[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด ตอนที่ 46 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ความพยายามในการปฏิรูปของเทพแห่งความมืด

Ch.46 - ตอนที่ 46 สภาพปัจจุบันอันไร้ค่าของเทพวารี


เทพวารีคอร์เซอเวท


หมอนี่ในตอนนี้ไม่ใช่เทพ แต่เป็นผู้ที่มาจุติเป็นมนุษย์ เหมือนกับผม

ที่ผมมาจุติเป็นมนุษย์ ก็เพื่อเพลิดเพลินกับโลกมนุษย์ที่ผมไม่ได้เห็นมาเป็นเวลานานถึง 1,600 ปี ถ้าผมอยากจะสังเกตุการณ์โลกมนุษย์ล่ะก็ การเป็นมนุษย์คือวิธีที่ดีที่สุด

จะว่าไป ที่เทพธิดาแห่งแสงอินเฟลชั่นมาจุติเป็นมนุษย์โยริชิโระก็เพราะ ‘ต้องการให้กำเนิดบุตรของ (ไฮเนะเทพแห่งความมืด) คุณ’ มันเป็นเหตุผลที่เข้าใจยาก ไม่งั้นก็คงเป็นเพราะผมไม่อยากเข้าใจ

ทั้งสองฝ่ายล้วนมีเหตุจูงใจที่ไม่ชัดเจนกันทั้งนั้น แต่ว่า ผู้ที่อยู่ตรงหน้าผมนั้นแตกต่างกัน คอร์เซอเวทไม่เคยทำเรื่องไร้เหตุผล

เรื่องที่หมอนี่ทำเกี่ยวข้องกับความลำบากของใครบางคนเสมอ ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นหมอนี่ก็จะไม่ทำเด็ดขาด

ดังนั้นผมจึงถาม

ว่านายมาจุติเป็นมนุษย์ทำไม?


        “ตรงไปรึเปล่าครับ? เหมือนกับผมเป็นสิ่งมีชีวิตที่จะต้องตายถ้าไม่วางแผนชั่วอะไรบางอย่างไว้ตลอดเวลายังงั้นแหละ?” (คอร์เซอเวท)

        “ก็มันจริงนี่ แล้วมันก็ยิ่งน่าสงสัยตั้งแต่ที่นายอุตส่าห์มาที่นี่เพื่อเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงแล้ว สำหรับนาย ความลับที่อีกฝ่ายไม่รู้คือสิ่งที่เหมือนกับไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุด จนกว่าจะอยู่ในสถานการณ์ที่นายเปิดเผยมันแล้วมีประสิทธิภาพมากที่สุด นายจะปกปิดมันเอาไว้แม้ว่าจะต้องอดทนอดกลั้นก็ตาม” (ไฮเนะ)

        “เป็นไปไม่ได้ครับๆ ที่ผมมาคืนนี้ก็เพื่อฟื้นฟูมิตรภาพครั้งเก่ากับสหายเมื่อวันวาน.......?” (คอร์เซอเวท)


ผมจ้องเขม็ง


        “......ก็ มีอยู่หรอกครับ แต่ผมมีเรื่องที่อยากจะขอร้องคุณเรื่องหนึ่ง เพื่อการนั้นผมจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง” (คอร์เซอเวท)

        “คราวนี้วางแผนชั่วอะไรไว้ล่ะ?” (ไฮเนะ)

        “จริงสิครับ เพื่อการนั้น ก่อนอื่นผมเล่าเรื่องให้คุณฟังตั้งแต่แรกน่าจะดีกว่า คุณไฮเนะ คุณคิดว่าโลกในตอนนี้เป็นยังไงบ้างครับ?” (คอร์เซอเวท)


คอร์เซอเวทหันหน้าไปทางหน้าต่าง ด้วยท่าทางที่เหมือนกับจะบอกผมว่าลองมองดูโลกสิ


        “โลกใบนี้ เปลี่ยนแปลงไปจากยุคสมัยแห่งการสร้างโลกเล็กน้อยใช่ไหมล่ะครับ? วัตถุที่เรียกว่าอีเธอเรียลถูกค้นพบ อารยธรรมจึงพัฒนา เครื่องจักรและสิ่งลี้ลับเลยผสมปนเปในเมืองของมนุษย์ กระทั่งสิ่งที่เรียกว่าสัตว์ประหลาดก็เกิดขึ้น การต่อสู้จึงมีขึ้นเป็นระยะๆ” (คอร์เซอเวท)

        “ผู้ที่สร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมาก็คือเทพอย่างพวกนายใช่ไหม?” (ไฮเนะ)

        “มันเป็นอย่างงั้นเหรอครับ? ก็นะ ใช่แล้วครับ” (คอร์เซอเวท)


หมอนี่ หายากที่เจ้าตัวจะพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด


        “เจ้าของความคิดในการสร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมาก็คือผมเองครับ” (คอร์เซอเวท)

        “.......................ว่าแล้วเชียว ผมคิดอยู่แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนั้น” (ไฮเนะ)

        “โอ๊ยหยาๆ ไม่แปลกใจเหรอครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “การคิดวิธีที่ชักช้ายืดยาดแบบนั้นมันก็สมกับเป็นนายดีนะ นายสร้างศัตรูที่เรียกว่าสัตว์ประหลาดขึ้นมา แล้วให้พวกมันโจมตีมนุษย์ เพื่อบีบให้มนุษย์กลับมาพึ่งพาเทพอีกครั้ง เหลี่ยมจัด เหลี่ยมจัด เหลี่ยมจัดจริงๆ นะเทพวารี” (ไฮเนะ)

        “แต่คุณไม่คิดว่ามนุษย์ชั่วช้าบ้างเหรอครับ? ทั้งๆ ที่เราเป็นผู้สร้างพวกเขา แต่พวกเขากลับลืมผู้ให้กำเนิดเพียงเพราะการดำเนินชีวิตที่สะดวกสบายเล็กน้อย สัตว์ประหลาดนั้น อาจจะเป็นเสียงตะโกนจากหัวใจของเหล่าทวยเทพว่าพวกเราไม่อยากถูกลืมก็ได้นะครับ” (คอร์เซอเวท)

        “แก้ตัวน้ำขุ่นๆ” (ไฮเนะ)


พอได้ยินข้ออ้างของไอ้หมอนี่ผมก็คิดว่า ‘มันอาจจะเป็นอย่างนั้น’ และหมอนี่ก็จะได้พบกับความเจ็บปวดของการหลอกลวงในอนาคต


        “ยังไงก็ตาม เมื่อหนึ่งร้อยปีก่อน เวลาที่อีเธอเรียลถูกค้นพบในโลกมนุษย์ ดูเหมือนผมจะเรียกประชุมเทพทั้งห้ายกเว้นนายและหาวิธีรับมือครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “อย่างน้อยก็พูดให้มันชัดๆ สิ” (ไฮเนะ)

        “แล้วข้อสรุปที่เรียกว่าสัตว์ประหลาดก็ออกมา ผม, โนวา, เควซาร์ และแมนเทิล สร้างมารดาของสัตว์ประหลาดขึ้นมาโดยมอบธาตุต่างๆ ให้ ผมอยากรู้เหมือนกันว่าตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหน? ยังไงก็ตาม ผมคิดว่า ตราบใดที่พวกมันยังมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ พวกมันคงจะสร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมาจำนวนนับไม่ถ้วนครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “แล้วแม่อินเฟลชั่นล่ะ?” (ไฮเนะ)

        “เทพธิดาแห่งแสงผู้ยิ่งใหญ่ จิตใจของเธอน่ะ อย่างผมมองไม่ออกหรอกครับ” (คอร์เซอเวท)


ไม่ได้รับอนุมัติงั้นเหรอ?

เพราะแบบนั้นมันก็เลยไม่มีสัตว์ประหลาดธาตุแสงในโลก

แล้วถ้ามีมารดาของสัตว์ประหลาดอยู่จริงๆ ล่ะก็——การเชื่อคำพูดของคอร์เซอเวทมันก็อันตราย แต่ว่า—— มารดาของสัตว์ประหลาดธาตุไฟก็ยังสร้างสัตว์ประหลาดอยู่

มันหักล้างความคิดที่ว่า การปิดผนึกเทพอัคคีโนวาเมื่อไม่นานมานี้ ทำให้สัตว์ประหลาดธาตุไฟไม่เกิดขึ้นมาอีก


        “โปรเจคฮีโร่เองก็ดูเหมือนจะเป็นไอเดียของผมด้วยนะครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “ก็บอกให้พูดมาชัดๆ ไง” (ไฮเนะ)

        “มหาเทพทั้งห้าองค์อื่นๆ ได้ส่งเทพพยากรณ์ไปที่ศาสนจักรของตัวเองตามคำแนะนำของผม แล้วดูเหมือนจะสร้างระบบที่เรียกว่าฮีโร่ขึ้นมา? ต้องขอบคุณองค์ประกอบที่เรียกว่า ‘วิกฤติการณ์ของโลก ปะทะ ผู้ส่งสารของเทพ’ ปรากฏ และดูเหมือนว่ามันจะยับยั้งการเสื่อมศรัทธาเอาไว้ได้ แต่ทุกคนจะพอใจรึเปล่าน้า?” (คอร์เซอเวท)

        “ดูเหมือนโนวาจะไม่พอใจนะ เพราะงั้นเจ้านั่นก็เลยไปจุติในตัวสัตว์ประหลาดวัว” (ไฮเนะ)

        “ดูเหมือนเขาจะคิดถึงสิ่งที่ไม่มีความจำเป็นด้วยสมองที่ขาดๆ เกินๆ ครับ? แต่อาจจะมีคนอื่นที่คิดจริงๆ อยู่ก็ได้นะครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “สรุปว่านาย” (ไฮเนะ)

        “ผมน่ะ หลังจากที่ประกาศแผนการต่อเนื่องก็ลงมาที่โลกทันทีเลยครับ จากนั้น ดูเหมือนผมจะสร้างโปรเจคฮีโร่ด้วยมือของตัวเอง โดยไม่ได้มอบหมายมันให้กับมนุษย์ครับ? ผมไม่ได้ให้ฮีโร่สู้กับสัตว์ประหลาดเท่านั้น แต่ยังเพิ่มแผนการมากมายที่จะทำให้ประสิทธิภาพของมันเพิ่มขึ้นด้วย? ต้องขอบคุณเรื่องนั้น ศาสนจักรแห่งน้ำของผมเหมือนจะมีผู้ศรัทธามากกว่าศาสนจักรอื่นๆ นะครับ?” (คอร์เซอเวท)


พอให้ทุกคนเข้าร่วมข้อเสนอในการแข่งขันของตัวเองแล้ว เขาก็ทำให้แผนการแห่งชัยชนะเป็นจริงด้วยตัวเอง

สมกับเป็นหมอนี่จริงๆ


        “......งั้น แผนการนั่นก็คือไอดอลงั้นเหรอ?” (ไฮเนะ)


พฤติกรรมน่าอับอายของฮีโร่ซิลติสที่ถูกบังคับให้ร้องและเต้นเมื่อสักครู่มันผุดขึ้นมาในใจ

แล้วหมอนี่ก็คือผู้จัดการของฮีโร่ซิลติส ผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังพลางปิดบังตัวตนที่แท้จริง


        “ผมน่ะ มอบคำแนะนำและแผนการที่เหมาะสมกับคุณสมบัติของพวกฮีโร่ในแต่ละรุ่นทุกครั้งครับ นั่นเป็นวิธีการหาผู้ศรัทธาที่เหมาะสมกับการปฏิบัติหน้าที่ของคุณซิลที่สุดไม่ใช่เหรอครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “ก็คงงั้น ......แต่ละรุ่นที่ว่าน่ะ นายสร้างการยกย่องแบบนั้นทุกครั้งที่มีฮีโร่ขึ้นมาแทนงั้นเหรอ? นายจุติมากี่ครั้งแล้วเนี่ย?” (ไฮเนะ)

        “แค่ครั้งเดียวเองนะครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “เอ๋?” (ไฮเนะ)


ไม่สิ แต่ว่า


        “ผมน่ะ ดูเหมือนร่างกายนี้จะมีชีวิตอยู่มาประมาณหนึ่งร้อยปีแล้วล่ะครับ? ผมคิดว่าในช่วงนั้น ไม่ได้เกิดใหม่หรือว่าตายเลยสักครั้งนะครับ?” (คอร์เซอเวท)

        “ร่างกายของมนุษย์ไม่มีทางอยู่ได้นานขนาดนั้นหรอก ไม่สิ รูปร่างของนายที่อยู่ตรงหน้าผมน่ะ ไม่ว่าจะดูยังไงมันก็ยังไม่ถึง 30 ปี......?” (ไฮเนะ)

        “ผมบอกคุณเหรอครับ ว่าผมจุติเป็นมนุษย์?” (คอร์เซอเวท)

        “หา?” (ไฮเนะ)

        “ใช่ๆ ผมแค่เปิดเผยตัวตนที่แท้จริง แต่อาจจะไม่ได้แนะนำตัวตนของผมในตอนนี้นี่นะ? งั้นผมขอพูดอีกครั้งนะครับ” (คอร์เซอเวท)


แล้วเจ้านั่นก็พูดว่า


        “ชื่อของร่างกายนี้ก็คือปีศาจน้ำเมฟิสโตเฟเลส สัตว์ประหลาดธาตุน้ำที่มีความสามารถในการเลียนแบบรูปร่างของมนุษย์ยังไงล่ะครับ” (คอร์เซอเวท)

◆◆◆◆◆




NEKOPOST.NET