NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.54 - ตอนที่ 54 การแสดงในมหาสมุทร


          “หรือว่าคุณไฮเนะ จะให้ฮีโร่พวกนั้นจัดการไฮดร้าเซอเพนท์ของผม คุณคิดแบบนั้นไว้ใช่ไหมครับ?” (คอร์เซอเวท)

          “อนาคตถูกกำหนดไว้แล้ว” (ไฮเนะ)


บอกตามตรงนะ ผมรู้สึกลังเลก่อนที่จะตัดสินใจลงมือ

ก่อนที่ผมจะตัดสินใจสร้างเจ้ายักษ์ดำนั่น

โลกในยุคนี้ สัตว์ประหลาดคือสัญลักษณ์ของความเห็นแก่ตัวและความหยิ่งยโสของทวยเทพ และที่สำคัญที่สุด มันคือสัญลักษณ์ของการหลอกลวง

ทวยเทพที่เหมือนจะถูกลืมเลือนเพราะการพัฒนาอารยธรรม แข่งขันกันสร้างสิ่งที่ก่อให้เกิดปัญหาไว้แล้วมาจัดการในภายหลังเพื่อเรียกร้องสิทธิ์ของพวกตัวเอง นั่นก็คือสัตว์ประหลาด


ถึงจะทำเพื่อปกป้องพวกคุณคาเรนจากแผนชั่วของคอร์เซอเวท ผมก็ยังลงมือสร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมา นั่นเท่ากับว่าผมที่เกลียดมหาเทพทั้งห้าแห่งการสร้างโลกที่สุด—— เลียนแบบพวกเขา และกลายเป็นแบบเดียวกับพวกเขา?

ที่สำคัญที่สุด ไม่ใช่ว่ามันทำให้ความไม่ย่อท้อของพวกเธอ ที่ต่อสู้โดยเชื่อมั่นในจิตใจอันดีงามและพลังของตัวเองไร้ความหมายหรอกเหรอ?

พวกคุณคาเรน พวกฮีโร่

แบบนั้นน่ะ มันเหมือนกับคอร์เซอเวทที่หัวเราะเยาะความมานะบากบั่นของมนุษย์อยู่ในเงามืด


พอรู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับเจ้านั่นที่เป็นเทพเหมือนกัน มันก็ทำให้ผมรู้สึกไม่ชอบใจ ถึงอย่างนั้นผู้ที่มอบความหวังให้กับผม ก็คือเด็กสาวพวกนั้น


คาแทค มิรัค, เร ซิลติส และโครีน คาเรน


พวกเธอคือฮีโร่

ฮีโร่น่ะ คือผู้ที่จัดการกับการแข่งขันสร้างสิ่งที่ก่อให้เกิดปัญหาไว้แล้วมาจัดการในภายหลังเพื่อรวบรวมความศรัทธา

แต่พวกเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนั้น พวกเธอเป็นฮีโร่ต่อไปก็เพื่อเป้าหมายของตัวเอง

ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเจตจำนงค์ของเทพ และไม่ได้เกี่ยวข้องกับเจตจำนงค์ของศาสนจักรเช่นกัน

เพื่อผู้คน, เพื่อตัวเอง ถ้าพวกเธอมีเจตจำนงค์ที่จะเป็นฮีโร่ล่ะก็ พวกเธอก็คือฮีโร่อย่างแน่นอน

ผมถูกกระตุ้นโดยความจริงนั่น จึงต้องการ ‘ช่วยเหลือพวกเธอ’ จากหัวใจ

ผมในตอนนี้ ยึดติดกับความรู้สึกนั่นเท่านั้น

ผมที่ยึดติดกับความรู้สึกนั่น เชื่อมั่นว่าตัวเองถูกต้อง


          “ดังนั้น พยายามเข้านะทั้งสามคน.......!!” (ไฮเนะ)


น่าเสียดาย เจ้ายักษ์ดำที่ผมสร้างขึ้นมาอย่างเร่งรีบ ไม่เพียงพอที่จะจัดการเจ้าไฮดร้าเซอเพนท์

เจ้านั่นทำได้แค่ช่วยเหลือเท่านั้น

เพราะงั้นพวกเธอต้องเป็นคนจัดการ


          “พวกเธอจะเป็นคนจัดการสัตว์ประหลาด นักแสดงนำ, ศูนย์กลาง และผู้ที่จะหมุนโลกใบนี้ ก็คือพวกเธอที่เป็นฮีโร่!” (ไฮเนะ)

          “หนอยแน่.......” (คอร์เซอเวท)


คอร์เซอเวทที่อยู่ข้างๆ ผมโวยวาย สำหรับหมอนี่ คงไม่สนุกกับสถานการณ์ในตอนนี้ที่ทิศทางมันเอนเอียงไปมาหรอก ในทางตรงกันข้าม เขาคงจะมีแผนการใหม่ไว้จัดการ........


          “อย่าขยับ” (ไฮเนะ)


เพราะผมขู่เขาก็เลยหยุด


          “ลองเคลื่อนไหวโง่ๆ ดูสิ สสารมืดที่ห่อหุ้มแขนของผมได้ทะลวงร่างของนายแน่” (ไฮเนะ)

          “คะ-คุณไฮเนะ.......?” (คอร์เซอเวท)

          “นายคงตั้งใจจะปิดผนึกการเคลื่อนไหวของผมสินะ แต่นั่นมันก็เหมือนกันทั้งสองฝ่ายนั่นแหละ พวกเราหยุดอยู่กับที่แล้วนะ” (ไฮเนะ)


ดังนั้นผู้ที่จะตัดสินผลลัพธ์ของสถานการณ์ ไม่ใช่ผู้ที่เผชิญหน้ากับความสงบนิ่งที่อยู่ที่นี่ แต่เป็นผู้ที่เผชิญหน้ากับความเคลื่อนไหวที่จะคลี่คลายเหตุการณ์ในสถานที่อื่น

การตัดสินผลแพ้ชนะขึ้นอยู่กับว่าพวกเธอที่ร่วมกันต่อสู้บนทะเลในตอนนี้จะจัดการมังกรทะเลยักษ์ได้ยังไง

แค่พวกเธออาจจะลำบากไปหน่อย ผมจึงเตรียมยักษ์ดำเอาไว้เพื่อการนั้น

ใช้เจ้านั่นซะ ผู้ที่จะชนะมัน ก็คือพวกเธอ

ไม่ใช่ใครอื่นอีกแล้วนอกจากมนุษย์อย่างพวกเธอ

* * * * *

และในการต่อสู้ครั้งสำคัญ

สถานการณ์ถูกส่งผ่านมาหาผมทางหูของยักษ์ดำ

มังกรทะเลยักษ์ไฮดร้าเซอเพนท์ถูกยักษ์ดำจับไว้ ในเวลาเดียวกันนั้น พวกฮีโร่ก็โฟกัสกับการโจมตีมากขึ้น


          “[Wrath of Water]!” (ซิลติส)


กระสุนน้ำแรงดันสูงถูกปลดปล่อยออกมาจากผ้าไหมน้ำของซิลติส มันโดนมังกรทะเลยักษ์ตัวนั้นอย่างง่ายดาย แต่เพราะพลังที่ยิงใส่มันดูกระจ้อยร่อย มันก็เลยไม่ได้รับผลกระทบมากนัก


          “อ๊า โธ่! ถึงเป้าหมายมันจะใหญ่ถึงขนาดที่หลับตาก็ยิงถูก แต่มันก็ใหญ่ถึงขนาดที่ยิงถูกไปก็ไร้ความหมายเหมือนกัน! ว่าแล้วเชียว การจะมอบความเสียหายใหญ่หลวงให้กับมัน ถ้าไม่ใช่คาเรนจังแห่งธาตุแสงล่ะก็......!” (ซิลติส)

          “ซิลติส! คุ้มกันที ชั้นมีเรื่องหนึ่งที่อยากจะลองดูน่ะ!” (มิรัค)

          “หาาาา! ฮีโร่ไฟอย่างเธอจะลองอะไรกันล่ะ!? เธอในตอนนี้ไม่ได้อยู่ในแผนการและไม่มีคุณสมบัตินะ! หัดเข้าใจที่ฉันพูดซะบ้างสิ......!!” (ซิลติส)

          “ได้โปรดเถอะค่ะคุณซิลติส!” (คาเรน)


คุณคาเรนเองก็ร่วมด้วย


          “คนที่จะลองน่ะ คือฉันกับมิรัคจังสองคนค่ะ!” (คาเรน)

          “เอาเลยคาเรน! ตั้งแต่การต่อสู้ในพื้นที่ภูเขาราโดน่าพวกเราก็ฝึกฝนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่หลายครั้ง! มันคงจะเร็วกว่าที่พวกเราทำกันครั้งแรก! แล้วพลังก็ควรจะเพิ่มขึ้นเหมือนกัน!” (มิรัค)

          “อื้อ เอาเลย! พลังใหม่ของฮีโร่อย่างพวกเรา!” (คาเรน)


คุณคาเรนและมิรัคเอาร่างกายของแต่ละฝ่ายมาประกบกันอย่างแนบแน่น แล้วประสานมือกัน จากนั้นก็เอามือที่ประสานกันหันไปหาศรีษะของมังกรทะเลยักษ์

ราวกับการตั้งท่าเล็งของธนูและลูกศร

พลังศักดิ์สิทธิ์มารวมตัวกัน ในมือที่ประสานกันอยู่


          “พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง......!” (คาเรน)

          “พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งไฟ! ทั้งสองจงมารวมตัวกันแล้วบังเกิดพลังใหม่!” (มิรัค)

          ““[Divine Thunder Light Fire]!!””


สายฟ้าถูกปลดปล่อยออกมาจากทั้งสองคน

มันวิ่งไปในอากาศพลางเต้นรำอย่างบ้าคลั่ง แล้วซัดใส่เจ้ามังกรทะเลยักษ์


          “โมวววววววววววววววววว————————วว!!”


เสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดของมังกรทะเลยักษ์ดังขึ้น

แสงและไฟที่รวมกันเป็นธาตุ ‘สายฟ้า’ มอบความเสียหายอย่างรุนแรงให้กับผิวหนังของมังกรทะเลยักษ์

เดิมทีผิวหนังของมันก็เปียกน้ำในมหาสมุทรอยู่แล้ว มันจึงเป็นตัวนำไฟฟ้าชั้นดี


          “ได้ผล! ได้ผลเหมือนที่พวกเราคิดไว้เลยล่ะมิรัคจัง!” (คาเรน)

          “อา! เหมือนกับตอนวัวเพลิงฟาลาริสเลย มันทะลวงผ่านผิวหนังและมอบความเสียหายโดยตรง! นั่นคือพลังของธาตุ ‘สายฟ้า’ คาเรน! มาลุยต่อโดยไม่ต้องพักกันเถอะ!” (มิรัค)

          “อื้อ! มิรัคจัง!” (คาเรน)

          “[Divine Thunder Light Fire]!!”


หัวของมังกรทะเลยักษ์ทั้งแปดโดนสายฟ้าตามลำดับ

และในแต่ละครั้งที่ทำแบบนั้น เสียงร้องแห่งความเจ็บปวดที่บ่งบอกว่ามันได้ผลมากๆ ก็ดังขึ้นมา

* * * * *

          “บ้าน่า......!? การรวมธาตุเนี่ยนะ......!?” (คอร์เซอเวท)


คอร์เซอเวทที่เฝ้าดูการต่อสู้อยู่ข้างๆ ผม ตกตะลึงกับการผสมผสานของคุณคาเรนกับมิรัคเป็นอย่างมาก


          “ผมไม่รู้จักความสามารถแบบนั้น!? มันมอบความเสียหายที่มีผลกับมังกรทะเลยักษ์ของผมถึงขนาดนั้นเลยเหรอ......!?” (คอร์เซอเวท)

          “นายน่ะ จับตาดูการต่อสู้ของวัวเพลิงฟาลาริสในพื้นที่ภูเขาราโดน่าใช่ไหม? ทั้งๆ ที่นายรู้เรื่องของผมแท้ๆ ทำไมนายถึงไม่รู้เรื่องการรวมธาตุของทั้งสองคนนั่นล่ะ?” (ไฮเนะ)

          “ผมแค่ได้ยินเรื่องของคุณมาจากแมนเทิลเท่านั้น! หนอยแน่นังสารเลววววววววววว!!” (คอร์เซอเวท)

          “อย่าเรียกพระแม่ธรณีว่านังสารเลวสิ” (ไฮเนะ)


อะไรฟะ? ถึงจะพูดว่าจับตาดูผม หมอนั่นก็พึ่งพาชาวบ้านอยู่ดี

แต่ก็ต้องขอบคุณเรื่องนั้น เจ้านั่นก็เลยไม่รู้จักตัวตนของธาตุ ‘สายฟ้า’ และไม่สามารถคิดวิธีรับมือที่มีประสิทธิภาพได้

ดีล่ะ เส้นทางถูกเปิดออกแล้ว

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET