[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 62 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.62 - ตอนที่ 62 เทพแห่งความมืดผู้กลายเป็นรางวัล


ผมกลายเป็นผู้เสียสละ

ชัยชนะกับความสำเร็จ และค่าตอบแทนที่ผมต้องจ่ายเพื่อล้มไอ้ตัวน่าคลื่นไส้นั่น เพื่อการนั้นผมจึงกลายเป็นผู้เสียสละ


          “คุณไฮเนะคะ”

          “ครับ” (ไฮเนะ)

          “ดิฉันชอบคุณมากๆ เลยค่ะ”

          “.......ครับ” (ไฮเนะ)


ที่นี่คือกองบัญชาการของศาสนจักรแห่งแสงสว่าง ณ ห้องส่วนตัวของผู้ก่อตั้งโยริชิโระ หรือที่ๆ ผมเข้าใจว่าปากเสือ


          “คุณ-ไฮ-เนะคะ” (โยริชิโระ)

          “ครับ” (ไฮเนะ)

          “ดิฉันรักคุณค่ะ” (โยริชิโระ)

          “...............ครับ” (ไฮเนะ)


เพื่ออธิบายว่ามันเกิดอะไรขึ้น ผมถูกจับให้นั่งอยู่บนโซฟาในห้อง นอกจากนั้นผู้ก่อตั้งโยริชิโระก็ปกปิดร่างกายของผมอย่างดิบดีด้วยผ้าม่านคลุมเตียง จากนั้นเธอก็เอาแก้มมาถูกับแก้มของผม แล้วก็กำลังเขียนตัว ‘โนะ (の)’ บนหน้าอกของผมซ้ำๆ หลายต่อหลายครั้ง

เธอดูมีความสุขสุดๆ เลยล่ะ

ผมไม่อาจผลักไสไล่ลงเธอได้ และก็ไม่อาจขัดขืนเธอได้เช่นกัน

เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่สัญญากันไว้


เมื่อวันก่อน ในการต่อสู้บนท้องทะเลอันกว้างใหญ่กับสัตว์ประหลาดเกิดขึ้นที่เมืองหลวงแห่งน้ำไฮดร้าวิลเลจนั้น เพื่อที่ผมจะชิงลงมือก่อนเทพวารีคอร์เซอเวทที่เป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลัง ผมจึงอาศัยแผนการอันแยบยล

โดยสร้างสัตว์ประหลาดแห่งความมืดขึ้นมา แล้วให้มันช่วยเหลือผู้คน

เพราะได้พวกพ้องที่ทรงพลัง พวกฮีโร่จึงปราบมังกรทะเลยักษ์แปดหัวได้อย่างงดงาม


แล้ว

ผมต้องทำอะไรเพื่อสร้างสัตว์ประหลาดนั่นน่ะเหรอ? มันเกี่ยวกับการเรียนรู้วิธีสร้างน่ะ

สัตว์ประหลาดถูกเทพสร้างขึ้นมา

นี่เป็นความลับที่โลกปกปิดไว้ แต่มันเป็นความจริง

ผม คุโรมิยะ ไฮเนะ ตอนนี้ผมเป็นมนุษย์ แต่ความจริงแล้วผมคือเทพแห่งความมืดเอ็นโทรปีที่มาจุติ

ผมมีคุณสมบัติในการสร้างสัตว์ประหลาด น่าเสียดายที่ผมถูกปิดผนึกมา 1,600 ปีก็เลยไม่ได้รู้ประสีประสาในโลก และมันก็เป็นเหตุให้ผมไม่รู้วิธีสร้างสัตว์ประหลาด


เพราะงั้นคนที่ผมจะไปพึ่งพาในเวลาฉุกเฉินก็คือยัยนั่น

ผู้ก่อตั้งศาสนจักรแห่งแสงสว่างโยริชิโระ

หรือจะเรียกว่าเทพธิดาแห่งแสงอินเฟลชั่นผู้มาจุติก็ได้เช่นกัน

เธอแตกต่างจากผม เพราะเธอเป็นเทพที่ทำหน้าที่อย่างแข็งขันมา 1,600 ปี และพอผมไปถามว่าเธอรู้รึเปล่า มันก็แจ๊คพอตเข้าให้

การต่อสู้เมื่อหลายวันก่อนน่ะ ข้อมูลที่ได้รับมาจากเธอมันยิ่งใหญ่มาก! ด้วยเหตุผลที่ว่ามา ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายเพื่อการนั้นก็เลยยิ่งใหญ่เช่นกัน


แรกเริ่มเดิมที ยัยนี่ก็ไม่มีทางบอกเรื่องนั้นเปล่าๆ หรือทำเรื่องที่น่ายกย่องอยู่แล้ว

เงื่อนไขที่เธอเสนอเพื่อแลกเปลี่ยนกับวิธีการสร้างสัตว์ประหลาดก็คือ........


สิทธิ์ที่จะทำตามอำเภอใจกับผมหนึ่งวัน


.......นั่นล่ะ

ผมถูกฉวยโอกาสมันก็เลยกลายมาเป็นแบบนี้

เพราะงั้นผมในตอนนี้จึงอยู่ระหว่างการทำหน้าที่หนึ่งวันนั้น


          “คุณไฮเนะคะ คุณไฮเนะช่วยบอกว่าชอบดิฉันด้วยสิคะ” (โยริชิโระ)

          “ผะ-ผมชอบเธอ?” (ไฮเนะ)

          “ดิฉันก็เช่นกันค่ะ อุฟุฟุ......” (โยริชิโระ)


แม่นี่ดูมีความสุขสุดๆ เลย

ตั้งแต่ที่เธอเรียกผมมาที่ห้องเมื่อตอนเช้าตรู่ในเวลาเดียวกับที่ฟ้าสว่าง มันก็กลายเป็นสภาพนี้มาโดยตลอด เอาเถอะ มันก็แค่เรื่องเสรีภาพของพลเมืองในหนึ่งวัน ยังไงก็ยังดีกว่าเธอย้อนกลับไปเริ่มต้นตั้งแต่ตอนเที่ยงคืนที่เปลี่ยนเป็นอีกวันหนึ่งแล้ว


          “คุณไฮเนะค้า” (โยริชิโระ)

          “คร้าบๆ มีอะไรล่ะ?” (ไฮเนะ)

          “ได้โปรดแต่งงานกับดิฉันเถอะค่ะ” (โยริชิโระ)

          “ไอ้นั่นน่ะไม่ได้หรอก” (ไฮเนะ)

          “เอ๋——!?” (โยริชิโระ)


โยริชิโระดูท่าทางอารมณ์ไม่ดี และเธอก็จ้องมองผม


          “มันแตกต่างจากที่สัญญากันไว้ไม่ใช่เหรอคะคุณไฮเนะ!? วันนี้ทั้งวันคุณจะรับฟังคำขอของดิฉันทุกอย่างใช่ไหมคะ!?” (โยริชิโระ)

          “นั่นเป็นสิ่งที่ทางนี้สัญญาไว้ เงื่อนไขตอนที่ผมยอมรับข้อเรียกร้องนั่น คือผมจะรับฟังคำขอจนถึงที่สุดแค่วันนี้วันเดียว ดังนั้นคำขอที่ดูเหมือนจะส่งผลกระทบหลังจากวันถัดไปจึงไม่มีผล” (ไฮเนะ)


ถ้าไม่ทำแบบนั้นกับฝ่ายตรงข้ามอย่างแม่นี่ล่ะก็ ผมคงต้องยอมรับข้อเรียกร้องอันน่ากลัวแบบนี้แน่

คำขอที่รับฟังคือเรื่องที่ทำให้เสร็จสมบูรณ์ได้ในหนึ่งวันนี้

ไม่ว่าจะลองคิดดูยังไง คำขอที่ต้องการเวลามากกว่าหนึ่งวันมันก็ไม่ดี (NG: No Good) และคำขอที่ดูเหมือนจะเป็นการผูกมัดไปจนถึงวันพรุ่งนี้ก็ไม่ดีเช่นกัน

การแต่งงานที่จะควบคุมผมไปทั้งชีวิตย่อมอยู่นอกเหนือข้อตกลงอยู่แล้ว


          “บู่ว คุณไฮเนะใจร้าย .......ถะ-ถ้าอย่างนั้น การมีเพศสัมพันธ์ของชายหญิงล่ะคะ......!!” (โยริชิโระ)


เด็กผู้หญิงเป็นฝ่ายพูดเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ


          “นั่นก็ไม่ได้เหมือนกัน ถ้าหากมีเด็กเกิดขึ้นมาล่ะก็ มันจะส่งผลกระทบยิ่งกว่าทั้งชีวิตอีก” (ไฮเนะ)

          “คุณไฮเนะใจแคบ! นั่นก็ไม่ได้นี่ก็ไม่ได้! คุณไม่ได้รับฟังคำขอเลยไม่ใช่เหรอคะ? คนโกหก!” (โยริชิโระ)

          “ที่ไม่ยอมทำตามคำขอมันทางนั้นต่างหาก? ไม่ว่าจะพูดยังไงมันก็เป็นการละเมิดตัวสัญญาด้วยการแหกกฏใช่ไหมล่ะ?” (ไฮเนะ)

          “ขอโทษนะคะ ฉันได้ใจไปหน่อย ช่วยอยู่อย่างนี้เถอะนะคะ” (โยริชิโระ)

          “สิ้นหวังซะงั้น!?” (ไฮเนะ)


ไม่เข้าใจผู้หญิงเลยจริงๆ

เธอก็ดูเหมือนเมื่อ 1,600 ปีก่อนอยู่หรอก แต่ผมไม่สามารถอ่านสิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่ได้เลย และก็ยังมีความรู้สึกที่ผมไม่เข้าใจเช่นกัน


          “แหม......อ๊ะ จริงสิ ถ้างั้นดิฉันมีเรื่องที่จะถามค่ะ.......” (โยริชิโระ)

          “ถ้าเธอหมายถึงเรื่องที่ว่าผมชอบใครที่สุดล่ะก็ เรื่องนั้นก็ไม่ได้เหมือนกันนะ?” (ไฮเนะ)

          “อย่าระวังตัวถึงขนาดนั้นสิคะ โธ่ .......เรื่องคุณคอร์เซอเวทน่ะค่ะ แบบนั้นมันจะดีเหรอคะ?” (โยริชิโระ)

          “อา” (ไฮเนะ)


เทพวารีคอร์เซอเวท

เขาคือตัวการที่คอยชักใยเหตุการณ์เมื่อคราวก่อนอยู่เบื้องหลัง

เขาเป็นเทพที่ไปจุติเป็นสัตว์ประหลาดซึ่งมีความสามารถในการเลียนแบบมนุษย์ และสามารถควบคุมพวกมนุษย์ในระยะยาวได้โดยที่ตัวเองไม่เจ็บไม่แก่เลย

ผมจึงทำให้ร่างกายนั้นของหมอนั่นสลายหายไปโดยไม่เหลือแม้แต่ฝุ่นด้วยสสารมืด


          “ฝ่ายนั้นเป็นเทพนะคะ ถึงจะทำลายร่างกายไป ดวงวิญญาณก็จะกลับไปยังสวงสวรรค์ และก็ไม่เจ็บไม่คันด้วยค่ะ ถ้าจะจัดการเขาล่ะก็ สู้เอาดวงวิญญาณไว้ในร่างกายเหมือนคุณโนวาไม่ดีกว่าเหรอคะ?” (โยริชิโระ)


มันก็จริงอย่างที่โยริชิโระพูด ตอนนั้นเป็นเพราะความตึงเครียดที่มีต่อคอร์เซอเวทผู้น่าขยะแขยงมันขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ผมก็เลยฆ่าเขา

ผมยอมรับว่าตัวเองขาดความสุขุม


          “แต่ฝ่ายตรงข้ามเป็นเทพเจ้าเล่ห์นะ มันคงไม่ง่ายเหมือนกับโนวาเซลล์เดียวหรอก ไอ้ร่างที่หมอนั่นใช้มันมีความสามารถน่ารังเกียจในการเลียนแบบ และถ้าไม่ควบคุมให้ดีๆ ล่ะก็ หมอนั่นคงจะหนีไปในทันทีแน่” (ไฮเนะ)

          “ถ้าอย่างนั้น ก็ฆ่าเขาทิ้งทันทีซะ แล้วทำลายแผนร้ายที่กำลังดำเนินการอยู่ในตอนนี้เป็นวิธีที่ดีกว่า คือเหตุผลที่คุณอยากจะบอกเหรอคะ? คุณคอร์เซอเวทน่ะ ตอนนี้คงกำลังจะเจ็บใจอยู่บนสวงสวรรค์แน่ๆ เลยค่ะ” (โยริชิโระ)


ใช่ หมอนั่นไม่ได้วางแผนร้ายเฉพาะการล้มมวยในงานแสดงสดบนทะเล และก็ไม่มีใครพูดอะไรเลยเช่นกัน  จึงมีความเป็นไปได้ว่าหมอนั่นกำลังดำเนินแผนการมากมาย ที่ชั่วร้ายยิ่งกว่าแผนการที่กำลังดำเนินอยู่ในปัจจุบัน

ความจริงแล้ว ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่ผมอยู่ในไฮดร้าวิลเลจนับตั้งแต่ตอนที่จัดการหมอนั่น ผมก็ทำลายเรื่องราวน่าสงสัยที่หมอนั่นทิ้งไว้ในศาสนจักรแห่งน้ำเท่าที่ตัวเองทำได้


          “แต่ว่า เธอเองก็กังวลเรื่องหมอนั่นเหมือนกันนะ ว่าแล้วเชียว เธอมีความรู้สึกให้กับเพื่อนที่เป็นเทพเหมือนกันงั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)

          “พอเถอะค่ะ ตั้งแต่ที่คุณถูกปิดผนึกในการต่อสู้ ดิฉันก็แทบจะไม่ได้พูดกับเขาเลยค่ะ” (โยริชิโระ)


เหวอ

นี่เธอเกลียดหมอนั่นขนาดไหนเนี่ย?


          “ที่สำคัญกว่านั้น วันนี้เป็นวันที่ดิฉันมีความสุขที่สุด นับตั้งแต่ที่ได้มาจุติในร่างของโยริชิโระเลยล่ะค่ะ ลืมคนเจ้าเล่ห์แบบนั้นไปซะแล้วมาสนุกกันเถอะค่ะ ......งั้นคุณไฮเนะคะ คำขอถัดไปค่ะ” (โยริชิโระ)

            “คร้าบๆ มันจะจบลงในวันนี้ใช่ไหมเอ่ย?” (ไฮเนะ)


‘แน่นอนค่ะไม่ต้องเป็นห่วง’ โยริชิโระพูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม


          “พวกเราไปเดทกันเถอะค่ะ” (โยริชิโระ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET