[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 57 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.57 - ตอนที่ 57 ทั้งสามรวมเป็นหนึ่ง (Trinity)


          “จะเกิดสีนามิขึ้น......! แถมยังเป็นคลื่นยักษ์สึนามิด้วย!!”


อีกด้านหนึ่ง สถานการณ์ฉุกเฉินก็ถูกส่งไปยังสนามรบซึ่งอยู่ห่างจากพื้นดินเช่นกัน และผมก็รู้ว่าพวกเธอตึงเครียดได้ด้วยยักษ์ดำที่ผมให้กำเนิดขึ้นมา

คนแรกที่สังเกตุเห็น อย่างที่คาดไว้ นั่นก็คือซิลติสที่เป็นคนท้องถิ่น


          “งูทะเลยักษ์นั่นกำลังดึงน้ำทะเลเข้ามา......! หลังจากที่มันรวบรวมจนถึงขีดสุด คลื่นยักษ์ก็จะเข้าจู่โจมพื้นดิน!” (ซิลติส)

          “จริงดิ!? ไอ้งูทะเลนั่น จู่ๆ มันก็ไม่เคลื่อนไหว ไม่นึกเลยว่ามันจะทำเรื่องชั่วช้าแบบนั้น!?” (มิรัค)

          “มันไม่ใช่เวลามาตกใจนะ! ถ้าเป็นแบบนั้นพวกเราก็ต้องจัดการเจ้านั่นก่อนที่มันจะชาร์จเสร็จ! มิรัคจัง ใช้สายฟ้ากันเถอะ!!” (คาเรน)

          “ได้สิ เอาล่ะนะ!” (มิรัค)

          ““[Light-Fire.......]””

          “เดี๋ยวก่อน!” (ซิลติส)


ซิลติสหยุดทั้งสองคนที่ทำท่าว่าจะปลดปล่อยสายฟ้าเอาไว้


          “เดี๋ยวก่อน ......ถึงตอนนี้พวกเธอจะจัดการมันได้ มันก็คงจะอันตรายอยู่ดี” (ซิลติส)

          “เอ๋? ทำไมล่ะ?” (คาเรน)

          “เจ้านั่นรวบรวมน้ำทะเลไว้พอสมควรแล้ว ถ้าพวกเธอจัดการเจ้านั่น น้ำทะเลนั่นก็ไม่ได้หายไปไหน หากพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ดึงมันเข้ามาหายไป มันก็จะย้อนกลับไปที่เดิม ด้วยปริมาณที่เหมาะสม......!” (ซิลติส)

          “มันก็เหมือนกับธนูและลูกธนูน่ะสิ ถ้าลองปล่อยออกไปสักครั้ง มันก็ไม่มีทางกลับมาด้วยแรงผลักดันได้ เจ้านั่นดึงน้ำทะเลที่อยู่รอบๆ ตัวเองเข้ามาในปริมาณพอสมควรแล้วด้วย แบบนี้......!” (มิรัค)

          “งั้นก็หมายความว่า ไม่ว่าพวกเราจะจัดการมันหรือไม่จัดการ สึนามิก็เกิดขึ้นอยู่ดีน่ะสิ!?” (คาเรน)


ซิลติสกัดริมฝีปากกับคำถามที่เหมือนกับเสียงกรีดร้องของคุณคาเรน


          “งั้น ถ้าพวกเราจัดการก่อนที่มันจะรวบรวมน้ำเสร็จ พวกเราก็จะควบคุมขนาดของสึนามิให้อยู่ในระดับที่เล็กน้อยได้ แต่มวลน้ำนั่นน่ะ อยู่ในระดับที่ทำลายชายฝั่งให้สิ้นซากได้แล้วล่ะ.......!” (ซิลติส)

          “ไม่จริง......!” (คาเรน)


บริเวณรอบๆ ไฮดร้าเซอเพนท์ มีน้ำทะเลที่ไม่สนใจแรงดึงดูดพุ่งสูงขึ้นเป็นอย่างมาก และมันก็กำลังรอเวลาที่จะถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระใจจะขาดแล้ว

ส่วนร่างของมังกรทะเลยักษ์ที่นั่งอยู่บนจุดสูงสุดในตอนนี้ ก็เหมือนกับดูถูกพวกมนุษย์จากที่สูงยังไงยังงั้น


          “ยังไงๆ ก็โจมตีมันเถอะ! ถ้าปล่อยให้เวลามันผ่านไปจนทุกอย่างสายเกินไปล่ะก็ ความเสียหายมหาศาลแน่!!” (มิรัค)

          “เดี๋ยวก่อนมิรัคจัง! ไม่มีวิธี......! ที่จะจำกัดขอบเขตสึนามิได้อย่างสมบูรณ์เลยเหรอ......!?” (คาเรน)


พวกฮีโร่เองก็สับสนสุดๆ

เป็นเรื่องปกติที่ฮีโร่คิดจะช่วยเหลือมนุษย์ทุกคน แต่สถานการณ์ในตอนนี้มันไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น ถ้ามัวแต่มองหาวิธีที่ดีที่สุดแล้วปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ล่ะก็ สิ่งที่เลวร้ายที่สุดมันจะมาเยือน

คงไม่มีสถานการณ์ที่จะตัดสินใจยากขนาดนี้อีกแล้ว

แต่เพราะมันอยู่ในเวลาแบบนั้น มันจึงเป็นตาของเจ้า!


          “อ๊ะ!” (คาเรน)

          “เป็นอะไรไปคาเรน!?” (มิรัค)

          “ดำ...... คุณยักษ์แห่งความมืด......!” (คาเรน)


สัตว์ประหลาดธาตุความมืดเพียงตัวเดียวในโลกที่ผมซึ่งเป็นเทพแห่งความมืดสร้างมันขึ้นมากับมือ ยักษ์นิลกาฬ

มันช่วยเหลือพวกเธออีกครั้ง โดยกลายเป็นสะพานให้พวกเธอข้ามไปสู่ชัยชนะที่สมบูรณ์แบบ


Dark Matter Set


พร้อมกับคำสั่งของผม อนุภาคสีดำสนิทถูกปลดปล่อยออกมาจากมือทั้งสองของยักษ์ ยิ่งไปกว่านั้นมันยังแพร่กระจายออกมาเป็นจำนวนมากทั้งทางซ้ายและทางขวาอีกด้วย


          “นี่มัน...... แบบเดียวกับคุณไฮเนะเลย......!?” (คาเรน)


เขื่อนสสารมืดถูกสร้างขึ้นมาต่อหน้าต่อตามังกรทะเลยักษ์

รูปร่างนั้น เป็นภาพครึ่งวงกลมที่เหมือนกับจะโอบล้อมศัตรู

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเกิดสึนามิขึ้นมา มันก็จะจำกัดความเสียหายให้อยู่ในนี้ได้


          “ตอนนี้ล่ะ! ลงมือเลยมิรัคจัง! คุณซิลติส!” (คาเรน)

          “โอ๊ย ไม่เข้าใจยิ่งกว่าเดิมอีกแต่ฉันคงต้องตามน้ำไปล่ะนะ! คลื่นยักษ์นี่!!” (ซิลติส)

          “เธอจะหยุดคลื่นยักษ์งั้นเหรอ!?” (มิรัค)


ซิลติสเปิดก่อนเป็นคนแรกโดยสะบัดผ้าไหมน้ำโมเสส


          “เปล่าฉันจะสร้างคลื่นน่ะ! [Water Fury]!!” (ซิลติส)


มันทำปฏิกิริยากับพลังศักดิ์สิทธิ์ของซิลติส น้ำทะเลที่อยู่รอบๆ ตัวเธอมารวมตัวกัน ถึงจะเล็กกว่าเจ้ามังกรทะเลยักษ์ มันก็พอที่จะสร้างคลื่นขึ้นมาได้......


          “จับเอาไว้นะทั้งสองคน! พวกเราจะพุ่งไปหาเจ้าปลาไหลยักษ์นั่น!!” (ซิลติส)

          “เอาจริงดิ! จะโต้คลื่นกันจริงๆ เหรอ!?” (มิรัค)

          “คุณซิลติสสุดยอดเลยค่ะ!” (คาเรน)


มิรัคและคุณคาเรนเกาะเอวและไหล่ของซิลติสทันที


          “ไปได้!” (ซิลติส)


คลื่นพัดพาออกไปอย่างรวดเร็วโดยให้ทั้งสามคนนั่งไปด้วย


          “นี่! พวกเราจะข้ามกำแพงดำที่เจ้ายักษ์ดำนั่นปล่อยออกมาได้ยังไงล่ะ!?” (มิรัค)

          “ไม่ต้องเป็นห่วง!” (ซิลติส)


ผมคาดเดาความตั้งใจของซิลติส จึงให้ท่าทางของยักษ์ดำเอียงตัวไปข้างหน้าด้วยการควบคุมระยะไกล ราวกับให้มันเป็นทางลาด


          “ดีล่ะ ไปกันเลยยย!!” (ซิลติส)


พวกซิลติสขึ้นไปบนน่องของยักษ์ดำพร้อมกับคลื่น แล้วสไลด์ขึ้นไปจนถึงหลัง จากนั้นพวกเธอก็กระโดดข้ามหัวของมันไป

ราวกับมันเป็นแท่นกระโดด

แรงส่งนั่นเหนือความคาดหมาย ทั้งสามกระโดดข้ามเขื่อนสสารมืดได้อย่างง่ายดาย ซ้ำยังกระโดดไปสูงยิ่งกว่ามังกรทะเลยักษ์ที่สถิตย์อยู่ ณ จุดสูงสุดของภูเขาน้ำอีก

หลังจากนั้นแค่ร่วงลงไป พวกเธอก็จะมาถึงข้างบนหัวของศัตรูพอดี


          “แล้วจากนี้ไปจะเอายังไงกันดีล่ะ!? ไม่ว่าฉันจะลองคิดยังไง การจัดการไอ้เจ้าเบิ้มนั่นก็เป็นงานที่หนักหนาสาหัสอยู่ดี!” (ซิลติส)

          “ฉันรู้แล้วล่ะค่ะว่าจะเล็งตรงไหน! จุดที่เชื่อมต่อหัวทั้งแปดของมังกรทะเลนั่น ใจกลางของทั้งหมดค่ะ!” (คาเรน)

          “งั้นเหรอมันก็จริงนะที่พวกนั้นเหมือนกับเป็นจุดสำคัญ! แล้วเราจะโจมตีกันยังไงล่ะ!? ถ้าเป็นพลังทำลายล่ะก็ เอาเป็น ‘สายฟ้า’ ของชั้นกับคาเรนไหม? หรือว่าจะเป็น ‘ระเบิด’ ของซิลติสล่ะ......!?” (มิรัค)

          “ทั้งหมดเลยค่ะ” (คาเรน)


คุณคาเรนประกาศในช่วงที่พวกเธอกำลังตกลงไป


          “เพื่อจัดการสัตว์ประหลาดยักษ์นั่น ตอนนี้พวกเราต้องรวมพลังทั้งหมดค่ะ แสง, ไฟ, น้ำ ทั้งหมดนั่นเลยค่ะ!” (คาเรน)

          “รวมสามธาตุ!? คาเรนจังนี่ร็อคกว่าที่ฉันคิดไว้อีกน้าา!! ชักชอบซะแล้วสิ! ถ้าจบการต่อสู้ครั้งนี้แล้วล่ะก็ พวกเรามาร่วมมือกันเถอะ! ที่เวทีบนทะเลนั่นน่ะนะ!” (ซิลติส)

          “อย่าลากคาเรนไปบนเส้นทางพิลึกสิ! แต่ชั้นเห็นด้วยกับกลยุทธ์ที่ว่า! งั้นพวกเราก็มาวัดดวงกันเลยยยยยยยย—————————ย!!” (มิรัค)

เด็กสาวทั้งสามที่รวมเป็นกลุ่มเดียวกันได้ร่วงลงไป และตอนที่พวกเธอปะทะกับเป้าหมายอย่างรุนแรงนั้น ประกายแสงอันเจิดจ้าก็ห่อหุ้มทุกสิ่งทุกอย่าง

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET