกันนะคะ?” (โยริชิโระ)


ใบหน้าอีกด้านหนึ่งของโยริชิโระที่พูดแบบนั้น ยังคงงดงามเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน แต่มันดูเหมือนคุณยายแก่ๆ ที่อยู่มาหลายศตวรรษยังไงไม่รู้


          “ขอโทษนะคะ พวกคุณสองคน”


ตอนที่พยายามจะพูดต่อ พวกผมก็ถูกใครบางคนเรียกจากด้านหลัง


          “พวกคุณช่วยเงียบๆ ในห้องสมุดหน่อยสิคะ มันรบกวนผู้ใช้ห้องสมุดคนอื่นนะ”

          “อาา ขอโทษนะครับ.......!” (ไฮเนะ)


มันก็จริงที่ห้องสมุดไม่ใช่สถานที่ที่จะคุยกันนานๆ

ตอนที่หันไปขอโทษนั้น ทั่วทั้งร่างของผมก็แข็งทื่อ

นั่นก็เพราะ คนที่เตือนพวกผมจากด้านหลังก็คือ......


          “สวัสดีค่ะคุณไฮเนะ บังเอิญจังเลยนะคะที่พวกเรามาพบกันในที่แบบนี้”


ฮีโร่แห่งแสง คุณคาเรน

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET