[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 47 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.47 - ตอนที่ 47 เทพปีศาจวารี


แล้วหมอนี่ที่อยู่ตรงหน้าผมก็เปลี่ยนรูปร่างอย่างรวดเร็ว

มือและเท้ายืดออกมาจนผิดปกติ เกล็ดผุดขึ้นมาจากผิวหนังทั่วทั้งร่างกายและดูเหนียวมาก

สิ่งที่เหมือนกับเมือกลอดออกมาจากช่องว่างของเกล็ดที่ทับซ้อนกัน มันดูเหนียวหนึบหนับและหยดลงมาจนทำให้พื้นสกปรก

ไม่ใช่มนุษย์แน่นอน ถ้าจะให้พูดล่ะก็ มันคือเงือก พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือสัตว์ประหลาด


        “นาย....... เป็นแบบเดียวกับโนวางั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)


สัตว์ประหลาดธาตุไฟ ผมพูดออกมาเพราะนึกถึงเทพอัคคีโนวาที่จุติในตัววัวเพลิงฟาลาริส


        “การตัดสินใจของเขาเป็นสิ่งที่หยาบกร้านและมักง่ายมากครับ แต่ผมสร้างร่างกายนี้เพื่อแผนการที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น เนื่องจากสัตว์ประหลาดเป็นสิ่งมีชีวิตที่ผิดปกติ มันจึงไม่เกี่ยวข้องกับการผ่านพ้นไปของเวลา ดูเหมือนร่างกายนี้จะติดตั้งฟังก์ชั่นที่สามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกให้เหมือนกับผู้หญิงและผู้ชายได้ทุกวัยนะครับ?” (คอร์เซอเวท)


คอร์เซอเวทพูดพลางแสดงรูปร่างที่ดูเปียกและเป็นมันวาว—— ปีศาจน้ำเมลฟิสโตเฟเลส


        “เพราะแบบนั้น ผมถึงอาศัยอยู่บนโลกมาประมาณหนึ่งร้อยปีได้ด้วยร่างกายนี้ ผมอาจจะอยู่ได้นานกว่าเดิมก็ได้นะครับ?” (คอร์เซอเวท)


สรุปว่าหมอนี่จะไม่มีทางแก่ไม่มีทางตายเพราะอยู่ในร่างกายของสัตว์ประหลาด ข้ามผ่านยุคสมัยต่างๆ และข้องเกี่ยวกับฮีโร่แห่งน้ำจากเบื้องหลังได้ ศาสนจักรแห่งน้ำก็เช่นกัน


        “มันอาจจะหมายความว่าแม้แต่เทพก็สิ้นหวังก็ได้นะครับ? ยังไงซะขนาดของศาสนจักรผมก็เท่ากับสัดส่วนของพลังงานในการสวดภาวนาที่ถูกดูดกลืน ดังนั้น สิ่งที่เรียกว่าธรรมชาติของมนุษย์ก็คือการไม่พึ่งพาผู้อื่นใช่ไหมล่ะครับ?” (คอร์เซอเวท) 


เทพเขาไม่พูดถึงธรรมชาติของมนุษย์หรอก


        “สิ้นหวังจริงๆ นั่นแหละ การที่พวกนายยึดติดกับมนุษย์ถึงขนาดนั้นน่ะ เป็นสิ่งที่ตัวผมเมื่อ 1,600 ปีก่อนนึกภาพไม่ออกเลย เกิดอะไรขึ้นช่วงที่ผมถูกปิดผนึกเหรอ?” (ไฮเนะ)

        “โอ๊ยหยา คุณยังไม่ทราบเหรอครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “?” (ไฮเนะ)

        “ก็นะ สรุปแล้ว ในช่วงหนึ่งร้อยปีนับตั้งแต่ที่อีเธอเรียลถูกค้นพบ ผมที่สิ้นหวังอยู่ในที่ลับก็ออกมายังที่แจ้งแล้วรับใช้ศาสนจักรของตนเองครับ ความลำบากของผมน่ะ คุณไฮเนะผู้ใจดีคงจะเข้าใจใช่ไหมครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “ไม่เข้าใจหรอก มันคงเป็นเพราะนายทำตามอำเภอใจใช่ไหม?” (ไฮเนะ)

        “โหดร้าย แต่ไหนๆ พวกเราก็คุยกันมาถึงขนาดนี้แล้ว ผมคงเข้าเรื่องสำคัญที่เตรียมไว้ในคืนนี้ได้แล้วใช่ไหมครับ?” (คอร์เซอเวท)


พอพูดแบบนั้นแล้ว หมอนี่มาทำอะไรกันนะ?

หมอนี่ไม่ทางมาที่นี่เพียงเพื่อฟื้นฟูมิตรภาพครั้งเก่ากับสหาย, พูดถึงสถานการณ์ของตัวเอง และโชว์ร่างกายของสัตว์ประหลาดแน่นอน

ผมว่าจะพูดซ้ำอีกครั้ง แต่ตอนที่เทพองค์นี้เคลื่อนไหว มันก็เท่ากับว่าได้เวลาที่เขาจะเดินแผนการที่จะสร้างปัญหาให้กับผู้อื่นแล้ว


        “ความจริงแล้ว เรื่องที่จะขอร้องคุณไฮเนะน่ะ ดูเหมือนว่าผมจะมีอยู่นะครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “ขอปฏิเสธ” (ไฮเนะ)

        “เพื่อการนั้นสิ่งที่จะโชว์ให้คุณดูอีกครั้ง ก็ใช่ว่าจะไม่มี?” (คอร์เซอเวท)

        “ขอปฏิเสธ” (ไฮเนะ)

        “เพราะแบบนั้น มันอาจจะมีความจำเป็นที่พวกเราต้องย้ายสถานที่? ช่วยมาด้วยกันหน่อยได้ไหมครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “ก็บอกว่าขอปฏิเสธไงเล่าาา!” (ไฮเนะ)


แต่หมอนี่ก็ยังดันทุรัง เทพหัวรั้นที่ไม่ยอมฟังเรื่องของมนุษย์ได้กระโดดออกไปทางหน้าต่างอย่างนุ่มนวล

เขากระโดดออกไปราวกับแหวกว่ายอยู่ในท้องฟ้า


        “อา เอาเหอะ!” (ไฮเนะ)


แค่ได้ฟังที่เขาพูดไม่ได้หมายความว่าผมจะพอใจ แต่การปล่อยเขาไปผมก็ไม่พอใจเหมือนกัน ดังนั้น เพื่อให้เข้าใจเรื่องราว ผมจึงไม่มีทางเลือกนอกจากกระโดดออกจากหน้าต่างเหมือนกัน


        “Dark Matter Set!” (ไฮเนะ)


สสารมืดที่ผมสร้างขึ้นมานั้น นอกจากคุณสมบัติในการลบพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดแล้ว มันยังมีคุณสมบัติที่สองที่เรียกว่าการควบคุมแรงดึงดูดด้วย

ถ้าใช้มันเปลี่ยนทิศทางของแรงดึงดูดตามที่ต้องการ ผมก็สามารถเคลื่อนที่ในท้องฟ้าราวกับกระโดดจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งในความว่างเปล่าที่ไม่มีอะไรเลยได้


แต่คอร์เซอเวทตั้งใจพาผมไปที่ไหนกันนะ?


พวกผมเดินทางออกนอกเมืองหลวงน้ำไฮดร้าวิลเลจ แสงสีของเมืองอยู่ห่างไกล หลังจากที่พวกผมออกมาจากชานเมืองท่าเรือ สิ่งที่อยู่หลังจากนั้นก็คือท้องทะเลที่กว้างสุดลูกหูลูกตา

ผมไม่เห็นเรือหาปลาบนผิวน้ำ และก็ไม่มีผู้คนอยู่เลย


        “นายจะเอาอะไรให้ผมดูกันแน่ถึงได้พาผมมาในที่แบบนี้? มันมีแต่ทะเลไม่ใช่เหรอ?” (ไฮเนะ)

        “คุณไฮเนะไม่คิดว่าทะเลมันยิ่งใหญ่เหรอครับ? มันทั้งใหญ่ แล้วก็ลึก มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากๆ ราวกับจะเก็บทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในนั้นได้เลยนะครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “พูดให้มันชัดเจนหน่อยสิ” (ไฮเนะ)

        “นั่นไง ช่วยดูหน่อยได้ไหมครับ? ว่าทะเลอันยิ่งใหญ่ในตอนนี้ มันมีอะไรรวมอยู่ในนั้น?” (คอร์เซอเวท)


พอถูกรบเร้าผมก็มองดูทะเลอันกว้างใหญ่ที่อยู่ด้านล่าง

......อะไรน่ะ? มีสิ่งมีชีวิตอยู่? แถมยังค่อนข้างใหญ่อีก ปลาวาฬเหรอ? สิ่งที่ใหญ่พอๆ กัน มันซ่อนตัวอยู่ในทะเลก็เลยมองดูยาก แต่รูปร่างของสิ่งมีชีวิตที่ว่ามันแตกต่างจากปลาวาฬโดยสิ้นเชิง

......ปลาไหลเหรอ? ปลาไหลที่ตัวใหญ่เหมือนปลาวาฬ ไม่ใช่แค่ตัวเดียว สองตัว, สี่ตัว ไม่สิ มันมากกว่านั้น

......ไม่สิ มันไม่ใช่อย่างนั้น มันมีแค่ตัวเดียว

หางทั้งแปดมันเชื่อมต่อกับส่วนหัวของปลาไหล!?


        “มันคือสัตว์ประหลาดธาตุน้ำที่มีหัวมากมายที่ผมสร้างขึ้นมาด้วยศิลปะชั้นสูง ผมตั้งชื่อให้มันว่า ไฮดร้า เซอเพนท์ .......หรือว่าเซอเพนท์ ไฮดร้าดีน้า? ยังไงก็เถอะ มันเป็นผลงานที่ผมภูมิใจนำเสนอเลยล่ะคร้าบ?” (คอร์เซอเวท)


จะไฮดร้า เซอเพนท์ หรือว่าเซอเพนท์ ไฮดร้าก็เหอะ ดูเหมือนมันกำลังหลับอยู่ในทะเลและยังไม่ได้เคลื่อนไหว รูปร่างนั่นน่ะ เหมือนกับเครื่องจักรที่ยังไม่ได้เปิดสวิทช์เลย มันกำลังรอเวลาทำงานอยู่

แต่มันตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม ใหญ่ยักษ์จนเทียบกับวัวเพลิงฟาลาริสของโนวาได้เลย

ของแบบนี้ซ่อนอยู่ในทะเลอันกว้างใหญ่ และอยู่ใกล้กับเมืองหลวงแห่งน้ำ......?


        “ถึงผมจะมอบหมายการสร้างสัตว์ประหลาดให้กับมารดาของสัตว์ประหลาดเป็นหลัก แต่การสร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมาด้วยตัวของเทพเองก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมล่ะครับ? แล้วเขายังพูดกันอีกว่ามารดาของสัตว์ประหลาดเป็นสิ่งที่เทพสร้างขึ้นมาด้วยนะครับ” (คอร์เซอเวท)


นายเป็นคนพูดไม่ใช่เหรอ?


        “แต่เพราะแบบนั้น สัตว์ประหลาดที่เทพเป็นผู้สร้างขึ้นด้วยตนเองก็เลยแข็งแกร่งเอามากๆ? มันเป็นประเภทสั่งให้ทำครับ? ไฮดร้า เซอเพนท์ตัวนี้กับวัวเพลิงฟาลาริส และร่างกายของผมนี้ คุณไฮเนะครับ คุณไม่รู้สึกถึงมันเหรอครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “แล้ว? คิดว่าผมที่ถูกล่อลวงออกมาจนถึงที่ๆ มังกรทะเลตัวนี้อยู่จะรู้สึกยังไงล่ะ? จะใช้เจ้านี่มาจัดการผมเหรอ?” (ไฮเนะ)

        “เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ขนาดสัตว์ยักษ์ที่มีเทพอัคคีสถิตย์อยู่คุณยังจัดการได้ง่ายๆ เลยนี่ครับ? ต่อให้เป็นผลงานชิ้นโบว์แดงของผม ผมก็ไม่คิดว่ามันจะจัดการคุณได้หรอก? เขาน่ะ มีหน้าสำคัญอย่างอื่นอยู่ครับ?” (คอร์เซอเวท)


แล้วคอร์เซอเวทก็พูดสิ่งที่ไม่อาจจินตนาการได้ออกมา


        “งานแสดงสดวันพรุ่งนี้......” (คอร์เซอเวท)

        “ว่าไงนะ?” (ไฮเนะ)


        “......งานแสดงสดที่รวมฮีโร่ทั้งสามซึ่งจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ผมว่าจะให้เจ้าไฮดร้า เซอเพนท์โจมตีสถานที่จัดงาน คุณคิดว่ายังไงครับ?” (คอร์เซอเวท)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET