[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 56 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.56 - ตอนที่ 56 ไร้เหตุผลยิ่งกว่าภัยธรรมชาติ


          “นี่ คอร์เซอเวท”


ผมพูดกับชายที่ยืนแน่นิ่งอยู่ข้างๆ ณ หัวมุมบริเวณที่นั่งผู้ชมซึ่งวุ่นวายเอามากๆ 


          “มันพัฒนาจนเป็นไปตามเป้าหมายของนายแล้วนะ ผู้ชมตื่นเต้นกับการโชว์ฟอร์มของพวกเธอจนนั่งไม่ติดเลย” (ไฮเนะ)


แน่นอนว่าผมพูดแดกดัน

ฉากที่เขาต้องการ คือชัยชนะเพียงหนึ่งเดียวของซิลติสที่เป็นฮีโร่ของตนเอง แต่ในสมรภูมินั้น ฮีโร่ทั้งสามได้ร่วมมือกันและต่อสู้โดยรวมความสามารถทั้งหมดเข้าด้วยกัน

แถมพวกเธอยังเป็นต่ออีก

ผู้ชมจึงตื่นเต้นเป็นอย่างมาก และจุดนั้นก็เป็นไปตามแผนการของคอร์เซอเวท แต่เพราะแบบนั้นส่วนที่อยู่นอกเหนือแผนการของเจ้านั่นก็เลยสะดุดตาเป็นอย่างมาก


แล้วผมก็สนใจด้วยว่าคอร์เซอเวทจะแสดงท่าทียังไง แต่หมอนั่นก็ไม่ได้พูดอะไร

เขามองข้ามผมไปเลย

พอลองชะเง้อดูว่าเขาเป็นยังไง ผมก็ต้องประหลาดใจ เพราะใบหน้าของคอร์เซอเวทมันเผยให้เห็นความเดือดดาลเต็มไปหมด


          “ยกโทษให้ไม่ได้......! ยกโทษให้ไม่ได้......!” (คอร์เซอเวท)


ไอ้ท่าทีสบายๆ ที่เหมือนกับเป็นการดูถูกมนุษย์ปกติมันไปอยู่ที่ไหนแล้วล่ะ แค่มันไม่เป็นไปตามที่คิดไว้นิดหน่อย หมอนั่นก็ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ถึงขนาดนี้แล้วเหรอ?


          “การละเล่นจบลงแล้ว!! ผลงานชิ้นโบว์แดงของผม ไฮดร้าเซอเพนท์! พวกเราจะเปลี่ยนฉากแบบจัดหนัก! ปลดปล่อยพลังที่ผมมอบให้เจ้าโดยไม่ต้องกั๊กไว้ซะ!!” (คอร์เซอเวท)


มังกรทะเลยักษ์ตอบสนอง โดยไม่ปล่อยให้คำสั่งของคอร์เซอเวทเสียเวลาไปแม้เพียงเสี้ยววินาที

ถึงจะดูอยู่ห่างๆ ผมก็เห็นว่าดวงตาของมันเปลี่ยนสีไปอย่างชัดเจน ซ้ำยังเป็นสีที่อันตรายและรุนแรงอีกด้วย


          “โมวววววววว————————ว!!”


มันยกหัวทั้งแปดของมันขึ้นไปด้านบน แล้วหวดลงไปบนผิวน้ำทะเล พร้อมกับผลักยักษ์ดำที่จับมันอยู่กระเด็นไป


          “มันจะทำอะไร!?”


หัวทั้งแปดจมอยู่ในทะเล และไม่ได้เคลื่อนไหวเลยแม้แต่นิดเดียว

แต่การตัดสินว่ามันตายไปแล้ว หรือหยุดพักเพราะว่ามันเหนื่อยอะไรนั่นน่ะ ผมเข้าใจว่าการมองสถานการณ์ในแง่ดีแบบนั้น มันเป็นไปไม่ได้แน่นอน

เหตุการณ์ประหลาดนั้น ฝั่งผู้ชมเป็นฝ่ายสังเกตุเห็นก่อน

*จ้อกแจ้กจอแจ* ทุกๆ คนส่งเสียงเอะอะ


          “เฮ้ย นั่นมันอะไรน่ะ......?”

          “ทะเลมัน......?”


เหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นที่แนวชายฝั่งทะเล ที่ชายหาด คลื่นมันเข้ามาใกล้ๆ หาดทราย คลื่นนั่นไม่เพียงแต่เข้ามาใกล้ๆ แต่มันยังถอยกลับไปอย่างต่อเนื่องอีกด้วย

กระแสน้ำลงเหรอ? แต่ความเร็วในการถอยกลับมันเร็วจนผิดปกติ

ราวกับว่า น้ำทะเลมันถูกดึงไป......


          “หรือว่า........ ไฮดร้าเซอเพนท์!?” (ไฮเนะ)


มันดึงน้ำทะเลที่อยู่รอบๆ ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งน้ำงั้นเหรอ?

เพราะแบบนั้นระดับน้ำทะเลถึงได้ลดลงอย่างรวดเร็ว


          “นี่....... นี่น่ะ...... มันแย่แล้วไม่ใช่เหรอ......!?”


ที่พูดออกมาคือคนแปลกหน้าที่อยู่รอบๆ ตัวผม คนท้องถิ่นของไฮดร้าวิลเลจ ที่รู้จักท้องทะเลได้ดีกว่าคนที่เติบโตในบ้านป่าอย่างผม


          “แย่ที่คุณว่าน่ะ มันคืออะไรเหรอครับ?” (ไฮเนะ)


ผมรีบถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

คนที่ผมไม่รู้ชื่อผู้นี้จึงตอบมาว่า


          “เพราะว่า........ ทั้งๆ ที่ไม่ใช่ช่วงน้ำลง แต่ระดับน้ำทะเลที่แนวชายฝั่งถอยกลับไปอย่างรวดเร็วนั่นน่ะ....... คือลางบอกเหตุของสึนามิ”


สึนามิ!?


          “ยิ่งไปกว่านั้น ฉันยังไม่เคยเห็นคลื่นถูกลากไปมากขนาดนี้เลย! ถ้าเจ้านี่มันมาล่ะก็ มันจะเป็นคลื่นยักษ์สึนามิถึงขนาดที่กลืนกินไฮดร้าวิลเลจได้ทั้งหมดเลยล่ะ!!”


คำพูดเดียวนั่นเป็นเหตุให้เกิดความแตกตื่นในตอนนี้

ถึงขนาดที่ความหวังของฮีโร่ และหัวใจของมนุษย์ไม่สามารถควบคุมไว้ได้ ผู้ชมต่างลุกออกจากที่นั่งของตัวเอง แล้วพุ่งไปด้านตรงข้ามกับทะเลเพื่อหลีกหนีภัยพิบัติครั้งใหญ่ที่จะมาจู่โจมหลังจากนี้


          “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! หนีไปซะหนีไปซะ! ยังไงๆ มนุษย์ก็ไม่มีทางหนีไปจากคลื่นยักษ์สึนามิด้วยขาอันเชื่องช้านั่นได้หรอก!” (คอร์เซอเวท)


คนเดียวที่ไม่ได้หนีและอยู่ที่นี่ก็คือ เทพวารีคอร์เซอเวท

ถึงจะเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ข้างในก็คือเทพ และร่างกายนั่นก็เป็นสัตว์ประหลาดธาตุน้ำที่ปลอมแปลงมาตั้งแต่แรกแล้วเช่นกัน เขาคงจะคำนวณไว้แล้วว่าต่อให้ตนเองโดนสึนามิตรงๆ ก็ไม่เป็นอะไร

ผมจึงคว้าคอเสื้อของเทพนอกรีตนั่น


          “นี่เป็นฝีมือของเจ้าไฮดร้าเซอเพนท์นั่นงั้นเหรอ!? มันควบคุมน้ำทะเลด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งน้ำ และกำลังสร้างคลื่นยักษ์สึนามิขึ้นมาใช่ไหม!?” (ไฮเนะ)

          “มันจะมีอะไรมากไปกว่านั้นอีกล่ะครับ? พวกเธอหลงระเริงเอง ดูถูกผมที่เป็นเทพ และทำลายความคาดหวังของเทพ ผมไม่พอใจครับ ของเล่นที่ทำให้ผู้สร้างไม่พอใจน่ะ ผมไม่เอามันกลับมาเล่นอีกเป็นครั้งที่สองหรอกครับ” (คอร์เซอเวท)

          “เพราะแบบนั้นนายก็เลยจะลบเมืองทิ้งงั้นเหรอ!? นี่เป็นเมืองที่มีศาสนจักรของนายอยู่นะ! นายน่ะ กำลังจะฆ่าผู้คนที่ศรัทธาตัวเองอยู่นะ........!” (ไฮเนะ)

          “มีอะไรที่ต้องกังวลล่ะครับ? ต้องขอบคุณอารยธรรมอีเธอเรียลนะครับ มนุษย์ในตอนนี้ก็เลยเพิ่มขึ้น ถึงจะฆ่ามนุษย์ที่สวดภาวนาไปเล็กน้อย มันก็ยังมีมนุษย์คนอื่นเหลืออยู่อีกมากมายครับ” (คอร์เซอเวท)


ไอ้สารเลวนี่ มันพูดเหมือนกับเทพอัคคีโนวาเลย......!

เทพที่ว่าเป็นแบบไอ้เวรนี่หมดเลยรึเปล่า!?


มังกรทะเลยักษ์ไฮดร้าเซอเพนท์ ยังคงเอาหัวจุ่มลงไปในทะเลและไม่เคลื่อนไหวแม้แต่นิดเดียว ราวกับมันกำลังรวบรวมพลังอยู่

จริงๆ แล้วมันคงจะเป็นแบบนั้น มันดึงน้ำทะเลรอบๆ มาเพื่อสร้างคลื่นยักษ์สึนามิ แล้วตอนที่มันรวบรวมจนถึงจุดสูงสุด มันก็คงปลดปล่อยออกมาในคราวเดียว

และตอนนั้น อุทกภัยครั้งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนก็จะจู่โจมไฮดร้าวิลเลจ


          “ก๊ากฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!! ความโกรธเกรี้ยวของเทพวารีก็คือความโกรธเกรี้ยวของท้องทะเล! ข้ารับใช้ของผม จงเป็นสัญลักษณ์ของภัยคุกคามแห่งท้องทะเล ไฮดร้าเซอเพนท์เอ๋ย!! จงสำแดงความโกรธเกรี้ยวของผมซะ!!” (คอร์เซอเวท)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET