NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.52 - ตอนที่ 52 การต่อสู้ของคณะนักแสดง


          “[Water Blessing]!”


ซิลติสสะบัดผ้าไหมน้ำโมเสส และมอบเอฟเฟคของพลังศักดิ์สิทธิ์บางอย่างให้กับคุณคาเรนและมิรัค


          “เอาล่ะ เท่านี้พวกเธอก็เดินบนน้ำได้แล้ว! ไปซัดเจ้ามังกรทะเลที่ดูเหมือนปลาหมึกนั่นในระยะใกล้ตรงๆ ได้เลย!” (ซิลติส)

          “ผลของการคุ้มครองจากพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งน้ำสินะ ฉันคิดไว้ว่าอยากจะมีประสบการณ์กับมันด้วยร่างกายนี้ดูสักครั้ง แต่ไม่อยากเชื่อเลยว่าวันที่ว่าจะมาถึงจริงๆ” (มิรัค)

          “คุณซิลติสคะ ปลาหมึกมันมีแปดขา แต่เจ้ามังกรทะเลตัวนั้นมันมีแปดหัวนะคะ” (คาเรน)

          “รับมุกซะละเอียดเลยนะยะ!!” (ซิลติส)


ด้วยเหตุนี้ ทั้งสามคนจึงวิ่งไปบนผิวน้ำพลางเตะคลื่น แล้วเข้าไปใกล้ๆ มังกรทะเลยักษ์

ตรงกันข้าม มังกรทะเลยักษ์ไฮดร้าเซอเพนท์ตื่นจากการหลับไหลเพราะได้รับคำสั่งจากเจ้านาย มันจึงแสดงความรุนแรงที่น่าจะเป็นนิสัยที่แท้จริงออกมาได้อย่างอิสระ

เสียงคำรามสูงปรี๊ดดูไม่เหมาะสมกับรูปลักษณ์ภายนอก แต่มันก็ดึงกึกก้องและแพร่กระจายผ่านทางคลื่นมาทั่วทั้งสารทิศ


          “มิรัคจัง นี่มัน......!?” (คาเรน)

          “อา อย่างน้อยๆ มันก็อยู่ระดับเดียวกับวัวเพลิงฟาลาริส เป็นไปได้ว่า พลังของมันก็คงจะอยู่ในระดับนั้นเหมือนกัน......!!” (มิรัค)


ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าไหร่ พวกเธอก็ยิ่งรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ได้มากเท่านั้น ก็คงเป็นเรื่องปกติล่ะนะ

มังกรทะเลยักษ์ หันหัวทั้งแปดของมันมาหาเหยื่อตัวเล็กๆ ทั้งสาม ต่อให้มันหันหัวสองหัวต่อคนหนึ่งคน มันก็ยังมีหัวเหลืออยู่เลย


          “อู้หูวว......! เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันเจอฝ่ายตรงข้ามตัวใหญ่ขนาดนี้......!?” (ซิลติส)

          “นั่นหมายความเธอขาดประสบการณ์ไงล่ะซิลติส พวกฉันมีประสบการณ์มาแล้ว เมื่อไม่นานมานี้น่ะนะ!” (มิรัค)


อีกด้านหนึ่ง สถานที่จัดงานเอะอะโวยวายเพราะอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน เจ้าหน้าที่จึงแนะนำให้ทำการอพยพโดยเร็ว ทว่า ผู้ชมที่จะลุกขึ้นจากที่นั่งตามคำแนะนำนั้นกลับไม่มีเลยสักคน

ทุกคนเชื่อมั่นว่า ฮีโร่ของพวกเขาสามารถจัดการกับอันตรายนี้ได้ และความบังเอิญบางอย่าง ก็ทำให้ฮีโร่คนอื่นอีกสองคนบังเอิญอยู่ในสถานที่นี้เช่นกัน

จะมีภัยคุกคามที่ฮีโร่ทั้งสามขับไล่ไปไม่ได้งั้นเหรอ?

กะแล้วเชียว ฮีโร่คือความหวังสำหรับทุกๆ คนในโลกใบนี้


          “ความหวังที่ถูกทำลายก็คือความสิ้นหวัง ใบหน้าของทุกคนที่ถูกย้อมด้วยสีสันแห่งความสิ้นหวังนั่นน่ะ คุณไม่คิดว่ามันค่อนข้างน่าสนุกและเพลิดเพลินเหรอครับ?”


คอร์เซอเวท——ตอนนี้หมอนั่นที่เปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ ได้ขึ้นไปบนเวทีที่ไร้ผู้คนเพราะนักแสดงนำได้กระโดดออกไปแล้ว และชมการต่อสู้ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในมหาสมุทรที่อยู่ห่างไกล

การที่เขาขึ้นไปบนเวทีไม่ใช่ปัญหาอีกแล้ว เพราะงานแสดงสดดูเหมือนจะถูกยกเลิกด้วยความจำเป็น สายตาของพวกผู้ชมจึงหันไปทางอื่น

คนอื่นๆ และผู้มีอำนาจในงานแสดงสดก็ออกมาบนเวทีกันทุกคน และพวกเขาก็เฝ้ามองการต่อสู้ที่จะเริ่มต้นขึ้นหลังจากนี้อย่างใจจดใจจ่อ

ผมเองก็รวมอยู่ในนั้นด้วย


          “ความตึงเครียดนี้ ผมเชื่อว่ามันจะสัมผัสได้ทางผิวหนังโดยตรงครับ นี่คือโชว์ที่ดีที่สุดครับ ไม่สิ เรียกว่าโชว์การลงทัณฑ์ได้รึเปล่านะ? ก็มันเป็นการลงทัณฑ์ของฮีโร่แห่งแสงและฮีโร่แห่งไฟนี่เนอะ?” (คอร์เซอเวท)

          “...............”

          “คุณไฮเนะครับ ผมอาจจะพูดซ้ำ แต่ได้โปรดอย่าเคลื่อนไหวเลยนะครับ? เพราะถ้าคุณกระโดดออกไปทุกสิ่งทุกอย่างก็คงจะพังไม่เป็นท่าแน่นอน เมืองไฮดร้าวิลเลจเองก็เหมือนกันครับ” (คอร์เซอเวท)

          “อา รู้แล้วล่ะ ผมจะไม่เคลื่อนไหว” (ไฮเนะ)


ผมน่ะนะ

บนทะเลในตอนนี้ พวกนั้นกำลังคุมเชิงโดยการจ้องกันไปจ้องกันมาอยู่ แต่นี่คือความสงบก่อนที่พายุจะมา ถ้าเสียงเชียร์ดังขึ้นมาครั้งหนึ่งล่ะก็ การต่อสู้อันรุนแรงที่หยุดชะงักไปกลางคันก็จะเริ่มต้นขึ้น


          “......มิรัคจัง ไม่เป็นไรใช่ไหม? คู่ต่อสู้น่ะไม่ว่าจะดูยังไงก็เป็นธาตุน้ำ......?” (คาเรน)

          “ไม่ถูกกับธาตุไฟของชั้นสุดๆ เลยใช่ไหม? ไม่มีปัญหาหรอก ชั้นจะรวมสมาธิไว้ที่จุดเดียวแล้วทำให้มันกลายเป็นปลาย่างซะ!” (มิรัค)

          “อย่าพยายามแก้ไขปัญหาโดยอาศัยความตั้งใจอย่างเดียวสิ ยังไงก็ตาม ธาตุแสงที่มีประสิทธิภาพรอบด้านของคาเรนจังคือไพ่ตาย และฉันก็จะทำหน้าที่แถวหน้าควบคู่กับการป้องกัน ส่วนมิรัคที่ไร้ประโยชน์น่ะ คอยเคลื่อนไหวไปมาเพื่อแยกหัวที่คอยระแวดระวังและมีอยู่ยั้วเยี้ยแล้วกัน คอยเป็นเหยื่อล่อไว้นะ แค่นั้นแหละ!” (ซิลติส)

          “ออกคำสั่งซะละเอียดเลยนะ เธอจริงจังรึเปล่าเนี่ย!?” (มิรัค)

          “ทำไมฉันต้องมาถูกตะคอกเพราะเอาจริงเอาจังด้วยล่ะ!?” (ซิลติส)


แต่ก้นบึ้งของหัวใจพวกเธอคงเข้าใจดีว่า

ต่อให้พวกเธอทั้งสามรวมพลังทั้งหมดเข้าด้วยกัน ก็ไม่อาจจัดการมังกรทะเลยักษ์ตัวนั้นได้ง่ายๆ

นอกจากปาฏิหารย์อย่างหนึ่งจะเกิดขึ้น หรือแลกด้วยชีวิตของตนเอง

พวกเธอ อาจจะมีวิธีรับมือที่เตรียมไว้ในใจแล้ว

ผมเฝ้ามองภาพนั้นจากบนเวที ทำได้แค่มองเท่านั้น

ถ้าผมเข้าร่วมการต่อสู้ล่ะก็ เทพวารีคอร์เซอเวทจะแสดงสันดานที่แท้จริงทันที และเขาก็คงจะสังหารผู้คนที่อยู่ใกล้ๆ อย่างไร้เหตุผล


          “ผม จะไม่เคลื่อนไหว......!” (ไฮเนะ)


ใช่ ผมน่ะนะ

จะให้ตัวแทนของผมเคลื่อนไหว


          “ผู้พิทักษ์แห่งความมืด.......!”


เปรี้ยง!

เสียงกระแทกนั่นคือสัญญาณแห่งการต่อสู้

นั่นคือเสียงใครบางคนซัดมังกรทะเลยักษ์ ซ้ำยังออกหมัดด้วยกำปั้นมหึมาที่รุนแรง พอโดนไอ้นั่นไป หัวอันหนึ่งของมังกรทะเลทั้งแปดที่ถูกซัดก็จมลงไปในน้ำแล้ว


          “เอ๋!?”

          “หา!?”

          “อะไรน่ะ.......!?”


ผู้ที่ปล่อยหมัดนั่นไม่ใช่คุณคาเรน, มิรัค และซิลติส

ใครบางคนที่ออกหมัดตัวใหญ่กว่าพวกเธอลิบลับ

เงาขนาดใหญ่ ยืนสูงตระหง่านอยู่ที่ด้านหลังของมังกรทะเล


          “อะไรกัน...... เจ้ายักษ์ดำนั่น!?” (มิรัค)

          “นั่นก็เป็นสัตว์ประหลาดเหมือนกันเหรอ!?” (ซิลติส)


ใช่ ยักษ์ดำ

ร่างยักษ์ที่ไม่ได้ด้อยไปกว่ามังกรทะเลยักษ์นั่น มองลงมาที่พวกคุณคาเรนพร้อมกับมังกรทะเล

และร่างกายนั่นก็คือสีดำ สีดำสีเดียว

ยักษ์ที่ปกคลุมด้วยสีดำแห่งความมืดทั่วทั้งร่างกายนั่น คือสิ่งที่ผมสร้างขึ้นมาอย่างเร่งด่วนเมื่อคืน และเป็นตัวแรกในโลกใบนี้......


สัตว์ประหลาดธาตุความมืด

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET