[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 49 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.49 - ตอนที่ 49 เทพชั้นต่ำ


          “ดูอยู่เฉยๆ.......งั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)

          “ใช่ครับ คุณช่วยดูอยู่เฉยๆ ได้รึเปล่าครับ?” (คอร์เซอเวท)


คอร์เซอเวทพูดต่อไปอย่างภาคภูมิใจ


          “ถ้าคุณช่วยดูอยู่เฉยๆ โดยไม่ทำอะไรล่ะก็ มันก็เหมือนกับเป็นการทำให้แผนของผมลุล่วงครับ? เพราะมีแต่คุณเท่านั้นที่จัดการไฮดร้า เซอเพนท์ของผมได้อย่างง่ายดาย” (คอร์เซอเวท)

            “คิดว่าผมจะยอมรับเหรอไง......!?” (ไฮเนะ)

            “ช่วยยอมรับเถอะครับ เพราะมันเป็นคำขอร้องของผมที่เป็นเทพเหมือนกันครับ” (คอร์เซอเวท)

            “ขอปฏิเสธ!! ......มันมีวิธีที่ดีกว่านี้” (ไฮเนะ)


อนุภาคของสสารมืดลอยขึ้นมาจากมือทั้งสองข้างของผมและหมุนวน


            “ตอนนี้ผมจะลบมังกรทะเลให้หายไปซะ พร้อมกับนายที่น่าขยะแขยง ถ้าเป็นอย่างนั้น นายจะได้ไม่ต้องทำแผนชั่วลับๆ ล่อๆ อีก และพวกผมก็จะได้ต้อนรับงานแสดงสดวันพรุ่งนี้อย่างสันติ!” (ไฮเนะ)


ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันจะต้องกลายเป็นแบบนี้ ก่อนหน้าที่เทพวารีคอร์เซอเวทจะปรากฏตัว ผมก็รู้อยู่แล้วว่ามันจะกลายเป็นการต่อสู้กับไอ้หมอนี่

แม้แต่ในหมู่มหาเทพทั้งห้าแห่งการสร้างโลก หมอนี่ก็โดดเด่นกว่าทุกตนในเรื่องของความชั่วช้าและไม่เป็นที่น่าพอใจ การที่ผมจะก้าวไปข้างหน้ากับเจ้าหมอนี่อย่างสันติจนถึงตอนสุดท้ายน่ะ มันเป็นไปไม่ได้หรอก


            “ไม่ๆ ได้โปรดรอก่อนครับ คุณนี่ใจร้อนตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วนะครับ เพราะแบบนั้นคุณถึงได้ถูกปิดผนึกมา 1,600 ปีไงคร้าบ” (คอร์เซอเวท)

            “แล้วไง! เตรียมตัวเตรียมใจไว้รึยังไอ้เทพเฮงซวย? ร่างกายนั่นน่ะ ผมจะทำลายมันทั้งหมดไม่ให้เหลือแม้แต่ซาก แล้วส่งดวงวิญญาณของนายกลับไปบนสวงสวรรค์ซะ” (ไฮเนะ)


ร่างกายของหมอนั่น ดูเหมือนจะเป็นสัตว์ประหลาดที่เลียนแบบมนุษย์ ดังนั้นสถานการณ์นี้จึงเอื้อประโยชน์ต่อผม ถึงจะฆ่าหมอนี่ไป ผมก็ไม่ต้องแบกรับความรู้สึกผิดของฆาตกรเอาไว้


            “ให้ตายเถอะ งั้นผมคงต้องพูดประโยคเด็ดเพื่อทำให้คุณกลับมาใจเย็นแล้วมั้งครับ?” (คอร์เซอเวท)


แล้วคอร์เซอเวทก็พูดว่า


            “ถ้าอาละวาดกันที่นี่ล่ะก็ พวกมนุษย์อาจจะล้มตายได้นะครับ?” (คอร์เซอเวท)

            “!?”

            “ลืมไปแล้วเหรอครับ? ที่นี่อยู่ใกล้กับเมืองหลวงน้ำไฮดร้าวิลเลจ และเมืองหลวงนั้นก็เป็นทั้งสถานที่ท่องเที่ยวและท่าเรือขนส่งสินค้าชั้นนำของโลก ความหนาแน่นของประชากรอาจจะเป็นที่หนึ่งของโลกเลยนะครับ? ถ้าพวกเราสู้กันในที่แบบนั้นล่ะก็ มันจะเป็นยังไงน้า?” (คอร์เซอเวท)


ความเสียหายจะเกิดขึ้นมากมาย

ถ้าพวกเราสู้กันล่ะก็ คอร์เซอเวทจะกระตุ้นให้มังกรทะเลของเขาทำงาน แล้วในเวลาเดียวกันทั้งสองก็คงจะอาละวาด

ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมเกลียดที่สุด สรุปแล้วเขาตั้งใจทำลายเมืองไฮดร้าวิลเลจ

ถ้าแค่ตัวเดียวล่ะก็ ผมมั่นใจว่าจะจัดการมันได้ก่อนที่จะไปถึงเมือง แต่ถ้าเป็นทั้งสองตัวในเวลาเดียวกันมันเป็นไปไม่ได้เลย

ในทางตรงกันข้าม ที่นี่มีสัตว์ประหลาดยักษ์ระดับวัวเพลิงฟาลาริสอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นเทพที่ชั่วร้ายที่สุดก็จุติเป็นสัตว์ประหลาด

ถึงผมจะพยายามลดความเสียหายให้เหลือน้อยที่สุด ยังไงๆ ผู้เคราะห์ร้ายก็ปรากฏอยู่ดี


            “.............คึ่ก” (ไฮเนะ)


เพื่อแสดงความตั้งใจของตัวเอง ผมจึงทำให้ความมืดสีดำสนิทที่หมุนวนอยู่หายไปทันที


            “สมกับเป็นเทพแห่งความมืดผู้รักมนุษย์เหนือสิ่งอื่นใด คุ้มค่าแก่การนับถือ รึเปล่าน้า? งั้นผมจะขอร้องคุณอีกครั้งนะครับ การต่อสู้วันพรุ่งนี้ ได้โปรดดูอยู่เฉยๆ ได้หรือเปล่าครับ?” (คอร์เซอเวท)

            “ทำไม...... ทำไมต้องฆ่าเธอสองคนด้วยล่ะ? ถ้าจะจัดการพวกเธอล่ะก็ แค่ทำให้บาดเจ็บก็น่าจะพอแล้วนี่?” (ไฮเนะ)


แม้แต่ตัวผมก็คิดว่ามันเป็นคำถามที่น่าสมเพช

แต่ผมไม่มีหนทางที่จะต่อต้านแผนการของหมอนี่แล้ว


            “มันก็ง่ายๆ ครับ ถ้าพวกเธอตายไปล่ะก็ ศาสนจักรแห่งแสงสว่าง และศาสนจักรแห่งไฟก็อาจจะได้รับความเสียหาย? โลกในตอนนี้ ศาสนจักรทั้งห้ากำลังแย่งชิงผู้ศรัทธาเพียงเล็กน้อย มันจึงไม่มีอะไรดีไปกว่าการทำให้คู่แข่งอ่อนแอใช่ไหมล่ะครับ?” (คอร์เซอเวท)

            “แก แกกกก.......!” (ไฮเนะ)


ผมรู้สึกโกรธมาก สสารมืดจึงไหลออกมาจากมือ

ราวกับมันบอกให้ผมลบหมอนี่ทิ้งซะ


            “โอ๊ะโอ๋ ต้องให้ผมพูดอีกครั้งหรือเปล่าครับ? ที่นี่อยู่ใกล้กับเมืองหลวงไฮดร้าวิลเลจน้า” (คอร์เซอเวท)


แค่นั้นก็ปิดผนึกการเคลื่อนไหวของผมได้แล้ว

พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ หมอนี่กำลังบีบให้ผมเลือก


ระหว่างคุณคาเรนและมิรัค

กับชาวเมืองที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวซึ่งอาศัยอยู่ในไฮดร้าวิลเลจหลายหมื่น


ทิ้งฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไปซะ เพื่อช่วยเหลืออีกฝ่าย


            “แต่เพราะแบบนั้น พวกเรามาทำสัญญากันเถอะครับ ถ้าคุณยอมรับข้อเสนอของผมล่ะก็ ไฮดร้า เซอเพนท์จะไม่สังหารคนธรรมดาในการโจมตีวันพรุ่งนี้ และจะไม่ทำร้ายตึกรามบ้านช่องเช่นกัน วันพรุ่งนี้ งานแสดงสด ณ เวทีที่ลอยอยู่บนทะเล สถานที่ต่อสู้ก็คงจะเป็นที่ทะเลครับ? ผมกำลังคิดว่าจะให้มันอยู่บริเวณนั้นครับ” (คอร์เซอเวท)


พอพูดแบบนั้นคอร์เซอเวทก็โค้งอย่างนอบน้อม


            “เอาเถอะ ยังไงคุณไฮเนะก็ช่วยจัดการตามที่ผมว่ามาให้ทีนะครับ ถ้าตอบมาได้ก็ดีครับ แต่ถ้าคุณไม่เคลื่อนไหว ทางนี้ก็พอใจเหมือนกันครับ แต่ผมว่า คุณอย่าพาฮีโร่ทั้งสองกลับไปก่อนที่งานแสดงสดจะเริ่มดีกว่านะครับ ไม่งั้นมันจะเหมือนกับที่ผมบอกคุณไปเมื่อสักครู่ งานแสดงสดคงจะราบเป็นหน้ากลองแน่ครับ” (คอร์เซอเวท)

            “............”

            “ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นล่ะก็ ใครจะมารับผิดชอบล่ะ? ลองคิดดูสิครับ? ยังไงๆ พวกฮีโร่แสงและฮีโร่ไฟก็คงจะยอมรับใช่ไหมล่ะครับ? เพราะภารกิจของพวกเธอคือปกป้องผู้คนจากสัตว์ประหลาด เพื่อการนั้นพวกเธอจะสละชีวิต เผลอๆ อาจจะพูดได้ว่ามันเป็นจุดมุ่งหมายของพวกเธอด้วยซ้ำ” (คอร์เซอเวท)


◆◆◆◆◆

ด้วยเหตุนี้ การสนทนากันอย่างลับๆ จึงจบลง

หมอนั่น—— เทพวารีคอร์เซอเวทที่มาจุติเป็นปีศาจน้ำเมฟิสโตเฟเลสมองดูผมจากไป โดยที่ตัวเองยังอยู่กับมังกรทะเลที่ด้านล่าง ถ้าเป็นตามปกติล่ะก็ เขาคงจะคอยจับตาดูผม แต่เขาคงจะตัดสินว่าการอยู่ข้างๆ มังกรทะเลมันปลอดภัยกว่า

สิ่งที่กวนใจผมมากที่สุดก็คือสัตว์ประหลาดทั้งสองตัวอาละวาดพร้อมกัน ถ้าพวกมันแยกจากกันโดยไม่ระวัง มันก็เท่ากับเปิดโอกาสชนะให้กับผมที่จะจัดการพวกมันทีละตัว

เพื่อไม่เปิดช่องว่างนั้น พวกมันจึงต้องอยู่ด้วยกันจนกว่างานแสดงสดจะเริ่ม


จะเอายังไงดีนะ?


มังกรทะเลยักษ์ และเทพวารีที่สถิตย์อยู่ในปีศาจน้ำ ยังไงๆ ผมก็รับมือกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ทีละตัว ถ้ากลายเป็นการต่อสู้กับพวกมันล่ะก็ ระหว่างที่ผมกำลังหยุดอีกตัวหนึ่งอยู่ อีกตัวหนึ่งก็คงจะไปสังหารประชาชนของไฮดร้าวิลเลจ


หมอนั่นคงไม่ทำแค่นั้น สำหรับหมอนั่นแล้ว มนุษยเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น ซ้ำยังเป็นของเล่นที่ทำลายทิ้งได้โดยไม่เสียดายอีก


ถ้าผมเข้าร่วมการต่อสู้ล่ะก็ หมอนั่นจะเลิกล้มมวย แล้วให้ไฮดร้า เซอเพนท์อาละวาดอย่างจริงๆ จังๆ ถึงผมจะให้พวกคุณคาเรนอพยพออกไปก่อนงานแสดงสด มันก็คงจะอาละวาดเพื่อระบายความแค้นอยู่ดี


การถูกตอกย้ำไม่ให้ทำแบบนั้นมันทำให้ผมเจ็บปวด

ในเมื่อมันกลายเป็นแบบนี้ ผมตัดสินว่าจะพาทั้งสองคนกลับไปก่อนที่เหตุการณ์จะเริ่มต้นขึ้น แม้ว่าพวกเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม มันเป็นเพียงวิธีเดียวที่ดีที่สุดที่เหลืออยู่

 

ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอ?


วิธีที่จะฟันฝ่ามันไปได้โดยไม่ต้องสังเวยทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งคุณคาเรนกับมิรัค, ชื่อเสียง และประชาชนหลายหมื่น

วิธีที่จะทำให้ไอ้เทพเฮงซวยที่ดูถูกตัวตนของมนุษย์นั่นตกใจ

………………………………

จริงสิ

◆◆◆◆◆

จากนั้นผมก็มาหาคนที่เคยเป็นลูกน้อง 「ある人の下を訪れた」

มันเป็นเวลาดึกมากแล้ว และตอนที่ผมมาถึง เธอก็กำลังอยู่ในความฝัน

เธออยู่บนเตียงด้วยท่าทางตอนนอนอันงดงาม และเสียงลมหายใจตอนนอนอันน่ารัก


            “นี่...... นี่ ตื่นได้แล้ว” (ไฮเนะ)


ผมเขย่าไหล่ของเธออย่างไม่ปรานี


            “อืมมม...... เอ๋!?” (โยริชิโระ)


ตอนที่ตื่นขึ้นมา เธอ——ผู้ก่อตั้งศาสนจักรแห่งแสงโยริชิโระก็ตะลีตะลานทันที


            “หาาาาาา คุณไฮเนะ!? มาทำอะไรเอาดึกดื่นป่านนี้คะเนี่ย!? อะอะอะ-แอบย่องมาหาดิฉันกลางดึกเพื่อมีอะไรกันเหรอคะ!? ถ้าเป็นอย่างนั้นก็บอกกันก่อนสิคะ ดิฉันจะได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้......!!” (โยริชิโระ)

            “อย่าเข้าใจผิดสิ ผมมีเรื่องจะถามเธอต่างหากล่ะ” (ไฮเนะ)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET